“Dan mag je best een brul geven" - Emotionele Wessel Nijman na zege op Players Championship 2

De Nederlandse dartswereld heeft er opnieuw een smaakmaker bij. Wessel Nijman is bezig aan een seizoenstart die niet alleen indruk maakt op de statistieken, maar vooral ook op zijn tegenstanders. Met een nieuwe vloertitel op zak, overtuigende gemiddelden en een ijzersterke mentale houding laat de jonge darter zien dat hij klaar is voor het grote werk.

Nijman won afgelopen donderdag het tweede Players Championship van het jaar door in de finale Gerwyn Price met 8-7 te verslaan. “Om een seizoen zó te beginnen, dat is voor mij heel goed,” klinkt het bij Viaplay. Het typeert Nijman: geen borstklopperij, geen grootspraak, maar een gezonde tevredenheid. Enkel in de finale had hij een beslissende leg nodig.

Volgens Nijman zelf begint dat met vertrouwen. “Als je geen beslissende leg hoeft te spelen, dan zit je er bij definitie lekker in,” stelt hij. En dat was precies het geval. Zijn spel was stabiel, zijn scorend vermogen constant, en op de dubbels gaf hij weinig weg. Dat is cruciaal op de vloer, waar het tempo hoog ligt en iedere fout genadeloos wordt afgestraft.

Toch wist Nijman dat hem in de finale een loodzware klus te wachten stond. Zijn tegenstander had in de kwartfinales uitgehaald tegen niemand minder dan Michael van Gerwen. Met een gemiddelde van 117 en een vernietigende 6-0 zege liet hij zien in bloedvorm te verkeren. Dat soort cijfers gaat niet ongemerkt voorbij.

“Ik zit tussen de wedstrijden door ook gewoon op mijn telefoon,” geeft Nijman eerlijk toe. “In WhatsApp-groepen krijg je die berichten vanzelf binnen.” De dartswereld is klein, en prestaties als deze zingen direct rond. Nijman wist dus precies wat hem te wachten stond.

Zijn tegenstander in de finale was Gerwyn Price, een speler die bekendstaat om zijn intensiteit en scorend vermogen. En ook in de eindstrijd gooide de Welshman indrukwekkende cijfers: ruim 107 gemiddeld en bijna 78 procent op zijn dubbels. Normaal gesproken cijfers die voldoende zijn om vrijwel elke wedstrijd te winnen. Toch trok Nijman aan het langste eind.

Hoe win je een finale tegen iemand die zó speelt? Het antwoord zit volgens Nijman in timing. “Het gaat er puur om op de juiste momenten de juiste dingen te doen,” legt hij uit.

Dat klinkt simpel, maar in de praktijk is het de essentie van topsport. Op 7-7 in legs produceerde Nijman een 121-finish – een mokerslag op precies het juiste moment. Waar anderen zouden bezwijken onder de druk, schakelde hij juist een versnelling hoger. “Dat is precies op het juiste moment kunnen pieken,” zegt hij.

Het was niet eens zo dat hij zichzelf verraste. Eerder op de dag had hij al meerdere partijen met een gemiddelde boven de 100 gegooid. Hij wist dus dat het in zijn spel zat. “Niet per se 117 gemiddeld, maar wel een goede wedstrijd,” relativeert hij.

Wie de beelden van de finale terugkijkt, ziet na de beslissende dubbel een explosie van emotie. Een oerkreet, gebalde vuisten – eindelijk mocht het eruit. Opvallend, want de hele dag door bleef Nijman ogenschijnlijk stoïcijns.

“Je moet natuurlijk altijd rustig blijven en nagenoeg geen emotie tonen,” legt hij uit. Op de vloer, waar vaak meerdere wedstrijden tegelijk worden gespeeld en het publiek beperkt is, draait alles om focus. Geen theater, geen show – puur darts.

Maar in de finale, toen de zaal al grotendeels leeg was, liet hij zijn gevoelens de vrije loop. “Dan mag je best een brul geven,” zegt hij met een glimlach. Het was de ontlading na een dag lang controle houden. En misschien ook wel het besef dat hij opnieuw een grote stap had gezet in zijn ontwikkeling.

Wie de recente winnaars van vloertoernooien op een rij zet, ziet een indrukwekkend lijstje: Jermaine Wattimena, Luke Littler, Chris Dobey, James Wade – en daartussen steeds vaker de naam van Wessel Nijman.

Drie van de laatste zeven vloertoernooien kwamen op zijn naam te staan. Dat is geen toeval meer, dat is een trend. In een circuit waar de concurrentie moordend is en het niveau ongekend hoog ligt, is consistentie het grootste wapen. En juist daar onderscheidt Nijman zich.

“Dat had ik van tevoren niet kunnen bedenken,” geeft hij toe. “Maar het is echt iets heel vets.” De nuchterheid blijft, maar tussen de regels door klinkt trots. Terecht ook. Want winnen op de vloer betekent dat je meerdere toppers op één dag moet verslaan. Geen tijd om in je ritme te komen, geen groot podium om je aan op te trekken – alleen jij, je pijlen en een tegenstander die net zo hongerig is.