"De online haat van de voorbije maanden heeft er diep ingehakt" - Emotionele Stephen Bunting toont zijn meest kwetsbare kant

Stephen Bunting heeft door de jaren heen een bijzondere plek veroverd binnen de dartswereld. De Engelsman is niet alleen een voormalig nummer vier van de wereld en een speler uit de absolute top, maar groeide dankzij zijn uitgesproken persoonlijkheid, kenmerkende walk-on en enorme aanwezigheid op sociale media uit tot een ware cultheld. In zijn nieuwe autobiografie Bulletproof laat de 41-jarige Engelsman echter ook de andere kant van zijn leven zien.

Het boek, waaraan ongeveer achttien maanden werd gewerkt, verschijnt op een moment waarop Bunting populairder lijkt dan ooit. De bijnaam 'Bunting Mental' is inmiddels stevig verankerd in de dartswereld en zijn walk-on met Titanium van David Guetta en Sia is uitgegroeid tot een van de herkenbaarste op het PDC-circuit. “Ik heb natuurlijk veel verhalen te vertellen”, vertelt Bunting tegenover The Standard. “Ik ben naar mijn mening een behoorlijk interessant persoon.”

Volgens de Engelsman was het belangrijk dat het boek geen opgepoetst verhaal zou worden. Bunting wilde juist eerlijk zijn over zowel zijn successen als de moeilijkste periodes uit zijn leven. Zo schrijft hij openhartig over zijn gokproblemen, waarbij hij uiteindelijk maar liefst 90.000 pond aan schulden opbouwde door online gokkasten.

“Ik probeer altijd zo eerlijk mogelijk te zijn. Dat kan me met bepaalde mensen in de problemen brengen, maar het is belangrijk dat mensen weten wie ik echt ben. Het is niet gefabriceerd. Ik heb geen enkele steen onaangeroerd gelaten, ook de slechte momenten niet, waaronder mijn gokproblemen.”

Hoewel Bunting nog altijd in de eerste plaats een professioneel darter is, heeft hij de afgelopen jaren een tweede carrière opgebouwd. Via YouTube en sociale media laat hij veel meer van zichzelf zien dan alleen de speler die op het podium staat. “Absoluut een darter”, antwoordt Bunting lachend wanneer hem wordt gevraagd of hij liever darter of YouTuber is. “Maar als je alleen een darter bent, zien mensen alleen de achterkant van je hoofd.”

Zijn aanpak heeft duidelijk gewerkt. Een video van zijn bekende walk-on verzamelde onlangs liefst twintig miljoen views. Ook commercieel heeft de Engelsman zijn persoonlijkheid uitstekend weten te benutten. Zo crashte zijn website nadat zijn gepersonaliseerde teddyberen in de verkoop gingen. Toch noemt Bunting zijn commerciële succes zelf “een beetje een toevalstreffer”.

De populariteit van de sport is volgens hem mede te danken aan de opkomst van Luke Littler. Bunting, die samen met Littler mede-eigenaar is van een paard dat toepasselijk de naam ‘Bunting Mental’ draagt, heeft veel respect voor de jonge wereldkampioen.

“Het is een ontzettend aardige jongen. We zouden allemaal dankbaar moeten zijn voor de hoeveelheid geld die hij onze sport heeft opgeleverd. Hij heeft een bepaalde uitstraling. Hopelijk blijft dat nog lang zo, maar hopelijk kan ik zelf ook mijn deel van de toernooien winnen.”

De fans spelen een belangrijke rol in het verhaal van Bunting. Tijdens wedstrijden klinkt regelmatig de inmiddels beroemde slogan “Let’s go Bunting Mental”. De Engelsman geniet daar zichtbaar van. “Ik ben absoluut Bunting Mental. Ik vind het fantastisch dat de fans dat zingen. Het geeft me extra energie tijdens een wedstrijd. Ze zeggen dat het publiek bij Liverpool op Anfield de twaalfde man is. Voor mij is het publiek echt de twaalfde man.”

Toch is de populaire Bunting allesbehalve onaantastbaar. De titel van zijn boek is afkomstig uit de tekst van zijn walk-on nummer Titanium, maar de vraag of hij daadwerkelijk “bulletproof” (kogelvrij) is, beantwoordt hij resoluut. “Absoluut niet. Bepaalde dingen die op mijn pad zijn gekomen, zou je potentiële kogels kunnen noemen, en die laten echt littekens achter.”

Daarmee verwijst hij onder meer naar de zware kritiek die hij eind vorig jaar op sociale media kreeg. Na een interview waarin hij zichzelf gekscherend 'The People’s Champion' noemde, kreeg Bunting te maken met een stortvloed aan online haat. De gevolgen waren zelfs voelbaar binnen zijn gezin. Zijn veertienjarige zoon Toby werd vanwege pesterijen overgeplaatst naar een privéschool. “Dat mensen zo over mij dachten, stond volledig haaks op alles wat ik hard heb gewerkt om op te bouwen”, vertelt Bunting.

Ondanks alle moeilijke momenten weigert Bunting negatief naar zijn carrière te kijken. Hij geeft toe dat hij meerdere keren heeft overwogen om te stoppen met darts. De individuele aard van de sport maakt het soms zwaar. “Darts kan een eenzame sport zijn. Bij voetbal kun je de bal naar je ploeggenoot spelen en twintig minuten niet aan de bal komen. Je kunt je niet verstoppen.”

Toch heeft Bunting naar eigen zeggen geleerd om zijn gedachten beter onder controle te krijgen. Met behulp van hypnotherapie probeert hij positiever te denken. “Zelfs als ik met 9-0 achter zou staan, zou ik altijd geloven dat ik een wedstrijd kan winnen. Als ik met 6-1 verlies, denk ik aan de leg die ik heb gewonnen en niet aan het feit dat ik volledig ben afgedroogd.”

Zijn grootste motivatie blijft zijn familie. Vooral zijn zoon Toby, die zelf tegen hem opkijkt, speelt daarin een belangrijke rol. Bunting ziet veel van zichzelf terug in zijn zoon en wil uiteindelijk vooral voor zijn gezin blijven zorgen.

Een wereldtitel ontbreekt nog altijd op zijn indrukwekkende palmares. “Ik denk niet dat je ooit tevreden kunt zijn voordat je het wereldkampioenschap hebt gewonnen. Maar het is tot nu toe geen slechte carrière geweest.”

En ook na zijn actieve loopbaan wil Bunting bij de sport betrokken blijven. Of dat nu als commentator is of door jonge darters les te geven: de Engelsman ziet zichzelf niet zomaar verdwijnen uit de dartswereld. “Als ik klaar ben met darten, wil ik nog steeds betrokken blijven bij de sport. Of dat nu commentaar geven is of kinderen trainen. Zolang ik voor mijn familie kan blijven zorgen, is dat voor mij het allerbelangrijkste.”