Terug in de Tijd - Jan Dekker: de Nederlandse BDO-sensatie die twee halve finales op het WK wist te bereiken maar nooit écht doorbrak bij de PDC

In deze rubriek keren we regelmatig terug in de tijd met een bepaalde darter. Vandaag doen we dat met Jan Dekker. De Nederlander heeft in zijn dartscarrière een bijzondere weg afgelegd. Hij maakte naam in het BDO-circuit, groeide uit tot een vaste waarde op de grote podia en maakte vervolgens de overstap naar de PDC. Ook daar wist Dekker meerdere keren indruk te maken, al slaagde hij er uiteindelijk niet in om uit te groeien tot een absolute wereldtopper. Zijn carrière kende hoogtepunten, teleurstellingen en een aantal opmerkelijke overwinningen op grote namen.

De eerste grote doorbraak van 'Double Dekker' kwam in 2010. De Nederlander wist zich te plaatsen voor de televisiefase van de Winmau World Masters. Daar wachtte in de achtste finales meteen een loodzware tegenstander met Martin Adams. Dekker dwong de latere toernooiwinnaar tot het uiterste, maar moest uiteindelijk met 2-3 het onderspit delven. Adams besliste de partij in een sudden-death leg.

Hoewel Dekker daardoor naast een plek in de kwartfinales greep, was zijn optreden een belangrijke aanwijzing dat hij zich kon meten met de betere spelers binnen de BDO.

Een jaar later volgde zijn eerste deelname aan het BDO-WK. Dekker was aanvankelijk misschien niet de grootste naam op het deelnemersveld, maar groeide tijdens het toernooi uit tot een van de verrassingen. In de eerste ronde rekende hij overtuigend met 3-0 af met de als vijftiende geplaatste Scott Mitchell. Vervolgens stond hij tegenover de als tweede geplaatste Stuart Kellett. Ook die partij wist Dekker naar zijn hand te zetten. Met een 4-1 overwinning plaatste hij zich voor de kwartfinales.

Daarin wachtte Garry Thompson. Dekker leek lange tijd op weg naar uitschakeling. Hij keek tegen een 3-0 achterstand aan en zag de Engelsman later ook een 4-2 voorsprong nemen. Toch bleef de Nederlander knokken. Thompson kreeg maar liefst negen matchdarts om de partij te beslissen, maar wist geen daarvan te benutten. Dekker profiteerde optimaal en trok de wedstrijd alsnog met 5-4 naar zich toe. Daarmee stond hij plotseling in de halve finales van het wereldkampioenschap.

In de halve finale moest Dekker het opnemen tegen Dean Winstanley. Zijn indrukwekkende opmars kwam daar tot een einde. Winstanley was met 6-2 te sterk, maar Dekker had zich inmiddels stevig op de kaart gezet. Een halvefinaleplaats op het BDO-WK was een prestatie die aantoonde dat de Nederlander over voldoende kwaliteiten beschikte om op het hoogste niveau mee te doen.

Ook in de jaren daarna bleef Dekker een belangrijke speler binnen de BDO. In 2012 werd hij als zesde geplaatst voor het wereldkampioenschap. In de eerste ronde trof hij landgenoot Christian Kist, die uiteindelijk het toernooi zou winnen. Dekker verloor met 3-2, ondanks een gemiddelde van boven de 96 punten. Het was een bijzonder zure uitschakeling, want statistisch gezien speelde Dekker een partij die normaal gesproken voldoende zou moeten zijn om een ronde verder te komen.

Een jaar later kreeg hij opnieuw de kans om zich te bewijzen. Als zevende geplaatst bereikte Dekker de kwartfinales. In de eerste ronde ontsnapte hij tegen Jeffrey de Graaf, nadat zijn tegenstander een matchdart onbenut liet. In de tweede ronde volgde opnieuw een ontmoeting met Garry Thompson. Net als twee jaar eerder trok Dekker aan het langste eind. Dit keer won hij met 4-3, nadat hij opnieuw tegen een achterstand had aangekeken. In de kwartfinales leek Dekker vervolgens op weg naar de halve finales toen hij Richie George met 3-1 voor stond. George knokte echter terug en won uiteindelijk met 5-4.

Het BDO-WK van 2014 zou een van de absolute hoogtepunten uit Dekkers loopbaan worden. De Nederlander was als zesde geplaatst en trof in de eerste ronde voor het derde jaar op rij een landgenoot. Ditmaal was Benito van de Pas de tegenstander. Dekker liet weinig heel van zijn landgenoot en won overtuigend met 3-0. Vervolgens versloeg hij Geert De Vos met 4-2.

In de kwartfinales stond Dekker opnieuw tegenover een grote naam uit de BDO: drievoudig wereldkampioen Martin Adams. Vier jaar eerder had Adams hem nog uitgeschakeld op de Winmau World Masters, maar ditmaal wist Dekker revanche te nemen. Met een sterke wedstrijd versloeg hij Adams met 5-2. Het betekende zijn eerste professionele overwinning op de legendarische Engelsman en leverde hem opnieuw een plek bij de laatste vier op.

Daarin nam hij het op tegen Alan Norris. Dekker kwam uitstekend voor de dag en bouwde een 4-2 voorsprong op. Hij was zelfs dicht bij een 5-4 voorsprong, maar liet twee darts liggen om die voorsprong te pakken. Norris profiteerde en draaide de wedstrijd volledig om. Uiteindelijk verloor Dekker met 6-5. Het was opnieuw een pijnlijke uitschakeling, maar tegelijkertijd bewees hij dat zijn halvefinaleplaats van 2011 geen toevalstreffer was.

Het BDO-WK van 2015 verliep aanzienlijk minder succesvol. Dekker werd in de eerste ronde met 3-1 uitgeschakeld door Martin Adams. Na die nederlaag nam de Nederlander een belangrijke beslissing. Hij kondigde aan dat hij de overstap naar de PDC zou maken.

Zijn eerste poging om een PDC Tour Card te bemachtigen verliep niet meteen succesvol. Tijdens de vier dagen van de betreffende kwalificatie kwam Dekker twee keer tot de laatste 32, maar dat bleek onvoldoende om een Tour Card af te dwingen. Toch kreeg hij voldoende mogelijkheden om zich in het PDC-circuit te bewijzen. Hij mocht deelnemen aan de UK Open- en European Tour-kwalificaties en kwam bovendien uit op de Challenge Tour.

Op de UK Open van 2015 liet Dekker meteen zien dat hij het niveau aankon. Hij begon het toernooi in de tweede ronde en versloeg achtereenvolgens Mike De Decker, Justin Pipe en Ronnie Baxter. Daardoor bereikte hij de vijfde ronde. Daarin strandde hij tegen Mensur Suljović, die met 9-7 te sterk bleek.

Later dat jaar plaatste Dekker zich voor zijn eerste European Tour-toernooi, de German Darts Masters. Zijn debuut eindigde in de eerste ronde tegen opnieuw een landgenoot, Benito van de Pas. Dekker verloor met 6-2. Zijn belangrijkste succes kwam echter op de Challenge Tour. Hij won maar liefst drie toernooien en eindigde daardoor bovenaan de Order of Merit. Daarmee verdiende hij alsnog een tweejarige PDC Tour Card vanaf 2016.

Zijn PDC-debuut op het wereldkampioenschap kwam vervolgens in 2016. Dekker kreeg meteen een zware tegenstander voorgeschoteld met tweevoudig wereldkampioen Adrian Lewis. De Engelsman bleek met 3-0 te sterk. Ook op de UK Open werd Dekker vroeg uitgeschakeld, ditmaal door Andrew Davidson na een spannende 6-5 nederlaag.

Op de European Darts Open liet Dekker vervolgens een veel beter gezicht zien. Hij versloeg John Henderson en Dave Chisnall en bereikte de derde ronde. Daar kwam hij echter een enorme hindernis tegen in de persoon van Gary Anderson. De Schot liet Dekker geen enkele leg winnen en won met liefst 6-0.

Aan het einde van het jaar maakte Dekker zijn debuut op de Players Championship Finals. Hij was als nummer 54 geplaatst op de Order of Merit en boekte in de eerste ronde een overtuigende 6-3 overwinning op Steve West. In de tweede ronde liep hij opnieuw tegen Justin Pipe aan. Ditmaal was Pipe met 6-1 duidelijk te sterk.

Een jaar later volgde misschien wel het beste PDC-seizoen uit Dekkers loopbaan. Tijdens het negende Players Championship van 2017 schreef hij geschiedenis door voor het eerst de halve finales van een PDC Pro Tour-toernooi te bereiken. Zijn route daarheen was indrukwekkend. Hij versloeg onder meer Andy Jenkins, Joe Cullen, Peter Hudson, Joe Murnan en Dave Chisnall. In de halve finale wachtte echter Michael van Gerwen. De Nederlander bleek een maatje te groot en won met 6-0.

Van Gerwen zou een terugkerende naam worden in de carrière van Dekker. Ook op het EK Darts van 2017 troffen de twee Nederlanders elkaar en opnieuw ging de overwinning naar Van Gerwen.

Toch kreeg Dekker later dat jaar een nieuwe kans om zich op het grote podium te onderscheiden. Op de Players Championship Finals speelde hij misschien wel zijn beste major-toernooi bij de PDC. Hij versloeg Michael Smith, Simon Whitlock en Peter Jacques en plaatste zich voor de kwartfinales. Daarmee bereikte hij de laatste acht van een van de belangrijkste PDC-toernooien. Daar stond opnieuw Van Gerwen te wachten. Net als eerder dat jaar bleek de toenmalige nummer één van de wereld te sterk.

Dekker plaatste zich dat jaar ook nog voor de World Series of Darts Finals. Daar kwam hij echter niet voorbij de eerste ronde, waarin Simon Stevenson hem uitschakelde.

In 2018 keerde Dekker terug naar het WK Darts. Hij versloeg in de eerste ronde zijn landgenoot Jelle Klaasen, maar verloor vervolgens van Dimitri Van den Bergh. Op de Players Championship Finals was Ricky Evans in de eerste ronde te sterk. Een jaar later stond Dekker opnieuw op het WK-podium. Hij versloeg Lisa Ashton, maar werd in de tweede ronde na vijf sets uitgeschakeld door Mervyn King.

Ook op de UK Open van 2019 kwam Dekker in actie. Na een overwinning op Harry Ward strandde hij tegen Simon Whitlock. Zijn seizoen kende verder weinig grote uitschieters. Hij haalde wel twee keer de kwartfinales van een Players Championship, maar zakte aan het einde van het jaar naar de 56e plaats op de PDC Order of Merit.

Daarmee kwam zijn Tour Card in gevaar. Dekker wist zijn status uiteindelijk alleen te behouden door de West European Qualifier voor het WK van 2020 te winnen. Op dat wereldkampioenschap bereikte hij voor de derde keer op rij de tweede ronde. Na een overwinning op Ryan Joyce bleek Jonny Clayton echter te sterk.

De UK Open van 2020 werd zijn laatste grote optreden in het PDC-circuit. Dekker was als gevolg van de toenmalige rankingstructuur rechtstreeks geplaatst voor de derde ronde, maar verloor direct van William O'Connor. Omdat hij zich vervolgens niet wist te kwalificeren voor het volgende wereldkampioenschap, zakte hij uit de top 64 van de PDC Order of Merit. Daarmee verloor hij zijn Tour Card na vier jaar.

In 2021 probeerde Dekker via de Europese Q-School een nieuwe Tour Card te bemachtigen. Hij was rechtstreeks toegelaten tot de Final Stage, maar verzamelde slechts twee punten. Uiteindelijk eindigde hij als 44e in het klassement, waardoor een terugkeer op de PDC Pro Tour uitbleef.

Hoewel Jan Dekker nooit wereldkampioen werd en uiteindelijk niet uitgroeide tot een vaste speler in de absolute wereldtop, kan hij terugkijken op een opvallende carrière. Zijn halve finales op het BDO-WK van 2011 en 2014, zijn overwinning op Martin Adams, zijn drie Challenge Tour-titels en zijn kwartfinale op de Players Championship Finals van 2017 behoren tot de belangrijkste hoogtepunten.

Vooral zijn periode bij de BDO liet zien dat Dekker het in zich had om op het allerhoogste niveau mee te doen. Ook bij de PDC wist hij jarenlang tussen de beste spelers ter wereld te opereren. Zijn carrière toont daarmee niet alleen hoe moeilijk het is om door te breken in de absolute top, maar ook hoeveel kwaliteit nodig is om jarenlang op het professionele circuit actief te blijven.

Dekker is bovendien nog steeds maar 36, mogelijk keert hij ooit nog terug in de dartswereld.