Engelse kanshebbers op EK Darts onder de loep: kan iemand Luke Littler van zijn laatste ontbrekende majortitel houden?

Luke Littler heeft zijn zinnen gezet op de enige grote PDC-titel die nog ontbreekt op zijn erelijst: het EK Darts. Nathan Aspinall hoopt ondertussen een einde te maken aan een periode van drie jaar zonder majortitel, terwijl Rob Cross, Chris Dobey, Ryan Joyce en Stephen Bunting eveneens hun kansen ruiken in Dortmund. Maar hoe groot zijn hun mogelijkheden om ver te komen op het European Championship?

De winnaar van het EK hoeft niet noodzakelijk de beste speler van het afgelopen European Tour-seizoen te zijn. Dat biedt perspectief voor spelers als Dobey en Bunting, die op andere toernooien betere resultaten hebben geboekt. Cross hoopt zijn wederopstanding te bekronen met een nieuwe grote titel, terwijl Joyce na een constant seizoen voor een verrassing kan zorgen. We analyseren de kansen van de zes Engelse deelnemers en kijken daarbij naar hun prestaties, statistieken en loting.

Nathan Aspinall heeft met zijn sterke optreden op de World Grand Prix de verwachtingen voor de rest van het seizoen flink opgeschroefd. Waar een terugkeer in de Premier League eerder dit jaar nog ver weg leek, heeft 'The Asp' zich opnieuw nadrukkelijk in de kijker gespeeld. In Leicester noteerde hij zelfs een recordgemiddelde van 105.15 in een wedstrijd over maximaal vijf sets met het dubbel-in-dubbel-uit-format.

Toch heeft Aspinall dit seizoen niet voortdurend zijn beste niveau aangetikt. De Engelsman speelde slechts 79 wedstrijden en had moeite om een vast trainingsritme te vinden. Desondanks bedraagt zijn winstpercentage 63 procent, wat erop wijst dat zijn aangepaste aanpak wel degelijk resultaat oplevert.

Vooral op de European Tour liet de darter uit Stockport zich regelmatig van zijn beste kant zien. In april schreef hij het vierde toernooi van het seizoen op zijn naam. Zowel in de halve finale als in de finale gooide hij gemiddeld meer dan honderd en rekende hij overtuigend af met Kevin Doets en Danny Noppert.

Aspinall bereikte bij zes van zijn elf deelnames de kwartfinales en noteerde in negen wedstrijden een gemiddelde boven de honderd. Ook tijdens het laatste European Tour-toernooi in Maastricht begon hij uitstekend. Michael Smith werd met 6-1 verslagen dankzij een gemiddelde van 102.45, maar een ronde later ging Aspinall met dezelfde cijfers onderuit tegen Stephen Bunting. Zijn gemiddelde zakte daarbij naar 90.98.

Die wisselvalligheid was ook zichtbaar op de World Grand Prix. Na zijn indrukwekkende recordprestatie stelde hij in de halve finale tegen Gerwyn Price teleur met een gemiddelde van 84.63 over zeven sets.

Zijn eerste tegenstander op het EK is Cristo Reyes. Op basis van de cijfers begint Aspinall als favoriet. Hij heeft over de afgelopen twaalf maanden een gemiddelde van 96.05 en noteert in zijn eerste negen pijlen gemiddeld 105.58.

Reyes mag echter niet worden onderschat. De Spanjaard veroverde dit jaar opnieuw een tourkaart en werkt sindsdien aan zijn terugkeer richting de wereldtop. Met een jaargemiddelde van 94.08 en een negendarter op de Austrian Darts Open heeft hij laten zien dat hij gevaarlijk kan zijn. Als nummer 27 op de plaatsingslijst beschikt Reyes bovendien over een lastige loting.

De winnaar van deze ontmoeting treft in de tweede ronde mogelijk Luke Littler, mits de wereldkampioen zijn openingswedstrijd tegen William O'Connor wint.

Luke Littler heeft vrijwel alles gewonnen wat er binnen de PDC te winnen valt. Alleen het European Championship ontbreekt nog op zijn indrukwekkende erelijst. De wereldkampioen krijgt in Dortmund de kans om ook die laatste grote titel aan zijn verzameling toe te voegen.

Hoewel Littler pas aan zijn derde seizoen op het professionele circuit bezig is, heeft hij inmiddels het WK Darts, de Masters, UK Open, Premier League en World Matchplay gewonnen. Ook op de European Tour is hij bijzonder succesvol.

Dit seizoen schreef 'The Nuke' het eerste en twaalfde European Tour-toernooi op zijn naam. Hij speelde slechts twaalf wedstrijden op het Europese circuit en verloor er maar één. Daardoor begint hij het EK als elfde geplaatste speler, ondanks zijn indrukwekkende prestaties.

In maar liefst 75 procent van zijn European Tour-wedstrijden gooide Littler een gemiddelde van meer dan 100. Zijn gemiddelde over de afgelopen twaalf maanden bedraagt 101.33, terwijl hij in zijn eerste negen pijlen zelfs tot 111.75 komt.

Toch is de tiener niet langer onverslaanbaar. De afgelopen weken liet Littler enkele steken vallen. Op de World Grand Prix werd hij uitgeschakeld door Luke Woodhouse, terwijl Jonny Clayton hem versloeg tijdens de World Series of Darts Finals. Ook zijn nederlaag tegen Cam Crabtree in de halve finale van het World Youth Championship liet zien dat de wereldkampioen kwetsbaar kan zijn.

Een andere factor is het Duitse publiek. Tijdens de World Cup of Darts kreeg Littler al te maken met een vijandige sfeer. De Engelsman reageerde daar echter op met uitstekend spel en hielp zijn land uiteindelijk aan de wereldtitel.

In Dortmund kunnen ongeveer 15.000 toeschouwers opnieuw voor een bijzondere sfeer zorgen. Littler zal moeten bewijzen dat hij zich ook onder die omstandigheden volledig op zijn eigen spel kan concentreren.

Zijn eerste tegenstander is William O'Connor. De Ier is als 22e geplaatst en heeft de afgelopen twee jaar flinke stappen gezet. Hij hoopt door te stoten naar de mondiale top 32 en kan met een overwinning op Littler een belangrijke stap in die richting zetten.

De statistieken spreken echter duidelijk in het voordeel van de Engelsman. O'Connor gooit dit jaar gemiddeld 8,04 punten minder dan Littler. Wel bedraagt zijn gemiddelde over de eerste negen pijlen 101.87, waarmee hij in de openingsfase van legs gevaarlijk kan zijn.

Vooral in langere wedstrijden is Littler bijzonder moeilijk te verslaan. Hij won zeventien van zijn negentien wedstrijden waarin minimaal acht legs gewonnen moesten worden, met een gemiddelde van 103.28.

Het korte format van de eerste ronde biedt O'Connor mogelijk perspectief. Als Littler niet direct zijn niveau haalt en het Duitse publiek zich nadrukkelijk laat horen, kan de Ier daarvan profiteren.

Ryan Joyce behoort niet tot de grootste namen op het European Championship, maar is wel een speler die vrijwel iedere tegenstander problemen kan bezorgen. De Engelsman staat bekend om zijn uitstekende finishes en heeft die kwaliteit dit seizoen opnieuw regelmatig laten zien.

Als nummer vijftien van de plaatsingslijst verdiende Joyce £68.000 op de European Tour. Hij bereikte de finale van het achtste toernooi en stond daarnaast drie keer in de kwartfinales.

Zijn grootste kracht ligt op de dubbels. Joyce heeft een finishpercentage van 42,58 procent en een effectief dubbelpercentage van 51,66 procent. Bij dat laatste cijfer worden gemiste dubbels die de tegenstander geen nieuwe beurt opleveren buiten beschouwing gelaten.

Opvallend genoeg hoeft Joyce niet bijzonder hoog te scoren om wedstrijden te winnen. Van zijn 37 European Tour-wedstrijden in 2026 gooide hij slechts twee keer een gemiddelde boven de 100. Beide partijen verloor hij.

De darter uit Newcastle moet het dan ook vooral hebben van zijn constante spel en zijn vermogen om fouten van tegenstanders af te straffen. Hij won dit seizoen 24 wedstrijden op dertien European Tour-toernooien en bewees daarmee hoe gevaarlijk hij in korte formats kan zijn.

In langere wedstrijden zijn zijn resultaten minder overtuigend. Van de vier partijen waarin minimaal acht legs gewonnen moesten worden, verloor Joyce er drie. Zo ging hij met 10-2 onderuit tegen Gary Anderson, verloor hij de finale van European Tour 8 met 8-4 en werd hij op de UK Open met 10-7 verslagen door Keane Barry.

In Dortmund neemt Joyce het op tegen Jermaine Wattimena. De Nederlander is als achttiende geplaatst en verdiende £5.000 minder dan zijn Engelse tegenstander. Wattimena bereikte in 2024 nog de finale van het European Championship, maar wist dat succes sindsdien niet te evenaren.

De ontmoeting lijkt vooral een strijd te worden tussen het scorend vermogen van Wattimena en de finishkwaliteiten van Joyce. De Nederlander heeft met 103.48 een aanzienlijk hoger gemiddelde over zijn eerste negen pijlen dan Joyce, die op 97.02 staat. Ook gooit Wattimena meer 180-scores per leg.

Joyce is daarentegen beduidend sterker op de dubbels en heeft bovendien een uitstekende staat van dienst in beslissende legs. Hij won acht van zijn elf partijen die in een laatste leg werden beslist. Wattimena zal daarom proberen vroeg afstand te nemen, terwijl Joyce vooral gebaat is bij een gelijkopgaande wedstrijd. De winnaar speelt in de tweede ronde tegen Wessel Nijman of Martin Schindler.

Rob Cross lijkt in de laatste maanden van 2026 zijn oude vorm te hebben teruggevonden. De voormalig wereldkampioen kende een moeilijke periode, maar heeft zich opnieuw ontwikkeld tot een speler met wie op grote toernooien rekening gehouden moet worden.

De tweevoudig winnaar van het European Championship plaatste zich als nummer twintig voor het toernooi in Dortmund. Hij won achttien van zijn 29 wedstrijden op de European Tour en bereikte de finale van het negende toernooi. Daar moest hij zijn meerdere erkennen in Wessel Nijman, maar het bleek wel een belangrijk moment in zijn wederopstanding.

Eerder had Cross al de halve finales gehaald van het zesde en zevende European Tour-toernooi. Vervolgens bekroonde hij zijn verbeterde vorm met de titel op Players Championship 22, waarmee een einde kwam aan een periode van ruim een jaar zonder PDC-titel.

Zijn gemiddelde over de afgelopen twaalf maanden is inmiddels gestegen naar 95.72. Daarmee is 'Voltage' aanzienlijk sterker dan zijn twintigste plaats op de plaatsingslijst doet vermoeden.

Tijdens European Tour 14 liet Cross opnieuw zien waartoe hij in staat is. Tegen Mario Vandenbogaerde noteerde hij een gemiddelde van 105.95 en tegen Jonny Clayton kwam hij zelfs tot 106.68. Die laatste wedstrijd ging desondanks verloren.

Dat is meteen een van de problemen waar Cross dit seizoen tegenaan loopt. Tegen spelers uit de absolute wereldtop slaagt hij er niet altijd in zijn goede spel om te zetten in overwinningen. Zijn loting op het EK maakt die uitdaging er niet eenvoudiger op. In de eerste ronde treft hij Gerwyn Price, een van de spelers die momenteel in topvorm verkeert.

De Welshman verloor weliswaar de finales van zijn laatste drie televisiemajors, maar liet op weg naar die eindstrijd telkens uitstekend darts zien. Ook de onderlinge resultaten spreken in zijn voordeel. Tijdens de World Matchplay in juli versloeg Price zijn Engelse tegenstander nog met 11-5.

Cross zal zijn niveau van European Tour 14 moeten evenaren om kans te maken. Mocht hij daarin slagen, dan wacht in de tweede ronde een ontmoeting met Niels Zonneveld of Cameron Menzies.

Met Zonneveld, de kersverse winnaar van het Dutch Darts Championship, is ook dat geen eenvoudige opgave. Toch ligt er voor Cross een kans om zijn sterke tweede seizoenshelft te bekronen met een goed resultaat op een van zijn favoriete toernooien.

Chris Dobey kende misschien wel het merkwaardigste European Tour-seizoen van alle Engelse deelnemers. De darter uit Bedlington won meer legs dan hij verloor, maar eindigde desondanks met een negatief wedstrijdrecord.

In veertien toernooien won 'Hollywood' 126 legs en verloor hij er 119. Toch bleef hij steken op twaalf overwinningen tegenover veertien nederlagen. Zeven keer verloor hij zelfs zijn openingswedstrijd.

Vooral de beslissende legs deden Dobey de das om. Hij verloor vijf wedstrijden met 6-5, waaronder een kwartfinale tegen Luke Humphries en een ontmoeting met Nathan Aspinall. Met iets meer geluk op de belangrijke momenten had zijn European Tour-seizoen er heel anders uitgezien.

Op de vloer waren zijn prestaties aanzienlijk beter. Dobey won in 2026 maar liefst 95 van zijn 141 wedstrijden en schreef twee Players Championship-toernooien op zijn naam, in februari en april. Daarbij versloeg hij onder meer Stephen Bunting met 8-1 en noteerde hij tegen Hood een gemiddelde van 105.28.

Zijn algemene niveau is bovendien bijzonder hoog. Met een gemiddelde van 97.33 over de afgelopen twaalf maanden staat Dobey derde van de dertien Engelse deelnemers aan het EK. Alleen Littler en Humphries presteren op dat vlak beter. Dat maakt zijn 23e plaatsing behoorlijk misleidend.

In de eerste ronde staat Dobey tegenover Josh Rock. Op basis van de plaatsingslijst begint de Noord-Ier als favoriet, maar de statistieken wijzen juist in het voordeel van de Engelsman.

Dobey heeft een gemiddelde van 2,58 punten hoger en begint zijn legs aanzienlijk sterker. Bovendien won hij dit jaar twee van zijn drie onderlinge ontmoetingen met Rock. Tijdens Players Championship 29 zegevierde hij met 6-3 en een gemiddelde van 106.62.

Een belangrijk aandachtspunt voor Rock is zijn spel in de legs van zijn tegenstander. Hij wint slechts 36,71 procent van de legs waarin zijn tegenstander mag beginnen. Dobey kan daarvan profiteren door zijn eigen legs vast te houden en op de juiste momenten toe te slaan.

Zijn recente resultaten zijn echter minder overtuigend. Dobey verloor zijn laatste wedstrijden op drie opeenvolgende toernooien en noteerde tijdens de World Grand Prix tegen Wattimena een teleurstellend gemiddelde van 79.93.

Rock heeft op zijn beurt een goed resultaat nodig om zijn kansen op een plek in de Premier League levend te houden. Daardoor staat ook de Noord-Ier onder druk. Als Dobey zijn gebruikelijke niveau haalt, kan hij zomaar voor een verrassing zorgen. Al zou een overwinning op Rock, gezien zijn statistieken, nauwelijks als een stunt kunnen worden beschouwd.

Stephen Bunting moest tot het allerlaatste European Tour-toernooi wachten om zich definitief te verzekeren van deelname aan het European Championship.

Voorafgaand aan het slotweekend in Maastricht had 'The Bullet' sinds februari geen kwartfinale meer bereikt op de European Tour. In zes van zijn dertien toernooien verloor hij zijn openingswedstrijd en over het hele seizoen won hij slechts tien van zijn 23 partijen.

In Maastricht kwam daar eindelijk verandering in. Bunting versloeg Cameron Menzies met 6-2, Nathan Aspinall met 6-1 en Damon Heta met 6-3. Daarmee bereikte hij de halve finales en stelde hij zijn EK-ticket veilig. Niels Zonneveld maakte vervolgens een einde aan zijn opmars. De Nederlander won met 7-4, terwijl Bunting bleef steken op een gemiddelde van 86.07.

Zijn optreden in Maastricht bewees dat hij nog altijd in staat is om meerdere wedstrijden achter elkaar te winnen. Tegelijkertijd kan één sterk weekend niet verhullen dat zijn European Tour-seizoen over het algemeen teleurstellend is verlopen.

In Dortmund wacht meteen een lastige openingswedstrijd tegen Danny Noppert. Op papier liggen de twee spelers bijzonder dicht bij elkaar. Hun gemiddelden over de afgelopen twaalf maanden verschillen slechts 0,27 punten en ook de onderlinge resultaten bieden weinig houvast. Dit jaar wonnen beide spelers één van hun twee ontmoetingen.

Het belangrijkste verschil zit in de beslissende legs. Noppert won 59,38 procent van zijn wedstrijden die in een laatste leg werden beslist, tegenover 44,44 procent voor Bunting. Mocht de wedstrijd dus uitdraaien op een beslissende elfde leg, dan spreken de statistieken in het voordeel van de Nederlander.

Ook in langere wedstrijden heeft Bunting dit seizoen moeite gehad om zijn gebruikelijke niveau te halen. Zijn gemiddelde bedraagt daarin slechts 90.38, het laagste van de zes besproken Engelsen. Tijdens de World Matchplay werd dat probleem opnieuw zichtbaar. Bunting verloor met 11-6 van Josh Rock en kwam daarbij niet verder dan een gemiddelde van 82.90.

Zelfs wanneer hij Noppert weet te verslaan, wordt zijn route richting de eindstrijd er niet eenvoudiger op. In de tweede ronde wacht namelijk de winnaar van de ontmoeting tussen Luke Humphries en Ryan Searle. Die wedstrijd wordt gespeeld over maximaal negentien legs, waardoor de problemen die Bunting in langere formats ondervindt opnieuw een rol kunnen spelen.

Met dertien Engelse deelnemers is Engeland het best vertegenwoordigde land op het European Championship. Toch zal een groot deel van hen al voor het slotweekend zijn uitgeschakeld.

Voor Aspinall, Cross, Dobey, Joyce en Bunting ligt er een kans om hun seizoen extra glans te geven. Maar boven het hele toernooi hangt vooral één vraag: kan iemand Luke Littler ervan weerhouden om ook de laatste ontbrekende grote PDC-titel aan zijn erelijst toe te voegen?