Uitschakeling Littler én Van Gerwen zorgt voor schokgolf op World Grand Prix, andere Nederlanders schrijven geschiedenis

De eerste ronde van de World Grand Prix 2026 zit erop en daarmee is het deelnemersveld inmiddels gehalveerd. Van de 32 spelers die maandag en dinsdag in Leicester aan het toernooi begonnen, zijn er nog slechts zestien over. En wie de uitslagen bekijkt, kan moeilijk anders dan concluderen dat de eerste schifting meteen voor de nodige verrassingen heeft gezorgd.

De World Grand Prix staat erom bekend dat het format van dubbel-in, dubbel-uit voor verrassingen kan zorgen. Ook dit jaar werd dat in de eerste ronde meteen duidelijk. Tijd dus om, voordat de strijd om een plek bij de laatste acht losbarst, de eerste balans op te maken. Wat viel ons op tijdens de eerste ronde van de World Grand Prix 2026?

Om te beginnen kunnen we uiteraard niet voorbij aan de verrassende uitschakeling van Luke Littler. Verrassend? Zeg gerust héél verrassend. ‘The Nuke’ begon immers als torenhoge favoriet aan zijn titelverdediging op de World Grand Prix.

Littler was bovendien bezig aan een bijzonder jaar. Lange tijd leek hij zelfs op weg naar een historische ‘clean sweep’, waarbij hij alle grote majors in hetzelfde kalenderjaar zou winnen. Die droom spatte onlangs uiteen op de World Series of Darts Finals, waar hij vroegtijdig werd uitgeschakeld. Desondanks bleef de World Grand Prix een uitgelezen kans om zijn indrukwekkende prijzenkast verder aan te vullen.

Dat liep echter compleet anders. Littler haalde tegen Luke Woodhouse bij lange na niet zijn gebruikelijke niveau en kwam geen moment echt los. Met een gemiddelde van slechts 82.41 bleef hij ver verwijderd van de standaarden die we inmiddels van de wereldkampioen gewend zijn. Woodhouse profiteerde optimaal en zorgde met een 2-1 overwinning voor één van de grootste verrassingen van de eerste ronde.

Natuurlijk moeten we daarbij benadrukken dat de lat bij de nog steeds maar 19-jarige Engelsman inmiddels bijzonder hoog ligt. Een gemiddelde dat voor veel spelers helemaal niet slecht zou zijn, wordt bij Littler al snel als een tegenvallende prestatie beschouwd. Toch valt moeilijk te ontkennen dat de Engelsman momenteel niet helemaal de vorm uitstraalt die we de afgelopen maanden zo vaak van hem hebben gezien.

Voor het eerst in lange tijd lijkt Littler dan ook in een kleine dip terechtgekomen. Dat hoeft uiteraard allerminst reden tot paniek te zijn. De kalender biedt hem nu bovendien de mogelijkheid om even afstand te nemen. De volgende major, het EK Darts in Dortmund, staat pas over drie weken op het programma. Littler krijgt daardoor voldoende tijd om de batterijen op te laden, de teleurstelling van zich af te schudden en zich opnieuw op te laden voor het volgende grote doel.

Want één ding is zeker: wanneer Littler straks in Dortmund weer achter het bord staat, zal iedereen benieuwd zijn of ‘The Nuke’ daar opnieuw zijn gebruikelijke niveau weet te vinden.

Naast de nederlaag van Littler viel er in de eerste ronde nog een grote verrassing te noteren. Al was die, eerlijk is eerlijk, een stuk minder onverwacht dan de uitschakeling van ‘The Nuke’. Michael van Gerwen worstelt immers al een tijdje met zijn vorm en resultaten. De laatste major-rankingtitel van de zesvoudig World Grand Prix-winnaar dateert alweer van 2022, toen hij de Players Championship Finals op zijn naam schreef.

Van Gerwen kwam dan ook met de nodige twijfels naar Leicester. Toch mocht gezien zijn enorme staat van dienst en zijn status op de World Grand Prix nog altijd worden verwacht dat hij in staat zou zijn om Ryan Joyce te verslaan. Zeker op een toernooi dat hem in het verleden zoveel succes heeft gebracht. Niets bleek echter minder waar.

De 37-jarige Nederlander liep opnieuw tegen een teleurstelling aan en moest na een spannende wedstrijd met 2-1 zijn meerdere erkennen in Joyce. Daarmee kwam er opnieuw een vroegtijdig einde aan een major voor ‘Mighty Mike’, die de laatste jaren steeds verder lijkt te zijn verwijderd van de speler die jarenlang de PDC domineerde. Het was bovendien al voor het derde jaar op rij dat Van Gerwen niet voorbije de openingsronde raakte op de World Grand Prix.

Voor de wereldranglijst heeft de uitschakeling in Leicester gelukkig maar een beperkte impact. Van Gerwen had immers ook vorig jaar al geen rankinggeld verdiend op de World Grand Prix, waardoor hij deze week geen prijzengeld hoefde te verdedigen. Op korte termijn zal zijn positie op de Order of Merit dan ook nauwelijks veranderen.

Toch begint de situatie stilaan wel wat urgenter te worden. Van Gerwen heeft de komende maanden nog een aantal flinke bedragen te verdedigen en kan zich daardoor niet eindeloos slechte resultaten veroorloven. Wie de Nederlander opnieuw richting de absolute top wil zien klimmen, zal dan ook hopen dat hij snel een aantal goede resultaten weet neer te zetten.

De komende periode wordt daarmee belangrijk voor Van Gerwen. De Nederlander hoeft niet alleen op zoek naar een nieuwe titel, maar vooral naar het vertrouwen en de vorm die hem jarenlang tot één van de beste spelers ter wereld maakten. In Leicester kwam daar alvast geen verbetering in.

Nederland kwam dit jaar met acht spelers aan de start van de World Grand Prix en na de eerste ronde zijn daar nog vijf van over. Daarmee is de Nederlandse afvaardiging in Leicester al verzekerd van een historisch record. Nooit eerder stonden er zoveel Nederlanders aan de start van de World Grand Prix en ook nooit eerder wisten zoveel landgenoten de tweede ronde van het prestigieuze toernooi te bereiken.

Over de uitschakeling van Michael van Gerwen hadden we het hierboven al. In het onderlinge duel tussen Gian van Veen en Dirk van Duijvenbode moest sowieso een Nederlander het onderspit delven (Van Veen won uiteindelijk met 2-0), terwijl ook Kevin Doets zijn koffers mocht pakken. ‘Hawkeye’ kreeg tegen Nathan Aspinall de nodige kansen en miste zelfs matchdarts, waarna de Engelsman alsnog wist toe te slaan.

Maar laten we vooral naar het positieve kijken. Met vijf Nederlanders bij de laatste zestien kan er deze week nog heel wat gebeuren. Zeker na de verrassende uitschakeling van titelverdediger Luke Littler lijkt de World Grand Prix bovendien volledig open te liggen.

Vooral de wedstrijd van Niels Zonneveld was er eentje om te onthouden. ‘Triple Z’ is sowieso bezig aan een sterk jaar en liet ook in Leicester opnieuw zien dat hij de afgelopen maanden belangrijke stappen heeft gezet. Tegen Josh Rock begon de Nederlander uitstekend, maar nadat de Noord-Ier met een waanzinnige finish de stand op 1-1 in sets had gebracht, moest Zonneveld opnieuw diep gaan.

Juist op het moment waarop het er echt om ging, toonde Zonneveld echter zijn klasse. De Nederlander bleef rustig, hield zijn zenuwen onder controle en trok de beslissende set naar zich toe. Daarmee boekte hij niet alleen een belangrijke overwinning, maar gaf hij opnieuw een duidelijk signaal af: Zonneveld is dit jaar een speler geworden om rekening mee te houden.

Zonneveld mag het in de tweede ronde opnemen tegen Gary Anderson. Op papier wacht hem opnieuw een zware opdracht, maar na zijn optreden tegen Rock zal de Nederlander ongetwijfeld met vertrouwen naar die wedstrijd toeleven. Zeker gezien de vorm waarin Zonneveld dit jaar verkeert, liggen er ook tegen de Schot mogelijkheden.

Ook Wessel Nijman zal na zijn eerste wedstrijd in Leicester opgelucht adem hebben gehaald. De 26-jarige Nederlander rekende overtuigend met 2-0 af met Rob Cross en zette daarmee een belangrijke stap in zijn jacht op een goed resultaat. Nijman ontpopte zich dit jaar tot een echte veelwinnaar met maar liefst zes rankingtitels, maar op de grote televisietoernooien wilde het tot dusver allemaal wat minder vlotten.

Juist daarom kan de World Grand Prix een belangrijk moment worden voor Nijman. De Nederlander krijgt in de tweede ronde Jonny Clayton tegenover zich en zal ongetwijfeld niet tevreden zijn met alleen een plaats bij de laatste zestien. Nijman heeft dit jaar al bewezen dat hij toernooien kan winnen en richt zijn pijlen deze week zelfs op de hoofdprijs. De overtuigende start tegen Cross zal hem in ieder geval het nodige vertrouwen hebben gegeven.

Naast Van Veen, Zonneveld en Nijman wisten ook Danny Noppert en Jermaine Wattimena hun eerste wedstrijd in Leicester te winnen. Daarmee staan er dus liefst vijf Nederlanders in de tweede ronde. Een ongekend aantal en een prestatie die op zichzelf al geschiedenis schrijft.

En misschien zit er zelfs nog veel meer in het vat. Met Littler inmiddels uitgeschakeld en verschillende andere grote namen die eveneens vroegtijdig zijn gesneuveld, lijkt er dit jaar bijzonder veel mogelijk in Leicester. Voor het Nederlandse vijftal is de opdracht simpel: profiteren van de openliggende kansen en proberen zo lang mogelijk in het toernooi te blijven. Eén ding is na de eerste ronde in ieder geval duidelijk: Nederland is nadrukkelijk aanwezig op deze World Grand Prix.

Na de eerste ronde kunnen we ook een opvallende conclusie trekken over de reekshoofden. Waar de World Grand Prix in het verleden regelmatig voor de nodige verrassingen zorgde, hield de top van het deelnemersveld zich dit jaar opvallend goed staande. Slechts vier van de zestien reekshoofden moesten na hun openingswedstrijd hun koffers pakken. Dat is het laagste aantal van de voorbije vijf jaar.

De drie meest opvallende namen hebben we inmiddels al uitgebreid besproken. Titelverdediger Luke Littler ging verrassend onderuit tegen Luke Woodhouse, Michael van Gerwen verloor van Ryan Joyce en Josh Rock moest zijn meerdere erkennen in Niels Zonneveld. Daarmee verdwenen weliswaar drie grote namen uit het toernooi, maar het merendeel van de reekshoofden wist zich zonder al te veel problemen te plaatsen voor de tweede ronde.

De vierde speler die het niet redde, was Chris Dobey. De Engelsman kende een teleurstellende start van zijn World Grand Prix en werd met 2-0 uitgeschakeld door Jermaine Wattimena. Voor de Nederlander betekende de overwinning juist een mooie opsteker, terwijl Dobey al vroeg een streep door zijn ambities moest zetten.

Het contrast met vorig jaar is daarbij opvallend. Tijdens de World Grand Prix van 2025 sneuvelden na de eerste ronde nog zeven van de zestien reekshoofden. Dit jaar zijn dat er dus slechts vier. Dat betekent dat liefst twaalf geplaatste spelers de eerste schifting hebben overleefd.

Dat zegt natuurlijk niet dat er in Leicester geen verrassingen zijn geweest. De uitschakelingen van Littler en Van Gerwen springen er uiteraard bovenuit. Toch laat het totaalplaatje zien dat de gevestigde orde dit jaar een stuk beter door de eerste ronde is gekomen. Met nog twaalf reekshoofden in het toernooi staat er in de tweede ronde dan ook nog altijd een indrukwekkend deelnemersveld klaar.

Spelers uit negen verschillende landen begonnen aan de World Grand Prix, maar na de eerste ronde zijn daar nog slechts vier van over. De internationale diversiteit is daarmee flink afgenomen, terwijl vooral één land nadrukkelijk de dienst uitmaakt in Leicester: Engeland.

Maar liefst acht Engelse spelers hebben zich weten te plaatsen voor de tweede ronde. Daarmee komt precies de helft van het overgebleven deelnemersveld uit Engeland. Luke Humphries is daarbij de hoogst gerankte speler die nog in het toernooi zit. De voormalig wereldkampioen krijgt gezelschap van Nathan Aspinall, Ryan Joyce, Ross Smith, Luke Woodhouse, Ryan Searle, James Wade en Stephen Bunting.

Vooral de aanwezigheid van Joyce en Woodhouse is opvallend. Zij zorgden in de eerste ronde immers voor twee van de grootste verrassingen. Joyce rekende af met Michael van Gerwen, terwijl Woodhouse titelverdediger Luke Littler uit het toernooi kegelde. Hun overwinningen zorgen er nu voor dat Engeland met een bijzonder sterke vertegenwoordiging aan de tweede ronde begint.

Nederland is het tweede land dat nadrukkelijk vertegenwoordigd blijft. Zoals eerder beschreven, zijn er nog vijf Nederlanders actief: Gian van Veen, Niels Zonneveld, Wessel Nijman, Danny Noppert en Jermaine Wattimena. Daarmee levert Nederland na Engeland de meeste spelers in de tweede ronde.

Wales heeft nog twee ijzers in het vuur. Jonny Clayton en Gerwyn Price wisten hun openingswedstrijd te overleven en zorgen ervoor dat ook de Welsh vlag nog in Leicester te zien is. Clayton neemt het in de tweede ronde op tegen Nijman, terwijl Price tegenover Noppert staat.

Tot slot is er met Gary Anderson nog één Schotse speler over. De voormalige wereldkampioen plaatste zich voor de tweede ronde en krijgt daarin Niels Zonneveld als tegenstander.

Het betekent dat de tweede ronde volledig wordt gedomineerd door spelers uit Engeland, Nederland, Wales en Schotland. Van de negen landen die aan het toernooi begonnen, zijn er dus nog maar vier over. En met dertien van de zestien spelers afkomstig uit Engeland of Nederland, is de internationale balans behoorlijk duidelijk: de strijd om de Sid Waddell Trophy wordt vanaf nu vooral een Engels-Nederlandse aangelegenheid, met Wales en Schotland als vertegenwoordigers van de andere overgebleven landen.

“Ik hou niet van de World Grand Prix en ik hou niet van het format, eigenlijk vind ik het hele toernooi maar niets.” Gerwyn Price liet na zijn 2-0 overwinning op Sebastian Bialecki weinig aan duidelijkheid te wensen over. De Welshman heeft duidelijk geen bijzondere liefde voor het unieke format van de World Grand Prix, maar op het podium was daar weinig van te merken.

Price zette in zijn openingswedstrijd namelijk een indrukwekkende prestatie neer. ‘The Iceman’ liet een gemiddelde van boven de honderd noteren, iets wat op de World Grand Prix zeker geen alledaags verschijnsel is. Het dubbel-in, dubbel-uit-format zorgt er immers voor dat spelers vaak moeite hebben om hun normale scorende niveau te combineren met het vereiste dubbelspel.

Price bewees daarmee opnieuw dat zijn persoonlijke afkeer van het toernooi hem er niet van hoeft te weerhouden om er goed te presteren. Dat heeft de Welshman in het verleden al laten zien. In 2020 wist hij de World Grand Prix zelfs op zijn naam te schrijven. Het blijft dan ook een bijzondere tegenstelling: Price mag het toernooi en het format dan helemaal niets vinden, toch blijkt hij er uitstekend mee overweg te kunnen.

De 100+ finish van zijn gemiddelde maakt hem bovendien meteen één van de spelers om in de gaten te houden. In de tweede ronde wacht hem met Ross Smith een bijzonder interessante tegenstander. De ontmoeting tussen de Welshman en de Engelsman mag gerust worden bestempeld als één van dé krakers bij de laatste zestien. Twee spelers die in goede vorm verkeren, treffen elkaar dan ook al vroeg in het toernooi.

Dat hoge gemiddelden niet automatisch een garantie zijn voor succes, werd in de eerste ronde overigens eveneens pijnlijk duidelijk. Als we de vijf hoogste gemiddelden van de openingsronde erbij pakken, valt op dat twee spelers uit die top vijf hun wedstrijd alsnog verloren.

Kevin Doets en Josh Rock behoorden statistisch gezien tot de best presterende spelers van de eerste ronde, maar toch mochten zij na hun wedstrijd alweer naar huis. Doets liet tegen Nathan Aspinall een gemiddelde van 92.27 noteren, terwijl Rock tegen Niels Zonneveld zelfs 94.14 gemiddeld gooide. Het bleek in beide gevallen niet genoeg om de overwinning over de streep te trekken.

Het is meteen een treffende illustratie van wat de World Grand Prix zo bijzonder maakt. Een hoog gemiddelde is mooi meegenomen, maar in Leicester draait het uiteindelijk ook om het juiste moment, de juiste dubbel en vooral het vermogen om onder druk de beslissende pijlen te raken. Price liet zien dat hij ondanks zijn afkeer voor het format uitstekend kan presteren, terwijl Doets en Rock ontdekten dat zelfs een sterk gemiddelde geen enkele garantie biedt op een plek in de tweede ronde.