"Die jonge gasten weten niet eens wie Phil Taylor is" - Ian White met stomheid geslagen door nieuwe generatie dartsfans

Ian White behoort al jarenlang tot de gevestigde namen binnen de PDC, maar de inmiddels ervaren Engelsman heeft het steeds moeilijker om zich tussen de wereldtop te handhaven. Waar 'Diamond' in het verleden regelmatig titels won en een vaste waarde was op de grote televisietoernooien, moet hij tegenwoordig vechten voor zijn plek op het professionele circuit. Toch denkt White nog lang niet aan stoppen. In een interview met Online Darts tijdens de presentatie van de Unicorn-collectie voor 2027 sprak hij openhartig over zijn terugval, de opkomst van jonge darters, de overvolle speelkalender en zijn toekomst binnen de sport.

White steekt niet onder stoelen of banken dat zijn huidige positie op de wereldranglijst hem tegenvalt. Tegelijkertijd beseft de Engelsman dat het niveau binnen de PDC de afgelopen jaren enorm is gestegen en dat vooral de jongere generatie steeds nadrukkelijker van zich laat horen.

"Het gaat allemaal prima en ik geniet van het leven. Natuurlijk sta ik niet waar ik wil staan op de wereldranglijst, maar het is zoals het is. Die jonge gasten worden steeds beter, dus we moeten gewoon blijven doorgaan", vertelt White.

Volgens de voormalig European Tour-winnaar zit een belangrijk verschil tussen de generaties in de manier waarop spelers met hun sport omgaan. Waar jonge darters nauwelijks van het dartbord zijn weg te slaan, merkt White dat hij tegenwoordig meer behoefte heeft aan rust. "Die jongens beleven er net zoveel plezier aan als wij vroeger. Zodra ze thuiskomen, willen ze meteen weer gaan darten. Ik wil tegenwoordig juist thuiskomen en drie dagen helemaal niets doen."

Hoewel White de afgelopen jaren terrein heeft verloren, heeft hij het vertrouwen in zijn eigen kwaliteiten niet opgegeven. De Engelsman is de laatste tijd weer nadrukkelijker gaan trainen en merkt dat zijn niveau langzaam terugkeert.

"Mijn spel moet absoluut beter worden. De afgelopen maand heb ik behoorlijk veel getraind en ik merk dat het de goede kant opgaat. Alleen heb ik niet zoveel toernooien gespeeld, omdat ik me voor een hoop evenementen niet heb geplaatst. Maar mijn niveau wordt beter en ik denk dat we de komende één of twee maanden iets anders gaan zien."

Het missen van grote toernooien zorgt uiteraard voor frustratie, al probeert White zijn sportieve ambities tegenwoordig beter te combineren met zijn privéleven. Zo besloot hij dit jaar bewust een aantal evenementen over te slaan om op vakantie te gaan.

"Het is vooral frustrerend, maar ik ben dit jaar ook op vakantie geweest. Daardoor heb ik twee toernooien en twee kwalificatietoernooien gemist. Normaal gesproken was ik daarvoor teruggevlogen, maar je moet ook van het leven genieten. Als ik op vakantie ben, wil ik gewoon bij het zwembad zitten en even helemaal niet aan darts denken."

Dat betekent volgens White niet dat hij zijn ambities heeft laten varen. Integendeel, hij is ervan overtuigd dat hij nog altijd wedstrijden op hoog niveau kan spelen. Het probleem is vooral dat hij die prestaties niet regelmatig genoeg weet te leveren.

"Ik weet dat mijn niveau er nog is. Laatst speelde ik tegen iemand die 110 gemiddeld gooide en zelfs een negendarter produceerde. Daar kun je soms gewoon niet tegenop. De volgende dag gooide ik zelf ongeveer 98 gemiddeld. Dat laat zien dat ik het nog kan. Het gaat er alleen om dat je zo'n niveau een hele dag weet vast te houden en een goede reeks neerzet."

White wijst daarbij ook op de opleving van enkele andere ervaren spelers. Onder anderen Kim Huybrechts en Callan Rydz maken volgens hem duidelijk dat spelers zich na een mindere periode weer kunnen terugvechten.

"Kim Huybrechts heeft zich weer verbeterd en ook jongens als Callan Rydz beginnen weer goed te spelen. Misschien komt dat doordat we richting het einde van het seizoen gaan. Het WK komt eraan en iedereen wil dan goed spelen en zich voor die grote toernooien plaatsen."

White heeft de dartswereld in ruim tien jaar tijd ingrijpend zien veranderen. In zijn beste jaren nam hij het op tegen spelers als Phil Taylor, Michael van Gerwen, Gary Anderson en Adrian Lewis, die destijds regelmatig indrukwekkende gemiddelden noteerden.

Tegenwoordig is de concurrentie volgens hem in de breedte veel sterker geworden, maar White heeft ook een verklaring voor het feit dat de absolute toppers niet altijd meer hetzelfde niveau halen als vroeger.

"Ik denk dat het probleem is dat ze te veel spelen. Dat is echt een belangrijke factor. Zelfs wanneer spelers een weekend vrij hebben, gaan ze vaak nog demonstratiewedstrijden spelen. En die demonstraties zijn tegenwoordig geen gewone demonstraties meer. Het zijn bijna grote evenementen geworden."

Volgens White zorgt de combinatie van officiële toernooien, demonstraties en andere verplichtingen ervoor dat spelers nauwelijks gelegenheid krijgen om op adem te komen.

Hij ziet daarnaast dat de manier waarop naar prestaties wordt gekeken is veranderd. Waar supporters en analisten regelmatig uitgebreid discussiëren over gemiddelden, vindt White dat uiteindelijk maar één ding telt: de overwinning.

"Ik heb het hier eerder over gehad en ik praat eigenlijk niet graag over gemiddelden. Het gaat erom dat je die zes legs wint. Als je wint, maakt het niet uit wat je gemiddelde is. Je ziet tegenwoordig spelers wedstrijden winnen met gemiddelden van 86, 82 of 87. Uiteindelijk is die overwinning gewoon belangrijker."

Tijdens het interview werd White ook gevraagd naar de veranderingen die de PDC voor 2027 heeft aangekondigd. Zo wordt het deelnemersveld van het European Championship uitgebreid naar 48 spelers, krijgen de Players Championship Finals 128 deelnemers en komt er een nieuw European Open-toernooi in Salzburg.

Opvallend genoeg bleek White nauwelijks op de hoogte van de aangekondigde wijzigingen. "Is dat zo? Ik heb werkelijk geen idee!" reageerde hij lachend.

Voor de Engelsman hebben de plannen voor volgend seizoen momenteel weinig betekenis. Zijn aandacht gaat volledig uit naar de resterende toernooien van dit jaar en vooral naar het behouden van zijn PDC Tour Card. "Ik bekijk het van dag tot dag. Ik moet me zien te plaatsen voor het WK en voor de Players Championship Finals. Daar moet ik me eerst op concentreren. Daarna kunnen we naar de kalender van volgend jaar kijken."

White beseft dat zijn toekomst binnen de PDC onzeker is. Het verliezen van zijn Tour Card zou een flinke klap betekenen, al sluit hij een terugkeer via Q-School absoluut niet uit. "Ik moet me nu concentreren op het behouden van mijn Tour Card. Daarna zien we wel verder, want ik weet eigenlijk niet wat ik zou moeten doen als ik die niet meer had."

Mocht dat scenario werkelijkheid worden, dan is White in ieder geval van plan om opnieuw een poging te wagen. "Ik zou absoluut naar Q-School gaan. Als je daar slaagt, krijg je je Tour Card weer voor twee jaar. Of ik dan ook de Challenge Tour zou spelen? Dat weet ik niet. Misschien zou ik bepaalde toernooien uitkiezen en daarnaast demonstraties gaan spelen. Maar zover zijn we nog niet. Als die hindernis daadwerkelijk voor me staat, bekijken we wel hoe we ermee omgaan."

Ook de moeilijke periode van Michael Smith kwam ter sprake. De voormalig wereldkampioen kampt al geruime tijd met fysieke problemen en probeert met verschillende behandelingen weer volledig fit te worden.

White kent zijn landgenoot goed en heeft regelmatig contact met hem. Volgens 'Diamond' zijn de aanhoudende blessures vooral mentaal zwaar voor Smith.

"Met Michael zelf gaat het goed. Het is vooral frustrerend dat hij met die blessures en andere lichamelijke problemen zit. Als je al zo lang speelt, krijg je op een gegeven moment te maken met blessures en overbelasting door steeds dezelfde bewegingen te maken. Dat hoort tegenwoordig helaas bij de sport."

White hoopt dat Smith zijn problemen achter zich kan laten en weer aansluiting kan vinden bij de wereldtop. "Hij moet zich er mentaal doorheen slaan. Het is een geweldige kerel. Soms doet hij misschien domme dingen op sociale media, maar dat is Michael Smith. Als je hem echt kent, kun je alleen maar van hem houden."

Ondanks zijn eigen sportieve problemen is White enthousiast over de ontwikkeling van het darts. Vooral de invloed van Luke Littler en de mogelijkheden voor jonge talenten maken volgens hem duidelijk hoe groot de sport inmiddels is geworden.

"Absoluut. Kijk alleen al naar deze locatie. Het is enorm. Er worden academies georganiseerd en allerlei wedstrijden gespeeld. Toen wij begonnen, hadden we de Super League en af en toe een toernooi van de BDO. Dat was het eigenlijk wel."

Volgens White hebben jonge spelers tegenwoordig een veel duidelijkere route richting de professionele top. Hij herinnert zich nog goed hoe intimiderend het was om als nieuwkomer tussen de grote namen te staan.

"Toen ik voor het eerst bij de PDC kwam, stond Raymond van Barneveld aan de ene kant en Phil Taylor aan de andere kant. Dat was zenuwslopend. Die jonge jongens zijn tegenwoordig helemaal niet meer zenuwachtig. Ze hebben een duidelijke structuur waarlangs ze kunnen doorgroeien. Dat is goed voor de sport, maar niet zo goed voor mij", lacht White.

De snelle groei van het darts heeft volgens hem ook een opmerkelijke keerzijde. Een nieuwe generatie supporters kent sommige grote namen uit het verleden nauwelijks meer. "Het is mooi als mensen je herkennen, maar tegenwoordig zijn het vooral de oudere supporters die weten wie je bent. Die jonge gasten hebben vaak geen idee."

White herinnert zich een bijzondere situatie tijdens een demonstratieavond waarbij zelfs Phil Taylor niet door iedereen werd herkend. "We waren vorig jaar bij een demonstratie en er was een tafel met jonge fans. Phil Taylor stond op het podium om vragen te beantwoorden en die jongens vroegen: 'Wie is dat?' Ik dacht echt: wauw!"

Ook White zelf merkt dat zijn bekendheid onder de jongere generatie is afgenomen. "Als je tegenwoordig alleen vanaf de tweede ronde naar toernooien kijkt, heb je mij de afgelopen jaren waarschijnlijk nauwelijks gezien", grapt hij.

Toch overheerst bij White vooral trots wanneer hij terugkijkt op zijn loopbaan. Hij weet dat zijn prestaties uit het verleden niet zomaar verdwijnen, ook niet wanneer zijn carrière uiteindelijk ten einde komt.

"Als ik morgen zou stoppen en nooit meer terug zou komen, dan weet ik dat ik nog altijd in de geschiedenisboeken van de PDC sta. Daar staat gewoon dat Ian White zoveel toernooien heeft gewonnen. Dat blijft altijd bestaan. Het is geweldig om daar deel van uit te maken en ik ben blij dat ik onderdeel ben geweest van deze sport."

Voorlopig is White echter nog niet van plan zijn pijlen definitief op te bergen. Zijn eerste doel is duidelijk: zijn Tour Card behouden en bewijzen dat hij ook tussen de nieuwe generatie nog altijd wedstrijden kan winnen.