Voorbeschouwing WK Darts 2026: Van Veen tegenover Anderson voor plek in WK-finale, Littler treft verrassing Searle

En zo zijn er plots nog maar vier mannen in de race voor de wereldtitel bij het WK Darts 2026. Vrijdagavond zal de beslissing vallen welke twee spelers het een dag later tegen elkaar gaan opnemen in de finale.

Een bijzondere line-up voor de laatste vier is het zeker. Het 18-jarige fenomeen Luke Littler, die het gaat opnemen tegen verrassing Ryan Searle. En de nieuwe Nederlandse dartssensatie Gian van Veen, die de degens gaat kruisen met dartslegende Gary Anderson.
Volg het WK Darts 2026 via onze livescores!

Luke Littler maakt tot dusver een vrijwel ongenaakbare indruk op het wereldkampioenschap. De titelverdediger heeft zich vrijwel zonder zichtbare inspanning door de eerste rondes gespeeld en oogt als iemand die zijn absolute topvorm nog niet eens volledig heeft hoeven aanspreken. Toch kreeg de jonge Engelsman al vroeg in het toernooi serieuze tegenstand. In de openingsronde bood Darius Labanauskas stevig weerstand. De Litouwer wist Littler in twee sets tot een beslissende leg te dwingen, maar echt in gevaar kwam The Nuke niet. Met een gecontroleerd optreden en een gemiddelde van 101,54 zette hij de partij met 3-0 in sets naar zijn hand. Ook in de tweede ronde kende Littler een stroef begin. Tegen David Davies ging de eerste set maar net met 3-2 naar de wereldkampioen. Dat bleek echter het enige moment van aarzeling. Daarna nam Littler volledig het initiatief over en werkte hij de wedstrijd zonder verdere problemen opnieuw met 3-0 in sets af.

Het derde optreden liet zien hoe ver Littler inmiddels is in zijn ontwikkeling. Tegen Mensur Suljovic, bekend om zijn vertragende speelstijl en tactische benadering, toonde de 18-jarige Engelsman een opvallende volwassenheid. Hij liet zich niet ontregelen door het tempo van de Oostenrijker en produceerde statistisch gezien zijn sterkste WK-wedstrijd tot nu toe. Met een gemiddelde van 107,09 en ijzige kalmte op de beslissende momenten won Littler overtuigend met 4-0 en verstevigde hij zijn status als uitgesproken titelfavoriet. In de daaropvolgende ronde kreeg Littler het beduidend lastiger. Rob Cross wist hem flink onder druk te zetten, terwijl de sfeer in Alexandra Palace steeds grimmiger werd door boegeroep richting de jonge Engelsman. Littler bleef overeind in een intens duel en zag Cross een kans missen om de stand op 3-3 te brengen. Kort daarna sloeg hij toe met een spectaculaire leg om de wedstrijd met 4-2 te beslissen. Na afloop liet Littler zich niet onbetuigd richting het partijdige publiek, een reactie die op sociale media veel kritiek opleverde.

In de kwartfinale leek de storm echter te zijn gaan liggen. Na wat gemor in de openingsfase keerde de steun snel terug, mede dankzij Littlers spel. Tegen Krzysztof Ratajski, die zijn verjaardag vierde, liet Littler opnieuw geen enkele twijfel bestaan. De nummer één van de wereld speelde een foutloze partij en stuurde de Pool met een harde 5-0 nederlaag van het podium. Daarbij noteerde hij ook zijn eerste maximale 170-finish van het toernooi, een moment dat zichtbaar in de smaak viel bij het publiek. Het optreden bevestigde nogmaals dat Littler dit WK volledig onder controle lijkt te hebben.

Ryan Searle behoort dit wereldkampioenschap zonder twijfel tot de uitblinkers. Tot aan de kwartfinale had Heavy Metal nog geen enkele set hoeven inleveren en verslond hij zijn tegenstandeers. Chris Landman, Brendan Dolan, Martin Schindler en James Hurrell werden stuk voor stuk overtuigend aan de kant gezet, waarmee de Engelsman zich probleemloos bij de laatste acht schaarde.

De cijfers onderstreepten zijn dominante optreden. In zowel de derde als de vierde ronde noteerde Searle gemiddelden boven de 100. Alleen tegen Hurrell kende hij in de openingsset wat weerstand, een set die pas in een beslissende leg werd beslist. Vanaf dat moment nam hij echter resoluut afstand. De tweede set ging zonder legverlies naar Searle, waarna ook de volgende twee sets met 3-1 werden binnengehaald. Daarmee plaatste hij zich voor het eerst in zijn loopbaan voor de kwartfinales van het WK darts.

In die kwartfinale moest Searle voor het eerst dit toernooi een set afstaan, al was de schade beperkt. Jonny Clayton wist weliswaar een set te pakken, maar keek op dat moment al tegen een 3-0 achterstand aan. Het hoge niveau van Searle in de beginfase hield geen volledige wedstrijd stand, maar Clayton slaagde er niet in om het initiatief over te nemen of de geboden kansen te verzilveren. Uiteindelijk trok Searle de partij met 5-2 naar zich toe en verzekerde hij zich van zijn allereerste plek in de halve finale van het wereldkampioenschap.

Littler en Searle gaan voor de zesde keer in hun carrière de degens met elkaar kruisen. Erg hoopvol zijn de eerste voortekenen niet voor Searle, want zijn jonge landgenoot wist de eerste vijf duels - met vaak ruime cijfers - allemaal te winnen.

Gian van Veen begon zijn WK Darts bepaald niet in een zetel. In de openingsronde werd hij meteen stevig getest door Cristo Reyes. De ervaren Spanjaard weigerde zich neer te leggen bij een bijrol, snoepte Van Veen een set af en hield de druk voortdurend hoog. De Nederlander liet zich echter niet uit het lood slaan, behield de controle op de cruciale momenten en bracht de wedstrijd tot een goed einde. Met een zwaarbevochten maar verdiende 3-1 overwinning in sets en een gemiddelde van 98,91 zette hij een degelijke eerste stap in het toernooi. In de daaropvolgende ronde liet Van Veen zien waartoe hij werkelijk in staat is. Tegen Alan Soutar kwam hij aanvankelijk moeizaam uit de startblokken. De Schot pakte de openingsset en kreeg zelfs de kans om de voorsprong uit te breiden. Toen Soutar een setpijl voor 2-0 liet liggen, kantelde de partij volledig. Van Veen verhoogde het tempo, nam het initiatief resoluut in handen en drukte zijn stempel op de wedstrijd. Met een fenomenaal gemiddelde van 108,28, tot op heden het hoogste van het toernooi, draaide hij de achterstand om in een overtuigende 3-1 zege.

Na de kerstdagen verliep de volgende ronde een stuk minder enerverend. Tegen Madars Razma speelde Van Veen een gecontroleerde en volwassen partij, waarin hij het wedstrijdverloop van begin tot eind dicteerde. Hij bleef koelbloedig op de dubbels en gunde de Let nauwelijks aanknopingspunten. Het resultaat was een duidelijke 4-1 overwinning in sets, zonder echte problemen. In de achtste finale wachtte vervolgens een confrontatie met toernooiverrassing Charlie Manby. De jonge Engelsman hield in de openingsfase knap stand en kwam na twee sets verdiend op gelijke hoogte. Van Veen schakelde echter opnieuw een tandje bij. Een sterke derde set, gewonnen met een gemiddelde van 106,9, bleek beslissend. Manby kon dat tempo niet volgen, waarna Van Veen de wedstrijd gecontroleerd naar zich toetrok en met 4-1 opnieuw overtuigend doorstootte.

In de kwartfinale wachtte een topaffiche tegen Luke Humphries, die ondertussen misschien wel is uitgegroeid tot de favoriete tegenstander van Van Veen. De Nederlander had immers alle vier ontmoetingen in 2025 gewonnen, en ook deze krachtmeting werd gewonnen door 'GVV The Giant'. Van Veen was zeker niet de betere in de eerste drie sets, maar ging wel beter met zijn kansen om en stond na drie sets op een 2-1 voorsprong. Daarna ging de turbo aan, en werd een gefrustreerde Humphries met 5-1 in sets uit het toernooi gekegeld.

Gary Anderson heeft zich dit WK ook allesbehalve probleemloos door de eerste rondes heen gespeeld. In zijn openingspartij tegen Adam Hunt leek het affiche vooraf gunstig, maar op het podium kreeg de Schot allerminst een eenvoudige avond. Hunt speelde onbevangen en op hoog niveau, waardoor beide spelers rond een gemiddelde van 95 uitkwamen. Pas in een allesbeslissende set wist Anderson zijn ervaring te laten spreken en de partij naar zich toe te trekken. Ook in de tweede ronde kreeg The Flying Scotsman geen ruimte om te freewheelen. Tegen Scutt moest hij opnieuw diep gaan. De Engelsman hield de druk hoog en was dicht bij het forceren van een beslissende set, maar Anderson bleef op de cruciale momenten net iets stabieler en trok de wedstrijd met 3-1 in sets over de streep met een sterk gemiddelde van boven de 105.

In de derde ronde tegen Jermaine Wattimena leek de weg naar de volgende ronde aanvankelijk open te liggen. Anderson nam een 3-1 voorsprong in sets, maar liet de Nederlander door het missen van meerdere matchdarts terug in de wedstrijd komen. Wattimena vocht zich knap terug tot 3-3, waarna een verlenging nodig was om uitsluitsel te geven. Daarin toonde Anderson opnieuw zijn klasse en mentale weerbaarheid door alsnog met 5-3 aan het langste eind te trekken.

De vierde ronde bracht op papier zijn zwaarste test, met Michael van Gerwen als tegenstander. In de praktijk draaide het duel echter anders uit. Van Gerwen speelde degelijk, maar Anderson was op de beslissende momenten meedogenloos op de finishes. Met trefzeker uitgooien op de juiste momenten legde de Schot zijn wil op aan de Nederlander en boekte hij een verrassend overtuigende 4-1 overwinning, waarmee hij zich zonder al te veel problemen plaatste voor de volgende ronde. Daarna speelde Anderson tegen WK-sensatie Justin Hood, de goedlachse Engelsman die eerder al onder meer Danny Noppert en Josh Rock had verslagen. Anderson liet zich echter niet verrassen door 'Happy Feet', en zegevierde ruim met 5-2 in sets tegen Hood.

Het wordt de zesde officiële ontmoeting tussen Van Veen en Anderson. De Schot won de eerste vier confrontaties, waaronder na een thriller met 16-14 op de Grand Slam of Darts in 2024. In september 2025 wist Van Veen echter de meest recente ontmoeting met 7-4 naar zijn hand te zetten.