"Legendarisch record van Taylor verbreken is onmogelijk, of toch niet?" - Simon en zoon Mason Whitlock raken het niet eens

Simon Whitlock en zijn zoon Mason Whitlock blijken niet over alle onderwerpen binnen de dartswereld dezelfde mening te hebben. In een opvallend gesprek werden vader en zoon tegenover elkaar gezet met verschillende stellingen over de sport. Waar ze het op sommige punten volledig met elkaar eens waren, ontstonden er ook duidelijke meningsverschillen. Van het huidige rankingsysteem tot de toekomst van de sport en de veelbesproken nederlaag van Australië tijdens de World Cup of Darts van 2012: de Whitlocks lieten zich niet makkelijk in één kamp plaatsen.

Een van de eerste stellingen ging over de manier waarop de wereldranglijst in het darts wordt samengesteld. De uitspraak dat het rankingsysteem niet gebaseerd zou moeten zijn op verdiend prijzengeld, kon bij Simon Whitlock - die binnenkort in actie komt tijdens de World Series of Darts Finals - op weinig steun rekenen.

"Goed, ik denk dat ze het de afgelopen twintig jaar goed hebben gedaan", reageerde de Australiër. Mason was het daar aanvankelijk niet mee eens, maar liet vervolgens weten dat hij juist vindt dat het rankingsysteem wél op inkomsten gebaseerd moet zijn. Daarmee waren vader en zoon het uiteindelijk toch eens over de huidige methode.

Het systeem waarbij spelers worden gerangschikt op basis van het prijzengeld dat zij tijdens rankingtoernooien verdienen, is al jarenlang een belangrijk onderdeel van het professionele darts. Volgens de Whitlocks is dat ook logisch. Wie gedurende een langere periode grote bedragen bij elkaar gooit, hoort immers bovenaan de ranglijst te staan.

Ook over de toekomst van de absolute wereldtop werd gesproken. Daarbij kwam uiteraard de uitzonderlijke prestatie van spelers als Phil Taylor en Michael van Gerwen ter sprake; die de sport jarenlang domineerden. Simon Whitlock ziet hoe moeilijk het tegenwoordig is om jarenlang de absolute top te domineren.

"Ik denk dat het met de kwaliteit van de spelers bijna onmogelijk wordt om zoveel wereldtitels te winnen, zeker om zestien wereldtitels te behalen. Ik denk niet dat iemand dat ooit nog zal doen", stelde Whitlock.

Mason was daar iets optimistischer over. Hij wees erop dat leeftijd een belangrijke factor kan zijn wanneer een uitzonderlijk getal in beeld komt. "Ik denk dat Littler het wel zal doen, juist vanwege zijn leeftijd", reageerde hij. Tegelijkertijd benadrukte hij dat talent alleen niet voldoende is. "Nee, hij heeft absoluut de kwaliteiten. Maar na zoveel jaren moet hij ook blijven spelen", voegde Simon eraan toe.

De discussie laat zien hoe uitzonderlijk de prestaties van de allergrootste namen in het darts zijn. In een tijdperk waarin de sport steeds breder en sterker wordt, is het volgens de Whitlocks moeilijker dan ooit om jarenlang ongeslagen aan de top te blijven. De concurrentie is groter, er zijn meer sterke spelers en jonge talenten dienen zich voortdurend aan.

Wanneer het gesprek richting Australië gaat, zijn vader en zoon opnieuw kritisch, maar ook positief over de mogelijkheden van hun thuisland. Volgens Mason wordt het Australische darts soms onderschat, vooral omdat het land minder grote toernooien en competities kent dan bijvoorbeeld Duitsland en andere Europese landen. "Ik denk dat het een beetje wordt onderschat, simpelweg omdat we niet zoveel spelers hebben die doorstromen als in andere landen, zoals Duitsland en veel andere Europese landen", zei Mason.

Volgens hem heeft dat voor een groot deel te maken met de infrastructuur. In Europa kunnen jonge spelers veel vaker wedstrijden spelen en zich ontwikkelen tegen sterke tegenstanders. Australiërs moeten daarentegen vaker grote afstanden afleggen om aan competities deel te nemen. "Waarschijnlijk komt het doordat we niet zoveel competities hebben en er daardoor minder mensen naar die wedstrijden reizen", legde Mason uit.

Simon keek vooral naar het verschil tussen de absolute top en de rest van het Australische spelersveld. "Ik denk dat er op dit moment ongeveer twintig geweldige Australische spelers zijn. Als je die vergelijkt met de spelers in de middenmoot en de lagere regionen, dan is het verschil enorm", aldus Simon. "Zonder die top twintig zou het heel moeilijk zijn om de kwaliteit van het Australische darts te beoordelen."

Daarmee wijzen de Whitlocks op een belangrijk probleem én tegelijkertijd een enorme kans. Australië beschikt over voldoende talent, maar heeft meer wedstrijden en mogelijkheden nodig om de breedte van het spelersveld verder te ontwikkelen.

Natuurlijk mocht ook een luchtigere vraag niet ontbreken. De Whitlocks kregen de stelling voorgelegd dat Mason eerder een negendarter in de MODUS Super Series zou gooien dan zijn vader Simon. Daar kon Mason wel om lachen. "Ik heb het gevoel dat ik momenteel iets beter gooi. Misschien gooi ik er inderdaad eentje voordat hij het doet, maar je weet het nooit. Misschien gaat hij er ineens met eentje vandoor."

Simon kon zich daar wel in vinden. "Daar ben ik het mee eens. Je kunt op ieder moment een negendarter gooien. Het is maar één leg."

Mason maakte vervolgens duidelijk dat hij zijn vader vooral psychologisch probeerde uit te dagen. "Ik probeer hem gewoon een beetje in zijn hoofd te krijgen." Voorlopig stond de teller volgens Mason nog altijd op nul. "Ik heb er nog geen", gaf hij lachend toe.

De onderlinge rivaliteit tussen vader en zoon is daarmee duidelijk aanwezig. Hoewel Simon een enorme staat van dienst heeft opgebouwd en jarenlang een van de bekendste Australische darters ter wereld was, wil Mason zich niet zomaar als de zoon van een voormalig finalist laten wegzetten. Hij wil zelf naam maken op het podium.

Over één onderwerp waren Simon en Mason het opvallend eens: de enorme impact die Luke Littler op de dartswereld heeft gehad. De opkomst van de jonge Engelsman heeft volgens de Whitlocks niet alleen voor uitzonderlijke kijkcijfers gezorgd, maar ook voor een nieuwe generatie spelers die door hem geïnspireerd raakt. "Wat Luke Littler de afgelopen jaren heeft gedaan en hoe hij de sport heeft laten groeien, samen met al die nieuwe kinderen die beginnen met darts, is belachelijk goed", zei Mason.

Simon sloot zich daar volledig bij aan. Vooral de belangstelling van jonge fans valt hem op. "De kijkcijfers zijn ook enorm", merkte hij op. Mason vatte het kort samen: "Het is gewoon het Luke Littler-effect."

Volgens de Whitlocks bevindt darts zich momenteel in een bijzonder sterke periode. "Je hebt al die jonge kinderen die met darts beginnen. De sport is momenteel extreem sterk. Iedereen kijkt ernaar en iedereen praat erover. Het is op dit moment gewoon een geweldig spektakel", aldus Mason.

De woorden van de Whitlocks sluiten aan bij een ontwikkeling die de afgelopen jaren steeds duidelijker is geworden. Littler heeft zich niet alleen sportief razendsnel ontwikkeld, maar is ook uitgegroeid tot een gezicht dat nieuwe fans naar de sport trekt.

De meest opvallende stelling van het gesprek had betrekking op de World Cup of Darts van 2012. Daarbij werd gesteld dat Paul Nicholson de schuld had van de uitschakeling van Australië. De reactie van de Whitlocks kwam er onmiddellijk. "Oh mijn god", klonk het.

Toch wilde Mason Nicholson niet volledig verantwoordelijk houden voor de nederlaag. Hij wees erop dat de druk enorm moet zijn geweest, zeker omdat Nicholson de eerste drie matchdarts kreeg. "Ik heb niet voor 'sterk mee oneens' gekozen vanwege de druk die hij moet hebben gevoeld, vooral omdat hij de eerste drie matchdarts kreeg", legde Mason uit.

Maar vervolgens kwam er een belangrijke toevoeging. Want ook zijn vader Simon kreeg kansen om de wedstrijd te beslissen. "Maar natuurlijk miste papa ook drie matchdarts", stelde Mason vast. Simon kon dan ook moeilijk beweren dat Nicholson de enige schuldige was. "Ik kan niet anders dan het ermee oneens zijn", reageerde hij.

Zijn redenering was simpel. "Ik ben het er alleen mee eens omdat Paul de eerste kans had en die miste. Ik had niet verwacht dat ik nog een kans zou krijgen en eigenlijk had ik die ook niet moeten krijgen."

Daarmee blijft de pijnlijke herinnering aan die wedstrijd voor de familie Whitlock duidelijk aanwezig. Tegelijkertijd toont het verhaal ook de sportieve eerlijkheid van Simon. Ondanks de teleurstelling wilde hij de verantwoordelijkheid niet volledig bij zijn voormalige landgenoot leggen. "Sorry, Paul", besloot Simon met een knipoog.

Het gesprek tussen Simon en Mason Whitlock leverde daarmee een interessante blik op de Australische dartsfamilie op. Vader en zoon zijn het lang niet altijd met elkaar eens, maar delen wel dezelfde passie voor de sport. Ze zien de uitdagingen waarmee het Australische darts te maken heeft, maar zijn tegelijkertijd enthousiast over de enorme groei van de sport wereldwijd.

En vooral over de invloed van Luke Littler bestaat bij de Whitlocks geen twijfel. De jonge Engelsman heeft volgens hen een nieuwe generatie aan het darts gekregen en ervoor gezorgd dat de sport momenteel populairder is dan ooit. Voor Mason Whitlock betekent die ontwikkeling bovendien dat er steeds meer kansen ontstaan voor jonge spelers om zich op het hoogste niveau te bewijzen.