Paul Krohne heeft zich definitief een plaats in de dartshistorie veroverd. De Duitser kroonde zich dit weekend tot winnaar van het
Dutch Open Darts 2026 en werd daarmee de eerste Duitse speler ooit die het prestigieuze open toernooi op zijn naam schreef. In een deelnemersveld van maar liefst 4.096 darters knokte Krohne zich via een ongekende reeks comebacks naar de titel, bekroond met een dramatische finalezege tegen de Nederlander Corné Groeneveld.
Het
Dutch Open Darts staat bekend als een van de zwaarste en meest meedogenloze toernooien op de kalender. Niet alleen door de omvang, maar vooral door het open karakter: elke ronde kan immers fataal zijn, elke misstap wordt afgestraft. Dat Krohne juist hier geschiedenis schreef, geeft zijn prestatie nog wat extra glans.
Van Lakeside-droom naar Nederlandse triomf
De zege kreeg bovendien een bijzondere historische lading. Eind vorig jaar stond Krohne nog in Lakeside stil bij de Duitse dartsgeschiedenis. Daar bleef één moment hem in het bijzonder bij: een foto van Andree Welge naast Gary Anderson, een herinnering aan Welges memorabele run naar de finale van de Dutch Open in 2001. Welge verloor die finale destijds van Raymond van Barneveld, maar zette Duitsland wel op de internationale dartkaart.
Vijfentwintig jaar later deed Krohne meer dan alleen herinneren. Hij overtrof die mijlpaal. “Ik ben gewoon in de zevende hemel,” zei een zichtbaar geëmotioneerde Krohne na afloop tegen
Darts Actueel. “Eind vorig jaar stond ik in Lakeside naar die foto van Andree naast Gary te kijken, en nu sta ik hier en ben ik één stap verder gegaan dan hij. Het is gewoon geweldig.”
Paul Krohne won afgelopen weekend het Dutch Open Darts
Finale vol spanning en overlevingsdrang
De finale tegen Corné Groeneveld bleek een ware thriller. Voor een luidruchtig thuispubliek begon de Nederlander sterk en nam hij een 2–0 voorsprong in sets. Even later keek Krohne opnieuw tegen de afgrond aan bij een 2–1 achterstand in legs, met twee matchdarts tegen zich.
Wat daarna volgde, was een demonstratie van mentale veerkracht. Krohne overleefde beide matchdarts, brak op cruciale momenten en zette vervolgens een verbluffende eindsprint in. Hij won acht van de volgende tien legs en trok de wedstrijd alsnog met 3–2 in sets naar zich toe.
“Ja, die matchdarts waren er,” gaf Krohne toe. “En ik dacht eerlijk gezegd niet dat ik het nog zou winnen. Maar gelukkig lukte het. God weet hoe. Ik had geluk dat hij ze miste en dat we het setformat speelden.”
Geen toeval: een toernooi vol comebacks
Wie Krohne’s route naar de titel bekijkt, ziet dat de finale geen op zichzelf staand wonder was. De Duitser balanceerde het hele toernooi meerdere keren op de rand van uitschakeling:
- Laatste 512: 2–0 achter tegen Bernd Mommer, alsnog winst met 3–2
- Laatste 128: 3–0 achter tegen Erwin Vossen, matchdarts overleefd, winst met 4–3
- Laatste 64: 3–1 achter tegen Maarten Dirk Woord, opnieuw 4–3
- Finale: 2–0 achter tegen Corné Groeneveld, twee matchdarts tegen, winst met 3–2
Het was een route die bol stond van spanning, vechtlust en momenten waarop het toernooi elk moment voorbij had kunnen zijn. Juist dat maakt Krohne’s titel zo indrukwekkend.
Tegenstander én publiek
Extra lastig was de setting van de finale: Krohne nam het op tegen een Nederlandse finalist, gesteund door een duidelijk pro-Groeneveld publiek. “Ja, dat merkte ik zeker,” lachte Krohne. “Maar ik snap het. Het was hun man in de finale. Toch denk ik dat het hele publiek ervan heeft genoten. Het was een geweldige finale, en ik heb het geluk dat ik hier als winnaar sta.”
Ondanks de druk putte Krohne vertrouwen uit eerdere ontmoetingen met Groeneveld. “We hebben twee keer tegen elkaar gespeeld,” vertelde hij. “Volgens mij was de laatste keer in België. Ik denk dat ik toen 4–2 won. Ik heb nog nooit van hem verloren.”
Toch benadrukte hij dat statistieken op dit niveau weinig betekenen. “Als je in de finale van zo’n groot toernooi staat, maakt historie niets meer uit. Alles kan gebeuren.”
Blik op Lakeside, zonder Van Schie
Met de Dutch Open-titel verzekerde Krohne zich ook van een ticket richting Lakeside. Daar wacht mogelijk opnieuw een groot podium, maar één belangrijke naam ontbreekt: Jimmy van Schie, regerend WDF-wereldkampioen en de man die Krohne eerder in Lakeside wist te stoppen.
Gevraagd naar de vergelijking tussen Lakeside en de Dutch Open, aarzelde Krohne niet. “Ja, ik denk dat dit zelfs groter is. De eerste wedstrijd voelde vergelijkbaar, maar hier… dit toernooi, met zoveel spelers, dat is iets heel bijzonders.”
Met een glimlach keek hij alvast vooruit: “Ik kijk er erg naar uit. Jimmy is er niet — wie kan mij dan verslaan?”