"Nummer drie, halve finale, Luke Humphries weer verslagen… misschien hoor ik nu wel bij de elite" - Indrukwekkende Gian van Veen staat in halve finales WK Darts 2026

Gian van Veen beleeft in Alexandra Palace de weken van zijn leven. De 23-jarige Nederlander speelde zich met een indrukwekkende 5-1 zege op Luke Humphries naar de halve finales van het WK Darts 2026 en schreef daarmee geschiedenis. Niet alleen door de manier waarop hij won, maar ook door wat het resultaat betekent: Van Veen is de nieuwe Nederlandse nummer één en staat inmiddels derde op de mondiale ranglijst.

Na afloop van zijn kwartfinale was de ontlading groot. “Ik voel me écht geweldig,” zei Van Veen zichtbaar emotioneel. “Deze prestatie was voor mij persoonlijk heel speciaal. Om te laten zien wat ik kan in dit format, op dit podium en in zo’n wedstrijd met enorme druk, voelt geweldig.”

De loting had vooraf al veel verwachtingen gewekt. Veel dartsfans en kenners keken al weken uit naar het duel tussen Van Veen en Humphries. En de Nederlander stelde niet teleur. Met agressief scorend vermogen, sterke finishes en vooral mentale rust zette hij de wereldkampioen van 2024 constant onder druk. “Het was een wedstrijd waar iedereen naar uitkeek, ikzelf ook,” blikte Van Veen terug. “En om dan juist in zo’n partij te laten zien wat je kunt en hem zo onder druk te zetten, dat geeft een geweldig gevoel.”

Hoewel zijn gemiddelde statistisch gezien niet zijn hoogste ooit was, beschouwt Van Veen deze partij als de beste uit zijn carrière. “Als je kijkt naar het moment, de gelegenheid, de tegenstander – de nummer één van de wereld – en dan met 5-1 winnen terwijl hij ook goed speelt, dan is dit mijn beste wedstrijd tot nu toe.”

De overwinning had grote gevolgen voor de wereldranglijst. Door het verhoogde prijzengeld op het WK schoof Van Veen op naar plaats drie en werd hij de nieuwe Nederlandse nummer één, de eerste sinds 2012. Een mijlpaal die hij zelf nooit had durven dromen.

“Het is een ongelooflijk gevoel. Als kind had ik hier echt nooit van durven dromen,” vertelde hij. “Als Nederlander keek je altijd op tegen Raymond van Barneveld en later Michael van Gerwen. Die stonden altijd bovenaan. Dat ik hen nu voorbij ben, is heel bijzonder.”

Opvallend genoeg was het nooit een expliciet doel om Van Gerwen te onttronen. “Nee, eigenlijk niet. Mijn doel was altijd om tweede te worden. Michael was zó goed, dat ik nooit dacht dat ik hem zou inhalen. En dat het nu toch gebeurt, maakt het extra speciaal.”

Wat misschien wel het meest indruk maakte, was de kalmte die Van Veen uitstraalde. Waar eerdere WK-deelnames gepaard gingen met druk en spanning, leek hij dit keer bevrijd te spelen. “Alle druk zat op mijn eerste wedstrijd,” legde hij uit. “Ik had hier nog nooit een partij gewonnen, ondanks dat ik Europees kampioen was en hoog op de ranking stond. Die eerste overwinning was zo’n opluchting. Daarna voelde ik me comfortabel, zelfs vanavond had ik geen zenuwen.”

Die rust hielp hem ook toen hij merkte dat Humphries begon te wankelen. “Ik zag zijn lichaamstaal veranderen naarmate de wedstrijd vorderde. In het begin was hij heel positief, maar toen ik begon te scoren en hij wat dubbels miste, werd hij negatiever. Op dat moment zei ik tegen mezelf: blijf druk zetten, blijf gas geven. Want als je ook maar iets verslapt, komt hij keihard terug.”

Ondanks de rivaliteit sprak Van Veen met veel respect over Humphries. “Hij is een fantastische ambassadeur voor de sport. Ook in verlies is hij groots. Hij zei na de wedstrijd dat ik deze overwinning verdiende en dat hij uitkijkt naar mij in de Premier League Darts volgend jaar. Dat zegt veel over hem.”

Volgens Van Veen speelde ook de onderlinge historie mee. “Ik had hem de laatste vier keer verslagen. Dat zorgt natuurlijk voor extra druk bij hem. Maar zelfs als Luke negatief oogt, kan hij nog steeds 105 gemiddeld gooien. Daarom moest ik scherp blijven.”

In de halve finale wacht een ontmoeting die voor Van Veen bijna onwerkelijk voelt: Gary Anderson. “Hij was mijn favoriete darter toen ik opgroeide,” zei Van Veen. “Mijn eerste WK dat ik keek was in 2011, toen hij de finale haalde tegen Adrian Lewis. Dat ik nu, vijftien jaar later, tegen hem mag spelen in een WK-halve finale… dat is echt bizar.”

De Nederlander kijkt vooral uit naar het moment. “Ik ga er gewoon van genieten. Het is het grootste podium dat er is, en dat ik dat mag delen met mijn idool maakt het extra speciaal.”

Hoewel Van Veen inmiddels nummer drie van de wereld is, blijft hij opvallend bescheiden over zijn status. “Ik heb altijd gezegd: elite ben je pas als je wereldkampioen of wereldnummer één bent,” aldus Van Veen. “Maar oké, nu nummer drie, halve finale, Humphries weer verslagen… misschien hoor ik er nu wel bij.”

Toch wil hij meer. “De echte elite laat dit niveau week in, week uit zien. Ik weet dat ik iedereen kan verslaan als ik zo speel, maar ik moet het blijven doen. Dat is de volgende stap.”

Met nog twee wedstrijden te gaan begint het dromen voorzichtig. “Ik heb het nog niet echt gevisualiseerd, maar misschien vanavond in bed wel,” lachte hij. “Als je in de halve finale staat, ga je vanzelf nadenken. Maar het wordt enorm lastig: eerst Gary Anderson, daarna mogelijk Luke Littler of Ryan Searle. Maar als ik speel zoals vandaag, heb ik een kans.”