''Toen ik nummer één was en Luke versloeg op het WK, haatte iedereen me zonder reden'' - Luke Humphries voelt de liefde van het publiek weer

Luke Humphries heeft zich voor de vierde keer op rij geplaatst voor de finale van de World Grand Prix. De Engelsman rekende in de halve eindstrijd met 5-3 af met James Wade en neemt het zondagavond op tegen Gerwyn Price. Na afloop stond Humphries niet alleen stil bij zijn sterke optreden, maar ook bij de veranderde houding van het publiek tegenover hem.

Met zijn vierde opeenvolgende finale op de World Grand Prix schreef Humphries geschiedenis. Volgens ‘Cool Hand Luke’ is het zelfs een prestatie die Phil Taylor nooit voor elkaar kreeg. Na verloren finales in 2024 en 2025 krijgt Humphries opnieuw de kans om het toernooi te winnen.

Over zijn optreden tegen Wade was hij gelukkig. “Om eerlijk te zijn vond ik dat mijn niveau de hele wedstrijd ongeveer hetzelfde bleef'', zo vertelde hij bij de persconferentie waarbij ook Dartsnieuws.com aanwezig was. ''Het schommelde niet enorm, waarbij het eerst heel hoog was, daarna weer laag en vervolgens weer omhoogging”, vertelde Humphries na afloop. “Het was gewoon een heel solide optreden. Ik had niet het gevoel dat ik mijn absolute beste niveau haalde, maar ik speelde wel echt goed. Ik ga hier niet zitten en zeggen dat ik niet goed speelde.”

Vooral het openen van de legs, vanwege het double-in-format zo belangrijk op de World Grand Prix, stemde hem tevreden. “Er waren een paar legs waarin mijn openingsdubbels misschien wat minder waren en dat kan je gemiddelde flink naar beneden halen. Maar ik kan veel meenemen uit deze wedstrijd. Mijn starts waren opnieuw fantastisch.”

Wade liet vroeg in de wedstrijd zien waarom Humphries vooraf zoveel respect voor hem had. ‘The Machine’ produceerde onder meer een fraaie 141-finish.

“Je zag het aan mijn gezicht: daar gaan we weer”, aldus Humphries. “Dat soort dingen kunnen je breken. Maar als je een wedstrijd over best of nine sets speelt, kun je niet te teleurgesteld raken door zulke momenten. Het is dan nog zo vroeg in de wedstrijd.”

Humphries had zichzelf daarom vooraf één duidelijke opdracht gegeven. “Als je zulke dingen je laat slopen, ga je dit soort grote wedstrijden nooit winnen. Ik dacht vanaf het begin: ontspan gewoon en laat je nergens door irriteren. Zelfs als je met 3-1 achterstaat, heb je nog steeds een kans. Ik weet dat ik terug kan komen.”

Ook dubbel 12 speelde opnieuw een rol. Die dubbel heeft Humphries in het verleden regelmatig problemen bezorgd. “Die dubbel 12 heeft me een beetje achtervolgd. Het was lekker dat ik hem op 78 wel raakte, volgens mij in de laatste set. Dan ruim je het goed op nadat je jezelf een mooie finish hebt overgelaten en reken je een beetje af met die demonen. Dubbel 12 is een dubbel die me heel vaak pijn heeft gedaan.”

Zijn conclusie was duidelijk: “Mijn dubbels om de legs uit te gooien waren behoorlijk goed en mijn scoring was beter. Ik zei al dat als ik die twee bij elkaar kon brengen, het een goede prestatie zou worden.”

In de finale wacht Price. Humphries wil weinig waarde hechten aan eerdere ontmoetingen tussen beide spelers. “Ik denk niet dat hij daaraan denkt en ik ga er zeker niet aan denken. Ik denk dat hij nu een andere speler is dan twaalf maanden geleden.”

Humphries erkent dat hij waarschijnlijk opnieuw als lichte favoriet aan de wedstrijd begint, maar ook daar wil hij weinig aandacht aan besteden. Hij werd gedurende het gehele toernooi geacht zijn wedstrijden te winnen.

“Tegen Chizzy werd waarschijnlijk verwacht dat ik zou winnen. Tegen Jermaine werd verwacht dat ik zou winnen, tegen Niels ook en waarschijnlijk zelfs tegen James, hoewel James beter speelde dan ik. Morgen zal dat hetzelfde zijn. Ik denk niet dat het veel invloed op me heeft.”

Volgens Humphries is het krachtsverschil tussen hem en Price simpelweg te klein om vooraf grote conclusies te trekken. “Niemand kan daar gaan staan en zeggen: ‘Hij gaat Gezzy zeker verslaan’, of: ‘Gezzy gaat Luke zeker verslaan.’ Het is juist een mooie finale omdat niemand echt weet wat er gaat gebeuren. Veel hangt af van hoe het begin verloopt.”

Tijdens de halve finale ontstond nog een opvallend moment op de tribunes. Wade ergerde zich aan een supporter, waarna de betreffende fan uiteindelijk uit de zaal werd verwijderd. Opvallend genoeg leek de man juist Humphries te steunen.

“Volgens mij was het iemand die mij probeerde aan te moedigen”, legde Humphries uit. “Hij schreeuwde niet wanneer James aan het gooien was. Misschien was hij gewoon iets te enthousiast en probeerde hij mij te motiveren. Ik denk dat James zich er op een gegeven moment aan begon te ergeren en er genoeg van had.”

Humphries had er zelf geen problemen mee dat Wade ingreep. “James zei tegen me: ‘Sorry, maat.’ Ik zei: ‘Je hoeft geen sorry te zeggen.’ Als jij iemand wilt vragen om weg te gaan, prima. Het stoort mij niet. Ik probeer me gewoon op de wedstrijd te concentreren.”

Met een knipoog constateerde Humphries zelfs dat het voor zijn eigen spel misschien beter was geweest wanneer de supporter was gebleven. “Vanaf dat moment begonnen we allebei goed te spelen en James speelde ineens heel goed. Ik dacht: haal die vent maar weer terug”, grapte hij.

De steun die Humphries tegenwoordig vanuit het publiek ontvangt, doet hem veel. Dat is volgens de voormalig nummer één van de wereld namelijk lang niet altijd zo geweest. Vooral toen Luke Littler razendsnel uitgroeide tot de grote publiekslieveling merkte Humphries dat de houding tegenover hem veranderde.

“Ik krijg nu wat meer steun. Ik denk dat veel mensen respecteren hoe ik met alles ben omgegaan”, zei Humphries. “Met alle kritiek die ik heb gekregen en alle keren dat Luke als de grotere naam werd gezien terwijl ik nummer één van de wereld was. Ik ben daar altijd goed mee omgegaan, omdat ik gewoon zo in elkaar zit.”

Humphries probeert zich naar eigen zeggen zo min mogelijk bezig te houden met de publieke opinie. “Meestal kan ik heel goed omgaan met nederlagen. Het stoort me niet. Ik ben hier om grote toernooien te proberen winnen, plezier te hebben en al mijn dromen waar te maken. Ik ben niet bezig met wat iedereen van me vindt.”

Toch ontgaat hem niet dat de stemming inmiddels weer is omgeslagen. “Ik merk dat ik veel meer steun krijg. Dat merk ik echt heel duidelijk en eerlijk gezegd overweldigt het me soms, omdat ik het enorm waardeer. Ik krijg veel steun vanuit het publiek. Dat is heel mooi voor mij en het zorgt ervoor dat ik me beter voel.”

Humphries weet immers ook hoe de andere kant voelt. “Het is natuurlijk moeilijk als je die steun niet krijgt en mensen je ineens zonder reden haten. Toen ik nummer één van de wereld was en Luke op het WK versloeg, haatte iedereen me zonder reden. Dat was een moeilijke periode.”

Die tijd heeft Humphries naar eigen zeggen inmiddels achter zich gelaten. “Maar daar ben ik natuurlijk weer van teruggekomen. Nu krijg ik ontzettend veel steun en dat waardeer ik enorm.”