Max Hopp noemt twee landgenoten als potentiële Premier League-spelers voor de toekomst: "Zij kunnen op een goede dag spelers als Humphries en Littler verslaan"

Max Hopp keerde in 2025 na een aantal jaren van afwezigheid weer terug op de PDC Pro Tour. 'Maximiser' kijkt inmiddels een jaar later met hernieuwde energie naar zowel zijn eigen spel als de ontwikkeling van het Duitse darts. In een open gesprek met Viaplay sprak hij over de Premier League-avond in Berlijn, reflecteerde hij op zijn eigen ervaringen op het grootste podium en analyseert hij waarom Duitsland nog wacht op een echte doorbraak op majorniveau.

De Premier League-avond in Berlijn is voor Hopp een van de absolute hoogtepunten van het jaar. "De Premier League is altijd een prachtig event. De acht beste spelers horen daar ook gewoon thuis", zegt hij. Tegelijk ziet hij elk jaar discussiepunten: "Je kunt altijd praten over namen die er wel of niet bij horen, zoals James Wade of Danny Noppert dit jaar."

Wat hem vooral opvalt, is hoe verschillend spelers presteren in dit unieke format. "Iemand als Josh Rock laat geweldige dingen zien op de European Tour en op de vloer, maar in de Premier League lijkt er een soort blokkade te zijn. Terwijl een speler als Jonny Clayton daar juist altijd boven zichzelf uitstijgt." Voor het Duitse publiek is de avond in Berlijn extra bijzonder. "Het is simpelweg het grootste en mooiste darts-evenement van Duitsland."

Hopp weet als geen ander hoe het voelt om daar op het podium te staan. Als 'contender' speelde hij ooit in een uitverkochte zaal tegen Raymond van Barneveld. "Er zaten zo'n 12.000 mensen in de zaal. Dat is echt gigantisch", herinnert hij zich. "Ik wist ook wat er op het spel stond. Als ik die avond van hem zou winnen, zou dat grote gevolgen hebben voor zijn positie."

Het werd uiteindelijk een nederlaag, maar de ervaring maakte indruk. "Het publiek is drie keer zo groot als bij een Euro Tour. Je staat daar en denkt: dit is echt een ander niveau."

De magie van de Premier League zit volgens Hopp niet alleen in het publiek, maar vooral in de mentale omschakeling die nodig is. "De walk-on is geweldig, daar geniet je van. Maar daarna moet je meteen de switch maken", legt hij uit. "Je kijkt de hele zaal in, krijgt negen 'oefendarts' en dan begint het."

Volgens Hopp is dat hét verschil met andere toernooien. "Je zit nog vol adrenaline en indrukken, maar je moet direct gefocust zijn. Dat geldt voor iedereen, hoeveel ervaring je ook hebt." Over zijn tegenstander die avond is hij duidelijk: "Raymond was volledig gefocust. Maar voor mij blijft het een ervaring die ik nooit zal vergeten."

Als het gaat over de toekomst van het Duitse darts, ziet Hopp duidelijke kandidaten voor een doorbraak. "Ik denk dat het gaat tussen Martin Schindler en Niko Springer", zegt hij. "Zij hebben het scorend vermogen en kunnen op een goede dag ook spelers als Luke Humphries en Luke Littler verslaan."

Daarachter zit volgens hem een brede middenmoot, met namen als Gabriel Clemens, Ricardo Pietreczko en hijzelf. "Een sterke groep, maar nog niet op Premier League-niveau."

Ondanks het groeiende aantal Duitse Tour Card-houders blijft een grote titel vooralsnog uit. Hopp is eerlijk in zijn analyse. "Het is moeilijk om te zeggen waar dat aan ligt. Als we het antwoord wisten, hadden we het al veranderd", zegt hij met een glimlach. Toch ziet hij duidelijke factoren. "We moeten kritisch naar onszelf zijn. In wedstrijden moeten we meer doorzettingsvermogen tonen."

Daarnaast wijst hij op de internationale concurrentie. "Kijk naar Nederland, met spelers als Michael van Gerwen en die nieuwe generatie. Dat is gewoon een hoger niveau." Er speelt volgens hem ook iets mentaals. "De eerste Duitser die een major wint, krijgt een bijzondere status. Dat kan motiveren, maar ook een blokkade zijn. Je voelt die druk."

Na een periode buiten de Tour is Hopp terug en duidelijk tevreden over zijn ontwikkeling. "Het afgelopen jaar was goed. Ik heb me weer geplaatst voor het WK en daar ook een wedstrijd gewonnen. Dat was belangrijk voor mij, om te laten zien dat ik er nog sta."

Zijn cijfers bevestigen dat gevoel. "Mijn gemiddelden zitten nu constant rond de negentig. In februari gooide ik zelfs een negendarter." Toch blijft hij realistisch. "Ik sta nu rond plek 70 van de wereldranglijst. Mijn doel is om richting de top 64 en top 50 te gaan."

Wat vooral opvalt, is zijn hernieuwde motivatie. "Ik heb geen glazen bol, maar ik ben gemotiveerd om er alles uit te halen. Ik wil het beste uit mezelf ooit halen. Dan zien we wel waar dat eindigt."