“Ik laat mensen zien dat de dartswereld niet gesloten is als je LGBT+ bent” - Huw Ware over het doorbreken van barrières als PDC-scheidsrechter

Huw Ware is de afgelopen jaren uitgegroeid tot een van de toonaangevende scheidsrechters in de dartsport. Zozeer zelfs dat de Welshman de eer kreeg om scheidsrechter te zijn bij het tweede gedeelte van de recente WK-finale tussen Luke Littler en Michael van Gerwen. Hiermee wilde Ware aantonen dat darts een sport is die voor iedereen toegankelijk is.

“Mijn leven is enigszins veranderd. Ik ben er zo dankbaar voor en ik beschouw het nooit als vanzelfsprekend”, zegt de 31-jarige in gesprek met Wales Online. “Het is raar, want ik ben nooit zo goed geweest in wiskunde en ik was vrij slecht in wiskunde voordat ik als jongen aan darts begon. Mijn wiskunde verbeterde door het darten - niet andersom. Ik ben nu niet briljant in wiskunde. Ik kan alleen snel optellen en ik ken het dartbord als mijn broekzak. Het is moeilijk uit te leggen - ik weet gewoon dat triple 19 57 punten is. Ik weet met welk getal de kleuren overeenkomen. Dus het optellen van dartscores is een tweede natuur geworden. Het komt gewoon uit mijn mond.

Tijdens zijn opmars in de dartwereld heeft Ware ook genoeg momenten gehad waar hij dankbaar aan terugdenkt. “Ik begon met darten toen ik 11 was. Ik herinner me de wedstrijd nog goed: Phil Taylor tegen Dennis Priestley in de tweede ronde van de World Matchplay in 2005. Ik was verkocht. Dat is het met darts. Je hoeft er niets vanaf te weten en al snel ben je verslaafd omdat het heel makkelijk kijken is en het leuk is. Ik raakte zeker verslaafd en kocht een dartbord en darts en dat was het. Het is eigenlijk heel therapeutisch,” herinnert hij zich. “Dennis Priestley was altijd een van mijn favorieten sinds die eerste wedstrijd, en een andere favoriet was John Part. Ik hou nog steeds van hem. We praten af en toe en dan denk ik: 'Ik heb net met John Part over mijn dag gesproken'. Dat was echt cool.''

“Het gekke was dat ik begon met mijn werk als scheidsrechter bij spelers die ik vroeger als jongen op de televisie had gezien. Omdat ik zo jong begon, waren dit allemaal dezelfde spelers waar ik fan van was,” voegt hij eraan toe. “En daar stond ik ze hun score te vertellen. Krankzinnig. Het is nu pas met deze nieuwe generatie dat ik met spelers op het podium sta waar ik vroeger niet naar kon kijken.''

In de eerder genoemde Ally Pally-finale tussen Littler en Van Gerwen schreef Ware geschiedenis door als de eerste openlijke homoseksuele man scheidsrechter te zijn bij een WK-finale. Ware is al lange tijd een vocale ambassadeur van LGBT+ in het darten en richtte 'Out on the Oche' op - een groep die zich inzet voor meer kansen voor LGBT+ mensen in de sport. “Ik ben nooit begonnen met darten om een voorvechter te zijn voor LGBT+ gelijkheid,” zegt hij over zijn rol. “Maar ik zit nu in deze positie en het beste wat ik kan bieden is zichtbaarheid, denk ik. Ik ga niet zeggen dat ik mijn leven 24/7 wijd aan het maken van deze wereld een betere plek voor LGBT+ mensen - dat doe ik niet. Maar ik hoop dat ik, door op dat podium te staan, mensen laat zien dat de dartswereld en de sportwereld niet voor je gesloten zijn als je LGBT+ bent. Het is er voor jou en de mogelijkheden zijn er om door te gaan en iets te bereiken.”

“Ik denk dat het van buitenaf soms makkelijk is om stereotypen te zien en te geloven dat het als LGBT+-persoon geen sport voor jou is,” vervolgt Ware. “Ik heb veel vrienden aan de spelende en niet-spelende kant en dat zijn hetero's en zeer mannelijke jongens die misschien aan een bepaald stereotype voldoen. Maar het zijn mijn goede vrienden. Nu ik hier zit, heb ik het gevoel dat ik op een geweldige plek zit in de sport. Ik heb me niet altijd zo gevoeld. In het begin waren er wat dingen die moeilijk voor me waren - heel erg zelfs. Ik voelde me niet begrepen of geaccepteerd. Ik voelde me niet echt gewenst en alsof ik bij deze mensen hoorde. Ik heb nu heel erg het gevoel dat ik er wel bij hoor.”

Dat wil echter niet zeggen dat alles perfect is, zoals blijkt uit de verwensingen die transgender Noa-Lynn van Leuven soms over haar heen krijgt. “Begrijp me niet verkeerd - er is nog een weg te gaan. In onze groep Out on the Oche delen mensen uit heel Europa hun ervaringen en veel van de dingen die ik daar lees zijn negatief en dat is erg triest. Maar we boeken vooruitgang. Wat mensen tegen me zeggen is: 'Godzijdank bestaat er een groep als deze, want het herinnert je eraan dat je niet alleen bent'. Iedereen wil iemand met wie ze contact kunnen leggen,” besluit Ware.