''Je denkt: hij kan die 170 toch niet uitgooien onder deze druk en in deze omstandigheden? Maar toen deed hij het toch'' - Humphries vol ongeloof na huzarenstukje van Littler

Engeland heeft zich zondagmiddag na een zenuwslopende strijd geplaatst voor de halve finales van de World Cup of Darts. Luke Humphries en Luke Littler trokken in Frankfurt met 8-7 aan het langste eind tegen Wales, maar gemakkelijk ging dat allerminst.

Na afloop waren beide Engelse sterren het erover eens dat de partij misschien niet het hoogste gemiddelde opleverde, maar wel alles bevatte wat een echte World Cup-klassieker nodig heeft.

“Eerlijk gezegd is dit zo'n wedstrijd waarbij je pas na afloop beseft hoe goed hij eigenlijk was,” vertelde Humphries bij Viaplay. “Alle vier de spelers hebben hun bijdrage geleverd. Het draaide misschien niet om gemiddelden van boven de honderd, maar dat maakt een wedstrijd niet automatisch geweldig. De spanning, de wisselingen in het momentum, zij missen, wij missen, zij raken, wij raken, dat maakt het juist een fantastische wedstrijd.”

De nummer twee van de wereld genoot zichtbaar van het spektakel, al overheerste vooral de opluchting. “Wat een wedstrijd om deel van uit te maken. Natuurlijk zijn we ontzettend blij dat we hem hebben gewonnen en dat we naar de halve finales gaan. Nu kijken we uit naar vanavond.”

Een van de sleutelmomenten kwam vroeg in de wedstrijd. Wales leek op weg naar een verwoestende 5-0 voorsprong, maar Jonny Clayton liet een kans liggen om een Shanghai-finish te produceren. Engeland profiteerde direct en kwam op het bord.

Volgens Littler veranderde dat moment de dynamiek van de wedstrijd volledig. “Dat eerste punt pakken betekende alles voor ons. We hadden net zo goed zelf met 3-0 of 4-0 voor kunnen staan, maar we kregen de dubbels in het begin niet geraakt. Het scorende spel was er absoluut.”

Met een 5-1 achterstand leek Engeland in de problemen te zitten, maar de regerend wereldkampioen bleef geloven in een comeback. “Na de pauze hadden we liever 4-3 gestaan, maar het was 5-2 en we moesten gewoon terug het podium op en hard werken. Onze instelling was simpel: blijven vechten.”

Dat lukte. Engeland won vervolgens vier legs op rij en vocht zich terug in de wedstrijd. “Volgens mij begonnen we na de pauze met legs in 18, 11, 12 en 13 darts. Daarmee zaten we ineens weer helemaal in de wedstrijd. Maar zoals Luke zei: er zat zoveel drama in die partij. We misten allebei kansen, we raakten allebei belangrijke finishes. Dat is de schoonheid van darts.” Daar was Humphries het mee eens. ''Dat is precies waar de World Cup om draait.”

Het absolute hoogtepunt van de wedstrijd volgde bij een stand van 6-6. Wales zette druk via Nick Kenny, die zijn teamgenoot Clayton op 66 zette. Engeland stond echter op een finish van 170, de hoogst mogelijke checkout.

Littler voelde de spanning oplopen terwijl hij naar Kenny keek. “Ik zag Nick die eerste triple vinden en ik dacht: alsjeblieft, vind niet nog een tweede. Maar toen vond hij die ook.”

Humphries merkte op dat Kenny dat deed vanuit een lastige positie. “Dat waren twee geweldige triples, want hij zat ook nog eens geblokkeerd.” De druk lag vervolgens volledig bij Littler. Het antwoord kwam in de vorm van een fenomenale 170-finish. “Wanneer ik onder druk sta, probeer ik mijn darts juist wat meer te laten zweven. Dat deed ik ook hier. Ik probeerde ze er rustig in te leggen en uiteindelijk raakte ik de bullseye.”

Terwijl de Engelse fans ontploften van vreugde, stond Humphries achter zijn partner met een mengeling van bewondering en ongeloof. “Ik moest eigenlijk lachen omdat je denkt dat je alles al hebt gezien. Ik heb vaker aan de ontvangende kant gestaan van zulke finishes van hem. Je denkt: hij kan die 170 toch niet uitgooien onder deze druk en in deze omstandigheden? Maar toen deed hij het toch.”

Volgens Humphries was de finish niet alleen spectaculair, maar mogelijk ook beslissend voor het verdere verloop van het toernooi. “Ik vierde het natuurlijk, maar tegelijkertijd dacht ik: ik kan niet geloven dat hij dit weer doet. Al kan ik het eigenlijk ook weer wel. Dat is waarom hij de nummer één van de wereld is en tweevoudig wereldkampioen.”

De voormalig wereldkampioen was vol lof over zijn ploeggenoot. “Hij doet dingen waar andere spelers alleen maar van kunnen dromen.” Humphries denkt zelfs dat de 170-finish later nog een historische betekenis kan krijgen voor Engeland. “Misschien kijken we hier over zes of zeven uur op terug en zeggen we: dat was het moment dat ons uiteindelijk de titel heeft opgeleverd. Als we het toernooi winnen, kan dit zomaar het schot zijn waar iedereen het over blijft hebben.”

Voordat Engeland daadwerkelijk mag dromen van de wereldtitel, wachten echter nog twee zware opdrachten. “Maar zover zijn we nog niet,” besloot Humphries. “We hebben nog twee heel belangrijke wedstrijden voor de boeg.”