Phil Taylor wist al jaren vóór zijn officiële afscheid dat zijn imposante loopbaan langzaam richting het einde ging. De 16-voudig wereldkampioen vertelde in de
Double Tops Podcast dat vooral één moment tijdens de World Matchplay van 2013 hem deed beseffen dat het tijdperk van ‘The Power’ op zijn laatste benen liep.
Taylor nam in 2018 afscheid van de PDC-tour, maar gaf toe dat hij intern al veel eerder begonnen was met afbouwen. Tijdens een partij tegen Terry Jenkins in Blackpool viel hem iets op dat hij nooit eerder zo sterk had gevoeld.
“Ik wist nooit precies wanneer, of zelfs óf, ik wilde stoppen. Maar mij werd altijd verteld dat je op een ochtend wakker wordt en gewoon weet dat het genoeg is geweest,” aldus Taylor. “Ik speelde tegen Terry Jenkins op de World Matchplay. Ik vond altijd dat het publiek daar het beste was dat er bestond.”
Juist daarom kwam het besef extra hard binnen. “Dat waren echte dartsliefhebbers. Ik keek tijdens mijn wedstrijd om me heen en de sfeer was niet meer zoals vroeger. Dat was de eerste keer dat ik dacht: dit klopt niet en mijn carrière loopt ten einde.”
Taylor veroverde zijn eerste wereldtitel in 1995 en groeide vervolgens uit tot de meest dominante speler die de sport ooit heeft gekend. In de jaren daarna veranderde ook het publiek in de dartsarena’s. Waar vroeger de nadruk lag op fanatieke supporters van de sport zelf, verschoof dat steeds meer richting entertainment, verkleedpartijen en feestpubliek.
Volgens Taylor speelde die verandering mee in zijn besluit om afscheid te nemen. “Ik was niet gewend aan dat nieuwe publiek, met iedereen aan de bar en verkleed in gekke kostuums. Ik denk dat dat nu op het WK ook zo is.”
De Engelsman gaf daarbij aan dat hij zich moeilijk kan vinden in de moderne omgeving van topsport en media. “Ik zou het lastig vinden om commentator te zijn of zo’n andere rol te hebben, omdat ik altijd gewend ben geweest om gewoon te zeggen wat ik denk. Dat kan tegenwoordig niet meer.”
Hoewel Taylor in 2013 al voelde dat het einde naderde, bleef hij nog vijf jaar actief op de grootste televisietoernooien. In 2018 sloot hij zijn carrière op het hoogste niveau definitief af. Later keerde hij nog kort terug op de seniorentour, waar hij vanaf 2022 opnieuw in actie kwam.
Ook dat hoofdstuk kwam uiteindelijk ten einde. In 2025 besloot Taylor definitief te stoppen door fysieke problemen. Heupklachten en achteruitgaand zicht maakten verder spelen onmogelijk.
Douche als buurtattractie
Taylor vertelde daarnaast ook nog een leuk verhaal over waaraan hij zijn eerste prijzengeld uitgaf. Het leidde volgens het Engelse dartsicoon zelfs tot een lucratief verdienmodel in zijn eigen straat.
Taylor won in zijn jonge jaren een toernooi en streek daarmee 500 pond op. Voor de darter uit Stoke-on-Trent was dat destijds een enorm bedrag. Hij besloot zichzelf iets te gunnen wat in zijn omgeving nog nauwelijks iemand had: een luxe power shower.
“Geld was in het begin mijn motivatie, want ik had natuurlijk geen geld”, vertelde Taylor. “De eerste keer dat ik won, volgens mij was het 500 pond, kocht ik een douche bij British Gas. Niemand had zo'n douche.” De aankoop trok al snel de aandacht in de buurt. “Ik had zo’n power shower waar je op een knop drukte, enorm ding. De hele straat stond aan de deur.”
Taylor zag er de humor wel van in. Buren kwamen vragen of ze zijn nieuwe aanwinst mochten bekijken. “‘Phil, mag ik even naar je douche kijken?’ Ja hoor, kom binnen”, vertelde hij lachend.
Toen presentator JaackMaate grapte dat Taylor eigenlijk vijf pond toegang had moeten vragen, kwam de oud-wereldkampioen met een typisch antwoord. “Dat deed ik! Geweldig. 500 pond was toen veel geld.”
Eerste wereldtitel leverde verwarring op
Ook na zijn eerste wereldtitel bleef het contrast tussen zijn sportieve succes en het gewone leven thuis groot. Taylor verdiende met die eerste wereldtitel 24.000 pond, maar zijn buren dachten dat hij dat bedrag letterlijk in handen had gekregen.
“Toen ik mijn eerste WK won, was dat 24.000 pond. Mijn buren stonden weer aan de deur: ‘Phil, mogen we dat geld zien? Ik heb nog nooit 24.000 pond gezien.’”
Taylor moest uitleggen dat het prijzengeld niet in contanten was uitbetaald. “Ik zei: ‘Ik heb het niet, het staat op de bank, het is een cheque.’ Ze dachten dat ik een koffer vol geld had gekregen, alsof ik een bankrover was of zo. Geweldig. Ik zei: ‘Ik heb het niet.’”
Harde opvoeding vormde mentaliteit
Taylor vertelde dat zijn winnaarsmentaliteit deels voortkwam uit zijn opvoeding. Thuis was er weinig ruimte voor klagen. “Als ik tegen mijn moeder had gezegd dat ik mentale problemen had, had ze gezegd: ben je een man of een muis? Ga door.”
Volgens Taylor was dat de mentaliteit waarmee hij opgroeide. “Gewoon slikken en doorgaan. Je hebt een gezin om voor te zorgen.” Ook uitslapen of blijven liggen was er niet bij. “Je kon ook niet in bed blijven liggen. Toen ik werkte, werkte ik zeven dagen per week.”
Ook zijn vader speelde een grote rol in zijn instelling. Successen vieren mocht, maar nooit te lang. “Mijn vader zei altijd: goed, je hebt dat gewonnen, zet die beker daar neer en maak je klaar voor de volgende. Want je bent maar zo goed als je volgende toernooi.”
Die mentaliteit werd later het handelsmerk van Taylor. Zelfs na wereldtitels moest de focus meteen weer vooruit. “Als je het WK wint en daarna verlies je op een Players Championship, dan word je afgebrand.”