"Ik heb gehuild" – Martin Schindler openhartig over periode met faalangst en het dieptepunt van zijn carrière

Martin Schindler, de nummer één van Duitsland en momenteel vijftiende op de wereldranglijst, heeft zich de afgelopen jaren stevig in de mondiale top genesteld. Die positie kwam er echter niet zonder slag of stoot. In de podcast Tops & Tales van PDC-scheidsrechter Huw Ware gaf de 29-jarige Duitser een opvallend open inkijk in zijn loopbaan, waarin faalangst, mentale worstelingen en een cruciaal kantelpunt centraal stonden.

Schindlers eerste jaren op de Pro Tour, tussen 2017 en 2021, stonden vooral in het teken van mentale groei. Na het behalen van zijn eerste Tour Card via Q-School in 2017 volgde eind 2020 een harde klap: het verlies van zijn proflicentie. Achteraf beschouwt Schindler juist die periode als beslissend voor zijn ontwikkeling.

"Ik moest ontzettend veel leren. Ik heb vooral met mezelf gevochten — met de vraag: hoor ik hier thuis, of niet?" blikt hij terug. In die jaren werkte hij zichzelf vaak tegen, maar juist die fase heeft hem gevormd. "En eerlijk gezegd heeft het me enorm geholpen dat ik eind 2020 mijn Tour Card ben kwijtgeraakt."

Het verlies van de Tour Card deed Schindler veel pijn. "Het was natuurlijk geen fijn gevoel. Ik heb tot de laatste seconde alles gegeven om te zorgen dat ik hem niet zou verliezen", zegt hij. Maar soms valt het onvermijdelijke niet te voorkomen. Doorslaggevend was hoe hij met de situatie is omgegaan.

Voor Q-School 2021 begon hij bewust zonder druk aan het toernoi. "Ik heb tegen mezelf gezegd: ik ga het proberen. Als het lukt, dan lukt het – en zo niet, dan niet." Een houding die de sleutel tot succes bleek. Schindler pakte op Q-School niet alleen overtuigend zijn Tour Card terug, maar schitterde ook met een 9-darter en noteerde met 123,5 punten zijn hoogste gemiddelde ooit.

Ondanks het tijdelijke einde van zijn profcarrière bleef Schindler opmerkelijk kalm. Hij sloot nooit uit om terug te keren naar darts – los van de uitkomst van Q-School. "Ik heb me ontspannen en gezegd: als het nu niet lukt, dan misschien volgend jaar. Ik heb mezelf geen druk opgelegd en niet gedacht: nu of nooit."

Hij was ervan overtuigd dat er altijd een plan B zou zijn geweest. "Ik had mijn weg wel gevonden. Maar ik heb die Tour Card teruggewonnen – en toen begon alles te lopen."

Schindler kende in 2020 een mentaal zware periode. Een periode waarin zeges en nederlagen buitenproportioneel zwaar voelden. "Ik speelde, won een wedstrijd, verloor daarna – en de hele dag was verpest", zegt hij. Deze tijd kan hij daar veel beter mee omgaan.

Destijds daarentegen was zijn hoofd voortdurend 'aan het malen'. "Mijn gedachten sprongen naar Wolverhampton, naar Birmingham, naar Londen – alles sloeg op hol." Tegelijkertijd ziet Schindler nu de waarde van die fase. Juist in die momenten groeide hij het meest. "Als je alleen maar wint, ga je niet aan jezelf twijfel. Maar als je aan jezelf twijfelt, dan vind je manieren om beter te worden. En dat moest ik leren."

Hoe zwaar die tijd werkelijk was, maakte Schindler duidelijk met een zeer persoonlijke herinnering. | Ik heb gehuild. Niet in het vliegtuig of op openbare plekken – maar ik heb gehuild." Vooral één wedstrijd is hem bijgebleven: tegen Glen Durrant. "Hij gooide een gemiddelde van 83, niet goed – en toch had ik geen kans."

Na de wedstrijd zat Schindler alleen in de auto op de parkeerplaats. "Ik heb gewoon gehuild, omdat ik in 2020 zoveel beter wilde spelen – maar ik kon het niet. Ik kon het gewoon niet." Ook daar heeft hij van geleerd. "Soms kun je zulke dingen niet voorkomen. Je moet je erdoorheen knokken."

Vandaag staat Martin Schindler stevig in zijn schoenen – sportief én mentaal. De openheid waarmee hij in de podcast over twijfel, tranen en zelfreflectie spreekt, laat een gerijpte prof zien die weet waar hij vandaan komt. En misschien verklaren juist die ervaringen waarom Schindler inmiddels niet alleen Duitslands nummer één is, maar wereldwijd ook tot de beste 16 darters van het PDC-circuit behoort.