"We konden er niet eens mee het vliegtuig in" - Charlie Manby onthult bijzonder verhaal over Luke Littler

Lang voordat Luke Littler uitgroeide tot wereldkampioen en een van de grootste namen in het hedendaagse darts, was hij al een opvallend talent binnen het Engelse jeugdcircuit. Charlie Manby maakte hem in die periode van dichtbij mee. De Engelsman, die inmiddels zelf is doorgebroken op het hoogste niveau, blikte in de podcast Tops and Tales samen met PDC-scheidsrechter Huw Ware terug op hun gezamenlijke jeugdjaren. Daarbij kwam onder meer een opvallend verhaal naar boven over een enorme beker die Littler en zijn ploeggenoten na een succesvol jeugdtoernooi mee naar huis moesten nemen.

Manby vormde tijdens de Europe Cup Youth samen met Littler, Thomas Banks en Archie Self het Engelse team. Het viertal kende een bijzonder succesvol toernooi. Littler kroonde zich tot winnaar van het enkeltoernooi, terwijl Manby en Banks het koppeltoernooi op hun naam schreven. Volgens Manby versloegen ze onderweg zelfs Littler en Self.

De grootste uitdaging volgde echter pas na het toernooi. De gewonnen hoofdprijs bleek namelijk zo groot dat de Engelsen nauwelijks wisten hoe ze de trofee naar huis moesten krijgen. “We konden er niet eens mee het vliegtuig in”, vertelt Manby.

Uiteindelijk werd besloten om de beker als handbagage mee te nemen. Littlers vader kreeg daarbij een opvallende taak: hij hield de gigantische trofee tijdens de hele vlucht tussen zijn benen vast. "Het was gewoon raar”, blikt Manby terug. “Maar het was ook heel leuk. Onderdeel zijn van dat team was echt bizar.”

Volgens Manby was het Engelse jeugdteam bovendien gevuld met uitzonderlijk veel talent. Hij besefte toen al dat hij samen met spelers rondliep die later een grote toekomst konden tegemoetzien. “Je keek om je heen en je stond in een zaal met de beste dartsspelers van je leeftijd. Het niveau was gewoon niet normaal.”

Manby kent Littler - die vorige maand nog succesvol zijn titel verdedigde op de World Matchplay - al sinds ze ongeveer twaalf of dertien jaar oud waren. Ze kwamen elkaar regelmatig tegen bij de JDC en verschillende Engelse jeugdtoernooien. Hoewel Littler tegenwoordig door velen wordt omschreven als een rustige of gesloten persoonlijkheid, heeft Manby daar een heel ander beeld van. “Mensen zeggen dat hij een beetje stil is als je hem nu ontmoet. Maar als je hem eenmaal kent, is hij gewoon een normale gast, net als iedereen.”

Tegelijkertijd zag Manby al vroeg dat Littler over iets beschikte wat hem onderscheidde van de rest. Rond zijn veertiende begon de jonge Engelsman zich steeds nadrukkelijker te manifesteren bij de volwassenen. Ook op WDF-toernooien liet hij zien dat hij niet onder de indruk was van oudere en meer ervaren tegenstanders. “Of het nu op een podium was, op de vloer of voor de camera's, je wist gewoon dat hij elke keer ging presteren.”

Die ontwikkeling zette zich vervolgens razendsnel voort. Littler groeide uit tot een internationale sensatie en kroonde zich uiteindelijk tot wereldkampioen. Voor Manby betekende dat niet dat zijn eigen ambitie kleiner werd. Integendeel, hij kreeg juist de kans om zich met Littler te meten.

Tijdens het World Youth Championship van 2025 stonden de twee jeugdvrienden tegenover elkaar, kort nadat Littler zijn eerste wereldtitel had veroverd. Manby kwam opvallend dicht bij een stunt. Hij stond meerdere keren op voorsprong en leidde achtereenvolgens met 2-0, 3-1 en 4-2.

Bovendien lag het niveau bijzonder hoog. Beide spelers noteerden een gemiddelde van boven de honderd. Toch was het opnieuw Littler die op het beslissende moment zijn klasse toonde. Bij een 5-5 stand had Littler na twaalf pijlen nog 80 punten over. Manby kreeg vervolgens zelf een kans om 130 uit te gooien, maar miste de bull. Littler kreeg daardoor de gelegenheid om het duel alsnog te beslissen.

Hij raakte tweemaal de twintig, waarna zijn pijlen de ideale route naar dubbel twintig leken te blokkeren. Manby dacht dat Littler daardoor niet meer bij de dubbel kon komen. “Ik dacht: daar krijgt hij er nooit meer eentje tussen.”

Maar zoals zo vaak wist Littler alsnog een oplossing te vinden. “En hij ging er zo dwars doorheen. Dubbel top.”

Volgens Manby is juist die timing één van Littlers grootste kwaliteiten. Wanneer er op een cruciaal moment een 180 of een belangrijke finish nodig is, lijkt de Engelsman die simpelweg te produceren.

Dat Manby tegenwoordig zelf de concurrentie met Littler moet aangaan, ziet hij dan ook niet als een probleem. Hij ziet het juist als een extra motivatie. “Het is goed om een rivaliteit met iemand te hebben.”

De twee kennen elkaar al sinds hun tienerjaren en hebben samen al heel wat meegemaakt. Van jeugdtoernooien en een veel te grote beker in een vliegtuig tot onderlinge duels op het hoogste niveau: de vriendschappelijke rivaliteit tussen Manby en Littler lijkt voorlopig nog lang niet ten einde.