Amateur speelde wekenlang tegen Gary Anderson zonder te weten wie hij was: “Ik dacht alleen maar: die gast is echt goed”

Voor veel darters is het een droom om ooit eens tegenover een wereldkampioen te staan. Voor de Engelse amateur Mike Norton gebeurde dat zonder dat hij het zelf doorhad. De 62-jarige darter speelde drie weken lang oefenpartijen tegen tweevoudig wereldkampioen Gary Anderson, zonder te weten dat hij tegenover één van de grootste namen uit de sport stond. Pas later ontdekte Norton tegen wie hij al die tijd had gespeeld.

De opmerkelijke anekdote vertelde hij in de podcast Weekly Dartscast, waar hij terugblikte op een bizarre periode waarin hij nog nauwelijks darts op televisie volgde. Daardoor had hij geen idee dat de Schot die hem keer op keer versloeg, een absolute wereldtopper was.

Volgens Norton begon het allemaal tijdens een avond in de lokale Super League, waar hij in contact kwam met een speler uit de regio. “De maand daarna ging ik weer naar de Super League en daar ontmoette ik een gast die Graham Curl heet,” vertelde hij. “Ik zag hem spelen. Hij is lokaal echt een goede darter, maar hij speelt niet in toernooien die je op televisie ziet.”

Na die ontmoeting kreeg Norton een uitnodiging om eens mee te komen trainen. Dat leek hem een leuke kans om beter te worden, zonder dat hij wist waar hij in terecht zou komen. “Hij zei tegen me: ‘Ik heb je zien spelen, je bent best goed. Heb je zin om een keer naar mijn garage te komen?’ Ik vroeg: ‘Waarvoor dan?’ Hij zei: ‘Ik en een vriend van me spelen elke woensdag. Gewoon een beetje oefenen. Onze vrouwen gaan dan naar Slimming World, dus wij hebben de garage voor onszelf.’”

Volgens Norton werd hem verteld dat er nog een sterke speler aanwezig zou zijn. “Hij zei: ‘We hebben een klein set-upje. Kom gewoon langs. Die vriend van me is echt goed, maar ik kan hem niet echt uitdagen. Ik denk dat jij hem wel kunt pushen.’ Dus ik zei: ‘Oké, is goed.’”

Die eerste trainingsavond zou uiteindelijk het begin worden van een serie ontmoetingen met een darter die hij op dat moment totaal niet kende. Norton herinnert zich nog precies hoe het ging. “Ik kom daar op woensdagavond binnen en we zijn een beetje aan het ingooien. Terwijl ik sta te oefenen, komt er een man binnenlopen. Hij zegt: ‘Alright’, we schudden elkaar de hand en roken samen even een sigaret. Daarna zegt hij: ‘We gaan beginnen.’”

Er werd gespeeld volgens een simpel format. “We speelden best of five legs, winnaar blijft staan. Dus ik zei: geen probleem. Hij hield de score bij in de eerste partij. Ik speelde eerst tegen mijn maat en ik won. Daarna mocht ik tegen die andere gast die net had geschreven. Hij slaat me met 3-0 van het bord. Ik dacht meteen: die is goed. En hij ging die hele avond eigenlijk niet meer van het bord af.”

Ondanks de duidelijke nederlagen bleef Norton terugkomen. Hij wilde koste wat kost een keer van de mysterieuze tegenstander winnen. “Ik belde daarna een vriend van me en zei: die gast is echt goed. Hij vroeg: ‘Kom je volgende week weer?’ Ik zei: ja, ik moet die man een keer verslaan. Dus ik ging de week daarna weer. En de week daarna weer. Dat ging zo drie weken door.”

Pas na meerdere trainingsavonden begon Norton zich af te vragen wie die sterke speler eigenlijk was. “Op een gegeven moment zei ik tegen Curly: die gast is een beest. Waar komt hij vandaan? Toen zei hij: ‘Jij bent echt een idioot. Dat is Gary Anderson.’”

De naam zei Norton op dat moment helemaal niets. “Ik zei: ‘Wie is in hemelsnaam Gary Anderson?’ Hij keek me aan en zei: ‘Kijk jij geen darts op tv?’ Ik zei: ‘Nee, eigenlijk nooit.’ Hij zei: ‘Hij is elke week op televisie en hij is wereldberoemd.’”

Voor Norton was het een moment van pure verbazing. “Dus daar stond ik dan. Ik had drie weken lang tegen Gary Anderson gespeeld zonder te weten wie hij was. Ik dacht alleen maar dat het een ongelooflijk goede speler was.”

De Engelsman kan er inmiddels hard om lachen, al besefte hij achteraf wel hoe bijzonder de situatie eigenlijk was. Anderson is niet alleen tweevoudig wereldkampioen, maar geldt al jaren als één van de meest gerespecteerde spelers op de PDC-tour. Voor veel amateurs zou een trainingssessie met de Schot een onvergetelijke ervaring zijn, terwijl Norton er destijds zonder enige verwachting instapte.

Juist dat maakt het verhaal volgens hem zo mooi. Hij ging simpelweg een avondje darten in een garage, zonder te weten dat hij tegenover een speler stond die op dat moment al tot de absolute wereldtop behoorde. “Ik wist echt van niets,” zei Norton. “Ik dacht gewoon dat het een sterke lokale speler was. Pas later drong het door tegen wie ik eigenlijk stond te gooien.”

Het typeert volgens hem ook hoe groot het verschil is tussen de top van het darts en het niveau daar net onder. Pas toen hij wist wie Anderson was, realiseerde hij zich waarom hij nauwelijks een leg kon winnen. Toch kijkt hij met plezier terug op die weken.

Voor Norton blijft het één van de mooiste verhalen uit zijn dartscarrière, juist omdat hij er pas achteraf achter kwam hoe bijzonder het eigenlijk was. “Als ik het van tevoren had geweten, was ik waarschijnlijk zenuwachtig geweest,” zei hij. “Nu stond ik er gewoon te gooien. En misschien was dat nog wel het mooiste van alles.”