"Het zijn de slechtste dartborden die ik ooit heb meegemaakt" - Anderson kritisch op Winmau Blade X na klinkende zege met Schotland op de World Cup of Darts

Gary Anderson en Cameron Menzies hebben op indrukwekkende wijze hun campagne op de World Cup of Darts geopend. Het Schotse duo liet in Frankfurt geen spaan heel van Noorwegen en stormde met een overtuigende 8-0 overwinning naar de volgende ronde. Na afloop overheersten niet alleen tevredenheid en opluchting, maar vooral ook het gevoel dat Schotland direct een stevig signaal had afgegeven aan de concurrentie.

Voor Menzies betekende het bovendien een bijzonder moment. Na jaren van hard werken maakte hij eindelijk zijn debuut voor Schotland op het grootste landentoernooi in de dartswereld. En dat debuut verliep ongeveer zoals hij zich had kunnen wensen.

"Als ik eerlijk ben, was dit waarschijnlijk een van de makkelijkste wedstrijden die ik ooit gespeeld heb", lachte Menzies na afloop in gesprek met DartsNieuws.com. "Gary was briljant. Hij gooide 140's alsof het niets was en was geweldig op de dubbels. Op een gegeven moment voelde het bijna alsof ik erbij stond om de scores bij te houden."

Hoewel de einduitslag de prestatie van beide spelers onderstreepte, was het vooral Anderson die indruk maakte met zijn scorend vermogen. De tweevoudig wereldkampioen zette vanaf de eerste leg de toon en gaf Noorwegen nauwelijks een kans om in de wedstrijd te komen.

"Er waren misschien drie of vier beurten waarin we geen 100 of meer gooiden", analyseerde Anderson. "Natuurlijk hebben we hier en daar een dubbel gemist, maar het was vooral 140, 140, 180. Vanaf het begin speelden we gewoon goed."

Ook Menzies zag hoe zijn ervaren ploeggenoot de wedstrijd volledig naar zich toetrok. "Hij pakte de wedstrijd meteen bij de keel en nam de controle over. Hij maakte mijn debuut op het grote podium waarschijnlijk het makkelijkste debuut uit mijn leven."

Dat betekende niet dat Menzies zijn eigen bijdrage niet waardeerde. Uiteindelijk was het immers de Schot uit Glasgow die de beslissende dubbel gooide. "Het enige wat ik heb en wat niemand me meer afpakt, is de winnende dubbel. Die neem ik mee naar mijn graf."

Voorafgaand aan het toernooi waren er vragen over hoe Anderson en Menzies als duo zouden functioneren. Die twijfels werden met één wedstrijd vrijwel volledig weggenomen.

Menzies begreep dan ook weinig van die speculaties. "Misschien hebben we vandaag een paar mensen de mond gesnoerd", zei hij. "Gary en ik kunnen het prima met elkaar vinden. We spelen veel demonstraties samen en zitten ook bij hetzelfde management."

Volgens Menzies is de buitenwereld soms geneigd Anderson als afstandelijk te zien, terwijl de werkelijkheid anders ligt. "Je weet dat Gary je mag als hij je een beetje afzeikt. Dat is hoe hij is. We gaan samen eten, pakken samen een Uber en zitten niet de hele dag op onze telefoon. Als je te lang op je telefoon zit, pakt hij die nog van je af ook."

De goede verstandhouding was volgens beide spelers duidelijk zichtbaar op het podium. "We hadden een beetje lol met elkaar tijdens de wedstrijd", vertelde Anderson. "Af en toe een glimlach, een klein grapje. Het voelde gewoon goed." Menzies vulde aan: "Soms hoef je niet eens iets te zeggen. Dan kijk je elkaar gewoon even aan en weet je precies wat er gebeurt."

Voor Menzies was het optreden zelfs beter dan hij vooraf had durven dromen. De Schot gaf toe dat hij vooraf behoorlijk gespannen was voor zijn eerste optreden in de nationale ploeg.

"Ik was nerveus, natuurlijk. Dit was de eerste keer dat ik dit meemaakte. Ik heb vandaag misschien vier keer geprobeerd om de oude man te verslaan, maar dit is het hoogste niveau waarop ik ooit voor Schotland heb gespeeld."

Toch verdwenen die zenuwen snel toen de wedstrijd eenmaal onderweg was. "Als ik een perfecte eerste wedstrijd had mogen uittekenen, dan zat dit daar heel dicht bij. Dat was bijna perfect."

Zelfs de discussie over wie de wedstrijd zou beginnen, werd na afloop met humor besproken. "Ik wilde eigenlijk niet als eerste gooien", gaf Menzies lachend toe. "Zelfs bij de bull voor het begin miste ik. In de warming-up raakte ik hem steeds, maar toen het moest gebeuren zat ik er mijlenver naast."

Voor Anderson had de overwinning nog een extra betekenis. Een jaar eerder beleefde Schotland immers een uiterst pijnlijke editie van het toernooi. "Ja ja, wrijf het er maar in", grapte Anderson toen hem werd herinnerd aan de 8-0 nederlaag van vorig jaar. "Voor de wedstrijd dacht ik: als we maar één leg winnen en die eerste leg pakken, dan ben ik al blij."

Het werd uiteindelijk een complete ommekeer. "We speelden gewoon goed. Onze scores waren goed. We gooiden veel 140's en 180's. Met zo'n gemiddelde weet je dat je als team goed bezig bent."

Dat teamgevoel stond centraal in vrijwel alle antwoorden van de twee Schotten. Ondanks alle complimenten voor Anderson bleef Menzies benadrukken dat het een gezamenlijke prestatie was. "We wonnen met 8-0. We speelden goed. Dat is uiteindelijk waar het om draait. Het is een teamwedstrijd."

Na zo'n overtuigende overwinning is het onvermijdelijk dat de vraag naar de titelkansen wordt gesteld. Engeland geldt vooraf als grote favoriet, maar Anderson wilde daar weinig van weten.

"Op papier, op internet en op alle voorspellingen zouden zij dit toernooi zonder problemen moeten winnen", zei hij. "Maar op het podium is het toch anders." De ervaren Schot trok een vergelijking met voetbal. "Het is net als voetbal. Wie die dag het beste speelt, wint. Zo simpel is het."

Dat Schotland na deze openingswedstrijd ineens serieus wordt genoemd als kanshebber, lijkt Anderson dan ook niet al te veel te boeien. "Je weet het nooit. Je weet het echt nooit."

Anderson werd ook gevraagd naar zijn keuze om weer over te stappen van gouden naar zwarte punten. De Schot spaarde daarbij de dartborden allerminst.

"Ik moest wel, want die dartborden zijn echt verschrikkelijk. Het zijn de slechtste dartborden die ik ooit heb meegemaakt", stelde Anderson. "Geloof mij niet zomaar op mijn woord. Vraag het aan iedere speler op het circuit. Vraag het desnoods aan de PDC of aan de fabrikanten van darts. Zij zullen je hetzelfde vertellen: deze borden zijn ronduit belabberd."

Volgens Anderson heeft de kwaliteit van de borden direct invloed op zijn materiaalkeuze. "Mijn darts komen er te recht in", legde hij uit. "Daarom ben ik weer gaan spelen met zwarte punten, zodat ik iets meer hoek op de punt krijg."

Op de vraag of die aanpassing het gewenste effect heeft gehad, bleef Anderson kritisch. "Dat zou eigenlijk wel moeten, maar ze gaan nog steeds behoorlijk recht het bord in. We praten hier al maanden over. Het onderwerp komt steeds terug. Er is geen enkele speler op het circuit die tevreden is over deze dartborden. Dat is precies de reden waarom ik ben overgestapt op de zwarte punten."

Met het afscheid van Peter Wright als vaste partner van Anderson begon voor Schotland een nieuw hoofdstuk. De tweevoudig wereldkampioen vormde jarenlang een succesvol duo met 'Snakebite' en won samen met hem twee World Cup-titels.

Wright liet het huidige Schotse team echter niet zonder steun vertrekken. "Peter kwam vorige week nog even langs en wenste ons succes", vertelde Anderson.

Daarmee staat Menzies nu in een rijtje met grote namen uit de Schotse dartsgeschiedenis. "Je hebt Peter Wright gehad, Robert Thornton, John Henderson en nu Cameron", zei Anderson. "En hij gaat waarschijnlijk nog veel langer door dan ik."

Menzies genoot zichtbaar van die woorden. "Er zijn niet veel mensen die kunnen zeggen dat ze samen met Gary Anderson voor Schotland op de World Cup hebben gespeeld. En we hebben ook nog gewonnen."

Hoewel Anderson zelf inmiddels tot de veteranen van het circuit behoort, ziet hij in Menzies een belangrijke speler voor de toekomst van het Schotse darts. "Nu heeft hij dat Schotland-shirt aan en ik denk dat hij dat nog heel lang zal dragen", zei Anderson. "De volgende vraag voor Schotland wordt straks wie hem gaat vergezellen."

Volgens Anderson vertegenwoordigt Menzies precies waar Schotland voor staat. "Hij is een Schot in hart en nieren."

De ontspannen sfeer tijdens de persconferentie kwam misschien nog wel het best naar voren toen Anderson werd gevraagd of hij Menzies een knuffel zou geven als Schotland het toernooi zou winnen.

Zijn reactie was duidelijk. "Hij zal mij misschien moeten knuffelen." Menzies schoot in de lach. "Ik denk dat ik dan misschien een lange handdruk krijg."

Anderson hield voet bij stuk. "Dat is de afspraak. Geen knuffels." Toch sloot de Schot niet helemaal uit dat er een kleine uitzondering gemaakt zou worden. "Misschien krijgt hij een klopje op de schouder."