"Ik wil nog beter worden en de records van Phil Taylor breken" - Luke Littler zal zeker niet op zijn lauweren rusten na tweede opeenvolgende wereldtitel

Luke Littler heeft zich definitief in de darts­geschiedenis gespeeld. De jonge Engelsman, die in de finale met 7-1 won van Gian van Veen, kroonde zich in Alexandra Palace tot winnaar van het WK Darts 2026 en bevestigde daarmee zijn status als boegbeeld van een nieuwe generatie darters.

Na een lang en slopend toernooi stond hij uiteindelijk met de Sid Waddell Trophy in handen, trots maar ook hongerig naar meer. “Ik ben heel trots, het was een lang toernooi,” klonk het nuchter maar veelzeggend na afloop.

Het WK van 2026 was voor Littler allesbehalve een eenvoudige zegetocht. Al vroeg in het toernooi werd duidelijk dat elke tegenstander extra gemotiveerd was om juist hém te verslaan. Toch wist hij keer op keer stand te houden. Volgens Littler zelf was vooral zijn partij tegen Rob Cross een kantelpunt. “Cross was misschien wel de moeilijkste match van het hele toernooi,” gaf hij toe. In die wedstrijd moest hij diep gaan, zowel mentaal als fysiek, maar juist dat bleek achteraf cruciaal. Het gaf hem het vertrouwen dat hij ook onder maximale druk overeind kan blijven.

De finale kende vervolgens een opvallend moment dat het publiek en ook beide spelers even deed opschrikken. Tijdens een beslissende fase vloog er plots een wesp over het podium. “Die wesp in de finale deed me even schrikken,” lachte Littler achteraf. “Je probeert in je bubbel te blijven, maar dat was even lastig", maar Littler liet zich niet uit het veld slaan.

Sterker nog: zelfs het verliezen van de eerste set bracht hem niet van zijn stuk. Integendeel. “Die verloren set gaf me nog meer vuur,” vertelde hij. “Ik wou iets tonen.” Dat ‘iets’ liet hij zien met een reeks hoge scores en klinische finishes. De vastberadenheid waarmee hij daarna speelde, onderstreepte zijn groei als topsporter. Littler bleef ijzig kalm.

Een cruciaal moment in de finale kwam toen zijn tegenstander Gian van Veen de kans kreeg om op 2-0 in sets te komen. “Gian had die kans voor 2-0, en dat had de match kunnen veranderen,” erkende Littler eerlijk. Dat moment ging echter verloren, en Littler rook bloed. Vanaf dat punt nam hij definitief het initiatief over en gaf hij het niet meer uit handen.

De wereldtitel past in een indrukwekkende periode voor de jonge Engelsman. “Het waren geweldige voorbije twee jaren,” blikte hij terug. In korte tijd groeide hij uit van supertalent tot gevestigde wereldtopper. Toch is hij nog lang niet verzadigd. Integendeel: Littler kijkt al vooruit. “Ik ga extra hard werken om dit jaar te proberen elke major te winnen,” kondigde hij ambitieus aan. Het laat zien dat deze wereldtitel voor hem geen eindpunt is, maar juist een begin.

Die honger blijkt ook uit zijn ultieme doel. “Ik wil de records van Phil Taylor breken,” zei hij zonder aarzeling. Een uitspraak die bij velen de wenkbrauwen doet fronsen, maar bij Littler past het bij zijn zelfvertrouwen en werkethiek. Tegelijk blijft hij kritisch op zichzelf. “Ik kan nog beter worden, maar dan moet ik wel aan het trainingsbord,” gaf hij toe. Zelfs na een wereldtitel ziet hij nog ruimte voor verbetering.

Toch was er na afloop ook een kleine teleurstelling. “Geen negendarter… toch een teleurstelling,” bekende hij met een glimlach. Het typeert de lat die Littler voor zichzelf legt: zelfs wereldkampioen worden is niet perfect als alles er niet uitkomt.