"Ik ga veel meer verliezen dan ik gewend ben" - Gian van Veen hoopt dat de Premier League zijn resultaten op andere toernooien niet zal beïnvloeden

Voor Gian van Veen begint het nu pas echt tot hem door te dringen dat hij voor zijn debuut in de Premier League Darts staat. Tijdens de mediadag voorafgaan aan het prestigieuze toernooi drong het besef tot hem door dat hij er donderdagavond écht bij is.

"Een beetje wel", zegt Van Veen eerlijk wanneer hem wordt gevraagd of het nu allemaal echt begint te voelen. "Vooral na een paar uur media. Dat helpt. Hier zijn in Newcastle, die beker naast je zien staan, dat maakt het iets tastbaarder. Maar zelfs gisteren, onderweg hierheen, voelde het nog steeds een beetje surrealistisch."

Voor Van Veen was deze mediadag zijn eerste echte kennismaking met de commerciële en publieke kant van het dartsleven op het hoogste niveau. De Premier League draait allang niet meer alleen om wat er op het bord gebeurt. "Ik ben er klaar voor", zegt hij resoluut. "Het helpt dat mijn Engels goed genoeg is om dit soort dingen te doen. Het voelt vrij natuurlijk, al merk je na een paar uur wel dat het vermoeiend kan zijn in een tweede taal." Toch ziet hij het niet als last. Integendeel. "Het hoort erbij, het is onderdeel van het werk. En ik heb er geen moeite mee."

Sportief gezien komt Van Veen met vertrouwen richting deze campagne. Zijn optreden op de World Masters, waar hij de halve finale bereikte, gaf bevestiging. "Dat was een goed toernooi voor mij. De halve finale zelf was misschien wat teleurstellend, maar ik zit in een hele goede fase. Ik voel me heel zelfverzekerd."

Tegelijkertijd is hij realistisch over wat hem te wachten staat. "De Premier League gaat keihard zijn. Ik ben niet gewend om zoveel wedstrijden te verliezen als waarschijnlijk in de komende weken gaat gebeuren. Dat gaat me ook als persoon vormen: hoe ga ik daarmee om, hoe kom ik terug? Maar ik ben er klaar voor. Ik kijk er echt naar uit."

Een van die momenten waarop het even pijn deed, was zijn recente ontmoeting met Luke Humphries, die een einde maakte aan Van Veens ongeslagen status tegen hem. "Een beetje teleurgesteld was ik wel", geeft hij toe. "Hij zei het na de wedstrijd ook: eindelijk is de vloek gebroken. Ik zei: prima, maar het had geen 5-0 hoeven zijn. 5-2 of 5-3 had ook goed geweest."

Van Veen kan het relativeren. "We gaan elkaar nu zo vaak tegenkomen, dan wist je dat het een keer zou gebeuren. Maar ja, het was natuurlijk wel even balen."

Als achtjarige jongen zat Van Veen elke donderdagavond voor de televisie. De Premier League was vaste prik. "De eerste keer dat ik het echt bewust keek, was rond 2009 of 2010. Ik was een jaar of acht. En ik vond het toen al geweldig. Elke donderdagavond voor de tv." Donderdagavond staat hij zelf op dat podium. "Dat wordt echt een moment om mezelf in mijn arm te knijpen. Je kijkt er zo lang naar, en dan sta je er ineens zelf."

Of hij zichzelf ziet als degene die de recente dominantie van de 'twee Lukes' kan doorbreken? Van Veen blijft voorzichtig. "Ik zie mezelf niet bovenaan de competitie eindigen. Daar zijn ze te goed voor, zeker iemand als Luke Littler. Zodra hij de kwartfinale doorkomt en in de halve finale staat, wordt hij een andere speler. Hij is heel sterk in die fases." Zijn doel is helder. "Als ik de top vier haal en Finals Night bereik, dan heb ik een goede kans. Dat is het belangrijkste."

Na een jaar waarin alles snel is gegaan, groeit ook de aandacht. Zeker in Nederland. "Natuurlijk is er wat extra druk" erkent Van Veen. "Maar ik voel die zelf eigenlijk niet. Ik blijf doen wat ik altijd doe."

Hij probeert bewust afstand te houden van verwachtingen en discussies. "Ik lees social media. Er zijn altijd mensen die vinden dat iemand erin hoort of juist niet. Het enige wat ik niet wilde, was mezelf extra druk opleggen. Want als je de eerste weken verliest, krijg je meteen een hoop over je heen. Dat wilde ik voorkomen." Volgens Van Veen helpt één ding enorm: "Ik heb mijn plek verdiend. Dat gevoel helpt me om rustiger in deze Premier League te komen."

Zijn vroegste Premier League-herinneringen kan hij zich nog goed herinneren. "2010, vooral die finaleavond. Ik weet nog dat ik op de bank zat te schreeuwen, omdat het zo'n geweldige wedstrijd was." Een jaar later volgde een andere indruk. "2011, dat was het eerste volledige jaar dat ik echt goed herinner. Met Gary Anderson die won. Dat was mijn idool toen. Daar ben ik echt mee opgegroeid."

De komende zestien weken speelt Van Veen in zalen die groter zijn dan alles wat hij tot nu toe heeft meegemaakt. "Ik ga er vooral van genieten. Grote zalen, veel publiek. Hopelijk ook steun voor mij."

Eén avond springt er meteen uit: Rotterdam. "Daar kijk ik echt enorm naar uit. Ik heb daar zo vaak in het publiek gezeten, als fan. En nu sta ik daar zelf op het podium. Dat is iets heel bijzonders."

Zijn halve finale op de World Masters ziet Van Veen niet als nieuwe standaard. "Het is geen minimum. Mijn doel dit jaar is om zo veel mogelijk halve finales op majors te halen. Als je een halve finale haalt, mag je dat een geslaagd toernooi noemen. Natuurlijk wil je verder, maar dat is het uitgangspunt."

Week in, week uit tegen de absolute elite spelen, legt zwakke plekken genadeloos bloot. Toch vindt Van Veen het lastig om één specifiek kwetsbaar punt in zijn spel te noemen. "Wat ik wel weet, is dat je veel gaat verliezen. En dat kan effect hebben op andere toernooien. Dat heb je in het verleden gezien."

Daarom is balans cruciaal. "Je hebt ook nog Players Championships, Euro Tours, de UK Open. Die zijn net zo belangrijk. Ik wil vertrouwen halen uit de Premier League en dat meenemen naar die toernooien."

Zijn eerste walk-on verwacht Van Veen bewust te beleven. "Ik ga ervan genieten. De walk-on, misschien zelfs de eerste leg. Daarna is het game time." Want genieten alleen is niet genoeg, zeker niet met Luke Littler als eerste tegenstander. "Je kunt het je niet permitteren om te veel te genieten. Je moet meteen scherp zijn, en zelfs dan is het misschien niet genoeg."

Aan zijn motivatie ligt het in ieder geval niet. "Je moet hem af en toe terugpakken. Als je te vaak verliest, staat hij de volgende keer al 2-0 voor in zijn hoofd. Dus je moet er eentje terugpakken. Hopelijk is morgen de perfecte dag."

Als Van Veen vooruitkijkt op Rotterdam, wordt hij zichtbaar enthousiast. "De eerste keer dat het daar was, stond ik in het publiek bij Raymonds walk-on. Ik kreeg toen al kippenvel."

Nu, bijna tien jaar later, mag hij zelf dat moment beleven. "Met mijn eigen walk-on, het podium op, en dan die Oranjezee zien… dat wordt heel speciaal. Die datum stond meteen rood omcirkeld in mijn agenda."

Op de vraag of hij als kind al dacht: dit wil ik later ook, schudt Van Veen zijn hoofd. "Nee, absoluut niet. Ik genoot ervan, maar ik dacht nooit dat ik daar zelf zou staan. Mijn ouders speelden thuis darts, maar niet in competitie."

Het begon pas echt toen hij een lokaal toernooi speelde. "Toen ging het balletje rollen. En pas rond mijn twaalfde of dertiende begon ik te beseffen dat ik goed was voor mijn leeftijd. Maar zelfs toen zat ik niet bij de nationale jeugdselectie."

Het echte besef kwam pas jaren later. "Misschien toen ik mijn eerste Challenge Tour won, rond 2021 of 2022. Toen dacht ik: misschien kan ik hier echt iets van maken. Zes maanden later had ik mijn tourkaart. Daarna ging alles heel snel."

Of het gemis van Nederlandse media hem stoort? Van Veen haalt zijn schouders op. "Ik had er eigenlijk nog niet over nagedacht. Het zou mooi zijn voor de sport in Nederland, zeker met wat Michael en Raymond hebben gedaan en wat ik nu probeer te doen."