"Ik kan koken. Ik kan alles zelf, behalve strijken" - Michael van Gerwen is één van de weinig topdarters die zelf achter het fornuis staat

Het leven van een profdarter lijkt voor buitenstaanders misschien eenvoudig: een paar pijlen gooien, wat reizen, en hier en daar een titel meepikken. Maar achter de schermen schuilt een heel andere realiteit. De kalender zit overvol, met Pro Tours tijdens de week, European Tours en majors van vrijdag tot zondag, en tussendoor nog exhibitietoernooien. Voeg daar urenlange verplaatsingen, hotelovernachtingen en onregelmatige schema’s aan toe, en je krijgt een levensstijl die verre van ideaal is — zeker als het op voeding aankomt.

Een vaak onderschat aspect van het profbestaan in de dartswereld is hoe moeilijk het is om gezond te eten. Spelers leven letterlijk uit hun koffer en zijn zelden thuis. De keuken, voor velen dé plek waar gezonde gewoontes ontstaan, blijft daardoor vaak onbenut. Dat heeft zijn gevolgen, zo geven verschillende topspelers zelf toe.

Jonny Clayton, inmiddels een gevestigde naam en nog altijd bij de wereldtop, is opvallend eerlijk over zijn eetpatroon. “Mijn dieet is niet te best”, zegt hij met een lach tegenover VTM. “Als iets er goed uitziet, eet ik het. Misschien is dat niet zo best. Maar ik ben inmiddels 51 jaar oud. Dus als ik ergens zin in heb, eet ik het gewoon. Ik hou van eten, ik hou van kebab.” Het typeert de nuchtere houding van veel darters: genieten staat centraal, en discipline komt vaak op de tweede plaats.

Ook Gerwyn Price, een van de meest gedreven spelers op de tour, herkent het probleem. Toch heeft hij de afgelopen jaren een indrukwekkende transformatie doorgemaakt. Hij verloor meer dan vijftien kilo en probeert bewuster met voeding om te gaan. Opvallend genoeg lukt hem dat soms beter onderweg dan thuis. “Ik heb de neiging om altijd naar dezelfde eettentjes te gaan”, vertelt hij. “Maar als ik thuis ben, ga ik naar de ‘rubbish cupboard’. Chips, chocolade... Dus ik eet momenteel net gezonder als ik weg van huis ben. Steak, Nando’s…” Het illustreert hoe routine — zelfs op reis — kan helpen om betere keuzes te maken.

Niet iedereen deelt die ervaring. Stephen Bunting wijst op een praktisch probleem dat veel darters herkennen: timing. “Het is soms echt lastig”, zegt hij. “Want er zijn toernooien waar je niet klaar bent voor negen of tien uur ’s avonds. En dan zijn veel gezonde restaurants al dicht.” Op dat moment blijven er vaak nog maar een paar opties over: fastfood, roomservice of snacks. Niet bepaald de ideale brandstof voor topsporters.

Voor de jonge generatie, met spelers als Luke Littler, is die verleiding minstens even groot. “Het is heel verleidelijk voor ons”, geeft hij toe. “Er valt op zo’n tijdstippen niks gezonds te eten.” Toch probeert hij het thuis enigszins te compenseren. “Thuis valt dat te compenseren, daar eten we gewoon standaard maaltijden. Of we gaan uit eten en nemen iets relatief gezonds, zoals kip met rijst.”

Opvallend is dat Littler zelf nauwelijks in de keuken staat. “Koken? Ik ken er totaal niets van”, zegt hij zonder schaamte. “Ik heb echt geen idee hoe ik iets moet klaarmaken. Misschien wat toast, maar dat is het dan ook.” Het onderstreept een bredere trend: veel darters zijn afhankelijk van anderen — partners, familie of restaurants — voor hun maaltijden.

Michael van Gerwen, jarenlang de dominante speler in het circuit, erkent dat gezond leven op de tour een uitdaging blijft. “Op de tour is dat lastig, moet ik toegeven”, zegt hij. “Maar het is heel belangrijk dat je dat thuis goed kunt compenseren en tegelijk goed beweegt.” Voor Van Gerwen ligt de sleutel dus in balans: accepteren dat het onderweg niet perfect is, maar thuis de juiste keuzes maken.

Hij is overigens een van de weinigen die wél aangeeft te kunnen koken. “Vooral als de kinderen thuis zijn”, legt hij uit. “Als ik zelf thuis ben, ga ik liever uit eten. Ik kan koken. Ik kan alles zelf.” Met een knipoog voegt hij eraan toe: “Eén ding doe ik niet thuis, en dat is strijken. Voor de rest doe ik alles zelf.” Het typeert zijn praktische instelling: hij kan het, maar kiest er niet altijd voor.

Voor anderen ligt de verantwoordelijkheid duidelijk elders. Gian van Veen laat het koken grotendeels over aan zijn partner. “Koken? Nee, dat doe ik niet”, zegt hij lachend. “Mijn vriendin heeft een opleiding chef-kok gedaan. Dat is ideaal, zij kan heerlijk voor mij koken.” Het is een luxe die niet iedereen heeft, maar wel aantoont hoe belangrijk een stabiele thuisbasis kan zijn.

Luke Humphries, daarentegen, behoort tot de minderheid die echt plezier haalt uit koken. Voor hem is het zelfs een manier om te ontspannen na drukke weken op de Tour. “Als ik thuis ben, denk ik er nog niet aan om te gaan eten of iets te laten brengen”, vertelt hij. “Als ik na drie of vier dagen thuiskom en ik heb maar kort de tijd, dan wil ik juist lekkere en voedzame dingen koken die goed voor me zijn.”

Hij ziet koken niet alleen als noodzaak, maar als een bewuste keuze. “Ik ga niet zeggen dat ik een geweldige chef ben die alles kan maken, maar ik kook wel thuis. Pasta’s maak ik goed, maar eigenlijk alles wat voedzaam is voor mij, mijn partner en de kids. Dat doe ik graag als ik thuis ben.” In een sport waar routine en focus cruciaal zijn, lijkt Humphries daarin een manier te hebben gevonden om controle te houden over zijn levensstijl.

Josh Rock zit ergens tussenin. Hij kan wel koken, maar vertrouwt liever op zijn vrouw. “Ik kan zelf ook koken, maar zij doet het beter dan ik”, geeft hij toe. “Ze kookt graag Italiaans, zoals spaghetti bolognaise — een van mijn favoriete gerechten. Zij geniet van koken, en ik let op de kinderen terwijl zij in de keuken staat.” Het is een verdeling van taken die voor hem perfect werkt.

Wat al deze verhalen gemeen hebben, is dat het leven op de dartstour verre van ideaal is voor een gezonde levensstijl. Lange dagen, late wedstrijden en beperkte opties maken het moeilijk om consequent goede keuzes te maken. Fastfood is vaak geen bewuste keuze, maar eerder een praktische oplossing.

Toch groeit het besef dat voeding en fysieke conditie steeds belangrijker worden in de sport. Waar darts vroeger bekendstond om bierbuiken en ongezonde gewoontes, is er vandaag een duidelijke evolutie zichtbaar. Spelers als Price en Van Gerwen tonen dat een betere levensstijl ook kan bijdragen aan prestaties.

De realiteit blijft echter dat perfectie onhaalbaar is. Zelfs de meest gedisciplineerde spelers moeten improviseren en compromissen sluiten. Het verschil zit vaak in wat er gebeurt buiten de tour: thuis, in de weinige dagen van rust die ze hebben.