COLUMN | World Series Finals toe aan grondige hervorming: zo kan de PDC er een échte internationale major van maken

Van 17 tot en met 20 september wordt in de AFAS Live in Amsterdam opnieuw gestreden om de titel bij de World Series of Darts Finals. Officieel behoort het toernooi tot de majors van de PDC, maar binnen de dartwereld lijkt het evenement lang niet hetzelfde aanzien te genieten als veel andere grote televisietoernooien. Met een compleet andere opzet zou daar vanaf 2027 verandering in kunnen komen.

Vraag een speler welke major hij het liefst van de kalender ziet verdwijnen of welk groot toernooi hij het minst belangrijk vindt, en de kans is aanzienlijk dat de World Series Finals wordt genoemd. Dat gebrek aan prestige wordt misschien wel het duidelijkst geïllustreerd door Gary Anderson. De Schot sloeg zowel voor de vorige als de huidige editie een uitnodiging af.

Ook de kwalificatieopzet helpt niet mee. Het deelnemersveld bestaat uit 32 spelers. Naast enkele winnaars van het kwalificatietoernooi voor Tour Card-houders en vier spelers die via de wereldranglijst worden uitgenodigd, plaatsen de beste 24 spelers van de World Series Order of Merit zich voor het eindtoernooi. Juist dat laatste zorgt voor kritiek.

Vincent van der Voort liet onlangs in zijn podcast Darts Draait Door weinig heel van de huidige opzet. Volgens de voormalig profdarter wordt deelname aan World Series-toernooien te veel beloond, zonder dat daar noodzakelijk goede prestaties tegenover hoeven te staan.

"Er gaan mensen meedoen die gewoon geen wedstrijd gewonnen hebben en die worden dan beloond met een eindtoernooi. Dat slaat helemaal nergens op," stelt Van der Voort. "Als je sport bedrijft, gaat het om prestatie."

Van der Voort haalt onder meer Simon Whitlock aan als voorbeeld. Omdat de Australiër aan meerdere World Series-toernooien heeft deelgenomen, kan hij volgens de oud-profdarter zelfs met twee ruime nederlagen voldoende punten verzamelen om hoog op de ranking te eindigen. ''Welke idioot heeft dat dan verzonnen? Dan is er toch iets serieus mis in je bovenkamer."

Een voor de hand liggend alternatief zou kunnen zijn om simpelweg de beste 32 spelers van de World Series Order of Merit naar het eindtoernooi te sturen. Maar ook daar ziet Van der Voort weinig heil in. "Dan krijg je echt een heel groot baggertoernooi. Dan krijg je mensen die met 6-1 verloren hebben die nog in de buurt komen. Als ze met 6-0 verloren hebben, kom je misschien ook nog in de buurt."

Volgens Van der Voort laat de huidige constructie vooral zien dat er geen betere oplossing is gevonden. "De spelers hebben altijd hun mond vol over dat je moet presteren. En dan doe je dit soort dingen. Als je niet een beter systeem kunt verzinnen dan dit, dan is er wel wat mis. Ze doen maar wat."

Er ligt wat mij betreft een interessantere oplossing voor de hand. Koppel de World Series Finals vanaf 2027 volledig los van de reguliere World Series-toernooien. Geef het evenement een nieuwe naam, maar behoud juist het internationale karakter dat de World Series altijd heeft moeten uitstralen.

De inspiratie daarvoor komt deels voort uit de nieuwe opzet van de Grand Slam of Darts. Vanaf dit jaar groeit dat deelnemersveld van 32 naar 48 spelers, waarbij ook spelers van verschillende internationale circuits worden uitgenodigd voor een grote PDC-major.

Die keuze is wat mij betreft opmerkelijk. De Grand Slam of Darts is een toernooi met een grote status en door deze verandering verschijnen daar behoorlijk wat spelers zonder PDC Tour Card aan de start. Waarom zou je die internationale kwalificatieplaatsen niet onderbrengen bij een toernooi dat juist volledig in het teken staat van het mondiale karakter van darts?

Een vernieuwd internationaal eindtoernooi kan uitstekend uit 32 spelers blijven bestaan. De eerste zestien plaatsen zouden naar de top-16 van de PDC Order of Merit gaan. Daarmee ben je verzekerd van een deelnemersveld waarin de absolute wereldtop vertegenwoordigd is.

Vervolgens komen twaalf plaatsen beschikbaar voor spelers die daadwerkelijk hebben gepresteerd op de verschillende internationale circuits. Mijn voorstel zou zijn om twee tickets beschikbaar te stellen voor circuits met een continentaal karakter en één ticket voor de meer regionale tours.

Concreet levert dat de volgende twaalf deelnemers op:

Wanneer een circuit op het moment van het toernooi nog niet is afgelopen, kunnen de spelers worden uitgenodigd die op dat moment bovenaan de betreffende ranglijst staan.

Het grote verschil met het huidige systeem is dat deelname op zichzelf niet voldoende is. Wie een ticket wil bemachtigen, moet gedurende het seizoen daadwerkelijk resultaten boeken op zijn eigen circuit.

Met zestien spelers uit de top van de wereldranglijst en twaalf vertegenwoordigers van internationale circuits zijn 28 van de 32 plaatsen vergeven. De resterende vier tickets kunnen worden gebruikt om ook de Europese markt nadrukkelijker bij het evenement te betrekken.

Daarbij zou een geografische verdeling kunnen worden gemaakt. Eén startbewijs gaat naar de hoogst geklasseerde Tour Card-houder uit Oost-Europa, één naar de hoogst geklasseerde speler uit Noord-Europa, één naar West-Europa en één naar Zuid-Europa.

Om te bepalen welke landen onder de verschillende regio's vallen, kan worden gekeken naar de indeling die normaal gesproken wordt gebruikt voor kwalificatietoernooien voor het WK Darts en/of de European Tour.

Op basis van de huidige wereldranglijst zouden Krzysztof Ratajski, Jeffrey de Graaf, Jermaine Wattimena en Cristo Reyes volgens deze constructie in aanmerking komen voor een uitnodiging.

Met deze opzet blijft het deelnemersveld uit 32 spelers bestaan en hoeft ook het internationale karakter van het evenement niet verloren te gaan. Integendeel: spelers uit Azië, Noord-Amerika, Afrika, Latijns-Amerika, Oceanië, China en verschillende delen van Europa krijgen allemaal een duidelijke route naar het toernooi. Tegelijkertijd blijft de kwaliteit aan de bovenkant gewaarborgd doordat de beste zestien spelers van de wereld automatisch worden uitgenodigd.

Het belangrijkste verschil zit echter in de manier waarop de overige startbewijzen worden verdiend. Niet het aantal uitnodigingen voor World Series-toernooien bepaalt wie naar het eindtoernooi mag, maar prestaties op de verschillende circuits.

Daarmee zou de PDC drie vliegen in één klap kunnen slaan: een major met een uitgesproken internationaal karakter behouden, spelers uit de verschillende delen van de wereld daadwerkelijk belonen voor hun prestaties én dankzij de aanwezigheid van de mondiale top-16 verzekerd blijven van een sterk deelnemersveld. De World Series Finals hoeven wat mij betreft dus helemaal niet van de kalender te verdwijnen. Maar vanaf 2027 mag het concept achter het toernooi wel volledig op de schop.

Bij een compleet nieuwe opzet hoort wat mij betreft ook een nieuwe naam. Wanneer het eindtoernooi wordt losgekoppeld van de reguliere World Series, dekt de naam World Series of Darts Finals immers niet langer de lading. PDC Global Masters zou een passend alternatief kunnen zijn. De naam benadrukt het mondiale karakter van het toernooi, terwijl 'Masters' tegelijkertijd de uitstraling heeft van een evenement waarop de beste spelers uit verschillende delen van de wereld samenkomen. Zo krijgt het toernooi vanaf 2027 niet alleen een nieuwe kwalificatieopzet, maar ook een eigen identiteit die beter aansluit bij het internationale karakter van het deelnemersveld.