"Critici de mond snoeren? Nee, we spelen voor onszelf, voor onze families en voor Engeland" - Engels droomkoppel pakt eindzege op World Cup of Darts

De verwachtingen waren torenhoog, de druk immens. Maar waar vorig jaar nog twijfels werden geuit over hun samenwerking, bewezen Luke Littler en Luke Humphries dit weekend waarom zij momenteel de twee beste darters ter wereld zijn. Met een indrukwekkende overwinning in de finale van de World Cup of Darts bezorgden zij Engeland een recordbrekende zesde wereldtitel in het landentoernooi.

Na afloop overheerste vooral trots bij beide spelers. Niet alleen vanwege de titel, maar vooral vanwege de manier waarop deze tot stand kwam. Onder zware druk, na een zenuwslopende halve finale tegen Wales en een dominante eindstrijd, lieten Littler en Humphries zien dat zij als team een bijna onverslaanbare combinatie vormen.

“Het voelt geweldig,” vertelde Littler kort na het veroveren van de titel. “We hebben samen gevochten, samen gewonnen en laten zien wat we als team kunnen bereiken. Vooral in de avondsessies kwamen we volledig tot ons recht.”

De overwinning krijgt extra betekenis vanwege de gebeurtenissen van een jaar geleden. Tijdens de World Cup van 2025 werd het Engelse droomduo al vroeg uitgeschakeld door Duitsland. Die nederlaag leidde tot forse kritiek vanuit de dartswereld en op sociale media. Volgens sommigen zouden de twee sterren niet goed samen kunnen spelen en ontbrak het aan chemie.

Humphries keek daar na de finale met een glimlach op terug. “Vorig jaar verloren we één wedstrijd en ineens hoorde je overal dat we niet samen konden spelen, dat we geen team waren. Dat was moeilijk om te horen, want wij wisten zelf wel beter. We hadden simpelweg één slechte dag", zegt hij.

De huidige wereldkampioen benadrukte dat de titel niet werd gewonnen om critici de mond te snoeren. “Wij spelen niet om anderen ongelijk te geven. We spelen voor onszelf, voor onze families en voor Engeland. Het ging erom dat we aan onszelf bewezen dat we konden waarmaken wat we altijd geloofd hebben. Dat hebben we nu gedaan.”

Opvallend genoeg gaven beide Engelsen toe dat de middagsessies hen nog altijd minder goed liggen dan wedstrijden in de avond. “We haten die middagsessies,” lachte Humphries. “We staan laat op en voelen ons gewoon beter tijdens de avondsessies. Zodra het avondprogramma begint, komen we echt tot leven.”

Dat bleek vooral in de halve finale tegen Wales. Engeland keek op een gegeven moment tegen een achterstand van 5-2 aan en stond met de rug tegen de muur. Toch wisten Littler en Humphries het duel volledig om te draaien. “Vorig jaar zouden we misschien zijn gebroken onder die druk,” aldus Humphries. “Maar dit keer hebben we gebruikgemaakt van wat we geleerd hebben. We bleven vechten en gaven niet op.”

Het absolute kantelpunt van het toernooi kwam in die halve finale tegen Wales. Bij een achterstand produceerde Littler een sensationele 170-finish onder maximale druk, een moment dat uiteindelijk cruciaal bleek voor het binnenhalen van de wereldtitel.

Humphries was na afloop vol bewondering voor zijn teamgenoot. “Ik denk niet dat mensen beseffen hoe moeilijk een 170-finish is onder zulke omstandigheden. Als die finish er niet in gaat, is het waarschijnlijk voorbij. Dan staan we hier misschien helemaal niet met die beker.”

Ook Littler besefte hoe belangrijk dat moment was. “Zelfs als je een 170-finish in de eerste leg van een wedstrijd gooit, is dat bijzonder. Maar in zo’n situatie, met alles op het spel, voelt het nog veel groter. Als die niet valt, lopen de dingen misschien heel anders af.”

Volgens Humphries was juist dat moment het bewijs van de mentale kracht die het duo inmiddels heeft ontwikkeld. “Die finish is misschien wel de reden dat we deze trofee hebben gewonnen.”

Na het overleven van Wales volgde een indrukwekkende finale waarin Engeland zijn hoogste niveau bereikte. Vooral in de tweede helft van de wedstrijd speelden Littler en Humphries darts van uitzonderlijke kwaliteit. Humphries noteerde bijna een gemiddelde van 111 punten per beurt, maar was daar zelf nauwelijks van onder de indruk. “Eerlijk gezegd voelde het niet alsof we boven ons niveau speelden. Dit is het niveau waarvan wij weten dat we het kunnen halen. Het voelde eigenlijk heel normaal.”

Tegenstanders Michael van Gerwen en Danny Noppert zetten Engeland regelmatig onder druk met zware scores, maar het Engelse duo bleef koel. “Michael speelde fantastisch,” erkende Humphries. “Hij bleef enorme scores gooien en zette ons voortdurend onder druk. Maar wij bleven ons eigen spel spelen en pakten de belangrijke finishes op de juiste momenten.”

Volgens Littler lag daar precies de sleutel tot het succes. “Wij weten dat we kunnen scoren, we weten dat we kunnen finishen en we weten nu ook dat we samen kunnen winnen.”

Voor de pas achttienjarige Littler betekende de titel opnieuw een belangrijke stap in een toch al sensationele carrière. Sinds zijn doorbraak heeft hij vrijwel elke grote prijs binnen handbereik gekregen en de World Cup vormt opnieuw een belangrijke toevoeging aan zijn palmares.

Toch wilde de jonge Engelsman de aandacht na afloop niet op zichzelf vestigen. “Er wordt nu veel gesproken over welke titels ik nog allemaal kan winnen. Natuurlijk heb ik nog doelen, maar vanavond gaat het niet om mij. Dit is onze titel. We hebben hem samen gewonnen en we gaan hem samen vieren.”

Op de vraag of hij volgend jaar terugkeert om de titel te verdedigen, hoefde hij niet lang na te denken. “Honderd procent. Er is geen enkele reden om een titel te winnen en vervolgens niet terug te komen om hem te verdedigen.”

Ook Humphries kijkt inmiddels verder vooruit. De voormalig wereldkampioen heeft de World Cup nu voor de tweede keer gewonnen en hoopt de komende jaren samen met Littler een tijdperk van Engelse dominantie in te luiden. “We hopen hier nog jarenlang samen te spelen,” zei hij. “Misschien vijf jaar, misschien tien jaar. Als we gezond blijven en alles goed gaat, willen we nog veel meer titels winnen.”

Daarbij verwees hij naar Engelse dartsgrootheden uit het verleden, zoals Phil Taylor en Adrian Lewis, die eveneens meerdere World Cup-titels op hun naam schreven. “Het zou een eer zijn om in hun voetsporen te treden en misschien zelfs hun prestaties te evenaren.”

Ondanks hun succes als team blijven Littler en Humphries natuurlijk ook elkaars grootste concurrenten op de individuele rankingtoernooien. Humphries bereikte onlangs zijn achtste finale op rij en verwacht dat beide spelers elkaar de komende maanden regelmatig zullen treffen tijdens grote toernooien zoals de World Matchplay, World Grand Prix, EK Darts en uiteindelijk het WK Darts. “We kunnen uitstekend met elkaar overweg buiten het podium,” vertelde Humphries. “Maar zodra we op het podium staan, willen we allebei winnen. Dat maakt deze rivaliteit juist zo mooi.”

Littler ziet dezelfde dynamiek. “We pushen elkaar voortdurend om beter te worden. Dat is goed voor onszelf, maar ook goed voor de sport. We hebben twee spelers die alles willen winnen en elkaar continu uitdagen.”

Hoewel de wereldtitel uitgebreid gevierd mocht worden, bleef het feest voor beide spelers relatief bescheiden. Humphries moest de volgende ochtend al vroeg op reis, terwijl Littler zijn UFC-plannen niet wilde missen. “We drinken misschien één drankje om het te vieren,” lachte Humphries.

Een bescheiden afsluiting van een weekend dat allesbehalve bescheiden was. Met hun zesde World Cup-titel verstevigde Engeland zijn positie als succesvolste land in de geschiedenis van het toernooi. Nog belangrijker: Luke Littler en Luke Humphries bewezen definitief dat zij niet alleen individueel tot de absolute wereldtop behoren, maar ook samen een team vormen dat de komende jaren nog vele prijzen kan gaan verzamelen. De critici van vorig jaar zijn voorlopig uitgepraat.