"Veel mensen geloven niet dat ik dakdekker ben, maar mijn droom is om prof te worden" - Carl Wilson timmert hard aan de weg in de PDC

De Engelse darter Carl Wilson timmert de laatste jaren hard aan de weg binnen de PDC. De 37-jarige speler uit Royal Tunbridge Wells is een vaste waarde op de Challenge Tour en maakte bovendien al meerdere keren zijn opwachting in de MODUS Super Series. Hoewel grote resultaten vooralsnog uitblijven, is Wilson ervan overtuigd dat een echte doorbraak slechts een kwestie van tijd is.

Naast zijn dartscarrière werkt Wilson al zo'n vijftien jaar als dakdekker. Dat leidt regelmatig tot verbaasde reacties. "Veel mensen geloven niet dat ik dakdekker ben," vertelt Wilson met een glimlach tegenover Bang On Target. "Sommigen denken dat ik een kantoorbaan heb. Ik heb zelfs weleens foto's moeten laten zien om te bewijzen dat ik echt op de daken sta."

Ook privé breekt een bijzondere periode aan. Samen met zijn partner Hayley verwacht Wilson binnenkort zijn eerste kind. "Over een paar weken worden we ouders van een zoon. We gaan hem Koby noemen. Dat is natuurlijk iets waar we enorm naar uitkijken."

Wilson speelt al jarenlang darts. Hij begon ooit bij Rusthall Club in Kent en groeide vervolgens uit tot een vaste kracht binnen het county darts. "Toen ik jonger was betekende county darts alles voor mij. Daar heb ik jarenlang gespeeld en ontzettend veel geleerd."

Pas in 2024 besloot hij de stap richting Q-School te zetten. Daarbij kreeg hij de steun van een goede vriend. "Een vriend heeft mij financieel geholpen om Q School te kunnen spelen. Halverwege 2023 besefte ik dat mijn B-spel veel beter moest worden als ik op hoger niveau wilde meedoen. Die investering gaf mij uiteindelijk de kans om de stap te zetten."

Ondanks zijn onmiskenbare kwaliteiten heeft Wilson dit seizoen nog niet de resultaten geboekt waarop hij had gehoopt. Op de Challenge Tour bleef een echte uitschieter vooralsnog uit. "Eerlijk gezegd weet ik zelf ook niet precies waarom. Soms ontbreekt de concentratie of het ritme. Als ik eenmaal lekker speel, weet ik dat ik iedereen kan verslaan. Ik heb wedstrijden verloren waarin ik juist heel goed speelde, maar één slechte beurt op het verkeerde moment kan het verschil maken."

Wilson beseft dat juist die constante factor hem nog ontbreekt. "Ik weet dat mijn niveau er is. Nu moet ik het alleen vaker laten zien."

Gevraagd naar de beste speler zonder PDC Tour Card hoeft Wilson niet lang na te denken. "Voor mij is dat Andreas Harrysson. Ik heb een paar keer tegen hem gespeeld en zijn dubbels zijn van een uitzonderlijk hoog niveau."

Wilson heeft ook duidelijke ideeën over de manier waarop spelers zich kunnen plaatsen voor de ProTour. Volgens hem zouden meer spelers via de Challenge Tour een Tour Card moeten verdienen. "Wat mij betreft krijgen de beste vier spelers van de Challenge Tour een Tour Card, in plaats van alleen de nummers één en twee. Er lopen daar ontzettend veel goede spelers rond."

Daarnaast vindt hij dat Tour Card-houders zich na verloop van tijd volledig op het professionele circuit moeten richten. "Als je eenmaal een Tour Card hebt, zou je alleen in je eerste jaar nog op de Development Tour mogen spelen. Daarna moet alle aandacht naar de ProTour gaan."

Wilson is inmiddels ook een bekend gezicht in de MODUS Super Series. Daar voelde hij zich aanvankelijk behoorlijk zenuwachtig. "De eerste keer was ik ontzettend gespannen. Maar iedereen zorgt ervoor dat je je welkom voelt. Daardoor voelde ik me al snel op mijn gemak."

Zijn beste prestatie was het bereiken van de finale van Series 13, waarin hij uiteindelijk verloor van Radek Szaganski.

Toch kijkt Wilson met veel plezier terug op zijn optredens. "MODUS is altijd een podium geweest waar ik graag wilde spelen. Tijdens de coronaperiode speelde ik veel online tegen spelers als Kim Huybrechts, Jermaine Wattimena en Simon Whitlock. Toen besefte ik dat ik op dat niveau mee kon."

Hoewel een grote PDC-titel nog ontbreekt, boekte Wilson wel al meerdere successen op de ADC. Zo won hij twee toernooien op Bradmoor Farm en verzekerde hij zich via winst van de South East London Belt van deelname aan het ADC Global Championship. Bovendien leverde het verdedigen van die titel hem opnieuw een uitnodiging op voor de MODUS Super Series.

Wilson is kritisch op zichzelf en vindt dat hij meer uit zijn mogelijkheden had moeten halen. "Ik heb kansen laten liggen. Als ik kijk naar hoe ik op sommige momenten heb gespeeld, had ik eigenlijk meer titels moeten winnen."

Toch is zijn motivatie groter dan ooit, zeker nu hij binnenkort vader wordt. "Als ik straks een MODUS-week of een Challenge Tour-toernooi weet te winnen, zal dat nog meer losmaken. Vanaf nu speel ik niet alleen meer voor mezelf en Hayley, maar ook voor mijn zoon."

Met zijn ervaring, bewezen scorend vermogen en hernieuwde motivatie lijkt Wilson over alle ingrediënten te beschikken om de komende jaren een serieuze gooi te doen naar een PDC Tour Card. De vraag is niet óf hij het niveau bezit, maar vooral wanneer alle puzzelstukjes eindelijk op hun plaats vallen.