DISCUSSIE | Czech Darts Open 2026: Dartsfans willen Littler, Humphries, Van Gerwen en Price zien – maar waarom klagen ze als de toppers domineren?

Wordt darts te voorspelbaar en dreigt de sport daardoor met een dilemma te worden geconfronteerd? Die vraag dringt zich opnieuw op nadat de European Tour afgelopen weekend neerstreek in Praag voor de Czech Darts Open. Daar draaide het uiteindelijk uit op de inmiddels vertrouwde finale tussen Luke Littler en Luke Humphries. Maar is het daadwerkelijk een probleem wanneer het dominante duo, na maandenlange afwezigheid, bij hun gezamenlijke terugkeer op de European Tour meteen weer de eindstrijd bereikt? Voor een deel van de dartfans lijkt de herhaling van hetzelfde affiche inmiddels voor enige verzadiging te zorgen.

Daar staat tegenover dat de European Tour de afgelopen maanden juist bijzonder aantrekkelijk was. Dat kwam mede doordat verschillende grote namen regelmatig besloten een toernooi over te slaan, waardoor er ruimte ontstond voor andere spelers om zich nadrukkelijk in de kijker te spelen. Bovendien zijn de gevolgen van afwezigheid voorlopig beperkt. Littler liet de toernooien in Duitsland bijvoorbeeld grotendeels links liggen en verscheen daar alleen wanneer dat voor zijn planning noodzakelijk was.

Tegelijkertijd laat ook de indrukwekkende opmars van Beau Greaves zien dat het darts veel meer verhalen kent dan alleen de dominantie van Littler en Humphries. De discussie over de voorspelbaarheid aan de absolute top zal voorlopig blijven bestaan, maar daaronder dienen zich voortdurend nieuwe namen en verhaallijnen aan die de sport juist onvoorspelbaar en interessant houden.

De European Tour lijkt steeds vaker gevangen te zitten in een merkwaardig dilemma. Wanneer de absolute wereldtop ontbreekt, klinkt kritiek dat de toernooien aan aanzien verliezen. Verschijnen de grote namen wél massaal aan de oche, dan dreigt juist voorspelbaarheid. De Czech Darts Open in Praag vormde afgelopen weekend het perfecte voorbeeld van die tweestrijd.

Nicolas Gayer, hoofdredacteur van DartsNews.de, ziet daarin een van de belangrijkste vraagstukken waarmee de European Tour momenteel kampt. Grote namen slaan regelmatig toernooien over, het huidige kwalificatiesysteem zorgt voor discussie en wanneer alle toppers wél verschijnen, komen vaak dezelfde spelers bovendrijven.

"Naar mijn mening liet de Czech Darts Open 2026 perfect het dilemma zien dat veel dartfans – en misschien zelfs de sport als geheel – momenteel ervaren.

Dit seizoen is het bijna normaal geworden dat European Tour-toernooien worden afgewerkt zonder een aanzienlijk deel van de wereldtop. Keer op keer trekken grote namen zich terug om hun steeds drukker wordende speelschema beheersbaar te houden.

Een deel van de fans stoort zich daaraan en vindt dat de afwezigheid van topspelers de evenementen devalueert. Anderen genieten juist van de afwisseling en de mogelijkheid voor nieuwe gezichten om ver te komen. Tegelijkertijd bestaat er binnen de dartswereld een grote groep die fundamenteel ontevreden is over het kwalificatiesysteem van de European Tour, ongeacht wie uiteindelijk besluit mee te doen.

De Czech Darts Open 2026 hield dat debat een spiegel voor. Op sociale media was de verdeeldheid duidelijk zichtbaar. Sommige fans genoten van een halvefinaleveld bestaande uit wereldkampioenen Luke Littler, Luke Humphries, Michael van Gerwen en Gerwyn Price, terwijl anderen juist klaagden over de voorspelbaarheid.

Na het weekend in Praag lijkt er echter over één ding weinig discussie mogelijk: sportief gezien leverde het toernooi. We kregen veel wedstrijden van hoog niveau voorgeschoteld en verschillende grote namen lijken precies op tijd hun vorm te vinden voor de belangrijkste maanden van het jaar."

Samuel Gill, hoofdredacteur van DartsNews.com, sluit zich voor een belangrijk deel aan bij de analyse van Gayer. Volgens hem was de European Tour de afgelopen periode juist interessant doordat er ruimte ontstond voor andere verhalen.

"Voor mij sluit het uiteindelijk aan bij Nicolas' visie op de toppers. De European Tour is op zijn best wanneer we verhalen krijgen zoals die van Ross Smith en Gary Anderson vorige week. Dat zijn natuurlijk allebei grote namen, maar niet het type speler dat voortdurend toernooien overslaat.

Natuurlijk is het prachtig om Littler en de andere toppers weer aan het werk te zien, maar ik denk dat darts in bredere zin hervormingen nodig heeft. Of het nu gaat om de European Tour, waar spelers via een onduidelijke achterdeur binnenkomen en vervolgens niet spelen, of om de World Series en Premier League.

Als je, zoals ik, het hele jaar door over darts schrijft, heb ik Littler tegen Humphries dit jaar vaker gezien dan sommige leden van mijn eigen familie. Het is geen bijzondere affiche meer en bovendien wint Littler meestal. Terwijl een bepaalde groep ervan blijft genieten, laat het volgens mij zien dat ze óf verplicht uit elkaar gehouden moeten worden óf dat we iets anders nodig hebben.

Het evenement leverde absoluut, maar misschien was het tegelijkertijd een perfecte graadmeter voor waar de sport momenteel staat: springlevend, maar op bepaalde vlakken ook een beetje sleets."

Pieter Verbeek, hoofdredacteur van DartsNieuws.com, kijkt daar anders tegenaan. Hij vond het juist verfrissend dat vrijwel alle grote namen voor één weekend weer gezamenlijk op de European Tour verschenen.

"Het was zeker verfrissend om voor één keer vrijwel alle grootste namen ter wereld weer in actie te zien op de European Tour. En eerlijk is eerlijk: bijna iedereen maakte het waar. Luke Littler, Michael van Gerwen, Luke Humphries en Gerwyn Price als halvefinalisten – dat had net zo goed het deelnemersveld van de halve finales op het WK kunnen zijn.

Voor Van Gerwen in het bijzonder was het bereiken van de halve finales een welkom resultaat. Na een moeizame zege op Mario Vandenbogaerde volgden sterke optredens tegen Wessel Nijman en Jonny Clayton, al zakte zijn niveau in de halve finale tegen Luke Littler met een gemiddelde van slechts 83 punten behoorlijk weg.

Desondanks zal een plek bij de laatste vier hem vertrouwen geven richting de cruciale herfstperiode. Zeker omdat de Nederlander tijdens het WK Darts een flinke hoeveelheid prijzengeld te verdedigen heeft.

Uiteindelijk was het niemand minder dan Littler die de trofee in Praag omhoog mocht houden. Het was pas zijn derde European Tour-optreden van het seizoen, maar hij heeft in 2026 inmiddels al twee titels op dit circuit veroverd na zijn eerdere triomf in Polen. Opnieuw een teken dat de honger naar prijzen bij 'The Nuke' dit seizoen allerminst gestild is."

Ook Mats Leering, redacteur van DartsNieuws.com, zag vooral de positieve kant van het ijzersterke deelnemersveld in Praag.

"Zoals ik vooraf voorspelde, leverde de terugkeer van Luke Littler op de European Tour meteen weer een finale tussen de twee Lukes op. Daarin trok de regerend wereldkampioen opnieuw aan het langste eind, geheel volgens verwachting.

Het toernooi als geheel werd echter op uitzonderlijk hoog niveau gespeeld, mede dankzij het grote aantal toppers in het deelnemersveld. Michael van Gerwen kende bovendien een broodnodige diepe run, met indrukwekkende zeges op Wessel Nijman en Jonny Clayton, voordat zijn toernooi in de halve finale door Littler werd beëindigd.

Beau Greaves schreef daarnaast geschiedenis als eerste vrouw ooit die een wedstrijd wist te winnen op de European Tour. Haar opmars strandde in de tweede ronde tegen Luke Humphries, maar met een gemiddelde van bijna honderd liet ze opnieuw zien dat ze moeiteloos kan meekomen met de absolute top."

Lucas Michael, redacteur van DartsNews.com, zag naast de zoveelste confrontatie tussen Littler en Humphries voldoende andere interessante verhaallijnen. Tegelijkertijd onderstreepte de finale volgens hem opnieuw hoe bepalend Littler inmiddels is geworden.

"Vrijwel iedere topper, met uitzondering van James Wade, deed mee aan de Czech Darts Open. Het was dan ook niet heel verrassend dat de finale uiteindelijk tussen Luke Littler en Luke Humphries ging. Toevallig stonden ze voorafgaand aan het toernooi allebei op 29 PDC-titels. Dat veranderde uiteraard in het voordeel van de tweevoudig wereldkampioen, die zijn sensationele vorm doortrok.

Als Littler niet had bestaan, was Humphries waarschijnlijk opnieuw de koning van Praag geweest, gezien zijn successen hier. Maar opnieuw kwam zijn moeite om 'The Nuke' op de grote podia te verslaan aan het licht. Humphries is misschien wel de beste van de rest, maar wanneer Littler meedoet, moet hij te vaak genoegen nemen met de tweede plaats.

In de finale gooiden ze praktisch hetzelfde gemiddelde, of dat nu 88 of 94 was. Ondanks die gelijkwaardigheid stond Littler voortdurend voor op het scorebord. Dat is slecht nieuws voor Humphries, want op zijn absolute top kan hij Littler zonder problemen bijbenen. Het verschil is dat Humphries zijn beste darts misschien één keer per twee of drie wedstrijden laat zien. Bij Littler gebeurt dat zeven of acht keer. Een gemiddelde van 108 lijkt bij hem soms zelfs zijn B-game.

Los van de twee Lukes waren er genoeg andere verhalen. De vorm van Michael van Gerwen blijft een muntworp: soms is het uitstekend, soms valt het volledig weg. Zelfs de Van Gerwen uit zijn absolute topjaren zou het knap hebben gevonden dat hij in die halve finale tegen Littler met een gemiddelde van 83 nog drie legs wist te winnen.

De consistentie is de afgelopen jaren simpelweg onvoldoende geweest. Briljante pieken worden te vaak afgewisseld met diepe dalen. Positief voor hem is dat de halvefinaleplaats voorlopig voldoende is om hem in de kwalificatieposities voor de World Matchplay van 2027 te brengen. Dat kan na een diepe run in Ally Pally natuurlijk weer veranderen, maar met een drukke periode voor de deur blijven er zorgen rond 'The Green Machine'.

Zaterdagavond voelde eigenlijk als een opgevoerde World Series-avond. Acht Premier League-spelers namen het op tegen een verzameling enorme talenten. Het leverde een fantastische dartsavond op en onderstreepte de populariteit van dit evenement. Humphries zei na zijn verloren finale dat hij volgend jaar terugkomt en dat zal vermoedelijk voor veel toppers gelden.

Vanuit een bepaald perspectief is de European Tour het hoogst haalbare binnen darts. Natuurlijk zitten er voordelen aan wanneer de allergrootste namen wegblijven, omdat anderen dan kansen krijgen, maar uiteindelijk is het toch beter wanneer de wereldtop aanwezig is.

Over dat onderwerp gesproken: het lijkt erop dat Littler voorlopig klaar is tot Dortmund. Daarmee ligt de weg open voor vrijwel iedereen om tijdens de komende toernooien in Antwerpen, Basel en Maastricht een titel te pakken en belangrijke stappen te zetten richting het European Championship.

Dat toernooi wordt van 22 tot en met 25 oktober 2026 gespeeld en verschillende grote namen zijn nog allerminst zeker van deelname. Gary Anderson zou na zijn vroege uitschakeling in Praag zomaar kunnen besluiten dat het genoeg is geweest. De grootste zorgen zijn er echter rond Stephen Bunting.

Hij was de enige Premier League-speler die zaterdagavond niet wist te winnen en zijn vorm blijft zorgwekkend. Bunting won dit jaar pas zes wedstrijden op de European Tour, terwijl hij slechts twee evenementen heeft overgeslagen. Dat hij tot de beste spelers ter wereld behoort, staat buiten kijf, maar 2026 is simpelweg niet zijn jaar.

Het laatste woord moet naar Beau Greaves gaan. Zij blijft als pionier de volgende generatie vrouwelijke darters inspireren met haar doorbraak op de European Tour. Het duurt volgens mij niet lang meer voordat ze aan al deze evenementen deelneemt en uiteindelijk zelfs een trofee omhoog houdt.

Haar lotingen tijdens haar eerste twee toernooien waren bepaald niet mild, maar haar prestaties waren indrukwekkend. Blijf haar deze kansen geven en uiteindelijk grijpt ze er één. Greaves is inmiddels een serieuze kracht in het darts en kan op ieder moment echt ontploffen. De sport wordt daar alleen maar beter van."