"Hij kan het verhaal van Mike De Decker herschrijven" - Luke Humphries op zijn hoede voor Nederlandse revelatie Niels Zonneveld

Luke Humphries heeft zich met een overtuigende overwinning geplaatst voor de kwartfinales van de World Grand Prix. De Engelsman rekende in de tweede ronde met 3-0 af met Jermaine Wattimena en liet daarmee een veel betere indruk achter dan tijdens zijn openingswedstrijd. Na afloop maakte Humphries duidelijk dat zijn honger naar grote titels er bepaald niet minder op is geworden.

Na zijn zege op Dave Chisnall in de eerste ronde was Humphries kritisch op zijn eigen optreden. Hij beloofde dat het beter zou worden en tegen Wattimena hield hij zijn woord. "Het is natuurlijk mooi wanneer je zoiets zegt, maar het is iets anders om het vervolgens ook daadwerkelijk te doen", aldus Humphries in een gesprek met Dartsnieuws.com. "Ik wist dat ik beter zou spelen, maar dit was natuurlijk veel, veel beter."

Toch vond de voormalig wereldkampioen dat de uiteindelijke 3-0 een enigszins vertekend beeld gaf. Vooral in de eerste set had de wedstrijd een andere kant op kunnen vallen. Wattimena kreeg mogelijkheden, maar Humphries sloeg op het juiste moment toe met een 88-finish.

"Jermaine maakte een fout en gaf me daardoor die kans op 88. Zodra die erin gaat, krijg je meteen een goed gevoel. Als die set naar hem was gegaan, had ik daar gezeten met het gevoel dat ik zelf kansen had gemist om de set te winnen."

Humphries wist bovendien dat die finish ook mentaal iets met zijn tegenstander zou doen. "Zodra ik hem raakte, dacht ik: ja, hiermee heb ik hem wel een beetje pijn gedaan. Daarna heb ik eigenlijk niet meer achteromgekeken."

"Het was een spannende en goede wedstrijd. Veel spannender dan de uitslag waarschijnlijk doet vermoeden. Mijn openingsdubbels waren echt heel goed. Die van hem trouwens ook. Volgens mij had hij maar één slechte beurt om erin te komen. We kwamen allebei goed op gang, maar op bepaalde momenten waren mijn scores gewoon iets beter."

Door de vroege uitschakeling van Luke Littler werd Humphries door velen plotseling als een van de voornaamste kanshebbers op de titel gezien. Zelf wil hij daar niet te veel waarde aan hechten. Zijn eerdere opmerkingen dat hij liever niet de favoriet was, werden volgens hem bovendien iets te letterlijk genomen.

"Ik bedoelde niet dat ik het niet fijn vind om favoriet te zijn. Ik ben vaak genoeg favoriet geweest voor toernooien en heb ze vervolgens ook gewonnen. Ik bedoelde meer dat ik liever had gehad dat Luke nog in het toernooi zat en ik gewoon een beetje onder de radar kon blijven."

Van extra druk is volgens Humphries geen sprake. "Als het me echt iets zou doen dat ik favoriet ben, zou je verwachten dat ik daar slecht zou spelen. Dat gebeurde niet. Maar ik zou ook niet zeggen dat dit dé prestatie van een favoriet was."

Volgens Humphries is het deelnemersveld bovendien te sterk om één speler als vanzelfsprekende winnaar te beschouwen. "Er zitten nog zoveel spelers in die dit kunnen winnen. Ik denk niet dat iemand verbaasd zou zijn, ongeacht wie van de overgebleven spelers uiteindelijk het toernooi wint. Twee jaar geleden zag je Mike De Decker het doen. Dat verraste veel mensen, maar mij niet. Op papier zijn er natuurlijk favorieten, maar volgens mij kan iedereen dit toernooi winnen."

Een nieuwe eindzege in Leicester zou voor Humphries misschien zelfs meer betekenen dan sommige van de grote titels uit zijn succesvolle periode. Nadat hij zijn eerste major had gewonnen, volgden de successen elkaar in hoog tempo op. "De eerste was speciaal en het WK was natuurlijk ook speciaal. Maar bij sommige titels daartussen verwachtte je bijna dat je zou winnen, omdat je zo goed speelde. Ik domineerde niet, maar ik won zoveel en speelde zo goed dat je bijna verwachtte dat het weer zou gebeuren."

Dat gevoel is inmiddels veranderd. "Als je al die successen hebt meegemaakt en het winnen vervolgens misschien twaalf maanden wegblijft, voelt het nog mooier wanneer je weer wint. Als ik zondag een beker omhoog zou mogen houden, zou dat misschien zelfs beter voelen dan mijn tweede, derde, vijfde, zesde of zevende titel. Ik heb de afgelopen twaalf maanden ongelooflijk hard gewerkt zonder altijd de beloning te krijgen. Een titel zou me daarom ontzettend goed doen en mijn vertrouwen een boost geven."

Tegen Wattimena waren vooral de dubbels een sterk wapen. Eerder dit jaar lieten die Humphries nog geregeld in de steek. "Soms zijn de dubbels echt mijn beste vriend en soms maken ze me helemaal kapot. Het is soms een beetje een haat-liefdeverhouding."

Met de World Grand Prix heeft Humphries sowieso een bijzondere band. "In dit toernooi heb ik eigenlijk altijd een goede relatie met de dubbels gehad. Wat er deze week ook gebeurt, ik heb hier al geweldige dingen gedaan. Ik heb drie finales op rij gehaald en er zijn niet veel spelers die dat in hun carrière hebben gedaan."

Een vierde opeenvolgende finale zou opnieuw een bijzondere prestatie zijn, al heeft Humphries vooral behoefte aan een nieuwe hoofdprijs. "Als ik vier finales op rij haal, zou dat ongelooflijk zijn. Maar ik wil niet steeds finales blijven halen zonder ze te winnen. Ik wil meer toernooien winnen."

Daarvoor kijkt Humphries ook kritisch naar zichzelf. Hij erkende dat hij buiten de toernooien meer trainingsuren zou kunnen maken. "Dat irriteert me aan mezelf. Ik zou willen dat ik soms weer mijn jongere zelf was. Toen stak ik er echt veel werk in. Als er iets niet goed ging, ging ik trainen om het te veranderen."

"Ik zit hier zo vaak te vertellen dat ik meer ga trainen en vervolgens kom ik thuis en doe ik het niet. Dan denk ik: wat houdt je eigenlijk tegen? Soms heb je gewoon dat moment in je hoofd nodig waarop je zegt: doe het gewoon."

Zelfs zijn drukke gezinsleven hoeft volgens Humphries geen excuus te zijn. "Mijn zoon gaat om zeven uur naar bed. Daarna zou ik gewoon nog twee uur op het bord kunnen trainen. Er is niets wat me tegenhoudt. Als ik in de toekomst nog veel meer toernooien wil winnen, moet ik er meer werk in steken."

Tegelijkertijd vindt Humphries dat zijn huidige seizoen soms te negatief wordt beoordeeld. Hij heeft nog geen major gewonnen, maar benadrukt dat de marges klein zijn geweest. "Als ik één geweldige set speel op de Masters, win ik die misschien. Als Luke die dubbele tops mist en ik mijn dubbel 8 raak, zit ik hier misschien met twee majortitels dit jaar. Het zijn kleine marges."

Qua niveau is Humphries zelfs bijzonder tevreden. "Gemiddeld gezien is dit het beste seizoen dat ik ooit heb gespeeld. Dat is gewoon een feit. Ik denk dus niet dat mijn prestaties me in de steek hebben gelaten. Het zijn vooral die cruciale momenten geweest."

Volgens Humphries zit zijn plafond bovendien nog hoger. "Ik heb het gevoel dat ik beter speel dan ooit en toch denk ik dat er nog een niveau in mij zit. Ik probeer uit te zoeken waar dat vandaan moet komen. De afgelopen drie of vier jaar ben ik steeds een beetje beter geworden. Hopelijk is dit jaar goed en ben ik volgend jaar nóg beter."

Zijn eerdere successen hebben de honger daarbij niet verminderd. Integendeel. "Ik denk dat ik nu zelfs hongeriger ben. Als je eenmaal hebt geproefd hoe het voelt om te winnen, doet het bijna meer pijn wanneer je dat gevoel niet meer hebt. Voordat ik drie jaar geleden mijn eerste major won, wist ik niet hoe het voelde. Zodra je het hebt meegemaakt, wil je het alleen maar meer."

Humphries denkt dan ook nog lang niet aan het einde van zijn succesvolle periode. "Ik heb volgens mij nog vijftien of twintig jaar voor me. Ik geloof dat er nog een nieuw succesverhaal voor mij aankomt. Het gaat erom dat ik hard blijf werken, doorga en mezelf niet te veel naar beneden haal."

In de kwartfinales wacht Niels Zonneveld, die eerder Josh Rock en Gary Anderson uitschakelde. Humphries weet inmiddels maar al te goed dat de World Grand Prix weinig ruimte laat voor vanzelfsprekendheden. "Dit toernooi leert je dat je niemand moet verwachten en niemand voor lief moet nemen. Twee jaar geleden had ik waarschijnlijk ook niet verwacht dat ik Mike De Decker in de finale zou treffen."

"Als ik denk dat ik makkelijk ga winnen omdat Niels een bepaalde positie op de wereldranglijst heeft, dan ga ik juist de fout in. Hij kan het verhaal van Mike De Decker van twee jaar geleden herschrijven als iedereen niet oppast."

Humphries is dus gewaarschuwd. "Ik behandel hem met hetzelfde respect als iedere andere speler. Hij heeft goede spelers verslagen, Josh Rock en Gary Anderson. Ik zal weer moeten spelen zoals vanavond. Als ik dat doe, krijgt hij een zware wedstrijd. Maar als hij zijn niveau haalt, weet ik dat ik zelf ook een zware wedstrijd krijg."