TERUG IN DE TIJD MET: Martin Phillips: jarenlang een vaste waarde bij de BDO en eenmalig majorwinnaar

In deze rubriek keren we telkens terug in de tijd met een bepaalde darter. Vandaag doen we dat met de Welshman Martin Phillips.

Sommige darters bouwen hun carrière uit met een constante stroom aan grote titels, terwijl anderen jarenlang op de achtergrond blijven en pas veel later hun absolute hoogtepunt bereiken. Martin Phillips behoort zonder twijfel tot die tweede categorie. De Welshman verscheen al eind jaren tachtig op het televisiescherm, stond in de jaren negentig tegenover de grootste namen van zijn generatie en moest vervolgens jarenlang wachten op een nieuwe kans op het grootste podium. Toen die kans uiteindelijk kwam, bleek Phillips allerminst van plan om die te laten liggen.

Martin Phillips werd geboren op 30 april 1960 in Dolgellau in Wales en maakte zijn eerste televisiedarts mee tijdens het British Professional Championship. Daar wist hij meteen de laatste zestien te bereiken. Het was een eerste kennismaking met het grote podium en een voorbode van een carrière waarin hij het regelmatig zou opnemen tegen gevestigde toppers.

Drie jaar later volgde zijn eerste deelname aan het BDO-WK. In 1991 kreeg Phillips meteen een bijzonder zware tegenstander voorgeschoteld: regerend wereldkampioen Phil Taylor. De Welshman verloor in de eerste ronde, maar zijn naam was inmiddels gevestigd op het wereldkampioenschap.

Een jaar later liet Phillips zien dat hij wel degelijk in staat was om diep door te dringen op Lakeside. In de eerste ronde van het BDO-WK van 1992 versloeg hij de Nederlander Bert Vlaardingerbroek met 3-0. Daarna volgde een van de opvallendste overwinningen uit zijn vroege carrière. Phillips schakelde vijfvoudig wereldkampioen Eric Bristow uit met 3-2 en plaatste zich daarmee voor de kwartfinales.

Daar wachtte opnieuw Phil Taylor. Net als een jaar eerder bleek Taylor te sterk. De latere wereldkampioen zou uiteindelijk ook het toernooi winnen en zijn tweede wereldtitel veroveren. Voor Phillips betekende de nederlaag wel dat hij zich definitief had laten zien als een speler die op het hoogste niveau kon concurreren.

In 1993 en 1994 keerde hij terug naar Lakeside. Beide keren bereikte Phillips de tweede ronde, maar telkens was Bobby George zijn eindstation. Daarmee was zijn periode op het wereldkampioenschap voorlopig voorbij. Na de editie van 1994 zou het maar liefst negen jaar duren voordat de Welshman opnieuw op het Lakeside-podium zou verschijnen.

Hoewel Phillips niet langer ieder jaar op het wereldkampioenschap stond, bleef hij actief binnen de BDO. Zijn prestaties waren vooral zichtbaar in team- en koppeltoernooien. In 1994 won hij samen met Eric Burden de WDF Europe Cup pairs. Vier jaar later herhaalde hij dat succes, ditmaal met Sean Palfrey.

Ook op internationaal niveau bleef Phillips succesvol in het koppelspel. In 1997 veroverde hij samen met Palfrey de WDF World Cup pairs-titel. In het individuele circuit bleven grote successen echter uit. Hij bereikte in 1996, 1997 en 2000 de halve finales van de Isle of Man Open, maar een echte individuele hoofdprijs bleef buiten bereik.

Dat maakte de carrière van Phillips enigszins bijzonder. Hij bleef jarenlang actief en competitief, maar zijn naam ontbrak grotendeels op de grote podia waarop spelers uit zijn generatie geschiedenis schreven.

In 2003 keerde hij eindelijk terug naar het BDO-WK. Zijn rentree op Lakeside duurde echter slechts één wedstrijd. John Walton versloeg Phillips in de eerste ronde. Vervolgens miste de Welshman opnieuw drie jaar lang de kwalificatie voor het wereldkampioenschap. In een periode van dertien jaar kwam hij daardoor slechts één keer op Lakeside in actie.

Vanaf 2007 begon Phillips opnieuw aan een opmars. Hij kwalificeerde zich voor het BDO-WK en keerde na een lange afwezigheid terug naar Lakeside. Ook deze comeback verliep aanvankelijk teleurstellend. Paul Hanvidge uit Schotland versloeg hem in de eerste ronde.

Toch was 2007 het jaar waarin de vorm van Phillips duidelijk begon te verbeteren. Hij won de Turunç Open in Turkije en haalde daarnaast de halve finales van zowel de Welsh Classic als de Northern Ireland Open. De resultaten suggereerden dat de Welshman opnieuw dichter bij het niveau kwam waarmee hij begin jaren negentig indruk had gemaakt.

Aan het einde van dat jaar kreeg Phillips op het Winmau World Masters bovendien een harde herinnering aan hoe meedogenloos de top van het darts kan zijn. In de laatste zestien werd hij uitgeschakeld door John Walton, die in die wedstrijd bovendien een negendarter wist te gooien.

Een jaar later boekte Phillips op Lakeside zijn eerste overwinning in meerdere jaren. Tijdens het BDO-WK van 2008 versloeg hij Shaun Greatbatch in de laatste 32. In de tweede ronde moest hij vervolgens zijn meerdere erkennen in titelverdediger Martin Adams.

In 2009 volgde opnieuw een vroege uitschakeling op het wereldkampioenschap. Ross Montgomery versloeg Phillips met 3-1. Buiten Lakeside liet de Welshman echter opnieuw goede dingen zien. Hij won de Border Classic en bereikte de halve finales van zowel de Scottish Open als de Welsh Classic.

Het jaar 2010 zou het grote keerpunt in de carrière van Martin Phillips worden. Op het BDO-WK wist hij voor het eerst de halve finales te bereiken.

Zijn route naar de laatste vier was bepaald niet eenvoudig. In de eerste ronde rekende hij af met zevende reekshoofd Dave Prins, die met 3-0 werd verslagen. Vervolgens was Phillips met 4-2 te sterk voor qualifier Paul Carter.

In de kwartfinales wachtte opnieuw een zware test. Tweede reekshoofd Scott Waites was de tegenstander. Phillips leek lange tijd op weg naar een relatief comfortabele overwinning nadat hij een 4-0 voorsprong had genomen. Waites knokte zich echter helemaal terug en bracht de stand in evenwicht op 4-4.

Op het beslissende moment hield Phillips zijn hoofd koel. Hij vond opnieuw zijn beste spel en trok de beslissende set naar zich toe. Daarmee stond de Welshman voor het eerst in zijn carrière in de halve finales van het BDO World Championship.

Daarin wachtte opnieuw Martin Adams, een speler die Phillips eerder al had getroffen. Adams bleek opnieuw te sterk en won met 6-4. Toch was het resultaat een enorme opsteker. Phillips had op 53-jarige leeftijd laten zien dat hij nog altijd tot de absolute top van het BDO-circuit kon behoren.

De halvefinaleplaats op Lakeside bleek geen uitschieter. In oktober 2010 behaalde Phillips namelijk de grootste titel uit zijn carrière tot dan toe. Tijdens de WDF Europe Cup was hij verantwoordelijk voor een indrukwekkende reeks. Onderweg naar de finale versloeg hij onder meer regerend wereldkampioen Martin Adams. In de finale stond hij tegenover de Nederlander Willy van de Wiel.

Phillips liet zich niet van de wijs brengen en won de finale met 7-3. Daarmee pakte hij een prestigieuze internationale titel en bevestigde hij dat zijn halvefinaleplaats op Lakeside geen toeval was geweest.

Slechts twee weken later volgde alweer een sterk resultaat. Phillips won zeven wedstrijden op het Winmau World Masters en bereikte daar voor het eerst de halve finales. Daarin bleek Stuart Kellett te sterk.

Alsof dat nog niet genoeg was, volgde in november 2010 zijn eerste deelname aan de Grand Slam of Darts. Phillips had zich geplaatst dankzij zijn halvefinaleplaats op Lakeside en mocht het daardoor opnemen tegen spelers uit zowel de BDO als de PDC.

In de groepsfase zorgde hij meteen voor een stunt. Phillips versloeg Adrian Lewis met 5-2. Lewis zou slechts twee maanden later wereldkampioen bij de PDC worden. Phillips wist zich uiteindelijk echter niet te plaatsen voor de knock-outfase. Na een nederlaag tegen Scott Waites verloor hij ook met 5-4 van Co Stompé.

Ook in 2011 bleef Phillips uitstekend presteren. Voor het tweede jaar op rij bereikte hij de halve finales van het BDO-WK. Zijn toernooi begon met een overtuigende 3-0 overwinning op Mark Barilli. Daarna volgde een spannende partij tegen Joey ten Berge. Phillips trok die wedstrijd met 4-3 naar zich toe en plaatste zich voor de kwartfinales.

Daarin stond hij tegenover Gary Robson. Ook dat werd een thriller. Phillips won met 5-4 en mocht zich daardoor opnieuw opmaken voor een halve finale. Daarin kwam hij wederom Martin Adams tegen. De wedstrijd was daarmee een herhaling van de halve finale van een jaar eerder. Ook dit keer was Adams de winnaar. De Engelsman trok de wedstrijd met 6-4 naar zich toe.

Phillips had daarmee wel twee jaar achter elkaar de laatste vier van het wereldkampioenschap bereikt. Voor een speler die enkele jaren daarvoor nauwelijks nog op Lakeside te vinden was, was dat een opmerkelijke wederopstanding.

Ook op de Grand Slam of Darts liet Phillips in 2011 opnieuw zien dat hij de strijd met PDC-spelers aankon. Hoewel hij in de groepsfase met 5-4 verloor van Adrian Lewis, won hij wel van Co Stompé en Vincent van der Voort, beide keren met 5-2.

Daardoor plaatste hij zich voor de laatste zestien. Daarin leek Phillips opnieuw voor een verrassing te kunnen zorgen tegen Mark Webster. Hij begon uitstekend en liep uit naar een 3-0 voorsprong. Later stond hij zelfs 8-5 voor, maar Webster knokte zich terug en won uiteindelijk met 10-8.

Na de succesvolle periode rond 2010 en 2011 volgde opnieuw een mindere fase. In 2012 verloor Phillips als ongeplaatst speler in de eerste ronde van het wereldkampioenschap van Wesley Harms. Vervolgens wist hij zich in 2013 en 2014 niet voor Lakeside te plaatsen.

Toch zou juist 2014 het jaar worden waarin Phillips het grootste individuele succes uit zijn carrière behaalde. De Welshman wist zijn plaats in de top acht van de BDO-wereldranglijst opnieuw te veroveren en schreef vervolgens geschiedenis op de Winmau World Masters. Na jaren van hard werken, teleurstellingen en gemiste wereldkampioenschappen stond Phillips eindelijk aan de top van een van de grootste toernooien binnen het BDO-circuit.

Op weg naar de finale verloor hij geen enkele set. In de halve finale stond hij tegenover Glen Durrant. Phillips overleefde daarin een matchdart en won de beslissende leg. Daarmee plaatste hij zich voor de finale.

Zijn laatste tegenstander was Jamie Hughes. Waar veel spelers onder de druk van een eerste grote televisiefinale zouden kunnen bezwijken, bleef Phillips ijzersterk. Hij versloeg Hughes met 7-3 en kroonde zich tot Winmau World Masters-kampioen.

Het was de eerste grote televisietitel uit zijn carrière en kwam maar liefst 26 jaar na zijn eerste televisietoernooi. Phillips had daarmee een van de opmerkelijkste loopbanen binnen het darts bekroond.

De titel leverde hem bovendien een nieuwe mijlpaal op. In november 2014 werd Phillips de nummer één van de BDO-wereldranglijst. Een speler die jarenlang buiten de wereldtop had gestaan, stond plotseling helemaal bovenaan.

In 2017 kreeg Phillips de kans om voor de tweede keer in zijn carrière een BDO-major op zijn naam te schrijven. De Welshman kende een uitstekend toernooi op de BDO World Trophy en wist als vijftiende geplaatste speler door te dringen tot de finale.

Phillips begon zijn jacht op de titel met een overwinning op Carl Dennell. Vervolgens wachtte met Mark McGeeney een tegenstander van een ander kaliber, maar ook die partij wist de Welshman naar zijn hand te zetten. In de kwartfinales rekende Phillips vervolgens af met Conan Whitehead, waarna hij in de halve finales tegenover Nick Kenny kwam te staan. Ook die laatste horde vormde geen onoverkomelijk probleem.

Daarmee stond Phillips voor de tweede keer in zijn loopbaan in de finale van een BDO-major. Tegenstander was Peter Machin, die als Australiër voor een lastige laatste test zorgde. Phillips begon de eindstrijd als favoriet, maar kon die status uiteindelijk niet omzetten in een nieuwe grote titel.

Machin bleef uitstekend overeind en wist de spannende finale met 10-8 naar zich toe te trekken. Voor Phillips betekende de nederlaag opnieuw een pijnlijke teleurstelling in een majorfinale. De Welshman kon desondanks terugkijken op een sterk toernooi, waarin hij vier wedstrijden won en opnieuw bewees dat hij op het hoogste BDO-niveau tot de betere spelers behoorde.

Het verhaal van Martin Phillips is daarmee vooral een verhaal over volhouden. Zijn eerste grote internationale optredens dateren al uit de jaren tachtig. Hij speelde tegen Phil Taylor en Eric Bristow, maar moest daarna jarenlang wachten op nieuwe kansen op het hoogste podium.

In de tussentijd verzamelde hij successen in het koppelspel, bleef hij actief op internationale toernooien en vocht hij zich langzaam opnieuw naar boven. Zijn halvefinaleplaatsen op Lakeside in 2010 en 2011 vormden de definitieve bevestiging van zijn comeback.

De World Masters-titel van 2014 maakte het verhaal compleet. Phillips was toen inmiddels 55 jaar oud, maar wist nog altijd een van de belangrijkste titels uit zijn carrière te veroveren. Bovendien werd hij kort daarna BDO-wereldnummer één. Zijn laatste officiële wedstrijd speelde Phillips op 16 november 2019, sindsdien heeft hij de pijlen opgeborgen.

Toch blijft zijn carrière een bijzondere plaats innemen in de geschiedenis van het BDO-darts. Martin Phillips was geen speler die jarenlang onafgebroken de wereldtop domineerde. Hij was juist de man die telkens opnieuw moest terugvechten. Van zijn eerste optreden in 1988, via jaren zonder wereldkampioenschap, naar twee halve finales op Lakeside, een WDF Europe Cup-titel en uiteindelijk de World Masters-trofee.

Vooral zijn succes in 2014 maakte duidelijk dat in het darts ervaring, doorzettingsvermogen en geloof in eigen kunnen soms net zo belangrijk kunnen zijn als pure vorm. Meer dan een kwart eeuw nadat hij voor het eerst op televisie verscheen, mocht Phillips zich eindelijk een grote kampioen noemen. En misschien was juist dat wel het mooiste hoofdstuk van zijn lange dartscarrière.