TERUG IN DE TIJD MET: Alan Norris: WK-finalist bij de BDO, rankingwinnaar bij de PDC, maar vervolgens getroffen door zwaar persoonlijk drama

In deze rubriek keren we regelmatig terug in de tijd met een bepaalde darter. Vandaag doen we dat met de Engelsman Alan Norris. 'Chuck' behaalde zowel bij de BDO en de PDC de nodige successen, maar is inmiddels al enkele jaren van het voorplan verdwenen.

Alan Norris werd geboren op 21 februari 1972 in Yeovil. Hij woonde wegens werkomstandigheden een tijdje in Zweden en kwam in zijn beginjaren zelf voor dat land uit in internationale toernooien. Hij zette zijn eerste belangrijke stappen in 2007. Hij won dat jaar het Zweeds Nationaal Kampioenschap door Daniel Larsson in de finale te verslaan.

Eerder had hij al de halve finales van de Finnish Open bereikt. Ook op de Winmau World Masters liet Norris zich zien, al strandde hij uiteindelijk in de kwalificatie voor de laatste zestien tegen Jordy Terburg. Later volgde nog een kwartfinaleplaats op de Swedish Open.

In 2008 begon zijn naam steeds bekender te worden bij het grote publiek. Norris maakte zijn televisiedebuut tijdens de Welsh Open, waar hij de kwartfinales bereikte. Onderweg versloeg hij onder anderen Martin Adams en Ian Jones. Zijn sterke optreden eindigde uiteindelijk tegen Gary Anderson, die het toernooi zou winnen. Norris liet zich dat jaar bovendien op meerdere grote podia zien met kwartfinaleplaatsen op de Norway Open, Denmark Open en Zuiderduin Masters. Ook de halve finales van de Welsh Classic en Swedish Open werden gehaald.

De internationale doorbraak volgde in 2009. Norris plaatste zich voor zijn eerste BDO-WK en zorgde direct voor een stunt door de als dertiende geplaatste Steve West met 3-0 te verslaan. In de tweede ronde bleek Scott Waites echter te sterk. Later dat jaar haalde Norris opnieuw de finale van de Welsh Classic en bereikte hij tijdens de Zuiderduin Masters zijn eerste halve finale van een groot televisietoernooi.

De jaren daarna bevestigden dat Norris geen eendagsvlieg was. Op het WK van 2010 was hij als achtste geplaatst, maar verloor hij verrassend in de eerste ronde van Robert Wagner. Toch kende hij dat seizoen ook belangrijke successen. Zo won hij de French Open door Kim Huybrechts te verslaan en bereikte hij de halve finales van de European Open.

In 2011 volgde opnieuw een sterke reeks resultaten. Norris versloeg Ross Montgomery in de eerste ronde van het WK, al kwam hij in de tweede ronde tekort tegen Garry Thompson. Buiten Lakeside pakte hij echter verschillende titels. Hij won de England Open Early Bird, verdedigde zijn titel op de French Open met succes en schreef ook de Luxembourg Open op zijn naam.

Het jaar 2012 zou een belangrijk kantelpunt in zijn carrière worden. Op het BDO-WK won Norris eerst van Benito van de Pas en vervolgens van Dean Winstanley. Tegen Winstanley moest hij terugkomen van een 3-1 achterstand, maar uiteindelijk won hij met 4-3 en bereikte hij voor het eerst de kwartfinales van het wereldkampioenschap.

Tegen Christian Kist eindigde zijn WK uiteindelijk in de kwartfinales. Norris kreeg in die wedstrijd zelfs een historische kans. Hij miste een dart op dubbel twaalf voor een negendarter, een finish die pas de tweede negendarter in de geschiedenis van het toernooi zou zijn geweest.

Later dat jaar won Norris opnieuw de Welsh Masters en Luxembourg Open. Bovendien haalde hij de finale van de Zuiderduin Masters. In zijn laatste groepswedstrijd gooide hij een indrukwekkend gemiddelde van 112 en produceerde hij twee keer een 170-finish. In de finale wachtte echter Stephen Bunting, die Norris met 5-0 versloeg.

Na een minder sterk seizoen begon Norris het BDO-WK van 2014 als ongeplaatste speler. Zijn loting was meteen zwaar: in de eerste ronde stond hij tegenover titelverdediger Scott Waites. Norris liet zich daar echter niet door intimideren en won met 3-0, waarbij hij meer dan 93 gemiddeld gooide en bijna de helft van zijn kansen op een dubbel benutte.

Ook daarna bleef Norris indrukwekkend presteren. Glen Durrant werd met 4-1 verslagen en vervolgens won hij een hoogstaande wedstrijd tegen James Wilson met 5-2. In de halve finale wachtte Jan Dekker.

Die halve finale groeide uit tot een van de spannendste wedstrijden van het toernooi. Norris stond met 4-2 achter en had eerder kansen laten liggen om zelfs een voorsprong uit te bouwen. Toch vocht hij zich terug. Dekker kreeg in de beslissende fase zelf kansen om de wedstrijd naar zich toe te trekken, maar Norris bleef overeind en won uiteindelijk met 6-5. Daarmee stond Norris voor het eerst in de finale van het BDO-WK.

Zijn tegenstander was niemand minder dan Stephen Bunting, op dat moment de nummer één van de BDO. De finale bleef aanvankelijk volledig in evenwicht. Na zes sets stond het 3-3. Norris kreeg vervolgens kansen om de wedstrijd verder open te breken, maar liet belangrijke darts op de dubbels liggen.

Bunting liep daardoor uit naar 6-3. Norris gaf zich echter niet gewonnen en pakte de tiende set met een 140-finish. In de elfde set leek Bunting vervolgens dicht bij de wereldtitel te komen. Toen hij op 28 stond en nog slechts één leg verwijderd was van de titel, produceerde Norris een schitterende 113-finish om in leven te blijven.

De comeback kwam er uiteindelijk niet. Bunting brak de leg van Norris en pakte daarmee de wereldtitel. Norris moest genoegen nemen met 35.000 pond, maar had zich definitief gevestigd als een van de beste spelers binnen de BDO.

De nederlaag in de WK-finale leek Norris alleen maar extra motivatie te geven. De rest van 2014 werd namelijk het succesvolste jaar uit zijn BDO-loopbaan. Hij won achtereenvolgens de Denmark Open, Polish Open, British Classic, Swedish Open, Scottish Classic en Catalan Open.

Ook kreeg hij dankzij zijn WK-finale de kans om voor het eerst deel te nemen aan de Grand Slam of Darts. Norris overleefde de groepsfase uitstekend. Hij versloeg Ronny Huybrechts en Terry Jenkins en eindigde bovenaan in zijn groep. In de laatste zestien kwam hij Kim Huybrechts tegen, die hem met 10-5 uitschakelde. Toch was de boodschap duidelijk: Norris was klaar voor een nieuwe uitdaging.

Na het BDO-WK van 2015, waarin hij in de tweede ronde werd uitgeschakeld door Darryl Fitton nadat hij drie matchdarts had gemist, besloot Norris de overstap naar de PDC te maken.

De Engelsman had na negen jaar genoeg van de onzekerheid binnen de BDO en zag bij de PDC een nieuwe mogelijkheid om zijn carrière voort te zetten. "Ik heb het BDO-circuit lange tijd gedaan en er verandert niet snel genoeg iets. Ik word ook niet jonger, dus het is het juiste moment om de PDC een kans te geven", liet Norris destijds optekenen.

Norris maakte vervolgens meteen indruk tijdens de Q-School. Op de eerste dag veroverde hij zijn PDC Tour Card door Carl Abbiss met 5-3 te verslaan. Eerder die dag had hij bovendien een negendarter gegooid.

De overstap bleek al snel een uitstekende beslissing. In oktober 2015 pakte Norris zijn eerste PDC-titel tijdens Players Championship 18. In de finale versloeg hij Kim Huybrechts met liefst 6-1, waarbij hij een indrukwekkend gemiddelde van 108,06 noteerde.

Het absolute hoogtepunt van zijn eerste PDC-seizoen volgde op het WK van 2016. Norris was als hoogste niet-gekwalificeerde speler via de Pro Tour Order of Merit naar Londen gegaan en begon zijn debuut tegen de als zesde geplaatste Robert Thornton.

Norris maakte meteen duidelijk dat hij niet naar het Alexandra Palace was gekomen om alleen ervaring op te doen. Hij versloeg Thornton met 3-0 en schakelde vervolgens Joe Murnan uit. Tegen Murnan gooide hij maar liefst elf 180'ers.

Daarna versloeg hij ook Mark Webster met 4-1, waardoor Norris zich voor de kwartfinales plaatste. Daar kwam hij tegenover Jelle Klaasen te staan. Norris nam een 3-1 voorsprong, maar Klaasen knokte zich terug tot 3-3.

Norris kreeg vervolgens opnieuw een enorme kans. Hij kwam dicht bij een negendarter en kreeg later de mogelijkheid om voor de wedstrijd te gooien. Toch draaide de wedstrijd volledig om. Klaasen won de laatste vijf legs en schakelde Norris met 5-4 uit.

Ondanks die pijnlijke uitschakeling had Norris zijn visitekaartje afgegeven. Hij eindigde het toernooi als nummer 37 van de Order of Merit, was de best presterende afgestudeerde van de Q-School van 2015 en werd bovendien uitgeroepen tot beste nieuwkomer van het jaar.

Norris bleef in 2016 uitstekende resultaten boeken. Hij bereikte de finale van een UK Open Qualifier, waarin hij met 6-4 verloor van Michael van Gerwen. Op het UK Open zelf haalde hij de vierde ronde. Ook maakte hij zijn debuut op de World Matchplay en World Grand Prix.

Zijn grootste succes dat jaar kwam op de European Tour. Tijdens het German Darts Championship versloeg Norris Jelle Klaasen in een spannende finale met 6-5 en pakte hij zijn eerste Europese Tour-titel.

Ook op de Players Championship Finals liet Norris zich zien. In zijn eerste ronde tegen Michael Smith gooide hij een negendarter. Daar stond bovendien een bedrag van £35.000 tegenover. Norris bereikte uiteindelijk de derde ronde van het toernooi.

Norris begon 2017 met een comeback op het WK. Tegen John Michael kwam hij met 2-0 achter, maar hij draaide de wedstrijd volledig om en won met 3-2. In de tweede ronde wachtte Raymond van Barneveld. Die wedstrijd verliep echter compleet anders: Norris verloor de eerste tien legs en werd met 4-0 uitgeschakeld.

Later dat jaar pakte Norris zijn derde PDC-titel door Peter Jacques met 6-1 te verslaan tijdens het eerste Players Championship van het seizoen.

Ook op de UK Open was hij dicht bij een finaleplaats. Norris versloeg Michael Smith en overleefde vervolgens twee matchdarts tegen Kim Huybrechts. In de halve finale tegen Gerwyn Price stond het 9-9. Norris kreeg drie darts om de negentiende leg te winnen, maar benutte die kansen niet. Price pakte de leg met een 100-finish en brak vervolgens de leg van Norris om met 11-9 te winnen.

Norris werd in 2019 getroffen door zwaar persoonlijk leed toen zijn vrouw overleed na een strijd tegen kanker. Aan het einde van dat jaar verloor hij ook zijn PDC Tour Card. Sindsdien probeerde hij nog enkele keren een Tour Card te heroveren op Q-School, maar tot op heden slaagde hij daar niet in.

Het verhaal van Alan Norris is daarmee dat van een speler die zichzelf stap voor stap naar de top werkte. Vanuit de BDO groeide hij uit tot WK-finalist, waarna hij op latere leeftijd de overstap naar de PDC maakte en daar onmiddellijk grote successen boekte. Zijn WK-kwartfinale van 2016, Europese Tour-titel en meerdere Players Championship-zeges onderstrepen hoe succesvol die overstap uiteindelijk werd.

Norris bewees daarmee dat een carrière niet per se een vast traject hoeft te volgen. Jarenlang bouwde hij zijn reputatie op binnen de BDO, om vervolgens in de PDC opnieuw te beginnen en zich ook daar tussen de gevestigde namen te nestelen. Zijn loopbaan vormt daarmee een opvallend hoofdstuk in de overgang van een generatie spelers van de BDO naar de PDC.