Terug in de Tijd | Phill Nixon: de huisman die met onwaarschijnlijke ommekeer tegen Martin Adams bijna wereldkampioen werd

In deze rubriek keren we regelmatig terug in de tijd met een bepaalde darter. Vandaag doen we dat met de Engelsman Phill Nixon, die bijna voor een enorme stunt zorgde door bij zijn debuut meteen het WK te winnen?

Phill Nixon werd geboren op 13 maart 1956 in Durham. Hij was jarenlang een steengoede speler in de lokale competities in Engeland, maar op internationaal niveau kwam hij nauwelijks in actie. Zijn beste resultaten waren jarenlang een kwartfinale op de Winmau World Masters 2002 en een halve finale op het British Open 2004. Dat veranderde toen hij zich wist te plaatsen voor het BDO-WK 2007.

Makkelijk verliep die kwalificatieroute echter niet voor Nixon. Zo moest hij zich door het kwalificatietoernooi op regionaal en nationaal niveau werken om uiteindelijk zijn kans te mogen gaan op het internationale kwalificatietoernooi voor het WK. In het internationale kwalificatietoernooi wist Nixon dus zijn droom waar te maken en mocht hij op 50-jarige leeftijd debuteren op het WK. Nixon werd op voorhand nochtans zo goed als kansloos ingeschat door de gokkantoren, die hem aan 150/1 plaatsten om wereldkampioen te worden. Samen met de Nederlander Albertino Essers de laagste quotering van alle WK-deelnemers dat jaar.

Het deerde Nixon - bijgenaamd 'Nixy' en 'The Ferryhill Flyer' echter niet en in de openingsronde zorgde hij meteen voor een stunt van formaat door de als zevende geplaatste Darryl Fitton met 3-1 huiswaarts te sturen. Nixon haalde in die wedstrijd een gemiddelde van 92.43, goed voor een plaats in de top 10 van hoogste gemiddeldes dat WK; Een ronde later moest ook de als tiende geplaatste Martin Atkins er met 4-1 aan geloven. In de kwartfinales balanceerde hij even op de rand van de afgrond, maar wist hij uiteindelijk toch nog met 5-4 te winnen van de Schot Paul Hanvidge.

In zijn eerste WK stond Nixon dus meteen in de halve finales. Daarin nam hij het op tegen de al even verrassende Nederlander Niels de Ruiter. Nixon en De Ruiter maakten er een spannende wedstrijd van, maar uiteindelijk was Nixon toch de sterkste met 6-4 en mocht hij zich opmaken voor een finale tegen de als eerste geplaatste Martin Adams, die net als hem op zoek ging naar zijn eerste wereldtitel.

Die finale begon dramatisch voor Nixon. Van de eerste zes sets wist hij er geen enkele te winnen, zodat hij de onderbreking inging met een 6-0 achterstand en amper nog hoop op de wereldtitel. Weg spanning dacht iedereen, maar niets bleek minder waar. Adams miste de volgende sets vier matchdarts en Nixon profiteerde door er 6-1, 6-2... en uiteindelijk zelfs 6-6 van te maken. Een uitzinnig Lakeside-publiek ging compleet uit zijn dak.

In die beslissende set was het uiteindelijk toch Adams die net te sterk bleek voor Nixon, die door zijn finaleplaats wel een slordige 30.000 pond op zijn rekening mocht bijschrijven.

Door zijn sterke prestaties op het WK mocht hij in 2007 en 2008 ook deelnemen aan de Grand Slam of Darts, waar destijds de beste spelers uit de BDO en PDC in actie kwamen. Bij de editie van 2007 ging Nixon in de groepsfase telkens met 5-4 onderuit tegen James Wade en Pat Orreal. Enkel tegen De Ruiter, in wat een heruitgave was van hun halve finale op het WK, wist Nixon met 5-0 te winnen, onvoldoende echter om door te stoten naar de knockout-fase.

Ook in 2008 bleef Nixon in de groepsfase steken. Na een 5-0 nederlaag in zijn openingswedstrijd tegen Phil Taylor, bleek in de tweede groepswedstrijd ook Vincent van der Voort met 5-1 te sterk voor hem. Enkel tegen Andy Jenkins wist Nixon met 5-3 te winnen.

Een jaar na zijn finaleplaats op het WK, was Nixon er in 2008 opnieuw bij op het BDO-WK. Het was alsof het zo moest zijn, want bij de loting werd hij gekoppeld aan, jawel, Martin Adams. In een heruitgave van de WK-finale van het jaar ervoor moest hij ditmaal met 3-0 het onderspit delven tegen Adams. Nixon kwam tijdens die wedstrijd nooit in zijn normale ritme en bleef met een gemiddelde van amper 77.61 ver onder zijn normale niveau. Het was meteen ook het laatste WK-optreden van Nixon. De jaren nadien acteerde hij opnieuw in de luwte, een kwartfinaleplaats op de Winmau World Masters 2012 niet te na gesproken.

We hadden graag met Phill Nixon bijna twintig jaar na zijn bijna-wereldtitel teruggeblikt op zijn carrière, maar dat kan jammer genoeg niet meer. In juni 2013 kreeg Nixon immers het vreselijke nieuws te horen dat hij maag-, lever- en longkanker had. Op 9 augustus van datzelfde jaar overleed hij op 57-jarige leeftijd.

Nixon liet zijn vrouw Suzanne en acht kinderen na. Het opmerkelijke aan zijn verhaal is dat Nixon op het moment van zijn eerste WK-deelname huisman was en darts enkel als hobby beoefende. Pas na zijn finaleplaats besloot hij om zich wat serieuzer op zijn dartscarrière toe te leggen, maar dat mocht dus niet zijn.

“Ik kende hem al vele jaren voordat hij in 2007 doorbrak op Lakeside", reageerde Martin Adams op het overlijden van Nixon. "Hij was een geweldige darter, een sterke concurrent en bovendien een zeer aardig persoon. Helaas hebben we een zeer goed mens verloren in onze sport, iemand die door iedereen werd gerespecteerd en gewaardeerd.”

Ook de BDO reageerde op zijn overlijden: “Phill was altijd trots om het Engeland-shirt aan te trekken en Engeland was altijd blij om hem in het team te hebben. Phill speelde zeven keer voor Engeland in officiële interlands, waarvan hij er vijf won. Daarnaast kwam hij ook drie keer uit voor Engeland in representatieve wedstrijden. Phill Nixon was een van de grote persoonlijkheden in de sport en zal enorm gemist worden door iedereen die het genoegen had hem te ontmoeten.”

En ook de legendarische Bobby George betuigde zijn eerbetoon: “Diep bedroefd om het nieuws te horen dat Phil Nixon zijn strijd tegen kanker heeft verloren. Een geweldige, vrolijke man die nooit vergeten zal worden.”

Met slechts twee WK-deelnames zou je misschien niet direct geneigd zijn om Nixon hoog op de ladder te plaatsen wat betreft zijn plaats in de dartsgeschiedenis. Toch heeft hij ervoor gezorgd dat zelfs de huidige generatie nog geïnspireerd raakt door zijn verhaal. Een man die altijd actief was op regionaal en nationaal niveau, die latere leeftijd nog wist te debuteren op het WK.

Maar vooral het onwaarschijnlijke verhaal van die WK-finale in 2007 zal nog vaak vertoond worden. Nixon was niet de eerste debutant die een WK-finale haalde en hij won bovendien niet. Maar een 6-0 achterstand omkeren tot 6-6, dat hadden we nog nooit eerder gezien in een WK-finale. De sfeer die op die avond in de Lakeside Country Club hing, is met weinig andere dingen te beschrijven.

Nixon bewees met zijn prestatie ook aan iedereen dat je nooit je droom mag opgeven. Waar in andere sporten vaak een zekere leeftijdsgrens hangt voor het bereiken van topprestaties, kan je in darts ook op latere leeftijd nog een gooi dan naar de opperste glorie.