"Ik denk dat ik op een punt kwam dat het me gewoon niet meer kon schelen" - Tavis Dudeney over de mentale switch die hem zijn WK-debuut opleverde

Het tweede jaar als tourcardhouder is voor veel darters bepalend. De nieuwigheid is eraf, de tegenstand kent je spel, en de druk om je plaats te behouden is voelbaar bij elk ProTour-weekend. Voor Tavis Dudeney gold dat misschien nog wel meer dan gemiddeld. Na een moeizaam middenstuk van zijn debuutjaar op de PDC Tour hervond de Engelsman aan het einde van het seizoen zijn zelfvertrouwen – met als absoluut hoogtepunt kwalificatie voor het WK darts in Alexandra Palace. In gesprek met Tungsten Tales blikt Dudeney terug op een leerzaam, soms pijnlijk, maar uiteindelijk hoopgevend jaar.

"Het tweede deel van het jaar was echt een enorme boost voor mijn zelfvertrouwen", zegt Dudeney. "Ik voelde me klaar voor de start van dit seizoen, en hopelijk voor het hele jaar."

Die woorden klinken optimistisch, maar de realiteit is dat zijn eerste jaar als tourcardhouder allesbehalve rechtlijnig was. "Van waar ik stond aan het begin van vorig jaar tot het einde ervan, dat was goed", blikt hij terug. "Maar het middengedeelte, dat was het probleem."

Die periode werd gekenmerkt door onzekerheid en verandering. "Ik was van alles aan het aanpassen. En tegelijk zakte mijn vertrouwen weg." Het gevolg liet zich snel voelen in de cijfers: waar hij eerder nog met hoge tachtig- en lage negentiggemiddelden verloor, zakte zijn niveau zichtbaar. "Ik ging van verliezen met gemiddeldes hoog in de 80 naar wedstrijden met laag in de 80 en zelfs hoog in de 70. Dat kan gewoon niet."

De overstap naar het ProTour-circuit is voor veel spelers een cultuurshock. Dudeney, die in de jaren daarvoor gewend was om veel wedstrijden te winnen, merkte dat verschil al snel. "Het ProTour-veld is gewoon bizar sterk. Er zijn zó veel topspelers."

Aan het begin van het jaar leek het nog mee te vallen. "Ik won in het begin best wat wedstrijden, dus het voelde nog hetzelfde." Maar toen de nederlagen zich opstapelden, werd het mentaal zwaar. "Ik verloor, en ik verloor goed ook. Dan ga je jezelf afvragen: wat doe ik verkeerd?"

Dat leidde tot veranderingen – te veel veranderingen, zo bleek achteraf. "Daar begon de vormdip echt. Ik was aan het zoeken, maar misschien wel te veel."

Opmerkelijk genoeg kwam de ommekeer niet door harder te werken of nog meer te analyseren, maar juist door los te laten. "Ik weet niet precies waarom het weer begon te lopen", zegt Dudeney eerlijk. "Ik denk dat ik op een punt kwam dat het me gewoon niet meer kon schelen."

Die mentale omslag bleek cruciaal. "Ik ging van écht willen winnen en presteren, naar gewoon komen opdagen en spelen. Kijken wat er zou gebeuren. Ik was veel relaxter. Ik legde mezelf niet meer die enorme druk op."

Die ontspannen houding nam Dudeney mee naar de kwalificatie voor het WK darts – een dag waar alles of niets op het spel staat. "Ik kwam daar echt aan met het gevoel: als het gebeurt, gebeurt het. En zo niet, dan niet."

Zelfs toen hij in zijn eerste wedstrijd met 6-1 achterkwam, bleef hij opmerkelijk kalm. "Ik dacht: oké, mooi dan." Maar ergens gebeurde er iets. "Er klikte iets. Ik voelde het vuur weer terugkomen dat ik al zes maanden miste." Dat vuur dreef hem door comeback na comeback. "Het zorgde ervoor dat ik niet opgaf." En aan het eind van de dag stond hij daar: geplaatst voor het WK in Alexandra Palace.

De eerste keer het WK darts spelen is voor elke darter speciaal. Voor Dudeney was het niet anders. "Het was ongelooflijk. Ik kan het eigenlijk niet echt in woorden vatten."

Toch was er ook een verrassing. "Ik was echt verbaasd hoe de zaal is. Ik dacht altijd dat het veel dieper en groter zou zijn, door hoe het op tv overkomt." Tijdens de oefensessie keek hij de zaal in en dacht: het is eigenlijk best klein.

Maar zodra het publiek binnen was, veranderde alles. "De sfeer, het publiek, alles samen… het was immens. Een ervaring die voor altijd bij me zal blijven."

In de eerste ronde nam Dudeney het op tegen Brendan Dolan. Hij speelde sterk, scoorde goed en liet zien dat hij thuishoorde op dat podium. Alleen de dubbels wilden niet vallen. "Dat was eigenlijk het enige wat me die wedstrijd kostte."

Ironisch genoeg is dat normaal gesproken juist zijn sterke punt. "Meestal is het andersom. Mijn scores zijn soms niet geweldig, maar mijn dubbels zijn normaal gesproken goed." Dit keer was het net andersom.

Toch overheerst trots. "Brendans ervaring gaf hem dat extra zetje. Je ziet waarom hij al zo lang op dit niveau speelt. Maar ik ben echt blij met hoe ik zelf gespeeld heb."

De ervaring op het WK heeft Dudeney alleen maar hongeriger gemaakt. "Ik hou ervan om op een podium te staan", zegt hij. "Zelfs bij countywedstrijden. Ik vind het heerlijk om voor mensen te spelen."

Voor hem draait het niet alleen om winnen, maar ook om laten zien wat hij kan. "Ik wil er een show van maken. Ik wil goed spelen en de fans iets geven." In Alexandra Palace wilde hij vooral zichzelf niet tekortdoen. "Ik wilde mezelf niet belachelijk maken op het podium."

Voor het komende jaar heeft Dudeney duidelijke, maar realistische doelen. "Ik wil heel graag European Tour-toernooien halen. Dat is me vorig jaar niet gelukt."

Het draait daarbij niet alleen om rankinggeld. "Het is ook gewoon de ervaring. Nieuwe landen zien, reizen." Tot nu toe kwam hij vooral in Duitsland en Nederland. "Het lijkt me geweldig om via darts meer van de wereld te zien."

Uiteindelijk draait alles om één vraag: kan hij zijn tourcard behouden? Dudeney blijft nuchter. "Het zou mooi zijn als ik een beetje vorm aaneen kan rijgen. Je hebt soms maar één of twee goede runs nodig om je prijzengeld een enorme boost te geven." De basis is er, zegt hij. "Ik hoop dat het einde van vorig jaar me dat vertrouwen heeft gegeven om dit jaar echt wat schade aan te richten."