TERUG IN DE TIJD MET | Alan Warriner-Little: Van psychiatrisch verpleegkundige tot nummer één van de wereld

In deze rubriek keren we regelmatig terug in de tijd met een darter uit het verleden. Vandaag is het de beurt aan de Engelsman Alan Warriner-Little.

Warriner-Little werd geboren op 24 maart 1962 in het Engelse Lancaster. Voor veel darters begint een professionele carrière met een jeugd vol trainingsuren, lokale toernooien en de droom om ooit op het grote podium te staan. Voor Warriner-Little liep het anders. Voordat hij uitgroeide tot een van de bekende namen uit de beginjaren van het professionele darts, werkte hij als psychiatrisch verpleegkundige en verscheen hij als deelnemer aan een populair Brits televisieprogramma.

In 1987 was Warriner-Little te zien in Bullseye, het bekende ITV-spelprogramma waarin deelnemers hun kennis combineerden met het gooien van darts. Een jaar later kreeg hij de kans om opnieuw zijn kunsten te tonen. Dit keer werd hij uitgenodigd om voor een goed doel te gooien. Hij kwam daarbij tot een score van 257.

Die televisieoptredens vormden achteraf gezien een voorbode van een veel grotere carrière. Niet veel later zou Warriner-Little zich namelijk definitief tussen de beste darters van zijn generatie scharen.

Zijn eerste optreden op het BDO-wereldkampioenschap volgde in 1989. Warriner-Little maakte indruk en versloeg in de openingsronde zijn landgenoot Arnie Bunn met duidelijke 3-0 cijfers. Maar zijn debuut eindigde uiteindelijk in een van de meest pijnlijke nederlagen uit zijn loopbaan. In de tweede ronde trof hij Jocky Wilson, die op dat moment tot de absolute wereldtop behoorde.

De wedstrijd moest worden beslist in een sudden-death-leg. Warriner-Little kreeg liefst acht matchdarts om de partij naar zich toe te trekken, maar wist geen van die kansen te benutten. Wilson profiteerde en trok de overwinning naar zich toe. De Schot zou vervolgens het hele toernooi winnen en voor de tweede keer in zijn carrière wereldkampioen worden.

Hoewel de nederlaag hard aankwam, bleek het wereldkampioenschap van 1989 slechts het begin van Warriner-Littles opmars. In 1991 en 1992 bereikte hij de kwartfinales, waarmee hij zich steeds nadrukkelijker profileerde als een speler om rekening mee te houden.

Zijn grote doorbraak volgde in 1993. Warriner-Little haalde voor het eerst de finale van het wereldkampioenschap en stond daarin tegenover John Lowe, een van de grootste namen uit de geschiedenis van de sport. Lowe bleek uiteindelijk te sterk en won de finale met 6-3.

Ondanks die nederlaag was het toernooi een bevestiging van Warriner-Littles status als topspeler. Zijn prestaties brachten hem zelfs naar de top van de wereldranglijst.

Kort na de WK-finale van 1993 veranderde de professionele dartswereld ingrijpend. Een groep topspelers besloot zich af te scheiden van de British Darts Organisation (BDO). Warriner-Little sloot zich aan bij deze spelers en werd daarmee onderdeel van een beweging die uiteindelijk zou leiden tot de oprichting en groei van de Professional Darts Corporation (PDC).

In de jaren die volgden, bleef Warriner-Little een vaste waarde op de grootste toernooien. Zijn resultaten op het WK Darts waren bijzonder constant. Maar liefst zeven keer strandde hij in de kwartfinales: in 1994, 1996, 1997, 2000, 2001, 2004 en 2006.

Daarnaast bereikte hij tweemaal de halve finales. Dat gebeurde in 1999 en opnieuw in 2003. Een nieuwe WK-finale zat er niet meer in, maar zijn constante prestaties maakten hem tot een van de meest gerespecteerde spelers uit die periode.

Ook buiten het wereldkampioenschap verzamelde Warriner-Little belangrijke resultaten. Hij bereikte tweemaal de finale van de World Matchplay, in 1997 en 2000, maar verloor beide keren de eindstrijd. In 1998 stond hij bovendien in de finale van de World Masters, waar hij eveneens als runner-up eindigde.

Het absolute hoogtepunt van zijn carrière kwam uiteindelijk in oktober 2001. Warriner-Little schreef de World Grand Prix op zijn naam en veroverde daarmee een van de belangrijkste titels uit zijn loopbaan.

Tijdens datzelfde toernooi liet hij bovendien zien dat hij niet alleen over ervaring beschikte, maar ook over een uitzonderlijk scorend vermogen. In zijn eerste ronde tegen Andy Jenkins won hij met 2-0 in sets en noteerde hij een gemiddelde van 106,45. Dat was destijds het hoogste winnende drie-dartgemiddelde ooit in een wedstrijd binnen het double-start-format van de World Grand Prix.

Drie jaar later kreeg Warriner-Little opnieuw de kans om de World Grand Prix te winnen. Hij haalde in 2004 opnieuw de finale, maar ditmaal moest hij genoegen nemen met de tweede plaats.

Zijn carrière werd daarmee gekenmerkt door een bijzondere combinatie van succes en net-niet-resultaten. Hij won een van de grootste titels in het darts, stond in meerdere finales en behoorde jarenlang tot de beste spelers ter wereld, maar zag tegelijkertijd verschillende grote kansen op nog meer prijzen aan zich voorbijgaan.

Hoewel Warriner-Little inmiddels niet meer als actieve topspeler op de grote podia staat, is zijn rol binnen de dartswereld allerminst uitgespeeld. Warriner is nog steeds actief op het exhibitiecircuit en was daarnaast jarenlang actief als commentator voor ITV, waarmee hij zijn kennis en ervaring op een andere manier inzette. Eind vorig jaar besloot ITV de samenwerking met Warriner-Little echter niet meer te verlengen.

Daarnaast bekleedde hij ook een tijdlang de functie van voorzitter van de Professional Darts Players Association (PDPA), de spelersvakbond die opkomt voor de belangen van professionele darters.

Daarmee heeft Warriner-Little een opmerkelijke cirkel voltooid. Van verpleegkundige die in de jaren tachtig voor het eerst op televisie met een dartbord werd geconfronteerd, groeide hij uit tot WK-finalist, wereldranglijstaanvoerder en winnaar van de World Grand Prix. Later werd hij bovendien een belangrijke vertegenwoordiger van de spelers en een vertrouwde stem op televisie.

Zijn loopbaan vertelt daarmee niet alleen het verhaal van een succesvolle darter, maar ook dat van een man die verschillende belangrijke fases van de moderne dartsport van dichtbij meemaakte. Van de BDO-periode en de afscheiding van de topspelers tot de ontwikkeling van de PDC: Warriner-Little stond er middenin.

In 2022 maakte Warriner-Little een korte comeback. Op het WK voor senioren strandde hij in de eerste ronde na een 3-0 nederlaag tegen de Amerikaan Larry Butler. Warriner-Little bleef onder de zestig gemiddeld en kwam nadien niet meer in actie op toernooien van de World Seniors Darts Tour.

Een veelwinnaar was Warriner-Little niet, zo bleef het bij 'slechts' één majortitel. Toch mag Warriner-Little beschouwd worden als één van de beste spelers van zijn generatie. Zo bezette hij een tijdlang de nummer één positie op de wereldranglijst en was hij een vaste klant in de eindfase van zowat alle grote toernooien.

Bovendien speelde hij zoals eerder gezegd een grote rol in de oprichting van de PDC, wat toen een revolutie betekende in het dartslandschap en waar tot op heden spelers de vruchten van plukken. Warriner-Little droeg ook nadien nog meer dan zijn steentje bij aan de dartswereld als commentator en voorzitter van de spelersvakbond en blijft ook vandaag nog steeds een gerespecteerde stem.

Tot slot hebben we het nog even over de bijnaam van Warriner-Littler. Hoewel hij in het begin van zijn carrière vaak 'Wozza' werd genoemd, kreeg hij al snel de bijnaam 'The Iceman' opgekleefd. De huidige generatie associeert Gerwyn Price uiteraard met die bijnaam, maar Warriner-Little was weldegelijk de eerste die met deze bijnaam op zijn shirt speelde.

U vraagt zich misschien ook af van waar de dubbele achternaam komt? Warriner trouwde in 2005 met Brenda Little en liet diens achternaam sindsdien ook aan zijn achternaam toevoegen.