Zeven Engelse kanshebbers onder de loep: hoe groot zijn de titelkansen van namen als Luke Humphries, James Wade en Ross Smith op het EK Darts?

Donderdag 22 oktober gaat het EK Darts 2026 van start in de Westfalenhalle in Dortmund. Het toernooi vormt de afsluiting van het European Tour-seizoen, waarin de 32 best presterende spelers zich hebben geplaatst voor de strijd om de Europese titel. Met een totale prijzenpot van 750.000 pond, waarvan 150.000 pond voor de winnaar, staat er de komende vier dagen veel op het spel.

Engeland is met dertien deelnemers het best vertegenwoordigde land op het European Championship. Van Ross Smith, die de European Tour Order of Merit als nummer één afsloot, tot Dave Chisnall, die zich als dertigste plaatste: de Engelsen zijn over het volledige deelnemersveld verspreid terug te vinden. Verschillende spelers hebben bovendien goede papieren om zondag 25 oktober met de hoofdprijs naar huis te gaan.

Gian van Veen begint het toernooi als titelverdediger. De Nederlander schreef vorig jaar het European Championship op zijn naam en krijgt ditmaal te maken met een sterk deelnemersveld. De eerste ronde wordt gespeeld over maximaal elf legs, waarbij zes gewonnen legs voldoende zijn voor de overwinning. Naarmate het toernooi vordert, worden de wedstrijden langer en komt ook het uithoudingsvermogen van de spelers nadrukkelijker om de hoek kijken.

Juist dat verschil in wedstrijdlengte kan een belangrijke rol spelen. Sommige darters zijn op hun best in korte partijen, terwijl anderen hun kwaliteiten vooral in langere wedstrijden laten zien. Hoe verhouden de zeven hieronder uitgelichte Engelsen zich tot elkaar en wie heeft de beste papieren om in Dortmund de Europese titel te veroveren?

Ross Smith begint voor het eerst in zijn carrière als hoogst geplaatste speler aan een groot toernooi. De Europees kampioen van 2022 heeft een uitstekend seizoen op de European Tour achter de rug en mag zich op basis van zijn resultaten tot de belangrijkste titelkandidaten rekenen.

De Engelsman verdiende dit seizoen liefst 158.000 pond op de European Tour, waarmee hij de ranglijst met een voorsprong van 34.000 pond op Wessel Nijman afsloot. Smith nam deel aan alle vijftien toernooien en won 31 van zijn 44 wedstrijden. Dat komt neer op een winstpercentage van 70,5 procent.

Vooral zijn constantheid maakte indruk. Smith won 247 legs en boekte toernooizeges in Riesa en Boedapest. In de finales rekende hij respectievelijk met 8-3 af met Ryan Searle en met 8-2 met Gary Anderson. Daarmee veroverde hij zijn eerste twee European Tour-titels.

Ook daarna bleef 'Smudger' uitstekend presteren. Tijdens het dertiende European Tour-toernooi bereikte hij opnieuw de finale, waarin James Wade met 8-4 te sterk was. Op veertien van de vijftien evenementen wist Smith minstens één wedstrijd te winnen. Alleen tegen Niko Springer ging het in de openingsronde mis: 2-6. Zijn scorend vermogen vormt een belangrijk onderdeel van zijn succes. In alle tien European Tour-wedstrijden waarin Smith een gemiddelde van boven de honderd noteerde, trok hij aan het langste eind.

Ook in langere wedstrijden zijn zijn cijfers indrukwekkend. In 2026 won hij tien van zijn veertien partijen waarin minimaal acht legs nodig waren voor de overwinning. Daarbij won hij 124 legs en noteerde hij een gemiddelde van 98.10.

Het beste voorbeeld van zijn kwaliteiten in langere formats was zijn optreden op de World Series of Darts Finals. Daar versloeg hij achtereenvolgens Daryl Gurney (10-5), Josh Rock (10-7), Gian van Veen (11-8) en Gerwyn Price (11-5). In de finale tegen Price kwam hij zelfs tot een gemiddelde van 103.89.

In Dortmund begint Smith tegen Karel Sedlacek. De Tsjech plaatste zich als 32e en verdiende op de European Tour slechts 21 procent van het prijzengeld dat Smith bij elkaar speelde. Toch is 'Evil Charlie' geen tegenstander om te onderschatten. Met een gemiddelde van 93.46 en een finishpercentage van 37,90 procent beschikt hij over voldoende kwaliteiten om het Smith lastig te maken.

De onderlinge ontmoeting op Players Championship 5 eindigde eerder dit jaar in een 7-4-zege voor Smith. Gezien zijn uitstekende vorm, scorend vermogen en constante prestaties begint de Engelsman ook ditmaal als duidelijke favoriet.

James Wade heeft dit seizoen eindelijk weer een European Tour-titel aan zijn palmares toegevoegd. De Engelsman maakte in Vlaanderen een einde aan een droogte van tien jaar door Ross Smith in de finale met 8-4 te verslaan. Met een gemiddelde van 95.50 leverde 'The Machine' een prestatie af die kenmerkend is voor zijn speelstijl: efficiënt, berekenend en bijzonder sterk op de beslissende momenten.

Toch verliep zijn European Tour-seizoen niet zonder problemen. Wade won twaalf van zijn 21 wedstrijden, verspreid over tien toernooien. Daarbij leed hij enkele pijnlijke nederlagen, waaronder een 6-0-afstraffing tegen Cameron Menzies. Vier keer strandde hij al in zijn eerste wedstrijd.

Met 66.000 pond aan prijzengeld waren zijn prestaties op de European Tour wisselvallig voor de nummer zes van de wereld. Op andere podia liet Wade echter zien dat hij nog altijd tot de absolute wereldtop behoort. Zo won hij World Series-toernooien in Australië en Nieuw-Zeeland en bereikte hij vorige maand de halve finales van de World Grand Prix.

Vooral in langere wedstrijden komt de ervaring van Wade naar voren. Hij weet als geen ander hoe hij een wedstrijd moet controleren en tegenstanders onder druk kan zetten zonder voortdurend uitzonderlijk hoge gemiddelden te produceren.

Dat bleek onder meer tijdens zijn overwinning op Stephen Bunting bij de World Grand Prix. In de set die hij verloor, kwam Wade niet verder dan een gemiddelde van 65. In de overige drie sets hield hij zijn eigen legs en noteerde hij een gemiddelde van 99.42. Met zijn uitstekende wedstrijdinzicht voorkwam hij dat Bunting opnieuw in de wedstrijd kon komen.

Over de afgelopen twaalf maanden noteerde Wade een gemiddelde van 95.06. In Dortmund treft hij Damon Heta, die met 94.23 nauwelijks voor hem onderdoet. Op papier lijkt het dan ook een bijzonder gelijkwaardige wedstrijd. De onderlinge resultaten van dit seizoen spreken echter in het voordeel van Wade. De Engelsman versloeg Heta in 2026 al tweemaal en zal met vertrouwen aan de oche verschijnen.

Zijn grootste gevaar schuilt in het korte format. Een wedstrijd over maximaal elf legs biedt weinig ruimte om een slechte start te herstellen. Daar staat tegenover dat Heta dit seizoen nog niet het niveau van 2025 heeft weten te evenaren. Wade beschikt bovendien over een belangrijk wapen: zijn betrouwbaarheid op de dubbels.

Vooral het verschil in beslissende legs is opvallend. Wade won twee derde van zijn wedstrijden die in een laatste leg werden beslist, terwijl Heta in die situaties slechts 32,14 procent van de tijd aan het langste eind trok. Mocht het in Dortmund op een beslissende leg aankomen, dan lijken de statistieken duidelijk in het voordeel van de Engelsman te spreken.

Luke Woodhouse beleeft het beste seizoen uit zijn PDC-carrière. De Engelsman veroverde in Kiel zijn eerste European Tour-titel en klom op de wereldranglijst naar een persoonlijk hoogtepunt van de achttiende plaats. Met een goed resultaat op het European Championship kan hij mogelijk zelfs de top zestien binnendringen.

Zijn grootste successen boekte Woodhouse in mei. Tijdens het European Tour-toernooi in Kiel was hij bijzonder overtuigend. Geen enkele wedstrijd werd met minder dan drie legs verschil beslist. In de finale versloeg hij Ryan Joyce met 8-4, waarbij hij een gemiddelde van 98.61 noteerde.

Woodhouse pakte die maand bovendien twee PDC-titels. Sindsdien zijn zijn resultaten enigszins teruggelopen, al blijft zijn niveau over het algemeen hoger dan vorig jaar.

Op de European Tour won 'Woody' dit seizoen achttien wedstrijden en verloor hij er dertien. Zijn gemiddelde over de afgelopen twaalf maanden bedraagt 94.83. Zelfs tijdens nederlagen liet hij regelmatig goed spel zien. Zo verloor hij op de European Tour drie wedstrijden ondanks een gemiddelde van boven de honderd.

Het probleem is vooral dat hij de laatste maanden veel spannende wedstrijden niet naar zich toe wist te trekken. Vijf van zijn nederlagen kwamen tot stand in een beslissende leg. Het verschil tussen een goed en een uitstekend seizoen had daardoor bijzonder klein kunnen zijn.

Ook zijn prestaties in langere wedstrijden geven reden tot voorzichtigheid. Op de vloer won Woodhouse ongeveer de helft van zijn partijen in langere formats, maar op het televisiepodium verloor hij alle vier zijn wedstrijden waarin minimaal acht legs nodig waren om te winnen.

Zo ging hij op de World Matchplay met 10-4 onderuit tegen Josh Rock en verloor hij op de UK Open met 10-3 van Luke Humphries. Tijdens de World Grand Prix boekte hij wel een aansprekende overwinning op Luke Littler, maar beide spelers haalden in die wedstrijd bij lange na niet hun beste niveau.

In Dortmund wacht Woodhouse een ontmoeting met Dirk van Duijvenbode. De Nederlander kende een wisselvallig seizoen, maar beschikt nog altijd over een bijzonder hoog scorend vermogen.

Sinds zijn schouderproblemen in 2023 heeft Van Duijvenbode niet voortdurend de resultaten van zijn beste jaren kunnen evenaren. Zijn statistieken laten echter zien dat zijn topniveau nog altijd aanwezig is. Met een gemiddelde van 95.47 over de afgelopen twaalf maanden en 104.82 over de eerste negen darts beschikt hij over de kwaliteiten om vrijwel iedere tegenstander te verslaan.

Dat bewees hij onder meer met zijn halvefinaleplek op de World Matchplay. Op de European Tour verliep zijn seizoen minder overtuigend. Van Duijvenbode won zeventien van zijn 32 wedstrijden en werd zeven keer in de eerste ronde uitgeschakeld.

Voor Woodhouse wordt het vooral zaak om de Nederlander niet vroeg in de wedstrijd in zijn ritme te laten komen. Van Duijvenbode kan met zijn scorend vermogen in korte tijd meerdere legs naar zich toe trekken. Tegelijkertijd biedt zijn wisselvalligheid kansen.

De verschillen tussen beide spelers zijn bijzonder klein. Van Duijvenbode heeft een licht voordeel wat betreft zijn gemiddelden en maximale scores, terwijl Woodhouse betrouwbaarder is op de dubbels en vaker zijn eigen legs weet te behouden. Het belooft daarmee een van de interessantste affiches uit de eerste ronde te worden.

Luke Humphries behoort opnieuw tot de belangrijkste favorieten voor de Europese titel. De voormalig wereldkampioen won onlangs de World Grand Prix en heeft daarmee een einde gemaakt aan zijn droogte op de grote televisietoernooien. Het European Championship is bovendien een van de weinige grote titels die nog ontbreken op zijn erelijst.

Vorig jaar kwam Humphries al bijzonder dicht bij de eindzege, maar in de finale moest hij zijn meerdere erkennen in Gian van Veen. De Engelsman krijgt nu een nieuwe kans om die teleurstelling weg te spoelen.

Zijn prestaties op de European Tour bieden in ieder geval voldoende reden voor optimisme. Humphries won zestien van zijn twintig wedstrijden en bereikte drie finales. In maart schreef hij de Belgian Darts Open op zijn naam, terwijl hij in zijn andere twee finales verloor van Luke Littler en Jonny Clayton.

Daarmee kwam zijn totaal op acht European Tour-titels. Een negende titel zou een volgende mijlpaal betekenen voor 'Cool Hand Luke', die op de Europese podia regelmatig zijn beste spel laat zien. Tijdens het veertiende European Tour-toernooi maakte hij bijvoorbeeld indruk met een gemiddelde van 114.15 tegen Krzysztof Ratajski en 111.17 tegen Mensur Suljovic.

Ook zijn algemene statistieken zijn uitstekend. Met een gemiddelde van 100.01 over de afgelopen twaalf maanden is Humphries de best scorende speler van de zeven Engelsen in deze analyse. Zijn gemiddelde over de eerste negen darts bedraagt zelfs 109.43, terwijl hij 41,21 procent van zijn finishkansen benut.

Bovendien weet hij in 12,10 procent van zijn legs binnen twaalf darts uit te gooien. Dat onderstreept hoe gevaarlijk Humphries is wanneer hij zijn scorend vermogen combineert met een sterke afwerking.

Toch verliep zijn seizoen niet zonder frustraties. De 31-jarige Engelsman liet regelmatig kansen liggen op de dubbels, waardoor wedstrijden onnodig spannend werden. Zijn overwinning op de World Grand Prix kan wat dat betreft een belangrijk keerpunt zijn.

In Leicester vocht Humphries zich in de finale terug van een achterstand van drie sets tegen Gerwyn Price. Uiteindelijk trok hij de wedstrijd alsnog naar zich toe en bewees hij dat hij ook onder grote druk zijn beste niveau kan halen.

Opvallend genoeg zijn zijn resultaten in langere wedstrijden dit seizoen minder overtuigend dan zijn algemene cijfers doen vermoeden. Van de vijftien partijen waarin minimaal acht legs nodig waren, won hij er acht. Dat levert een winstpercentage van iets meer dan 53 procent op. Drie van zijn zeven nederlagen kwamen echter met slechts één leg verschil tot stand. Zijn resultaten hadden dus ook aanzienlijk beter kunnen uitvallen.

In de eerste ronde wacht Humphries een ontmoeting met landgenoot Ryan Searle. Op basis van de gemiddelden begint de voormalig wereldkampioen als duidelijke favoriet. Met 100.01 tegenover 94.36 bedraagt het verschil ruim vijf punten.

Daarbij komt dat beide spelers een vergelijkbaar speeltempo hanteren, wat Humphries mogelijk helpt om snel in zijn ritme te komen. De winnaar neemt het in de tweede ronde op tegen Danny Noppert of Stephen Bunting. Gezien zijn recente majortitel en sterke prestaties op de European Tour lijkt Humphries klaar om opnieuw een serieuze gooi naar de Europese titel te doen.

Ryan Searle heeft dit seizoen moeite gehad om het niveau van zijn indrukwekkende optreden op het WK Darts vast te houden. Daar bereikte hij de halve finales, maar sindsdien zijn de resultaten van 'Heavy Metal' wisselvallig.

Op de European Tour verdiende hij dit jaar 53.000 pond aan prijzengeld. In 26 wedstrijden boekte hij twaalf overwinningen en veertien nederlagen. Ook het aantal gewonnen en verloren legs valt negatief uit: 118 tegenover 129. Voor een speler die op ieder European Tour-toernooi als geplaatste deelnemer aan de start verscheen, zijn dat teleurstellende cijfers.

Searle liet bij vlagen zien dat hij nog altijd over een hoog niveau beschikt. Zo bereikte hij tijdens het zevende European Tour-toernooi de finale, waarin Ross Smith met 8-3 te sterk was. Daarnaast won hij Players Championship 7, waarmee hij opnieuw een vloertitel aan zijn palmares toevoegde.

Toch ontbrak het gedurende het seizoen aan constantheid. Vorige week liet Searle in Maastricht wel tekenen van herstel zien. Hij bereikte de kwartfinales van het Dutch Darts Championship en boekte daarmee zijn beste resultaat sinds mei.

Die opleving komt op een belangrijk moment, want in Dortmund wacht direct een bijzonder zware opgave. Met Luke Humphries treft hij een tegenstander die op vrijwel alle statistische onderdelen beter presteert. Voor Searle kan het korte format daarom juist een voordeel zijn. Over maximaal elf legs is de kans groter dat één sterke fase voldoende is om een favoriet te verrassen.

Daarbij wordt het behouden van zijn eigen legs cruciaal. Searle won dit seizoen ongeveer 68 procent van de legs waarin hij mocht beginnen. Wanneer hij de bull wint en vervolgens zijn eigen legs blijft vasthouden, kan hij Humphries onder druk zetten. Zijn prioriteit moet dan ook liggen bij het voorkomen van breaks. Tegen een speler met het scorend vermogen van Humphries kan één verloren eigen leg immers al beslissend zijn.

In langere wedstrijden zakte het gemiddelde van Searle dit seizoen naar 92.88. Dat maakt de eerste ronde mogelijk zijn beste kans om Humphries te verrassen, voordat de wedstrijdformats langer worden. Ondanks het verschil in vorm kan het Engelse onderonsje aantrekkelijk worden. Beide spelers kennen elkaar goed, hanteren een prettig tempo en hebben veel respect voor elkaars kwaliteiten.

Opvallend is dat Searle beter presteert in beslissende legs. Hij won 59,09 procent van die wedstrijden, tegenover 48,65 procent voor Humphries. Mocht het duel in Dortmund op een laatste leg aankomen, dan kan dat de underdog enig vertrouwen geven.

Andrew Gilding heeft op het eerste gezicht een behoorlijk European Tour-seizoen achter de rug. Met zestien overwinningen en veertien nederlagen zijn zijn resultaten positief, maar achter die cijfers schuilt een minder overtuigend verhaal.

Van zijn zestien zeges boekte 'Goldfinger' er negen in de eerste ronde, voordat de geplaatste spelers aan het toernooi begonnen. Tegen geplaatste tegenstanders won hij zeven keer en verloor hij negen keer.

Gilding nam deel aan veertien European Tour-toernooien en bereikte drie keer de kwartfinales. Verder kwam hij echter niet. Dat betekent niet dat zijn topniveau volledig verdwenen is. Tijdens het toernooi in Bratislava noteerde hij bijvoorbeeld een gemiddelde van 103.51 tegen Michael van Gerwen. Ook op de vloer liet hij zijn klasse zien door Players Championship 16 te winnen. In de finale versloeg hij Jonny Clayton met 8-3.

Het probleem zit vooral in zijn prestaties over langere wedstrijdformats. Van de vijf partijen waarin minimaal acht gewonnen legs nodig waren, won Gilding er slechts één. Dat is geen geruststellende statistiek met het oog op het European Championship. Vanaf de tweede ronde worden de wedstrijden immers langer, waardoor de Engelsman zijn niveau over een langere periode moet vasthouden.

Een nog groter probleem is zijn recente vorm. In zijn laatste vijf wedstrijden kwam Gilding niet verder dan een gemiddelde van 83.63. Tijdens het Dutch Darts Championship in Maastricht verloor hij met 6-1 van Luke Woodhouse, waarbij hij slechts 80.34 gemiddeld gooide.

Gilding reist daardoor in zijn minste vorm van het seizoen af naar Dortmund. En uitgerekend daar wacht in de eerste ronde titelverdediger Gian van Veen. De Nederlander is op vrijwel alle statistische onderdelen sterker. Zijn gemiddelde ligt ruim drie punten hoger en hij benut 42,70 procent van zijn finishkansen, tegenover 38,59 procent voor Gilding.

Toch hoeft de Engelsman niet volledig kansloos te zijn. Tijdens hun ontmoeting in Krakau noteerde Gilding een gemiddelde van 96.54 en dwong hij Van Veen tot een beslissende leg. Uiteindelijk trok de Nederlander met 6-5 aan het langste eind.

Wanneer Gilding dat niveau opnieuw weet te halen, kan hij het Van Veen behoorlijk lastig maken. Op basis van zijn recente prestaties lijkt dat echter een flinke opgave. Mocht hij toch voor een verrassing zorgen, dan wacht in de tweede ronde de winnaar van de wedstrijd tussen Luke Woodhouse en Dirk van Duijvenbode. Eerst zal Gilding echter zijn vorm van eerder dit seizoen moeten hervinden.

Dave Chisnall heeft zich opnieuw geplaatst voor het European Championship, maar zijn resultaten op de European Tour laten zien dat hij een moeilijk seizoen achter de rug heeft.

'Chizzy' won twaalf van zijn 24 wedstrijden. Acht van die overwinningen kwamen tot stand in de eerste ronde, voordat de geplaatste spelers in actie kwamen. Zodra hij tegen de geplaatste deelnemers moest aantreden, werd het aanzienlijk lastiger. In die wedstrijden boekte Chisnall slechts vier overwinningen en leed hij tien nederlagen. Op acht van zijn twaalf European Tour-toernooien strandde hij bij de laatste 32.

Ook zijn gemiddelden zijn teruggelopen. Over de afgelopen twaalf maanden kwam Chisnall uit op 90.48, het laagste gemiddelde van de zeven Engelsen in deze analyse. Zijn finishpercentage van 35,69 procent biedt bovendien weinig ruimte voor fouten wanneer het scorend vermogen hem in de steek laat.

Tijdens de World Grand Prix werd duidelijk hoe kwetsbaar Chisnall kan zijn wanneer zijn niveau inzakt. In zijn met 2-0 verloren wedstrijd tegen Luke Humphries kwam hij niet verder dan een gemiddelde van 75.38.

Toch zijn er nog altijd momenten waarop de meervoudig European Tour-winnaar zijn oude niveau benadert. Zo versloeg hij Gian van Veen met 6-5 en Wessel Nijman met 6-2, waarbij hij tegen laatstgenoemde een gemiddelde van 100.47 noteerde.

Ook tijdens het Dutch Darts Championship in Maastricht liet Chisnall tekenen van herstel zien. Tegen Danny Noppert kwam hij tot een gemiddelde van 95.50, zijn op één na hoogste gemiddelde op de European Tour dit seizoen. Die prestatie kwam op een gunstig moment, want in Dortmund wacht direct een lastige tegenstander. Chisnall treft Krzysztof Ratajski, die als derde is geplaatst en dit seizoen het European Tour-toernooi in Leverkusen wist te winnen.

De Pool onderscheidt zich vooral door zijn constantheid. Met een gemiddelde van 103.37 over de eerste negen darts begint hij zijn legs aanzienlijk sterker dan Chisnall, die op dat onderdeel ruim vier punten moet toegeven.

Ook op de dubbels is Ratajski doorgaans betrouwbaarder. Toch heeft Chisnall enkele statistische voordelen die hem hoop kunnen geven. Zo produceert hij gemiddeld meer 180-scores per leg dan de Pool. Daarmee beschikt hij over het scorend vermogen om in korte tijd het initiatief te nemen. Bovendien presteert Chisnall opvallend goed in wedstrijden die op een beslissende leg aankomen.

Hij won 59,46 procent van die partijen, tegenover 47,37 procent voor Ratajski. Mocht de wedstrijd over de volle elf legs gaan, dan spreken die cijfers in het voordeel van de Engelsman. Over een volledige wedstrijd lijkt de constantheid van Ratajski echter de doorslaggevende factor. De Pool begint dan ook als favoriet, terwijl Chisnall zal moeten hopen dat hij zijn beste niveau op het juiste moment weet te vinden.

De vraag is vooral of 'Chizzy' zijn scorend vermogen voldoende kan benutten om de wedstrijd spannend te houden. Wanneer hij Ratajski tot een beslissende leg kan dwingen, liggen er mogelijkheden voor een verrassing. Maar gezien zijn prestaties van de afgelopen maanden zal hij daarvoor een van zijn beste wedstrijden van het seizoen moeten spelen.