De Grand Slam of Darts was helemaal niet kapot, dus waarom moest de PDC het format zo nodig veranderen?
PDC
De Grand Slam of Darts beleeft in 2026 zijn twintigste editie en voor het eerst wordt er gespeeld volgens een nieuw format. Het deelnemersveld is uitgebreid van 32 naar 48 spelers, verdeeld over 16 groepen van drie. Alleen de groepswinnaars plaatsen zich nog voor de knock-outfase. De veranderingen hebben grote gevolgen gehad: zeven van de zestien geplaatste spelers strandden al in de groepsfase. Verschillende deelnemers ondervonden na een nederlaag in hun openingswedstrijd hoe meedogenloos de nieuwe opzet kan zijn.
Jonny Clayton, Ross Smith en Josh Rock behoren tot de opvallendste slachtoffers. Nederlagen tegen respectievelijk Anton Östlund, Rusty-Jake Rodriguez en Tommy Morris bleken uiteindelijk fataal voor hun toernooi. Ondertussen is het totale prijzengeld gestegen van 650.000 pond in 2025 naar 1 miljoen pond dit jaar. Toch klinkt er vanuit de spelersgroep forse kritiek op het nieuwe format. Volgens verschillende darters was een ingrijpende verandering niet nodig en zorgt de extra druk op de openingswedstrijd voor een ongebruikelijke spanning.
Luke Humphries verwoordde die kritiek tegenover Online Darts. "Ik ben er niet echt een groot voorstander van. Wat de Grand Slam zo bijzonder maakte, was dat er vier spelers in een groep zaten. Ik denk dat veel profs achter de schermen er net zo over denken."
Wanneer zelfs de nummer twee van de wereld weinig ziet in de nieuwe opzet en bijna de helft van de geplaatste spelers de groepsfase niet overleeft, dringt zich de vraag op voor wie deze veranderingen eigenlijk bedoeld zijn.
Geplaatste spelers uitgeschakeld in de groepsfase
| Plaatsing | Speler | Groepswinnaar |
| 5 | Jonny Clayton | Rob Cross |
| 6 | Ross Smith | Gabriel Clemens |
| 8 | Josh Rock | Kevin Doets |
| 9 | Stephen Bunting | Cameron Menzies |
| 12 | Wessel Nijman | Niko Springer |
| 14 | Chris Dobey | Martin Schindler |
| 15 | Luke Woodhouse | Tom Sykes |
Waarom moest het format veranderen?
Van 2007 tot en met 2025 bestond het deelnemersveld van de Grand Slam of Darts uit 32 spelers, verdeeld over acht groepen van vier. De twee beste spelers uit iedere groep plaatsten zich voor de knock-outfase. Het toernooi onderscheidde zich van andere majors doordat de kwalificatie grotendeels was gebaseerd op gewonnen titels en bereikte finales.
Dat gaf de Grand Slam zijn bijzondere karakter. Het evenement stond bekend als een kampioenschap der kampioenen, waarbij vooral spelers die gedurende het seizoen hadden gepresteerd hun opwachting maakten. De winnaar had zich bewezen tegenover een deelnemersveld vol titelwinnaars en finalisten. De laatste vier winnaars van de Grand Slam veroverden later in hetzelfde seizoen bovendien ook de wereldtitel.
Toch kende de oude opzet een belangrijk mankement: het speelschema na de groepsfase. Groepswinnaars werden gekoppeld aan de nummers twee van de naastgelegen groep. Zo speelde de winnaar van groep A tegen de nummer twee van groep B en andersom. Daardoor konden spelers uit dezelfde groep elkaar al in de kwartfinales opnieuw treffen.
Dat gebeurde opvallend vaak. Van de veertig kwartfinales tussen 2016 en 2025 waren er liefst 22 een herhaling van een wedstrijd uit de groepsfase. In 2025 was dat zelfs bij drie van de vier kwartfinales het geval: Luke Humphries tegen Michael Smith, Gerwyn Price tegen Ricky Evans en Danny Noppert tegen Lukas Wenig.
Humphries, who won the World Grand Prix, now faces a completely different battle.
Soms leverden die hernieuwde ontmoetingen interessante wedstrijden op, mede doordat er in de knock-outfase over een langere afstand werd gespeeld. José de Sousa verloor in 2020 tijdens de groepsfase bijvoorbeeld met 5-2 van Michael Smith, maar won hun kwartfinale met 16-14. Vorig jaar verloor Price in de groepsfase nog met 5-4 van Evans, om hem in de kwartfinales met 16-9 te verslaan.
Desondanks bleef het een onhandige constructie. Een aanpassing van het speelschema had dit probleem kunnen verhelpen. De PDC koos echter voor een veel grotere verandering, waarbij zowel het deelnemersveld als de groepsindeling op de schop gingen.
Het risico dat groepsgenoten elkaar later opnieuw treffen is bovendien niet volledig verdwenen. In het nieuwe schema wordt bij de achtste finales geen rekening gehouden met de oorspronkelijke plaatsing. Herhalingen in de kwartfinales zijn daardoor niet langer ingebouwd, maar blijven mogelijk.
Tegelijkertijd is het deelnemersveld verder uitgebreid. De extra plaatsen worden onder meer ingevuld door spelers van secundaire en aangesloten tours en via kwalificatietoernooien voor Tour Card-houders. Daardoor staan dit jaar zestien deelnemers aan de oche die niet tot de top 64 van de wereldranglijst behoren. Dat roept vragen op over de exclusiviteit die de Grand Slam jarenlang kenmerkte.
Oude format tegenover nieuwe format
| Onderdeel | 2025 | 2026 |
| Aantal spelers | 32 | 48 |
| Groepen | 8 van 4 | 16 van 3 |
| Groepswedstrijden per speler | 3 | 2 |
| Plaatsing knock-outfase | Beste 2 | Alleen groepswinnaar |
| Totaal aantal groepswedstrijden | 48 | 48 |
| Prijzengeld | £650.000 | £1.000.000 |
Hoe wordt het deelnemersveld samengesteld?
Ook de manier waarop spelers zich kwalificeren, is veranderd. Finales op televisie leverden in totaal 22 kwalificatiemogelijkheden op, maar slechts negen verschillende spelers voldeden via die route aan de criteria. Luke Littler nam daarvan alleen al acht finales voor zijn rekening.
De PDC heeft uiteraard geen invloed op het feit dat bepaalde spelers zoveel finales bereiken. Om het deelnemersveld toch tot 48 deelnemers aan te vullen, werden verschillende andere kwalificatieroutes gebruikt.
Naast de negen finalisten van televisietoernooien kwalificeerden zich zes nog niet geplaatste winnaars van European Tour-evenementen en dertien winnaars van Players Championship-toernooien. Verder gingen tien plaatsen naar spelers van aangesloten en secundaire tours en nog eens tien naar deelnemers die zich via het kwalificatietoernooi voor Tour Card-houders plaatsten.
Het biedt spelers uit verschillende landen en competities een kans op een groot podium. Tegelijkertijd wijkt die benadering af van het oorspronkelijke uitgangspunt van de Grand Slam: het samenbrengen van spelers die gedurende het seizoen belangrijke finales bereikten of titels veroverden.

Helpt of schaadt het de sport als grote namen als Bunting zich moeten kwalificeren?
Tours als de Asian Tour, North American Tour en ANZ Tour leveren goede spelers en aansprekende verhalen op. Namen als Leonard Gates en Damon Heta laten zien dat talent zich ook buiten het reguliere PDC-circuit kan ontwikkelen. Toch ligt het algemene niveau op deze tours lager dan op de belangrijkste PDC-toernooien.
Het punt is niet dat opkomende spelers geen kansen verdienen. De vraag is vooral of de Grand Slam, die zijn reputatie juist dankt aan zijn selectieve toelatingscriteria, daarvoor het aangewezen podium is.
Dat geldt eveneens voor de kwalificatiemogelijkheden vanuit de Women's Series, Development Tour en Challenge Tour. Deze competities leveren talentvolle spelers af, maar niet iedere deelnemer is al klaar om op een major tegen de gevestigde wereldtop te spelen.
Ook het kwalificatietoernooi voor Tour Card-houders kende een wisselend resultaat. Spelers als Carl Sneyd en Maik Kuivenhoven bleken op het televisietoneel niet hetzelfde niveau te halen als gevestigde namen als Nathan Aspinall en Gian van Veen.
Een toernooi met 48 deelnemers kan moeilijk uitsluitend worden gevuld met spelers die belangrijke titels hebben gewonnen. De uitbreiding maakt aanvullende kwalificatieroutes noodzakelijk. Daardoor moesten sommige hooggeplaatste spelers zich via een kwalificatietoernooi proberen te plaatsen, terwijl kampioenen van aangesloten tours rechtstreeks toegang kregen.
Daarmee rijst de vraag of de PDC vooral het sportieve niveau van de Grand Slam wil bewaken, of het evenement ook gebruikt om haar internationale competities meer zichtbaarheid te geven.
Zo plaatsten de 48 spelers zich
| Kwalificatieroute | Plaatsen | Spelers |
| Finalisten op televisie | 9 | Luke Littler, Luke Humphries, Ross Smith, Gian van Veen, Gerwyn Price, James Wade, Nathan Aspinall, Michael van Gerwen, Martin Schindler |
| Winnaars European Tour | 6 | Wessel Nijman, Jonny Clayton, Josh Rock, Luke Woodhouse, Krzysztof Ratajski, Niels Zonneveld |
| Winnaars Players Championship | 13 | Chris Dobey, Cameron Menzies, Ryan Searle, Jermaine Wattimena, Rob Cross, Kevin Doets, Andrew Gilding, Jeffrey de Graaf, Karel Sedláček, Gabriel Clemens, Henry Coates, Charlie Manby, Tommy Morris |
| Aangesloten en secundaire tours | 10 | Beau Greaves, Cam Crabtree, Jan Schmidt, Sebastian Białecki, Joe Hunt, Lisa Ashton, Paolo Nebrida, Adam Sevada, Anton Östlund, Raymond Smith |
| Kwalificatietoernooi Tour Card-houders | 10 | Stephen Bunting, Maik Kuivenhoven, Tom Sykes, Rusty-Jake Rodriguez, Niko Springer, Ricky Evans, Carl Sneyd, Bradley Brooks, Joe Cullen, Alan Soutar |
Internationale vertegenwoordiging op het verkeerde toernooi?
Twintig plaatsen op de Grand Slam of Darts 2026 gingen naar spelers die zich via aangesloten en secundaire tours of het kwalificatietoernooi voor Tour Card-houders plaatsten. Daarmee koos de PDC nadrukkelijk voor een bredere vertegenwoordiging.
De resultaten van deze groep waren echter niet bepaald overtuigend. Van de twintig deelnemers bereikten alleen Tom Sykes en Niko Springer de knock-outfase.
Dat roept de vraag op of de Grand Slam wel de juiste plek is om spelers uit deze competities extra kansen te bieden. Bij evenementen als de World Series of Darts Finals en de Winmau World Masters zijn immers eveneens mogelijkheden om internationale spelers op een groot podium te laten uitkomen.
De World Series richt zich al nadrukkelijk op internationale vertegenwoordiging en probeert daarbij ook spelers uit aangesloten tours een plek te bieden. Voor dergelijke competities kan deelname aan een groot televisietoernooi, met aanzienlijk prijzengeld en de mogelijkheid om tegen de wereldtop te spelen, van grote waarde zijn.
Waarom moet dat dan ten koste gaan van het karakter van de Grand Slam? Mogelijk spelen commerciële belangen een rol. De Grand Slam wordt uitgezonden door Sky Sports en heeft daardoor een andere commerciële positie dan de World Series of Darts op ITV. Meer internationale deelnemers zorgen bovendien voor een groter bereik en meer verhalen.

Rusty-Jake Rodriguez laat zien wat er mis is met de selectiecriteria.
Sportief gezien waren de prestaties van de kwalificanten wisselend. Lisa Ashton kwam in haar twee groepswedstrijden niet boven een gemiddelde van 80 uit. Adam Sevada verloor beide wedstrijden, terwijl Paolo Nebrida en Anton Östlund ieder een wedstrijd wonnen. Östlund zorgde met zijn overwinning op Jonny Clayton voor een verrassing, maar deed dat met een gemiddelde van 85.75.
De deelnemers vanuit de Challenge Tour en Development Tour maakten meer indruk. Joe Hunt gooide onder meer een 170-finish tegen Gerwyn Price, terwijl Cam Crabtree vijf legs wist te winnen en bovendien 331 in zes pijlen wist uit te gooien.
Ook de prestaties van sommige Tour Card-qualifiers waren opvallend. Rusty-Jake Rodriguez versloeg Ross Smith met een gemiddelde van 83.43, terwijl hij gedurende het seizoen pas twee wedstrijden op de tour had gewonnen.
Hoewel Springer en Sykes de knock-outfase bereikten, viel het resultaat van de twintig kwalificanten als geheel tegen. Tegelijkertijd moesten gevestigde spelers en hooggeplaatste darters thuisblijven.
De kritiek richt zich dan ook niet op de deelnemers zelf. Zij hebben hun kwalificatieplaatsen volgens de geldende regels verdiend. De discussie draait om de vraag of die regels passen bij het karakter van de Grand Slam.
Nieuwe groepsfase zorgt voor extra druk
De aangepaste groepsfase is misschien wel het meest besproken onderdeel van het nieuwe format. Door de uitbreiding naar zestien groepen van drie speelt iedere deelnemer nog maar twee groepswedstrijden in plaats van drie. Het totale aantal groepsduels blijft met 48 wel gelijk.
Daarbij is de ruimte voor fouten kleiner geworden. Waar een nederlaag in het oude format niet direct fataal hoefde te zijn, kan een slechte openingswedstrijd nu al vrijwel het einde van het toernooi betekenen. Dat is extra ingrijpend omdat de groepswedstrijden over maximaal negen legs worden gespeeld. Over zo'n korte afstand kunnen een paar gemiste dubbels of één slechte leg al grote gevolgen hebben.
James Wade sprak zich daar kritisch over uit. "Iedereen is doodsbang om te verliezen. Zodra je de eerste wedstrijd verliest, ben je volgens mij vrijwel uitgeschakeld, tenzij je heel, heel veel geluk hebt."
Het effect was onder meer zichtbaar bij Ross Smith. Hij verloor zijn openingswedstrijd met 5-3 van Rusty-Jake Rodriguez en noteerde een gemiddelde van slechts 86.51. Dat lag bijna tien punten onder zijn seizoensgemiddelde.
Hoewel van professionele darters mag worden verwacht dat ze met druk kunnen omgaan, leidt het nieuwe format niet automatisch tot aantrekkelijkere wedstrijden. Een nerveuze partij over negen legs kan snel voorbij zijn, zonder dat beide spelers hun gebruikelijke niveau hebben gehaald.
Gerwyn Price wees eveneens op de consequenties. "Het format is meedogenloos. Je kunt je geen misstap veroorloven." Voor spelers als Josh Rock en Luke Woodhouse werd dat pijnlijk duidelijk. Rock zag zijn kansen op voortzetting van het toernooi al vroeg verdwijnen, terwijl Woodhouse nauwelijks de gelegenheid kreeg om in zijn ritme te komen.
Natuurlijk leverde het format ook spannende beslissingswedstrijden op. De ontmoeting tussen Martin Schindler en Chris Dobey was daar een voorbeeld van. Dergelijke duels kwamen echter ook onder de oude opzet voor.
Humphries stoorde zich vooral aan de ingewikkelde scenario's die in de laatste groepswedstrijden konden ontstaan. "Ik haat het scenario waarin je twee of drie legs moet winnen, maar niet de wedstrijd hoeft te winnen. Ik speel liever gewoon tegen iemand, zonder zo'n ingewikkelde situatie, en dat is het." Toch vertellen de statistieken niet uitsluitend een negatief verhaal over de nieuwe Grand Slam.
Statistieken laten wisselend beeld zien
Het gemiddelde over de 48 groepswedstrijden bedroeg dit jaar 93.81. Dat is het op één na hoogste groepsgemiddelde sinds 2018. Alleen in 2024 werd met 95.14 beter gepresteerd.
Bovendien werden er 24 gemiddelden boven de 100 genoteerd. Een van de uitschieters kwam van Rob Cross, die tegen Jonny Clayton een gemiddelde van 114.32 gooide. Daarmee produceerde hij het op vier na hoogste gemiddelde uit de geschiedenis van de Grand Slam.
Het is dus niet zo dat het nieuwe format uitsluitend voor wedstrijden van een lager niveau heeft gezorgd. Wel zijn er aanwijzingen dat de verschillen tussen de wedstrijden groter zijn geworden.
In tien groepsduels bleven beide spelers onder een gemiddelde van 90. Dat was het hoogste aantal sinds 2018. Daarnaast werden tien wedstrijden gewonnen door de speler met het lagere gemiddelde.
Het grotere deelnemersveld heeft daardoor zowel hoogstaande wedstrijden als partijen van beduidend minder niveau opgeleverd. Daarbij moet worden aangetekend dat een drie-dartgemiddelde niet alles zegt. Betere finishes, gemiste dubbels en het korte format kunnen de uitslag sterk beïnvloeden.
Op de laatste avond werd duidelijk hoe groot de gevolgen van dergelijke wedstrijden konden zijn. Ross Smith had zijn groepsfase al afgesloten met één overwinning en één nederlaag. Zijn lot lag vervolgens in handen van Gabriel Clemens en Rusty-Jake Rodriguez, die gemiddelden van respectievelijk 85.47 en 85.93 noteerden.
Ook de 5-2-overwinning van Alan Soutar op Lisa Ashton had invloed op de groepsstand, ondanks gemiddelden van slechts 84.85 en 74.80. Daarmee was het de wedstrijd met het laagste niveau van de groepsfase.
Het leverde spanning en sportieve gevolgen op, maar niet noodzakelijk het soort topdarts waarmee de Grand Slam zijn reputatie heeft opgebouwd.
Niveau in de groepsfase van de Grand Slam
| Jaar | Gemiddelde | Beide spelers onder 90 | Gemiddelden van 100+ | Uitslagen van 5-4 |
| 2018 | 93.65 | 6 | 21 | 14 |
| 2019 | 92.61 | 7 | 10 | 12 |
| 2020 | 93.72 | 7 | 18 | 12 |
| 2021 | 93.44 | 8 | 18 | 10 |
| 2023 | 92.21 | 8 | 10 | 17 |
| 2024 | 95.14 | 7 | 26 | 7 |
| 2025 | 92.91 | 9 | 16 | 16 |
| 2026 | 93.81 | 10 | 24 | 14 |
De koers van Matt Porter
De veranderingen bij de Grand Slam of Darts staan niet op zichzelf. Onder leiding van PDC-topman Matt Porter wordt een groot deel van de toernooikalender uitgebreid.
Het WK Darts telt inmiddels 128 deelnemers, de Grand Slam is gegroeid tot 48 spelers en het prijzengeld van dat laatste evenement is verhoogd naar 1 miljoen pond. Ook het European Championship wordt uitgebreid naar 48 deelnemers en verandert in een evenement dat een volledige week beslaat. In 2027 stijgt het prijzengeld daar eveneens naar één miljoen pond.
Daarnaast wordt in juni volgend jaar de European Open in Salzburg geïntroduceerd. Dit nieuwe majortoernooi krijgt een open loting, vergelijkbaar met de UK Open. De achterliggende gedachte is duidelijk: meer spelers moeten de gelegenheid krijgen zich op het grote podium te laten zien.
Porter verklaarde in september bij de aankondiging van de European Open: "We zijn ons er heel goed van bewust dat alle Tour Card-houders de kans moeten krijgen om op het grote podium te spelen."
Juist dat argument maakt de uitbreiding van de Grand Slam opmerkelijk. Als er met de European Open al een extra evenement wordt georganiseerd om Tour Card-houders kansen te bieden, is het de vraag waarom ook een traditioneel selectief toernooi als de Grand Slam daarvoor moet worden aangepast.
Commerciële overwegingen spelen vermoedelijk eveneens mee. Meer deelnemers zorgen voor meer wedstrijden, meer verhalen en een groter internationaal bereik. Tegelijkertijd maakt het hogere prijzengeld het evenement aantrekkelijker voor spelers en publiek.
De steeds drukkere kalender vormt daarbij een ander discussiepunt. Met 34 Players Championship-toernooien en vijftien European Tour-evenementen telt het PDC-seizoen inmiddels 49 vloertoernooien. Porter heeft zelf al aangegeven dat de European Tour dicht bij zijn natuurlijke maximum zit.
Door die volle kalender moeten spelers steeds vaker keuzes maken. Dat kan gevolgen hebben voor de sterkte van deelnemersvelden op afzonderlijke toernooien. Tegelijkertijd leveren overwinningen op deze evenementen kwalificatieplaatsen op voor grote majors, waaronder de Grand Slam.
Ook de fysieke belasting van de spelers speelt mee. Wade vertelde tijdens het toernooi tegenover Online Darts: "Ik voel me al zo'n zes tot acht weken niet goed."
Hij is niet de enige darter die gedurende het seizoen met vermoeidheid of fysieke ongemakken te maken krijgt. De combinatie van een volle kalender en steeds meer grote evenementen roept daardoor vragen op over de houdbaarheid van de huidige koers.
Porter heeft bovendien aangegeven dat de Premier League geëvalueerd zal worden. In mei zei hij daarover tegenover Sky Sports: "We willen niet dat het saai wordt." Vervolgens voegde hij eraan toe: "Houd het in de gaten." Het laat zien dat de PDC bereid is bestaande formats ter discussie te stellen. De vraag is alleen of veranderingen altijd een verbetering opleveren.
Voor wie is het nieuwe format bedoeld?
De belangrijkste vraag blijft voor wie de uitbreiding van de Grand Slam of Darts precies bedoeld is. Vanuit de spelersgroep klinkt in ieder geval weinig enthousiasme. Humphries, Wade en Price spraken zich tijdens het toernooi kritisch uit over het nieuwe format. Stephen Bunting vatte de situatie kort samen: "Uiteindelijk zijn zij de baas."
Ook onder analisten en supporters ontstond in het openingsweekend discussie over de vernieuwde opzet. Vooral de kleinere groepen, de grote gevolgen van één nederlaag en de gewijzigde kwalificatiecriteria riepen vragen op.
Het oude format had met het speelschema een duidelijk probleem. Van de veertig kwartfinales tussen 2016 en 2025 waren er 22 herhalingen van een groepswedstrijd. Dat had met een andere indeling van de knock-outfase kunnen worden opgelost. In plaats daarvan koos de PDC voor een ingrijpende uitbreiding, waarbij de oorspronkelijke plaatsing in de achtste finales geen rol meer speelt.
Daardoor staan spelers als James Wade en Michael van Gerwen al in de achtste finales tegenover elkaar, net als Gerwyn Price en Ryan Searle. Tegelijkertijd bereiken twee ongeplaatste spelers de kwartfinales.
Ook de samenstelling van het deelnemersveld blijft onderwerp van discussie. Twintig plaatsen gingen naar spelers uit aangesloten en secundaire tours of het kwalificatietoernooi voor Tour Card-houders, terwijl gevestigde namen als Danny Noppert, Gary Anderson en Damon Heta het toernooi moesten missen. Alle drie staan ze in de top 25 van de wereldranglijst.
Lees ook
Het argument dat meer spelers een kans op het grote podium verdienen, is begrijpelijk. Tegelijkertijd biedt de uitgebreide PDC-kalender daar steeds meer mogelijkheden voor. Het WK telt al 128 deelnemers en met de European Open komt er volgend jaar nog een groot evenement bij.
Een alternatief zou zijn om de Grand Slam terug te brengen naar 32 deelnemers, met kwalificatie op basis van gewonnen titels en bereikte finales. Door het speelschema aan te passen, kan bovendien worden voorkomen dat groepsgenoten elkaar al in de kwartfinales opnieuw treffen. Daarmee zou het toernooi zijn oorspronkelijke karakter behouden, zonder dat het belangrijkste probleem van de oude opzet blijft bestaan.
De Grand Slam of Darts dankte zijn bijzondere status jarenlang aan de moeilijkheid om je ervoor te plaatsen. Met een groter deelnemersveld en ruimere kwalificatiemogelijkheden dreigt die exclusiviteit deels verloren te gaan.
De PDC heeft duidelijk gekozen voor uitbreiding, meer speelkansen en hoger prijzengeld. Minder duidelijk is of die voordelen opwegen tegen het verlies van een deel van de traditionele identiteit van de Grand Slam. Dat is een vraag die ook bij toekomstige veranderingen op de PDC-kalender een belangrijke rol zou moeten spelen.

Mats LeeringDartsjournalist
Sinds 2024 is Mats Leering mede-hoofdredacteur van Dartsnieuws.com, waar hij verantwoordelijk is voor de dagelijkse redactionele aansturing, eindredactie en liveverslaggeving van internationale dartstoernooien.
Binnen de redactie verzorgt hij liveblogs en wedstrijdverslaggeving van grote PDC-evenementen, waaronder het PDC World Darts Championship, de Premier League Darts en de World Matchplay. Tijdens deze toernooien combineert hij realtime verslaggeving met analyse van wedstrijdverloop, statistieken en historische context.
Zijn verslaggeving is gebaseerd op officiële toernooi-informatie, interviews en gespecialiseerde databronnen om resultaten, statistieken en ontwikkelingen binnen het professionele darts nauwkeurig te duiden.
In 2018 behaalde hij zijn diploma Mediaredactiemedewerker aan het Mediacollege Amsterdam. Sindsdien is hij actief binnen de sportjournalistiek, met een focus op snelle en betrouwbare verslaggeving van internationale dartscompetities.
Claps 0bezoekers 0
Net Binnen
Meest Gelezen
Laatste Reacties
- haha hater
Smith36019-11-2026 - De verzuurde 'adviseur' moet eens goed naar zichzelf kijken.MvD19-11-2026
- Nog ff wachten..... p....agamberetti19-11-2026
- niet relevant, heeft gewoon gelijk
Kingkingkong19-11-2026 - Nee joh, bij Cross Springer... Oh wacht...
Dartbuikjexxxl18-11-2026 - En als MvG wint zien we Palco weer weken niet.
Smith36018-11-2026 - Is er eigenlijk al ooit een iniatief van de PDC geweest waar hij geen kritiek op heeft?Pat18-11-2026
- Bedoelde Palco bij de wedstrijd van Wattimena trouwens , dat de jongens van de mannen gescheiden zou worden?🤪🤪Doubletrouble18-11-2026
- Littler al 2 maanden een normale sterveling, hij blijkt behoorlijk kwetsbaar. Ik denk dat we de beste Littler ooit al gezien hebben(al wint hij wel nog veel titels)
Dartbuikjexxxl18-11-2026 - Ik denk dat dit zijn hoogtepunt is in zijn carriere om Littler te verslaan, volgende ronde zal hij er wel uitvliegen tegen Menzies of Doets.xxERWINxx18-11-2026





