Hoe ziet de perfecte World Grand Prix-speler eruit? Vijf dartstoppers met de juiste wapens

Deze week staat de World Grand Prix op het programma, het toernooi waarbij het vooral draait om dubbels. Juist dat element zorgt dikwijls voor grote verrassingen.

Spelers die een jaar lang onder de radar bleven, worden ineens tot titelkandidaat gebombardeerd. Gerenommeerde toppers worden door de valkuilen van de World Grand Prix ter discussie gesteld. Wij haken in en vragen ons af: hoe ziet de perfecte dubbel-in, dubbel-uit speler eruit? We nomineren in vijf categorieën – “dubbels”, “scoringspower”, “timing”, “setplay” en “het ongrijpbare extra” – telkens één speler.

In darts zijn er spelers die je automatisch koppelt aan dubbels – en Ryan Joyce hoort onmiskenbaar in dat rijtje. Dat Joyce dit seizoen nog niet zijn topvorm haalde, verandert daar weinig aan. De cijfers staven het: in de voorbije twaalf maanden raakte Joyce 43,1 procent van zijn dubbels. Daarmee staat de Engelsman wereldwijd vijfde. “Relentless” dus, de bijnaam is geen toeval.

Hoe uitzonderlijk zijn dubbelkwaliteiten zijn, blijkt sterker in context. Joyce noteerde de afgelopen twaalf maanden een average van 91,44 punten en staat daarmee slechts 57e. In dezelfde periode gooide hij 193 keer 180 – goed voor plek 141, theoretisch niet eens Tour Card-waardig. De realiteit oogt anders: “Relentless” is 25e op de wereldranglijst. Opnieuw blijkt hoezeer zijn spel drijft op koelbloedigheid op de buitenring.

In theorie is het logisch. Een van de beste dubbelspelers ter wereld moet bij het toernooi waar dubbels nóg belangrijker zijn, tot de topfavorieten behoren. Maar brengt Joyce die kracht ook daadwerkelijk aan het oche? Het antwoord: ja. Bij de World Grand Prix 2024 haalde Joyce de halve finale, pas zijn tweede Major-halve finale bij de PDC. Onderweg klopte hij Josh Rock, Nathan Aspinall en Rob Cross.

“Relentless” bewees dus al dat hij op het Grand Prix-podium kan meedoen om de titel. Met zijn wereldklasse op de buitenring pakt Ryan Joyce in onze zoektocht naar de perfecte Double-In-, Double-Out-speler de eerste en cruciale categorie: de dubbels. Als de Engelsman maandagavond aan zijn toernooi begint, is het oppassen geblazen voor Michael van Gerwen.

We houden er allemaal van om voor de World Grand Prix te mijmeren over de enorme waarde van dubbels. Vergeet echter niet: zelfs in een perfecte 9-darter wordt meer dan 82 procent van de punten op triples gescoord. Denk je bij dubbel-16 aan Ryan Joyce, dan denk je bij een 180 op een speldenknop aan Luke Littler.

Natuurlijk had je “The Nuke” in elke paragraaf kunnen noemen. Littler steekt zó ver boven de rest uit in vrijwel alle spelonderdelen dat je hem simpelweg als perfecte Grand Prix-speler kunt aanwijzen. Maar dat was een stuk minder leuk geweest.

Kiezen we één uitmuntende kwaliteit, dan kom je snel bij zijn scoring. 101,26 gemiddeld over de laatste twaalf maanden, dat doet niemand hem na. 740 keer 180 in die periode, ook daarin is hij de beste. Een first-9 gemiddelde van 111,63 is ook een statistiek waar niemand aan kan tippen. Veel meer toelichting is niet nodig.

Als regerend titelhouder leverde Littler bovendien het overbodige bewijs dat hij het ook op een kille, regenachtige avond in Leicester doet. De wereldkampioen start zijn titelverdediging maandagavond tegen de weinig benijdenswaardige Luke Woodhouse.

Met Ryan Joyce als dubbelspecialist en Luke Littler als scoringmachine zijn de twee belangrijkste spelonderdelen bezet door pure wereldtop. Tijd dus voor de soft factors. De dingen tussen de oren. De elementen die je niet in cijfers vangt en analisten aan de grenzen van hun rekenwerk brengen. Of korter: James Wade.

Als u in een woordenboek naar “timing” zoekt, vindt u bij de synoniemen “James Wade” of “The Machine”. Nauwelijks een darter is zo nauw met één eigenschap verbonden als Wade met zijn bijna ongrijpbare gevoel voor perfect timing. Het is de kunst om elke speler ter wereld met een 95-gemiddelde te kunnen kloppen – ongeacht wat de tegenstander aan de overzijde van het oche laat zien. De Engelsman heeft deze stijl in de afgelopen 25 jaar zo verfijnd dat de dartswereld er een eigen term voor heeft bedacht: “Wadeing”.

Ook “The Machine” heeft in de 29-jarige toernooigeschiedenis van de World Grand Prix onuitwisbare sporen nagelaten. In 2007 en 2010 won de Engelsman het toernooi, in 2014 stond Wade opnieuw in de finale. Omdat zijn Grand Prix-avontuur recentelijk drie keer in vier jaar al in ronde één eindigde, zal de Engelsman deze week met extra motivatie naar de East Midlands afreizen. De tweevoudig kampioen start dinsdagavond tegen Joe Cullen.

Alsof de double-start nog niet bijzonder genoeg is, doet de World Grand Prix er nog een schep bovenop: als enige PDC-toernooi buiten het WK en de World Masters wordt de Grand Prix in setplay gespeeld. Een format dat duidelijk afwijkt van de klassieke leg-structuur – en dat zijn eigen specialisten kent.

Een van die specialisten is Gary Anderson. Hoewel de Schot onmiskenbaar tot de beste darters aller tijden behoort, was Anderson zelfs in zijn absolute hoogtijdagen nooit zo dominant als Phil Taylor, Michael van Gerwen of inmiddels ook Luke Littler. Dat komt vooral doordat Anderson nooit die bijna machinale vaardigheid bezat om jarenlang leg na leg af te tikken. Drie missers op dubbel 10 of een pijnlijke rekenfout – en dan dat guitige grijnsje richting camera. Ondanks zijn ongelooflijke klasse oogde Anderson meestal net wat menselijker dan de eerder genoemde heersers.

Eén format speelde de Schot in zijn loopbaan echter steeds weer in de kaart: setplay. Als Anderson zijn onnavolgbare touch eenmaal vindt, kan hij in fases simpelweg onbespeelbaar worden. Een van de krachtigste power-scorings uit de dartsgeschiedenis, gekoppeld aan koelbloedigheid en een aangeboren timing bij hoge finishes. Purple patches die niet per se 25 legs standhouden – maar die de Schot in setplay al jaren tot een absolute specialist maken.

Andersons twee wereldtitels onderstrepen die these vanzelfsprekend. Daar komt bij dat hij in de afgelopen vijf jaar drie Major-halve finales en een finale haalde – drie van die vier runs kwamen in Ally Pally, dus in setplay. Toch moet de dartslegende nog bewijzen dat deze kwaliteit hem ook in Leicester naar de titel kan dragen. Als een van de weinige grote toernooien ontbreekt de World Grand Prix nog altijd in de prijzenkast van de “Flying Scotsman”. De finale van 2016, die Anderson verloor van Michael van Gerwen, is nog steeds zijn beste resultaat. Wanneer de Schot dinsdagavond tegen Damon Heta aan het toernooi begint, wil hij die balans verbeteren.

Ons perfecte Grand Prix-profiel wordt afgerond door een man die voor altijd met de geschiedenis van dit toernooi verbonden is – zelfs als hij, zoals dit jaar, niet gekwalificeerd is.

Het was de avond van 08.10.2011 in het Citywest Hotel in Dublin. Brendan Dolan begon het vierde leg van de tweede set in zijn halve finale tegen James Wade met een 160 en een 180. Met een 161-finish maakte Dolan het perfecte leg af – en kroonde zich tot de eerste speler in de geschiedenis van de World Grand Prix met een 9-darter.

Sindsdien waakt dat moment over het Major-toernooi. Nauwelijks een World Grand Prix gaat voorbij zonder dat Dolans legendarische 9-darter uit het archief wordt gehaald en in de tv-uitzending opduikt. Tegelijk bouwde de Noord-Ier rondom dat perfecte leg een volledig imago op: zijn inmiddels iconische bijnaam “The History Maker” verwijst naar dat historische ogenblik en prijkt sindsdien op elk shirt van de tienvoudige PDC-titelwinnaar.

15 jaar later is Dolan nog altijd een van slechts drie spelers die een 9-darter bij de World Grand Prix hebben gegooid. De twee andere – en tegelijk laatste – perfecte legs dateren inmiddels van twaalf jaar geleden. Destijds produceerden James Wade en Robert Thornton uitgerekend in hun onderlinge duel de perfectie.

De dubbelsterkte van Ryan Joyce, het brute scoringvermogen van Luke Littler, James Wades onnavolgbare timing, Gary Andersons kwaliteiten in setplay en tot slot het bijzondere Grand Prix-gen van Brendan Dolan: zo ontstaat onze perfecte speler voor het meest eigenzinnige toernooi van het dartsjaar. Of onze vijf ingrediënten werkelijk het recept voor succes in Leicester vormen, zal vanaf maandagavond blijken. Dan kunnen vier van onze vijf uitverkorenen hun kunnen bij de World Grand Prix 2026 zelf tonen. Alleen Brendan Dolan staat niet aan het oche – maar “The History Maker” is in de Grand Prix-dagen van Leicester toch alomtegenwoordig.