"Ik heb mijn ogen uit mijn kop gehuild" - Van den Bergh blikt terug op een jaar waarin darts 'meer afzien dan genieten' werd

Dimitri van den Bergh was onlangs te gast in de Tops & Tales-podcast van PDC-scheidsrechter Huw Ware. De voormalig winnaar van de World Matchplay blikte daarin onder andere terug op afgelopen jaar, waar hij zichzelf naar eigen zeggen 'even kwijt raakte'.

Van den Bergh raakte in een serieuze dip in 2025 en besloot uiteindelijk om zijn pijlen de laatste maanden van het jaar niet meer aan te raken tot het WK Darts, in de hoop daar weer met een schone lei te kunnen beginnen. Dat ging echter niet zoals gehoopt, want in Alexandra Palace besloot hij zijn rampzalige jaar met een kansloze 3-0 nederlaag tegen de Schot Darren Beveridge.

Wanneer Ware vraagt hoe hij terugkijkt op 2025, is Van den Bergh duidelijk met zijn antwoord: "Een jaar van worstelingen. Een jaar van je pad opnieuw vinden. Een jaar van opnieuw beginnen."

Hij zegt dat hij een deel van de liefde voor de sport verloor door waar hij zelf doorheen ging. "Ik was nog altijd met mezelf aan het vechten. Maar er was een periode dat ik tegen mezelf werkte. En op een bepaald moment dacht ik: ik moet weg, het wordt te veel."

Die beslissing – een break nemen en een toernooi verlaten – noemt hij achteraf de juiste keuze. In de laatste maanden heeft hij weer hard gewerkt. Maar hij benadrukt: hij wil het vooral voor zichzelf terugzien. "Ik moet het mezelf opnieuw tonen."

Ware verwijst naar het moment in Rosmalen, waar Van den Bergh zich terugtrok. Van den Bergh vertelt hoe zwaar dat was. "Ik heb mijn ogen uit mijn kop gehuild." Hij stapte naar wedstrijdleider Keith Dicks en zei dat hij zich wilde terugtrekken. De reactie van de PDC raakte hem: meteen kwamen er vragen of het goed ging, of ze iets konden doen, dat ze er voor hem waren. "Ik kreeg zoveel steun en respect. Ze respecteerden mijn keuze."

En hij zegt iets dat je niet vaak zo direct hoort van een topsporter: "Ik ben niet bang. Ik heb emoties. Ik ben niet bang om die te tonen: dit ben ik, de echte ik. En wie denkt dat ik soft ben, dat is oké. Ik denk dat ik een man ben door mijn emoties te tonen."

Hij moest weer van de sport gaan genieten, en het niet meer als een lijdensweg zien. "Het was meer afzien dan genieten – en darts moet genieten zijn."

Was dat een van zijn ergste dieptepunten in zijn carrière? "Ja", zegt hij. "Hét dieptepunt in mijn carrière, om echt weg te stappen." Niet omdat hij wilde stoppen, maar omdat hij ruimte nodig had. "Die stap terug was geen opgeven. Die stap terug was mezelf ruimte en tijd geven om sterker terug te komen en twee stappen vooruit te zetten."

Sinds zijn comeback voelt hij zich beter, zegt hij. Hij leeft gezonder, zorgt beter voor zijn lichaam en probeert positiever te denken. Ook de mensen om hem heen zien een verschil. "Als zij dat zeggen, dan ben ik zeker van mijzelf."

Maar hij is eerlijk: om écht weer te geloven heeft hij een tastbaar referentiepunt nodig. "Ik denk dat ik een goede overwinning nodig heb. Een goede wedstrijd, om tegen mezelf te zeggen: daarom heb je hard gewerkt. Daarom heb je alles opgeofferd."

Hij klinkt tegelijk ambitieus én geduldig. "Het gaat komen. Het gaat gebeuren." Wanneer? Op het WK? Volgend jaar? "Dat maakt niet uit."

Zijn concrete doel is echter duidelijk: "Terug in de top 16 komen." En op langere termijn: wereldkampioen worden, majors winnen, blijven genieten van wat hij graag doet. En, typisch Van den Bergh: "Terwijl ik dat doe, andere mensen doen glimlachen."