"Het was nogal slaapverwekkend" – Kritiek op Netflix-show Beat Luke Littler en presentatie van Gary Lineker

Fallon Sherrock won maar liefst 501.000 pond door Luke Littler te verslaan tijdens Beat Luke Littler, maar het eerste live-dartsevenement van Netflix blijft ook ruim een week later onderwerp van discussie. De presentatie van Gary Lineker, de deelname van ervaren darters aan een evenement dat voor amateurs bedoeld leek en de spelers die uiteindelijk niet in actie kwamen zorgden voor de nodige kritiek. Toch bestaat ook het vermoeden dat Netflix juist op die ophef had gehoopt.

In de nieuwste aflevering van de DartsNews Podcast bespraken Samuel Gill, Kieran Wood en Nicolas Gayer het veelbesproken evenement. Gill was bijzonder kritisch op de uitzending, terwijl Wood vond dat Netflix kansen had laten liggen om de verhalen achter de deelnemers beter in beeld te brengen. Gayer vroeg zich vooral af waarom een avond die volledig in het teken stond van entertainment zoveel discussie had losgemaakt.

Voor Beat Luke Littler waren 24 deelnemers geselecteerd, van wie er maximaal 20 in actie konden komen. Iedere uitdager kreeg één leg van 501 om de wereldkampioen te verslaan. Degene die daarin als eerste slaagde, won 501.000 pond, waarna het evenement direct zou worden beëindigd.

Littler wist veertien uitdagers te verslaan voordat Sherrock met een vijftiendarter de hoofdprijs opeiste. Haar overwinning leverde emotionele beelden op met haar zoon Rory, maar betekende tegelijkertijd dat verschillende deelnemers niet meer in actie konden komen. Onder hen bevond zich de hoog aangeschreven Schotse tiener Mitchell Lawrie.

Gill, die de volledige uitzending volgde en er verslag van deed, was al voor de overwinning van Sherrock niet bepaald onder de indruk van het programma.

"Ik vond het eerlijk gezegd op een gegeven moment behoorlijk slaapverwekkend", vertelde hij in de DartsNews Podcast. "Ik had er geen enkel probleem mee dat Fallon Sherrock won. Dat maakt mij niets uit. De beelden van haar met haar zoon Rory op het podium waren geweldig. Voor mij leek het eigenlijk al vast te staan dat zij of Mitchell Lawrie uiteindelijk zou winnen."

Vooral het feit dat verschillende deelnemers helemaal niet aan de beurt kwamen, vond Gill teleurstellend. "Het was echt zonde dat die spelers achter de schermen zaten. Niet alleen Mitchell Lawrie, maar ook Ashley Coleman en anderen. Ze kregen niet eens de kans om het podium op te gaan."

Volgens Gill had Netflix zich bovendien voorbereid op een scenario waarin Littler al vroeg zou verliezen. "Er was vooraf een noodplan bedacht voor het geval Littler vroeg zou verliezen. Dat plan werd uiteindelijk niet gebruikt. Ze interviewden Fallon Sherrock en gingen daarna uit de lucht."

Ook de opbouw van de uitzending kon Gill niet bekoren. Vooral de voortdurende onderbrekingen tussen de wedstrijden begonnen hem tegen te werken. "Steeds werd er een speler gekozen die naar het podium ging en een leg tegen Luke Littler speelde. Daarna praatten ze vijf minuten aan tafel, werd de volgende speler gekozen en verloor die ook. Dat gebeurde zo'n vijftien keer voordat Fallon Sherrock opkwam", blikte hij terug. "Dat begon te irriteren, want na een tijdje werd het saai. Als ze dit volgend jaar opnieuw doen, moet het format op de schop."

Ook de keuze voor Gary Lineker als presentator kon op weinig enthousiasme van Gill rekenen. De voormalig Engels voetbalinternational en jarenlang het gezicht van Match of the Day werd door Netflix aangetrokken als een van de bekendste sportpresentatoren van Groot-Brittannië, maar zijn kennis van darts bleek volgens Gill onvoldoende.

"Ik was niet erg enthousiast over Gary Lineker als presentator van de uitzending. Voor mij past hij er niet goed bij", stelde Gill. "Je haalt mensen binnen die niet veel van de sport weten. Ze worden erbij gehaald omdat ze een grote naam zijn in de sportpresentatie, maar als het om darts gaat, zijn ze niet echt geschikt voor hun taak."

Volgens Gill had Netflix beter kunnen kiezen voor iemand die al jarenlang binnen de dartswereld actief is. "Je had iemand als Dan Dawson kunnen nemen. Die kent de sport waarschijnlijk beter dan wie ook. Laura Turner is geweldig bij Sky Sports, Richard Osman weet waar hij het over heeft en Lee Mack zorgt voor humor."

Wood was positiever over enkele onderdelen van de productie. Zo kon hij de opkomst door het publiek en de plaatsing van de presentatietafel midden in de arena wel waarderen. De gesprekken aan die tafel zorgden volgens hem echter regelmatig voor verwarring.

"De presentatoren moeten ervoor zorgen dat kijkers de sport beter begrijpen en er meer belangstelling voor krijgen. Maar zij maakten het vooral verwarrender", zei Wood, die daarbij verwees naar kritiek van Darts Cymru. "Lee Mack vroeg: 'Hebben deze spelers ooit eerder op televisie gespeeld?' Dan heb je Fallon Sherrock en Mitchell Lawrie. Volgens mij hebben die allebei al eens op televisie gespeeld, Lee."

Ook Lineker liet volgens Wood merken dat hij niet vertrouwd was met de terminologie binnen de dartsport. "Daarna noemt Gary Lineker de legs bij darts 'frames'. Op dat vlak valt er nog veel te verbeteren."

Een ander veelbesproken onderwerp was de deelname van Fallon Sherrock. Nog voordat het evenement op 30 oktober in Manchester plaatsvond, ontstond discussie over de manier waarop Netflix de show had aangekondigd.

De streamingdienst presenteerde Beat Luke Littler als een kans voor amateurdarters om de wereldkampioen te verslaan en daarmee een levensveranderend geldbedrag te winnen. De regels bepaalden echter alleen dat spelers met een PDC Tour Card niet mochten deelnemen. Daardoor kwamen ook ervaren darters zonder Tour Card in aanmerking.

Sherrock had al geschiedenis geschreven met haar overwinningen op het WK Darts van 2020 en bereikte later ook de kwartfinales van de Grand Slam of Darts. Ook Mitchell Lawrie had zich al bewezen als een groot talent buiten de PDC Tour.

Sherrock voldeed aan alle voorwaarden en kreeg via een publieksstemming de kans om Littler uit te dagen. Volgens Wood viel haar dan ook niets te verwijten. Hij vond vooral dat Netflix vooraf een ander beeld van het deelnemersveld had geschetst. "Heeft Fallon iets verkeerd gedaan? Nee. Ze kwam volledig in aanmerking om mee te doen", benadrukte Wood.

"Het probleem zat in de oorspronkelijke promotie van Netflix. Die was niet gericht op spelers als Fallon Sherrock en Mitchell Lawrie, die zo een kans kregen. De boodschap was dat amateurs kans maakten op geld dat hun leven kon veranderen. Volgens mij is dat wat veel mensen is bijgebleven."

Gayer had de uitzending zelf niet volledig gezien, omdat hij tijdens het evenement aan het darten was. Wel bekeek hij achteraf enkele fragmenten. Vooral de felheid van de reacties verbaasde hem.

"Eerlijk gezegd verbaasde de ophef over het evenement me", vertelde hij. "Vooraf zeiden veel mensen: 'Het interesseert me niet. Ik ga niet kijken. Ik ga er geen seconde aan denken.' Maar als je dan de ophef en de hele discussie ziet, blijkt daaruit juist dat mensen er wel degelijk om gaven."

Volgens Gayer werd er veel te zwaar getild aan een evenement waarbij geen rankingpunten of kwalificatieplaatsen op het spel stonden. "Ik snap de ophef niet echt. Ik zie niet in wie hierdoor wordt benadeeld. Het was gewoon een amusementsprogramma", stelde hij.

"Fallon heeft absoluut niets verkeerd gedaan. Het was prima dat ze op het podium stond. Het had geen invloed op een ranking of iets dergelijks. Het was gewoon een avond entertainment. Je kijkt wel of je kijkt niet."

Over de uitstraling van de productie was Gayer juist positief. Hij vond het verfrissend dat Netflix een andere aanpak had gekozen dan gebruikelijk is bij dartsevenementen. "Netflix betrad voor het eerst de dartsmarkt en dat zag je terug in de opkomstgang midden op het podium, het panel van analisten en de uitstraling van de hele productie. Bij darts ziet vrijwel elke productie er hetzelfde uit. Daarom was een nieuwe aanpak op dat vlak welkom."

Naast de kritiek op de deelnemerslijst vond Wood dat Netflix onvoldoende gebruik had gemaakt van de persoonlijke verhalen van de uitdagers. Onder de deelnemers bevonden zich jonge talenten, mensen die nog maar kort dartten en spelers die plotseling de kans kregen om meer dan een half miljoen pond te winnen.

Zo kwam de Ierse student Pearse Mackle dicht bij de hoofdprijs, maar miste hij de bullseye waarmee hij Littler had kunnen verslaan. De meeste deelnemers werden echter pas vlak voor hun optreden voorgesteld in een korte video. Na hun nederlaag verdwenen ze doorgaans vrijwel meteen weer uit beeld.

Volgens Wood had Netflix meer aandacht moeten besteden aan de achtergronden van de spelers. Hij opperde daarbij een opzet die vergelijkbaar is met talentenjachten als The X Factor. "Als ze het opnieuw doen, kunnen ze het volgens mij verbeteren door het meer in de stijl van The X Factor aan te pakken", stelde hij voor. "Misschien maak je een of twee afleveringen als aanloop naar de live-uitzending, waarin je de mensen leert kennen die het podium op komen."

Op die manier zouden kijkers ook de selectieprocedure kunnen volgen en kennismaken met spelers die uiteindelijk niet werden uitgekozen. "Want zoals ik het heb gezien, dacht je bijna: waarom zou ik om deze persoon geven? Je krijgt een filmpje van dertig seconden, dan spelen ze, verliezen ze en volgt er weer een kort filmpje."

Wood noemde Mark Pooke als voorbeeld van een deelnemer wiens achtergrond volgens hem meer aandacht had verdiend. Pooke had eerder op competitief niveau gedart en wilde opnieuw zijn opwachting maken. "Met een aanpak in de stijl van The X Factor en twee afleveringen met audities had je hun verhalen kunnen horen en ook de mensen kunnen zien die de selectie niet haalden", vervolgde Wood.

"Dan zie je iemand als Mark Pooke, die vroeger al speelde, en hoor je zijn verhaal en waarom hij wil terugkeren. Dan raak je meer betrokken en hoop je sterker dat ze Littler verslaan."

Gill was het daarmee eens. Volgens hem waren er genoeg interessante verhalen, maar kregen die door het hoge tempo van de uitzending nauwelijks aandacht. "Er zaten verhalen in die veel beter tot hun recht waren gekomen als ze daar meer mee hadden gedaan", zei hij. "Het ging allemaal heel snel en hectisch. Je werd gekozen, kreeg een filmpje van dertig seconden te zien en stond daarna meteen op het podium."

Vooral het verschil in ervaring tussen de deelnemers bood volgens Gill mogelijkheden om meer diepgang aan het programma te geven. "Er deden veertienjarigen mee, sommigen voor het eerst op een podium. Er waren zelfs 29-jarigen die nog nooit in hun leven aan een dartstoernooi hadden meegedaan en de sport pas acht maanden eerder hadden ontdekt."

Gill trok daarbij een vergelijking met de Premier League Darts, die dankzij de bekende spelers en het spektakel in de arena ook veel kijkers buiten de vaste dartsachterban aanspreekt. "Dat is niet echt voor de echte dartsfans. Het is voor mensen die elke week inschakelen en de grote namen in de zaal willen zien. Wat mij betreft is het vergelijkbaar."

Het verschil was volgens de podcastdeelnemers dat Netflix, naast Littler, Sherrock en enkele andere bekende namen, vooral onbekende uitdagers had geselecteerd. Juist daarom hadden hun persoonlijke verhalen een grotere rol kunnen spelen.

Ondanks zijn stevige kritiek op de uitzending erkende Gill dat Beat Luke Littler laat zien hoe sterk de dartsport zich de afgelopen jaren heeft ontwikkeld.

Dat een streamingdienst als Netflix een liveshow rond de wereldkampioen organiseert, met een bekende sportpresentator en een hoofdprijs van 501.000 pond voor het winnen van één leg, was volgens hem vroeger nauwelijks voorstelbaar. "Had ik gedacht dat we Beat Michael van Gerwen zouden krijgen toen hij op het toppunt van zijn kunnen was? Nee. Kreeg darts toen het kijkersaantal dat het nu haalt? Nee", blikte Gill terug. "Had ik gedacht dat spelers om £501.000 zouden strijden, laat staan om een miljoen op het WK? Nee."

Daarom zag hij het evenement, ondanks zijn kritiek op de uitvoering, wel degelijk als een positieve ontwikkeling voor de sport. "Het is geweldig voor darts in het algemeen dat zoiets mogelijk is. Natuurlijk is het een eendaags evenement waar over zes maanden niemand meer om geeft, maar dat zulke evenementen überhaupt kunnen plaatsvinden, laat zien hoe ver de sport is gekomen. Dat is vooral aan één man te danken."

Gill vermoedde bovendien dat Netflix en de PDC helemaal niet ongelukkig waren met de commotie die na afloop ontstond. De discussies over de deelname van Sherrock en de opzet van de show leverden immers veel aandacht op. "Ik zeg altijd: controverse levert geld op. Elke publiciteit is goede publiciteit", stelde hij.

"Netflix en de PDC zullen zich in de handen wrijven, want hierdoor zijn veel ogen gericht op een product waar sommige mensen misschien niets om geven, zeker de puristen."

Volgens Gill was het vooral opvallend dat ook mensen die vooraf weinig belangstelling hadden getoond, zich uitgebreid in de discussie mengden. "Het zorgt voor discussie. Het levert aandacht op sociale media op en daar draait het om. Mensen zullen hier nog weken over praten en discussiëren, hoewel een flink aantal het misschien niet heeft gekeken en er niets om geeft."

Of die aandacht uiteindelijk ook tot hoge kijkcijfers en commerciële opbrengsten leidt, is vooralsnog niet duidelijk. Wel heeft het evenement de discussie geopend over andere spelvormen die in de toekomst mogelijk op televisie of streamingdiensten te zien kunnen zijn.

Gill opperde onder meer een concept dat vergelijkbaar is met de Royal Rumble uit het professionele worstelen. Daarbij zouden darters achtereenvolgens in actie kunnen komen in een doorlopende afvalrace, in plaats van volgens een traditioneel toernooischema.

"Ik denk dat de PDC naar iets als Beat Luke Littler kijkt, waarbij ze deels betrokken waren, en zich afvraagt of ze dit in de toekomst op een andere schaal kunnen doen", vertelde hij. "Misschien zet je een speler aan de oche, waarna die het in een afvalrace tegen andere spelers opneemt. De winnaar pakt de titel en zo ontstaat er spanning."

Gayer zag eveneens mogelijkheden voor dergelijke evenementen, maar vroeg zich af of ze onderdeel moeten worden van de bestaande PDC-kalender. Volgens hem zou er ook ruimte kunnen zijn voor een afzonderlijk entertainmentplatform. "Ik vond het idee van een ander kanaal interessant, of gewoon iets naast de PDC: een extra podium waarop in de toekomst dartsprogramma's kunnen plaatsvinden", zei hij.

"Vooral een podium voor ideeën en concepten waarover we altijd speculeren, zoals de Royal Rumble. We vragen ons steeds af hoe dat binnen het PDC-dartsprogramma zou passen. Misschien hoeft dat niet, want je kunt er ook een showevenement van maken."

Een dergelijk platform zou volgens Gayer vooral interessant zijn om nieuwe doelgroepen kennis te laten maken met darts. "Dat is niet in de eerste plaats voor ons als dartsfans en puristen, maar het kan een mooi platform zijn voor mensen die pas kort geleden met darts in aanraking zijn gekomen. Je kunt er nieuwe mensen mee bereiken en de sport aan andere doelgroepen laten zien."

Waar demonstratiewedstrijden doorgaans vooral het aanwezige publiek bereiken, kan een streamingdienst als Netflix dergelijke evenementen aan een veel groter publiek laten zien. "Als een platform als Netflix interesse heeft om zulke dingen te doen, kan dat uiteindelijk een mooie richting zijn voor de sport", aldus Gayer.

Ook Littler leek ondanks zijn nederlaag positief terug te kijken op het evenement. Na afloop suggereerde de wereldkampioen dat Netflix volgend jaar opnieuw een editie zou kunnen organiseren.

Mocht Beat Luke Littler terugkeren, dan zal Netflix moeten bepalen of het vasthoudt aan dezelfde opzet of meer aandacht besteedt aan de deelnemers. Sherrocks overwinning leverde een bijzondere ontknoping op, maar zorgde er tegelijkertijd voor dat verschillende uitdagers naar Manchester waren afgereisd zonder daadwerkelijk in actie te komen.