DISCUSSIE | European Darts Grand Prix - Kan Gerwyn Price na zijn tiende European Tour-zege eindelijk afrekenen met zijn major-demonen?

Gerwyn Price heeft zondag in het Duitse Glaspalast een nieuwe mijlpaal bereikt. De Welshman kroonde zich tot winnaar van de European Darts Grand Prix en werd daarmee pas de tweede speler ooit, na Michael van Gerwen, die de kaap van tien European Tour-titels rondt.

De voormalig wereldkampioen begon zijn zondag met een degelijke 6-4 overwinning op Dave Chisnall, waarna hij in de kwartfinales indruk maakte met een gemiddelde van 105.96 tegen Chris Dobey. Toch ontbrak ook dit keer het bekende kantelmoment niet: tegen Martin Schindler ontsnapte Price ternauwernood, toen de Duitser een matchdart onbenut liet in de beslissende leg. Het bleek zijn enige echte wake-upcall, want vervolgens nam Price overtuigend revanche op Wessel Nijman.

In de finale wachtte Ross Smith, die na een 3-0 achterstand knap de leiding greep. Maar waar Smith aanvankelijk het momentum had, begonnen de dubbels hem parten te spelen. Price profiteerde optimaal, brak op het juiste moment en draaide de stand naar 6-5. Smith knokte zich nog terug tot 7-6, maar in de slotfase hield Price het hoofd koel en trok hij de partij definitief naar zich toe.

Voor Smith blijft een eerste European Tour-titel daarmee uit, ondanks opnieuw een finaleplaats in Sindelfingen – net als twee jaar geleden. Zijn optreden bood echter genoeg perspectief na een sterk weekend. Ook Krzysztof Ratajski onderstreepte zijn vorm door voor het eerst in zijn carrière twee halve finales op de European Tour op rij te halen.

Aan de Nederlandse zijde viel er eveneens genoeg te noteren. Nijman bevestigde zijn opmars met een zesde halve finale op de ProTour in slechts dertien deelnames, terwijl Danny Noppert zijn derde opeenvolgende halve finale op de European Tour bereikte.

Volgens Samuel Gill draaide het weekend logischerwijs om Price. "Dit voelde als een titel die eraan zat te komen," stelde hij. "Als hij dit niveau vasthoudt, zit er mogelijk meer in het vat richting de majors."

Toch blijft er een kanttekening hangen rond 'The Iceman'. Price is de laatste jaren steevast een kanshebber op de grote titels, maar grijpt er vaak net naast.

Achter de winnaar vielen er echter meer stijgende lijnen te bespeuren. Smith liet opnieuw zijn enorme scorend vermogen zien, terwijl Nijman zich nadrukkelijk blijft manifesteren als een vaste waarde in de subtop. De Nederlander bevestigt daarmee zijn status als een naam om serieus rekening mee te houden in het majorcircuit.

Opnieuw is er een European Tour-weekend voorbijgevlogen, en zoals zo vaak in 2026 leverde dat een reeks nieuwe verhaallijnen op. De rode draad? Gerwyn Price, die zijn tiende titel op de European Tour veiligstelde. De Welshman was het hele weekend de maat der dingen, zonder dat hij voortdurend zijn absolute topniveau hoefde aan te tikken. Want hoe indrukwekkend zijn scorend vermogen ook is: zodra Price zijn vertrouwde route naar tops vindt, krijgen zelfs de elite van het circuit het benauwd.

De volgende stap ligt voor de hand. Wil Price terugkeren naar het zinderende niveau waarop hij zowel wereldkampioen als nummer één van de wereld werd, dan zal hij een major moeten pakken – of een European Tour-titel moeten winnen waarbij hij afrekent met zijn grootste recente struikelblok: Luke Littler. De Welshman verkeert al maanden in uitstekende vorm, maar de reeks pijnlijke nederlagen tegen 'The Nuke' blijft als een schaduw boven zijn prestaties hangen. Deze titel bevestigt zijn status als een van de meest in vorm zijnde spelers ter wereld, al voelt het alsof er nog een extra versnelling in zit.

Ook Ross Smith verdient krediet. Ondanks zijn nederlaag in de finale liet hij opnieuw zien waarom hij geldt als een van de beste spelers zonder European Tour-titel. In de eindstrijd vocht hij zich knap terug in de wedstrijd, tot één cruciale leg al het werk tenietdeed. Tegen de absolute wereldtop zijn gemiste dubbels simpelweg dodelijk, zeker tegen een speler als Price op het moment dat de titel lonkt. Hard maar eerlijk: wil Smith die barrière doorbreken, dan móét hij dit soort kansen verzilveren. Dat neemt niet weg dat hij kan terugkijken op een sterk en bemoedigend toernooi.

De European Tour blijft bovendien een speelveld waarin gevestigde namen allerminst verzekerd zijn van succes. In de laatste zestien gingen onder meer James Wade, Josh Rock, Stephen Bunting en Jonny Clayton verrassend onderuit. Michael van Gerwen ontsnapte nog ternauwernood aan een vroege exit, maar strandde uiteindelijk in de kwartfinales na een zwakke partij. Een dag eerder moesten ook Gian van Veen en Gary Anderson vroegtijdig het strijdtoneel verlaten. Het onderstreept nog maar eens hoe open en onvoorspelbaar de top van het darts momenteel is.

En dan was daar opnieuw Wessel Nijman, die zich moeiteloos mengde in de slotfase van het toernooi. Na zijn eerdere triomf op de European Darts Trophy bleef zijn succes op de Euro Tour even uit, met twee vroege exits, maar in Sindelfingen meldde hij zich weer nadrukkelijk aan het front. Met een halve finale gaf hij een krachtig signaal af. Op de finaledag haalde hij niet zijn hoogste niveau, maar vond hij desondanks manieren om wedstrijden over de streep te trekken – precies het soort eigenschap dat het verschil maakt voor een speler die op het punt staat definitief door te breken.

Gerwyn Price heeft in 2026 al nadrukkelijk van zich laten horen met twee avondzeges in de Premier League Darts en een Players Championship-titel. Gezien die vormcurve leek het slechts een kwestie van tijd voordat hij ook op de European Tour weer zou toeslaan. In het Duitse Glaspalast viel alles op zijn plaats en pakte 'The Iceman' zijn volgende prijs.

Opvallend daarbij: behalve in zijn krachtmeting met Chris Dobey hoefde Price niet eens zijn absolute topniveau te halen. Juist dat gegeven zal hem vertrouwen geven richting de komende maanden: prijzen pakken zonder A-game is het handelsmerk van kampioenen. De volgende opdracht ligt echter op een hoger plan. Price wacht al bijna vijf jaar op een nieuwe major-titel – een droogte die hij, gezien zijn huidige vorm, zo snel mogelijk zal willen doorbreken.

Ook Wessel Nijman blijft indruk maken. De Nederlander bevestigde zijn constante niveau door voor de derde keer dit seizoen de finalesessie van een European Tour-toernooi te bereiken. Zijn run strandde in de halve finales tegen Price, maar leverde wel een nieuwe mijlpaal op: Nijman heeft zich voor het eerst in zijn carrière in de top zestien van de wereld gespeeld.

Voor Gian van Veen verliep het weekend een stuk minder voorspoedig. De darter uit Poederoijen strandde direct in zijn openingspartij tegen Joe Cullen, die na afloop zelfs suggereerde dat Van Veen vermoeid oogde. Mogelijk eist een intens seizoen, met onder meer verplichtingen rond de Premier League, zijn tol. Met het volgende grote rankingtoernooi pas in de zomer heeft Van Veen echter nog tijd om zijn vorm te hervinden.

Diezelfde conclusie dringt zich op bij Michael van Gerwen. Hoewel hij de kwartfinales bereikte, liet zijn spel te wensen over. In drie wedstrijden kwam zijn gemiddelde niet boven de 91.37 uit – cijfers die voor 'Mighty Mike' simpelweg onder de maat zijn. Wil hij opnieuw pieken op de grootste podia, dan zal hij zijn niveau de komende periode aanzienlijk moeten opschroeven.

Het vijfde toernooi van de European Tour zit erop, en voor de vijfde keer dit seizoen kregen we een andere winnaar. Ditmaal was het Gerwyn Price die met de hoofdprijs aan de haal ging – een zege die allerminst uit de lucht kwam vallen. 'The Iceman' had eerder dit jaar al een Players Championship-titel op zak en draait bovendien een stabiel seizoen in de Premier League Darts. Met maandenlange hoge gemiddelden was het slechts wachten op een nieuwe European Tour-titel. Met nummer tien onderstreept Price nog maar eens hoe goed dit circuit hem ligt.

Ook Ross Smith liet opnieuw zien wat hij in huis heeft. Voor het derde jaar op rij haalde 'Smudger' de finale van een European Tour-toernooi, maar die felbegeerde eerste titel blijft vooralsnog buiten bereik. Toch mag hij terugkijken op een sterk weekend. Houdt hij dit niveau vast, dan lijkt een grote prijs in de komende maanden slechts een kwestie van tijd.

Vanuit Nederlands oogpunt bevestigde Wessel Nijman opnieuw zijn constante ontwikkeling. De halve finale betekende wederom een knappe prestatie, ook al zat er deze keer geen finale in. Dat contrast is groot met Michael van Gerwen. 'Mighty Mike' bereikte weliswaar de kwartfinales, maar overtuigde geen moment. Met gemiddelden die nauwelijks boven de 90 uitkwamen, bleef hij ver verwijderd van zijn gebruikelijke topniveau. De vraag blijft wanneer – en of – hij dit seizoen weer zijn beste vorm weet te vinden.

De eindbalans van het weekend: een degelijk, maar grotendeels kleurloos toernooi, zonder echte uitschieters aan de bovenkant.

De European Darts Grand Prix 2026 zit erop, en één ding staat voorop: Sindelfingen is de reis meer dan waard. In het Glaspalast komt alles samen wat de European Tour zo bijzonder maakt – een uitbundige sfeer, betrokken fans en een totaalbeleving die de status van deze halte als icoon op de kalender volledig rechtvaardigt.

Na de voorbije weken mijn landgenoten kritisch tegen het licht te hebben gehouden, voelde dit weekend als een duidelijke stap vooruit. Martin Schindler bereikte voor het eerst dit jaar de kwartfinales op de European Tour. 'The Wall' maakte niet alleen indruk met degelijk spel, maar liet – zoals hij zelf aangaf – ook zijn vechtersmentaliteit spreken in zijn overwinning op Damon Heta. In fases zagen we flitsen van de Schindler die bijna exact twee jaar geleden zijn eerste European Tour-titel veroverde. Hoewel hij zelf aangeeft nog niet op dat niveau te zitten, boden met name zijn optredens tegen Jonny Clayton genoeg perspectief om te geloven dat hij zich snel weer in de top kan mengen.

Een van de meest opvallende verhalen van het weekend bleef grotendeels onder de radar: Robin Masino. De Duitser verloor weliswaar in de openingsronde van Niko Springer, maar zijn aanwezigheid in Sindelfingen was op zich al bijzonder. Als Host Nation Qualifier maakte hij niet alleen zijn debuut op de European Tour – het kwalificatietoernooi was zelfs zijn allereerste optreden op een PDC-evenement. Geen alledaagse statistiek.

Tot slot viel ook Michael van Gerwen op, zij het om een andere reden dan puur zijn spel. Niet zozeer zijn prestaties aan het bord, maar vooral zijn gedrag ernaast trok de aandacht. Zijn scherpe opmerkingen richting Michael Unterbuchner zorgden in sommige kringen voor kritiek – niet onbegrijpelijk. Toch hoort dit ook bij de Van Gerwen die we kennen: fel, uitgesproken en intens. Juist die houding kan hem weer richting zijn absolute topniveau stuwen.