"Op het podium werd hij iemand anders" - Luke Woodhouse herkent zichzelf in Freddy Mercury van Queen

In de meest recente aflevering van de Tops & Tales-podcast van PDC-scheidsrechter schoof Luke Woodhouse aan. 'Woody' bereikte recent zijn hoogste notering op de wereldranglijst en geldt al jaren als een vaste waarde op de Pro Tour. In dit gesprek vertelde de Engelsman openhartig over hoe evenwicht, vriendschap en mentale rust een steeds grotere rol spelen in zijn carrière.

Buiten het darts om is Woodhouse liefhebber van een andere sport, namelijk golf. "Ik ben echt een enorme golfliefhebber", zegt hij. "Ik speel zoveel als ik kan. Het staat voor mij compleet los van darts."

Hij is ook lid van de Beaulieu Pines Golf Club, zij het vooral in de zomer, en speelt regelmatig met collega's uit het dartswereldje. Eén naam valt direct: Daz Rollings, PDC-official en vaste golfpartner. Ook Damon Heta sluit regelmatig aan.

"Het mooie aan golf is dat het me mentaal helemaal loshaalt van darts", legt Woodhouse uit. "Ik stop mijn telefoon in mijn tas en kijk er uren niet naar. Je loopt, je praat, je bent buiten. Soms is het golfen bijna bijzaak."

Opvallend is hoe bewust Woodhouse omgaat met ontspanning. Hoewel hij met Heta en Rollings speelt probeert hij het onderwerp darts juist te vermijden. "Je praat niet de hele tijd over vorm of resultaten", zegt hij. "Zeker met Daz, die binnen de PDC werkt, wil je het gewoon luchtig houden. Het is algemene praat, niet werk gerelateerd."

Het gesprek krijgt een onverwachte wending wanneer het over ziekte en blessures gaat. Ware merkt op hoe opmerkelijk het was dat tijdens het WK in Alexandra Palace nauwelijks spelers of officials ziek werden.

Woodhouse bevestigt dat spelers soms toch moeten doorzetten. "Als je ziek wordt en je speelt de volgende ronde niet, krijg je ook geen prijzengeld. Dus tenzij je écht niet kunt staan, ga je door."

Hij spreekt uit ervaring. Tijdens een European Tour-toernooi in Graz kampte hij met rugklachten. "Het gooien ging wel, maar zelfs dat kleine opstapje naar de oche voelde je."

"Soms helpt het juist", zegt Woodhouse. "Je bent minder bezig met alles perfect willen doen. Je focust op overleven, op beschermen. En daardoor speel je soms juist beter." Ware herinnert zich vervolgens een voorbeeld van Simon Whitlock, die ooit met een blessure een gemiddelde van boven de 104 noteerde.

Een van de meest besproken momenten uit Woodhouses carrière kwam tijdens het WK, toen hij tegenover goede vriend Damon Heta stond. Heta gooide een negendarter en Woodhouse reageerde uitbundig. "Er werd meteen gesuggereerd dat ik juichte vanwege het prijzengeld", vertelt Woodhouse. "Maar dat was het absoluut niet. Ik was gewoon zó blij voor hem."

Hij benadrukt dat Heta in een eerdere wedstrijd een kans op een negendarter had gemist. "Dan zie je je maat het alsnog doen, op het grootste podium. Dat is pure emotie." Toch was er ook zelfreflectie. "Achteraf dacht ik even: heb ik zijn moment niet een beetje overgenomen? Maar alles is goed gevallen. Het was oprecht."

Wat vaak vergeten wordt: Woodhouse won die wedstrijd alsnog, na een achterstand van 3-1 in sets. Hij schakelde zijn vriend uit, maar zonder ruimte voor sentiment. "Op dat podium zijn er geen vrienden", zegt hij nuchter. "Hij wil winnen, ik wil winnen. Dat is het."

Het spelen tegen goede vrienden is op de Pro Tour bijna onvermijdelijk. Woodhouse is daar realistisch over. "Je speelt zó vaak tegen elkaar dat je eraan went."

Er is weinig ruimte voor praatjes, zeker op het WK. Media-verplichtingen slokken de tijd op, en tegen de tijd dat interviews afgerond zijn, is de tegenstander vaak al vertrokken. "Dat zien mensen niet altijd", legt hij uit. "Maar het is gewoon onderdeel van het werk."

Het gesprek verschuift naar muziek, en daar blijken Ware en Woodhouse opvallend gelijkgestemd. Beiden zijn groot fan van Queen, met Freddie Mercury als absolute held. "Mijn vader luisterde altijd naar Queen", vertelt Woodhouse. "In de auto, op cassettebandjes. Dat is waar het begon."

Wat hem vooral raakt, is het contrast tussen Mercury's podiumprésence en zijn persoonlijkheid daarbuiten. "Hij was rustig, verlegen zelfs. En dan stapte hij dat podium op en werd hij iemand anders. Dat fascineerde me." Woodhouse herkent zichzelf daarin. "Je hoeft niet altijd extravert te zijn. Hij liet zien dat je toch groots kunt zijn."

Zijn favoriete nummer? Barcelona, uit Mercury's solowerk, en van Queen zelf noemt hij Now I'm Here – een minder bekende, maar invloedrijke track.

Hoewel Ware meerdere keren Queen met Adam Lambert live zag, is Woodhouse terughoudender. "Voor mij is Queen Freddie", zegt hij eerlijk. "Ik kijk niet veel zonder hem." Tegelijk erkent hij Lam­berts kwaliteiten. "Hij probeert Freddie niet te kopiëren. Hij is zichzelf. Dat hoor ik van iedereen die geweest is."