"Backstage beste vrienden, op het podium niet" - Jonny Clayton over speciale band en rivaliteit met Gerwyn Price

Donderdagavond begint een nieuwe editie van de Premier League Darts, en Clayton staat opnieuw op het podium waar hij zich het meest thuis voelt. Na een jaar afwezigheid is de Welshman terug. En hij heeft volgens zichzelf een punt om te bewijzen.

"Geweldig om terug te zijn", zegt Clayton zichtbaar tevreden. "Ik heb lang genoeg geklaagd dat ik er niet in zat. Nu ben ik terug, met een glimlach op mijn gezicht, en om mezelf te bewijzen. Ik heb altijd gezegd dat ik erbij had moeten zitten, dus nu moet ik laten zien waarom."

Dat Clayton het afgelopen jaar niet onder stoelen of banken heeft gestoken hoe graag hij in de Premier League wilde spelen, maakt zijn terugkeer des te opvallender. De Welshman is dan ook extra gemotiveerd na zijn eerdere afwezigheid. "Ja, natuurlijk. Als je praat, moet je het ook laten zien, toch? Ik heb gezegd dat ik erin hoorde. Nu moet ik dat bewijzen. Ik ben er klaar voor."

Die vastberadenheid is niet uit de lucht gegrepen. Claytons staat van dienst in de Premier League is indrukwekkend: drie deelnames, drie keer Finals Night. "Drie uit drie is fantastisch", zegt hij nuchter. "Hopelijk wordt dit mijn vierde Premier League en mijn vierde Finals Night. En wie weet, misschien wel mijn tweede titel."

De finaleavond in de O2 Arena is voor Clayton geen eindstation om over te praten, maar een logisch doel. "Ik ga daarheen om te spelen, niet om te kijken", klinkt het zelfverzekerd. "Dat zit wel in mijn hoofd."

Toch was die vanzelfsprekendheid er niet altijd. Vooral de afwezigheid in het vorige seizoen hakte erin. "Ik ga niet liegen. Ik dacht echt dat ik een goede kans had om erbij te zijn. Het jaar daarvoor mocht ik niet klagen, maar vorig jaar deed het pijn. Dat was een echte klap."

Juist dat gemis bleek de brandstof voor een sterk seizoen. "Ik wilde terug. Dit is mijn favoriete toernooi van allemaal. De Premier League brengt het beste in mij naar boven. Ik ben terug, en nu heb ik weer iets te bewijzen."

Waarom juist deze competitie zo goed bij hem past, kan Clayton haarfijn uitleggen. "Ik hou van het format. Ik hou van de verschillende zalen, de verschillende steden. En vooral: je speelt elke week tegen de besten ter wereld. Als je in de Premier League zit, speel je alleen maar tegen de top. Dat is precies wat ik wil."

Een van die toppers is Gerwyn Price, met wie Clayton door de jaren heen een bijzondere band heeft opgebouwd. De twee Welshmen trainen samen, reizen samen, maar zijn op het podium elkaars tegenpolen. "Wat Gerwyn laatst zei, daar had hij helemaal gelijk in", vertelt Clayton. "Op het podium zijn er geen vrienden. Backstage wel, daar blijven we beste vrienden. Maar op het podium gaat het om winnen."

Een interne rivaliteit? Clayton haalt zijn schouders op. "We schudden elkaar de hand, en daarna is het klaar met lachen. Hopelijk is het dit keer mijn moment." Onenigheid is er echter nooit geweest. "Nee, nooit. En eerlijk gezegd wil ik dat ook zo houden. Ik ga het podium op om darts te spelen. Als ik goed genoeg ben, win ik. Zo niet, dan probeer ik het de volgende keer weer."

Die houding typeert Clayton. Respect voor tegenstanders staat voorop. "Ik heb nog nooit ruzie gehad met iemand op het circuit. Ik heb respect voor iedereen tegen wie ik speel. En zeker voor mijn trainingspartner."

De Premier League staat bekend als een slijtageslag. Zestien weken lang, elke donderdagavond, de beste spelers ter wereld tegenover elkaar. Clayton weet wat hem te wachten staat. "Als je je niveau niet haalt, heb je een goede kans om te verliezen. De concentratie moet elke week top zijn. Zestien weken tegen de besten… het is zwaar. Maar op een of andere manier kom ik er altijd doorheen. Hopelijk dit jaar weer."

Op voorhand worden vaak de eerste twee plaatsen als 'zeker' bestempeld, de rest zou openliggen. Clayton wil daar niets van weten. "Nee, zo kijk ik er niet naar. Als ik mijn werk goed doe, ben ik moeilijk te stoppen. Doe ik dat niet, dan staan er genoeg anderen klaar om je te verslaan."

Hij haalt een voorbeeld aan om te illustreren hoe onvoorspelbaar darts kan zijn. "Er werd gezegd dat twee spelers het WK zouden domineren. Dat gebeurde ook niet. Darts is een raar spel. Iedereen probeert die avond te winnen en de laatste vier te halen. Wie weet?"

Clayton begint deze campagne niet alleen als deelnemer, maar ook als voormalig kampioen. En dat voelt anders, erkent hij. "Eerlijk gezegd ben ik nu zenuwachtiger dan bij mijn eerste deelname. Toen was er geen druk. Niemand gaf iets om Jonny Clayton. Ik had de Masters gewonnen en werd geselecteerd. Dat was het."

Nu ligt dat anders. "Als voormalig winnaar ligt de lat hoger. Maar ik heb toen laten zien wat ik kan, en hopelijk kan ik dat opnieuw." Op de vraag hoe een eventuele finale tegen Price ontvangen zou worden door het publiek, blijft Clayton realistisch. "Ik denk dat het publiek dan aan beide kanten zou staan. Geen favoriet, maar respect voor darts. Dat zou mooi zijn."

In een tijd waarin jonge spelers steeds sneller doorbreken, klinkt regelmatig de vraag of darts 'verjongd' wordt. Clayton lacht. "Ik ben nog niet zó oud", grapt hij, om vervolgens serieus te worden. "Is er een leeftijdsgrens in darts? Ik denk het niet."

Hij wijst op Gary Anderson als voorbeeld. "Kijk naar Gary. Hij speelt fantastisch. Als het werkt, werkt het. Jong zijn is geen garantie, ouder zijn geen nadeel. We hebben misschien wat meer ervaring. Dat kan helpen."

Tijdens de mediadag valt vooral Claytons enthousiasme op. "Ik heb een grote glimlach op mijn gezicht. Ik wil hier zijn. Bij sommige toernooien denk je: 'Niet alweer.' Maar deze… ik kan niet wachten."

Die honger wordt gevoed door recente prestaties, onder meer op de Masters, waar hij nipt verloor van Price. "Niet alleen dat toernooi", nuanceert Clayton. "Kijk naar vorig jaar. Mijn prestaties worden weer beter. Er is altijd ruimte voor verbetering, maar als ik mijn spel speel, ben ik moeilijk te stoppen."

Hij is realistisch over winst en verlies. "Mijn fouten kosten me wedstrijden, niet die van iemand anders. Als iemand een hogere gemiddelde gooit en beter speelt, dan heeft hij het simpelweg beter gedaan dan ik."

Op de eerste avond wacht direct een test: Josh Rock. De jonge debutant noemde Clayton al 'de oude rot' en suggereerde met een knipoog dat hij misschien wat roestig zou zijn. Clayton kan erom lachen. "Die brutale donder", grijnst hij. "Maar eerlijk: hij is een geweldige speler. Vol energie, vol vertrouwen. Hij is er klaar voor."

Toch rekent Clayton op zijn ervaring. "Hopelijk helpt dat me door die wedstrijd." Over zenuwen is hij duidelijk: "We zullen allemaal nerveus zijn. Het is de eerste wedstrijd van de Premier League. Niemand wil die verliezen. Eén van ons gaat verliezen, zo simpel is het. We spelen tot zes legs, en hopelijk is het mijn avond."

Dat Clayton bij de bookmakers lager wordt ingeschat dan sommige anderen, steekt hem. "Het motiveert me", geeft hij toe. "Mensen lijken mij minder hoog in te schatten dan anderen. Dat doet pijn. Ik heb hier eerder gepresteerd, ik ben nummer vijf van de wereld geweest." En juist dat gevoel – onderschat worden – kan gevaarlijk zijn voor zijn tegenstanders. "We zullen het zien op Finals Night", zegt hij met een veelzeggende glimlach.