"Voor mij is het een mix tussen sport en entertainment" - Michael van Gerwen weigert zich uit te spreken of darts nu wel of niet een Olympisch sport moet worden

In een sport waar zelfvertrouwen, bravoure en een flinke dosis humor hand in hand gaan, leverde een luchtig 'British Test'-interview met Michael van Gerwen en Stephen Bunting precies datgene op wat darts zo geliefd maakt: plagerijen, zelfspot en een onverwacht serieuze blik op cultuur, sport en identiteit.

Wat begon als een speelse proef om te bepalen of Van Gerwen 'een echte Brit' zou kunnen zijn, groeide uit tot een vermakelijke cultuurclash tussen de drievoudig wereldkampioen uit Vlijmen en de immer goedlachse Bunting uit St Helens. En zoals altijd wanneer deze twee elkaar treffen, ging het niet alleen om winnen of verliezen – maar vooral om entertainment.

Op de vraag wat volgens hem typisch Britse cultuur is, hoefde Van Gerwen niet lang na te denken. “Een Engels ontbijt, honderd procent,” klonk het resoluut. Maar hij ging verder dan dat. Wat hem vooral opvalt? Het fenomeen luchthavenpint.

“Als je ’s ochtends op een Engelse luchthaven rondkijkt, maakt het niet uit hoe laat het is: ze zitten aan een groot glas bier,” grapte hij. “Dat is toch net even anders dan in Nederland.”

Bunting kon die observatie moeilijk ontkennen. Veel Britten beginnen hun vakantie nu eenmaal graag vroeg – inclusief een pint om vijf of zes uur ’s ochtends. Volgens Van Gerwen hoort daar overigens ook een ander stereotype bij: “Ze smeren zich nooit in met zonnebrand.” Waarop Bunting lachend toegaf dat daar misschien een kern van waarheid in zit.

Het zette meteen de toon: dit was geen serieus examen, maar een vrolijke botsing van culturen – met veel onderlinge steken onder water.

Als er één symbool is van Groot-Brittannië, dan is het thee. Dus kreeg Van Gerwen de opdracht een 'echte Britse kop thee' te maken, onder het toeziend oog van Bunting als jury.

De eerste belangrijke keuze: welk merk? Bunting gaf zijn voorkeur aan voor Yorkshire Tea, waarop Van Gerwen zich zonder aarzelen aansloot. “Als jij Yorkshire Tea zegt, dan neem ik Yorkshire Tea,” zei hij diplomatiek.

De discussie verschoof al snel naar de juiste bereidingswijze. Eén theezakje of twee? Melk eerst of pas na het trekken? Van Gerwen koos voor twee zakjes – snelheid boven subtiliteit. “Anders duurt het me te lang voordat hij sterk genoeg is,” verklaarde hij.

Bunting, die normaal gesproken eerst melk in de mok doet, keek geamuseerd toe. De uiteindelijke beoordeling? Een redelijke kop thee, maar “er mocht iets meer melk bij”. Van Gerwen gaf toe dat hij zijn thee liever wat koeler drinkt – direct klaar om te drinken – terwijl Bunting juist houdt van loeihete thee.

En natuurlijk mocht het onmisbare koekje niet ontbreken. De keuze viel op een custard cream. Volgens beide heren een klassieker, al waarschuwde Bunting dat sommige koekjes verraderlijk zijn bij het dippen: “Eén keer te lang en hij zakt naar de bodem.”

In het tweede onderdeel moest Van Gerwen inschatten hoe het Britse publiek een aantal vragen had beantwoord.

Hebben de Britten volgens zichzelf de beste keuken ter wereld? Van Gerwen twijfelde geen moment: nee. “Dat kunnen ze niet menen,” lachte hij. De cijfers gaven hem grotendeels gelijk: 73% vond van niet. Toch was er 27% dat wél overtuigd was. “Ze houden gewoon van hun land,” reageerde Van Gerwen begripvol.

Wie heeft de betere walk-on: Van Gerwen of Bunting? Hier was de Nederlander opvallend eerlijk. “De Britten zullen Stephen kiezen.” En inderdaad: 61% gaf Bunting de voorkeur.

Bunting betreedt steevast het podium op de tonen van 'Titanium', een nummer dat door het publiek luid wordt meegezongen. Van Gerwen erkende het effect daarvan. “De Britten houden van liedjes die ze kunnen meezingen. Dat helpt enorm.”

Beiden waren het erover eens dat een walk-on meer is dan alleen een opkomstnummer. Het is een beleving, een moment waarop spanning wordt opgebouwd en het publiek wordt meegenomen in de show. “Het geeft je een boost vanaf het moment dat je het podium oploopt,” aldus Bunting. “De fans betalen veel geld om ons te zien. Dan moet je ze ook iets teruggeven.”

In dat kader passeerden ook andere iconische opkomstnummers de revue. Bunting noemde onder meer Luke Littler, wiens nummer inmiddels zelfs door zijn zoon wordt meegezongen in huis. Daarnaast prees hij de keuze van Luke Humphries en Nathan Aspinall.

Van Gerwen haalde op zijn beurt herinneringen op aan Raymond van Barneveld met 'Eye of the Tiger' en aan Phil Taylor, wiens 'The Power' met lichteffecten ooit voor kippenvel zorgde in elke zaal.

Een andere prikkelende vraag: zouden Britten liever thee of bier opgeven? Zowel Van Gerwen als Bunting dachten dat thee het onderspit zou delven. En inderdaad: 60% koos ervoor om thee op te geven in plaats van de pint. Van Gerwen keek verbaasd dat het percentage niet nóg hoger lag.

Opmerkelijk detail: de Nederlander zelf drinkt geen bier. “Ik heb in mijn leven nog nooit bier gedronken,” gaf hij toe. Voor hem zou de keuze dus eenvoudig zijn.

Misschien wel de meest interessante discussie ging over de vraag of darts een olympische sport zou moeten zijn. De uitslag: 55% van de Britten vindt van niet. Van Gerwen gaf een genuanceerd antwoord. “Mensen vragen me vaak of darts wel een sport is. Voor mij is het een mix van sport en entertainment. Wat anderen ervan vinden, interesseert me eerlijk gezegd niet zo.”

Bunting zag op dit moment ook nog geen directe aansluiting bij de Olympische Spelen, maar hield de deur op een kier. “De sport groeit enorm. Wie weet wat de toekomst brengt.”

Met een knipoog voegde Van Gerwen eraan toe dat hij best olympiër zou willen worden – mits daar voordelen tegenover staan. “Krijg ik dan betere privileges? Misschien betere kopjes thee?” grapte hij.

In de afsluitende fotaronde herkende Van Gerwen moeiteloos een iconische Britse snack: de sausage roll (een soort worstenbroodje, red.). Al kon hij het niet laten om te zeggen dat ze in Nederland beter zijn.

Ook het kledingmerk Stone Island werd direct herkend. Van Gerwen gaf toe dat hij het minder vaak draagt dan vroeger, maar wie hem in de wandelgangen ziet, weet beter.

En slaagde hij uiteindelijk voor zijn Britse test? Volgens Bunting wel. “Hij heeft geen grote fouten gemaakt, de thee was goed, dus ik keur het goed.”

Van Gerwen kon het niet laten om af te sluiten met een kwinkslag: “Ik betaal hier meer belasting dan jij, dus ik ben al half Brit.”