De oude garde onder vuur op het EK Darts: kunnen Michael van Gerwen en co het jonge geweld nog afstoppen?

Aanstaande donderdag gaat in de Westfalenhallen in Dortmund het EK Darts van start. Het belooft een boeiende clash te worden tussen de jonge generatie en de gevestigde waarden. Die laatste groep komt immers steeds meer onder druk te staan van het jonge, opkomende talent. Het EK Darts belooft dan ook spektakel op te leveren, maar wie trekt uiteindelijk aan het langste eind? Nemen de jonge talenten de bovenhand of bewijzen de meer ervaren spelers dat ze nog altijd tot de absolute top behoren?

Wanneer we een blik werpen op de deelnemerslijst van het EK Darts, valt meteen op dat ervaring op het hoogste niveau een belangrijke rol speelt. Veertien van de 32 deelnemers wisten in hun carrière al één of meerdere PDC-majors te winnen. De helft van het deelnemersveld heeft dus al bewezen dat het op de grootste podia prijzen kan pakken. Toch is er ook een opvallende vaststelling: de meeste van die spelers behoren tot de meer ervaren generatie, terwijl de jongere garde nog volop op zoek is naar een eerste grote titel.

Slechts twee spelers jonger dan dertig jaar slaagden er tot dusver in om één of meerdere PDC-majors op hun naam te schrijven. Het gaat om Luke Littler en Gian van Veen, die de afgelopen periode nadrukkelijk hun stempel hebben gedrukt op het internationale darts. Vooral Littler heeft in korte tijd een indrukwekkend palmares opgebouwd. De jonge Engelsman verzamelde op amper enkele jaren tijd al een reeks prestigieuze titels en is afgetekend de nummer één van de wereld. Van Veen liet eveneens zien dat hij zich kan meten met de beste spelers ter wereld en bewees dat met zijn Europese titel van vorig jaar.

Voor Littler krijgt het European Championship bovendien een extra dimensie. De Europese titel is namelijk de enige major die nog ontbreekt op zijn erelijst. Hoewel hij op zijn jonge leeftijd al heel wat grote toernooien wist te winnen, bleef de eindzege op het EK tot dusver buiten bereik. In Dortmund krijgt hij een nieuwe kans om dat laatste ontbrekende puzzelstukje aan zijn indrukwekkende palmares toe te voegen. Met zijn kwaliteiten en ervaring op de grote podia zal hij ongetwijfeld tot de kanshebbers worden gerekend.

Dat de gevestigde waarden zich echter niet zomaar laten verdringen, blijkt uit de recente geschiedenis van het toernooi. Sinds 2020 werd het EK Darts slechts één keer gewonnen door een speler jonger dan dertig jaar. Die eer viel vorig jaar te beurt aan Gian van Veen, die daarmee een einde maakte aan de dominantie van de meer ervaren generatie. De vraag is nu of de jonge talenten dat voorbeeld kunnen volgen, of dat de gevestigde namen opnieuw met de hoofdprijs aan de haal gaan.

De aanval van de jonge garde op de gevestigde waarden komt dit jaar vooral uit Nederland. Met Wessel Nijman en Niels Zonneveld beschikt het Nederlandse darts over twee spelers die de afgelopen maanden nadrukkelijk aan de deur van de absolute wereldtop hebben geklopt. Beide darters zijn bezig aan een sterk seizoen en hebben inmiddels bewezen dat ze op de vloertoernooien en de European Tour met de beste spelers kunnen wedijveren.

Vooral de 26-jarige Nijman maakte dit jaar een bijzonder sterke indruk. De Nederlander brak definitief door met zes eindzeges op de Players Championship-toernooien en twee toernooizeges op de European Tour. Daarmee groeide hij uit tot een van de meest succesvolle spelers van het seizoen. Ook op de wereldranglijst zette Nijman grote stappen, waardoor hij inmiddels tot de hoogst geplaatste Nederlanders behoort.

Afgelopen weekend was het dan weer de beurt aan Niels Zonneveld om zich in de kijker te spelen. De Nederlander kroonde zich tot winnaar van het Dutch Darts Championship en boekte daarmee een belangrijke overwinning in zijn carrière. Die triomf onderstreepte dat ook Zonneveld steeds beter zijn weg vindt op het hoogste niveau. Samen met Nijman behoort hij tot de blikvangers van het Nederlandse darts en beide spelers mogen met vertrouwen uitkijken naar het EK Darts.

Toch wacht hen in Dortmund een belangrijke uitdaging. Hoewel Nijman op de Players Championships en de European Tour indrukwekkende resultaten neerzette, slaagde hij er op de grote televisietoernooien voorlopig nog niet in om die lijn door te trekken. Zijn beste resultaat op een PDC-major is tot dusver een plaats bij de laatste zestien. Dat illustreert hoe moeilijk het kan zijn om de stap van succes op de reguliere toernooien naar de absolute top te zetten.

Op de majors blijken ervaring, wedstrijdritme en omgaan met de druk vaak doorslaggevend. De gevestigde namen weten doorgaans wat er nodig is om op de belangrijkste momenten hun beste niveau te halen. Voor Nijman en Zonneveld ligt er in Dortmund dan ook een mooie kans om die barrière te doorbreken. Met hun huidige vorm mogen ze zeker ambitie koesteren, maar kunnen ze die ook omzetten in een eerste majortitel?

Met Kevin Doets staat er nog een derde jonge Nederlander aan de deur te kloppen. De in Zweden residerende Nederlander zette dit jaar een belangrijke stap in zijn carrière door met Players Championship 13 zijn eerste PDC-rankingtitel te veroveren. Doets liet daarmee zien dat hij niet alleen op de grote podia kan verrassen, maar ook over een heel toernooi lang het niveau heeft om de concurrentie achter zich te houden. De volgende uitdaging bestaat erin om die goede vorm ook door te trekken naar de majors. Op het EK Darts krijgt hij alvast een nieuwe kans om zich te meten met de absolute wereldtop en een volgende stap te zetten in zijn ontwikkeling.

Doets heeft de voorbije jaren al vaker laten zien dat hij een gevaarlijke tegenstander kan zijn. Met zijn aanvallende speelstijl en scorend vermogen kan hij het ook de grote namen bijzonder lastig maken. Nu hij zijn eerste rankingtitel op zak heeft, zal het vertrouwen ongetwijfeld gegroeid zijn. Een sterke prestatie in Dortmund zou zijn status als een van de Nederlandse spelers om rekening mee te houden alleen maar versterken.

En wat dan gezegd van Josh Rock? De inmiddels 25-jarige Noord-Ier wordt al enkele jaren naar voren geschoven als een toekomstige majorwinnaar. Rock beschikt over een indrukwekkend scorend vermogen en heeft meermaals laten zien dat hij op zijn beste dagen met de absolute wereldtop kan wedijveren. Toch blijft die langverwachte doorbraak op een individuele major voorlopig uit. De stap van talentvolle uitdager naar winnaar van een van de grootste titels blijkt ook voor hem moeilijker dan verwacht.

Enkele jaren geleden werd Rock qua intrinsiek talent regelmatig in één adem genoemd met Luke Littler. Beide spelers werden gezien als uitzonderlijke talenten die op termijn de grote prijzen zouden verdelen. Inmiddels is Littler zijn generatiegenoot echter voorbijgesneld. De Engelsman heeft op jonge leeftijd al meerdere majors gewonnen en is uitgegroeid tot een van de bepalende figuren in het moderne darts, terwijl Rock nog altijd wacht op zijn eerste individuele majortitel.

Dat betekent niet dat de Noord-Ier zijn kansen heeft verspeeld. Op 25-jarige leeftijd heeft hij nog voldoende tijd om zijn potentieel volledig waar te maken. Het EK Darts kan daarbij een belangrijk podium vormen. Zowel voor Doets als voor Rock ligt er in Dortmund een kans om hun ambities kracht bij te zetten en te bewijzen dat ze niet alleen over talent beschikken, maar ook klaar zijn om op de grootste momenten toe te slaan.

Toch lijkt zich stilaan een duidelijke trend af te tekenen binnen het darts: de gemiddelde leeftijd van spelers aan de absolute top wordt steeds lager. Waar het vroeger niet ongebruikelijk was dat darters tot ver in de dertig, veertig of zelfs vijftig bleven meestrijden om de grootste prijzen, lijkt de nieuwe generatie steeds vroeger de weg naar de top te vinden. De opkomst van jonge talenten zorgt ervoor dat de gevestigde waarden meer dan ooit op hun hoede moeten zijn.

Het bekendste voorbeeld is uiteraard Luke Littler. De Engelsman is amper negentien jaar oud, maar heeft inmiddels al een indrukwekkend palmares opgebouwd en behoort tot de absolute elite van het darts. Zijn succesverhaal staat echter niet op zichzelf. Ook andere jonge spelers laten steeds vaker van zich horen en maken duidelijk dat leeftijd steeds minder een bepalende factor is om op het hoogste niveau mee te draaien.

Ook de deelnemerslijst van het EK Darts onderstreept die evolutie. Van de 32 spelers die in Dortmund om de Europese titel strijden, zijn er slechts negen veertig jaar of ouder. Bovendien zijn er met Jonny Clayton en Andrew Gilding slechts twee deelnemers die de kaap van vijftig jaar hebben overschreden. Dat is opvallend voor een sport waarin ervaring jarenlang een belangrijke troef was en spelers vaak tot op latere leeftijd op het hoogste niveau konden meedraaien.

Dat enkele bekende namen ontbreken, maakt die verschuiving nog duidelijker. Peter Wright, Raymond van Barneveld en Gary Anderson zijn drie gevestigde waarden die in het verleden grote successen boekten, maar er dit jaar niet in slaagden zich voor het EK Darts te plaatsen. Hun afwezigheid betekent dat er in Dortmund ruimte ontstaat voor een nieuwe lichting spelers om zich op het grote podium te bewijzen.

Dat betekent uiteraard niet dat de ervaring van de oudere generatie plots geen rol meer speelt. Spelers als Clayton blijven aantonen dat ze nog altijd op het hoogste niveau kunnen presteren. Toch lijkt de balans steeds meer richting de jongere garde te verschuiven. In Dortmund krijgen we mogelijk opnieuw een aanwijzing of die trend zich verder doorzet, of dat de ervaren rotten toch nog eens van zich laten horen.

Toch zou het verkeerd zijn om de gevestigde waarden zomaar af te schrijven. Hoewel de jongere generatie steeds nadrukkelijker op de deur klopt, bewijzen verschillende ervaren spelers dat ze nog altijd een belangrijke rol kunnen spelen op de grootste podia. De resultaten van dit jaar tonen aan dat leeftijd niet noodzakelijk een hindernis hoeft te zijn om mee te strijden om de belangrijkste titels.

Een van de beste voorbeelden daarvan is Gerwyn Price. De 41-jarige Welshman stond dit jaar al in drie van de zes afgewerkte individuele majorfinales. Hoewel hij er telkens niet in slaagde om de eindzege te pakken, onderstreept dat wel zijn constante niveau. Price behoort al maanden tot de spelers die op de grote toernooien ver kunnen geraken en lijkt slechts één stap verwijderd van een nieuwe grote titel. De voormalige wereldkampioen begint daardoor met een extra missie aan het EK Darts. Niet alleen wil hij in Dortmund de Europese titel veroveren, hij zal ook willen bewijzen dat hij nog altijd in staat is om de grootste prijzen te pakken. Na drie verloren majorfinales zou een eindzege bovendien een bijzonder mooie bekroning zijn voor zijn sterke seizoen.

Ook James Wade is een voorbeeld van een speler die zich ondanks zijn ervaring nog steeds kan meten met de jongere generatie. De Engelsman haalde voor het tweede jaar op rij de finale van de UK Open, maar moest daarin opnieuw zijn meerdere erkennen in Luke Littler. Wade staat inmiddels al ruim twintig jaar aan de top en heeft in die periode een indrukwekkend palmares opgebouwd. Met zijn 43 jaar behoort hij tot de meer ervaren spelers van het deelnemersveld, maar zijn recente resultaten tonen aan dat hij nog lang niet is afgeschreven. The Machine blijft een gevaarlijke tegenstander, zeker op de grote toernooien waar ervaring en wedstrijdhardheid vaak het verschil kunnen maken.

Een andere routinier om rekening mee te houden is Jonny Clayton. Met zijn 52 jaar is de Welshman, na Andrew Gilding, de oudste deelnemer aan het komende EK Darts. Toch heeft The Ferret dit jaar opnieuw laten zien dat hij nog altijd weet hoe hij toernooien moet winnen. Naast de Swiss Darts Trophy en de New Zealand Darts Masters schreef Clayton ook een Players Championship op zijn naam. Daarmee bewees hij dat hij nog steeds over het niveau beschikt om prijzen te pakken.

Toch wacht Clayton al een hele tijd op een nieuwe majortitel. Zijn laatste grote individuele triomfen dateren uit zijn indrukwekkende topjaar 2021, toen hij onder meer de Premier League Darts en de World Grand Prix won. Sindsdien bleef hij een vaste waarde op het hoogste niveau, maar een nieuwe individuele major ontbreekt nog op zijn erelijst. Het EK Darts biedt hem een nieuwe kans om daar verandering in te brengen.

Price, Wade en Clayton tonen daarmee aan dat de jongere generatie de macht nog niet volledig heeft overgenomen. De gevestigde waarden krijgen het steeds moeilijker om hun dominantie te behouden, maar beschikken nog altijd over de kwaliteit en ervaring om op de belangrijkste momenten toe te slaan. In Dortmund wordt het dan ook interessant om te zien of de jonge garde opnieuw de bovenhand neemt, of dat de ervaren rotten hun tanden laten zien.

Waar in het geval van Price, Wade en Clayton duidelijk is dat ze nog steeds tot de absolute top behoren, ligt dat voor enkele andere gevestigde waarden een stuk minder eenvoudig. Voor spelers als Stephen Bunting, Rob Cross en Dave Chisnall is het EK Darts dan ook een uitgelezen kans om opnieuw van zich te laten horen. Alle drie beschikken ze over de nodige ervaring en kwaliteit, maar hun resultaten van de afgelopen periode roepen steeds meer vragen op. Met de opkomst van een nieuwe generatie wordt het voor hen bovendien steeds moeilijker om hun plaats aan de top te behouden.

Vooral Stephen Bunting zal met gemengde gevoelens terugkijken op zijn seizoen tot dusver. The Bullet wist zich slechts op het nippertje te plaatsen voor het EK Darts, wat symbool staat voor een bijzonder wisselvallig jaar. De Engelsman is op de wereldranglijst inmiddels weggezakt naar de dertiende plaats, terwijl hij nog niet zo lang geleden tot de top vier behoorde. Die terugval maakt duidelijk dat Bunting dringend nood heeft aan een sterke prestatie op een groot toernooi.

Met het jonge geweld dat steeds nadrukkelijker op de deur klopt, zal de Engelsman bovendien beseffen dat hij niet op zijn lauweren kan rusten. Een goed resultaat in Dortmund zou dan ook op meerdere vlakken welkom zijn. Twee jaar geleden werd Bunting op het EK al in de openingsronde uitgeschakeld. Dit jaar heeft hij echter geen prijzengeld te verdedigen, waardoor een diepe run hem niet alleen sportief vertrouwen kan opleveren, maar ook een mooie sprong op de wereldranglijst. Voor The Bullet ligt er dus een uitgelezen kans om het tij te keren.

Ook Rob Cross zal met extra motivatie aan het EK beginnen. De Engelsman, die in 2019 en 2021 de Europese titel veroverde, is inmiddels weggezakt naar de 22e plaats op de wereldranglijst. Voor een speler die jarenlang tot de absolute wereldtop behoorde, is dat een opvallende terugval. Cross heeft met zijn wereldtitel van 2018 en zijn twee Europese titels nochtans bewezen dat hij op de grootste podia kan presteren. De vraag is of Voltage opnieuw de aansluiting met de top kan vinden. Het EK, een toernooi waarop hij in het verleden al bijzonder succesvol was, lijkt daarvoor de ideale gelegenheid.

Het derde lid van dit trio is Dave Chisnall. In tegenstelling tot Bunting en Cross wist Chizzy nooit een individuele PDC-major te winnen, maar hij stond wel meermaals in de finale van grote toernooien. Jarenlang was de inmiddels 46-jarige Engelsman een vaste waarde in de eindfase van belangrijke evenementen. De laatste twee jaar lijkt hij echter steeds meer naar zijn beste vorm te zoeken.

Dat Chisnall zich ondanks een matig seizoen heeft weten te plaatsen voor het EK, mag op zich al als een opsteker worden beschouwd. Op de wereldranglijst is hij inmiddels afgegleden naar de dertigste plaats, waardoor hij dringend nood heeft aan een goed resultaat. Kan Chizzy in Dortmund opnieuw zijn beste niveau halen en bewijzen dat hij nog steeds thuishoort tussen de grote namen? Voor hem, Bunting en Cross staat er meer op het spel dan alleen de Europese titel. Het EK kan een belangrijk moment worden om hun seizoen alsnog kleur te geven en de aansluiting met de top niet definitief te verliezen.

Dan zijn er ten slotte nog enkele (jonge) dertigers die zich ergens tussen de opkomende generatie en de gevestigde waarden bevinden. Deze tussengeneratie beschikt over de nodige ervaring om op de grootste podia te presteren, maar heeft tegelijkertijd nog voldoende jaren voor zich om het palmares verder uit te breiden. Uiteraard wordt dit gezelschap aangevoerd door Michael van Gerwen, jarenlang hét gezicht van het internationale darts.

De 37-jarige Nederlander is na Phil Taylor de meest succesvolle speler uit de geschiedenis van de sport en won het EK Darts al vier keer. Toch beleeft Mighty Mike al enige tijd een mindere periode. Waar hij vroeger vrijwel ieder toernooi begon als een van de grote favorieten, moet hij tegenwoordig vaker genoegen nemen met een bijrol.

Op een individuele major kwam Van Gerwen dit jaar nog niet verder dan de laatste zestien en op de wereldranglijst is hij inmiddels afgezakt naar de tiende plaats. Een verdere daling dreigt als hij zijn resultaten niet weet te verbeteren.

Voor Van Gerwen is het EK dan ook een uitgelezen kans om het tij te keren. De Nederlander is het niet gewend om te moeten vechten voor zijn plaats aan de top, maar de concurrentie is de afgelopen jaren bijzonder sterk geworden. Ook met het oog op een mogelijke selectie voor de komende Premier League Darts zou een nieuwe majortitel hem goed uitkomen. Bovendien weet hij als viervoudig Europees kampioen als geen ander wat er nodig is om in Dortmund de hoofdprijs te pakken.

Een heel ander verhaal is dat van Luke Humphries. De 31-jarige Engelsman heeft de afgelopen jaren bewezen dat hij tot de absolute wereldtop behoort en grote titels kan winnen. Toch moest Cool Hand Luke de laatste tijd regelmatig zijn meerdere erkennen in Luke Littler, die zich steeds nadrukkelijker op de voorgrond heeft gespeeld. Humphries liet onlangs met zijn eindzege op de World Grand Prix echter zien dat hij nog altijd over de kwaliteiten beschikt om majors te winnen. Hij zal dan ook met vertrouwen naar het EK afreizen.

Ook Ross Smith en Nathan Aspinall behoren tot deze tussengeneratie die nog altijd volop meedraait op het hoogste niveau. De 37-jarige Smith boekte dit jaar een belangrijke mijlpaal door de World Series of Darts Finals te winnen. Daarmee veroverde Smudger de tweede majortitel uit zijn carrière en bevestigde hij dat hij nog altijd een gevaarlijke outsider is op de grote toernooien.

De 35-jarige Aspinall heeft eveneens al de nodige successen geboekt. The Asp won begin april de German Darts Grand Prix en blijft een speler om rekening mee te houden wanneer hij zijn beste niveau haalt. De Engelsman zal dit najaar ongetwijfeld nog een gooi willen doen naar een majortitel.

Met spelers als Van Gerwen, Humphries, Smith en Aspinall is de tussengeneratie dus nog lang niet uitgeteld. Zij beschikken over de ervaring om de jonge talenten af te stoppen, maar weten tegelijkertijd dat de concurrentie steeds groter wordt. Het EK Darts wordt dan ook een interessante graadmeter: kan deze generatie opnieuw haar stempel drukken op een major, of nemen de jonge talenten steeds meer de macht over?