“Ik liet het verleden los en begon weer te genieten” - Achtste poging was eindelijk de goede voor Niall Culleton op Q-School

Na jaren van net-niet, teleurstellingen en mentale worstelingen is Niall Culleton er eindelijk in geslaagd: de Ier heeft zijn felbegeerde PDC Tour Card binnen. Acht pogingen had hij nodig op Q-School, maar januari 2026 werd uiteindelijk de maand waarin alles op zijn plek viel. Voor Culleton voelt het niet als een verrassing, eerder als de logische uitkomst van een proces waarin hij zichzelf opnieuw moest uitvinden — als speler én als mens.

“Het was een goede januari,” vertelt Culleton nuchter. “Kerst was rustig, veel trainen, en ik had de ADC Global Championships rond die periode. De finales waren letterlijk de dag vóór Q-School. Als je het dan afsluit met een PDC Tour Card, kun je niet klagen.”

Wie het Q-School-circuit volgt, kent de naam Culleton al langer. De Ier stond meermaals op een haar na van succes. Eén wedstrijd, soms zelfs één pijl, scheidde hem eerder al van een Tour Card. Toch voelde deze editie anders. “Ik wist dat ik klaar was,” zegt hij. “De maanden ervoor speelde ik gewoon goed genoeg. Het ging er alleen om of ik het op die dagen kon laten zien. Ik had het werk gedaan, ik had het vertrouwen in mijn spel teruggevonden. Dat gaf rust.”

Opvallend is dat Culleton dit jaar niet werd achtervolgd door eerdere mislukkingen. Waar die in het verleden zwaar op hem drukten, slaagde hij er nu in die bagage los te laten. “Dat was iets waar ik bewust aan gewerkt heb. Vorig jaar was een dieptepunt. Ik kwalificeerde me niet eens voor de laatste fase van Q-School en speelde het hele jaar geen Challenge Tour. Dat was een wake-upcall.”

Die teleurstelling bleek achteraf een keerpunt. Culleton besloot afstand te nemen, zowel mentaal als praktisch. “Ik moest dingen veranderen: mijn mindset, mijn materiaal, mezelf. Het belangrijkste was dat ik het plezier in darten terug moest vinden. Op een gegeven moment ging ik naar Engeland en dacht ik alleen maar aan alles wat ik eerder had gemist of net niet had gehaald. Dat werkt verlammend.”

De oplossing bleek verrassend eenvoudig: terug naar de basis. Andere darts, standaard flights, standaard punten. “Mijn oude set voelde gewoon niet meer goed. Toen ik dat veranderde en mentaal ook wat ballast liet vallen, begon alles weer te kloppen. Na drie of vier maanden voelde darten weer comfortabel. En dat zie je terug op het bord.”

Met hernieuwd vertrouwen kijkt Culleton nu vooruit naar zijn eerste volledige seizoen op de PDC Pro Tour. Bang is hij niet. “Ik weet hoe ik gooi. En ik denk dat mijn spel beter wordt zodra ik vaker tegen de absolute top speelt. Het is ook een kwestie van wennen aan de omgeving, aan het niveau. Maar ik geloof echt dat ik daar kan meedraaien.”

Grote doelstellingen spreekt hij bewust nog niet uit. Eerst landen, dan bouwen. “Eerst maar eens een paar wedstrijden winnen op de Pro Tour en zien waar ik sta. Het besef dat ik een Tour Card heb, is er eerlijk gezegd nog niet helemaal. Je gaat naar Q-School om een klus te klaren. Dat is gelukt. Nu begint het echte werk.”

Zoals bij veel nieuwe Tour Card-houders is ook voor Culleton de financiële realiteit een factor. Hij blijft voorlopig werken naast het darten. “Als ik geen toernooien heb, werk ik gewoon fulltime. In weken mét darts werk ik wat dagen. Je moet realistisch zijn: prijzengeld is niet gegarandeerd. Werken houdt me ook met beide voeten op de grond.”

Zijn werkgever speelt daarin een belangrijke rol. “Mijn baas zei letterlijk: ‘Je kunt dit niet half doen. Ga ervoor, wij regelen het hier wel.’ Dat geeft enorme rust.”

Als timmerman heeft Culleton bovendien flexibiliteit. “Ik kan altijd wel ergens aan de slag. Dat helpt.”

De steun vanuit zijn omgeving én vanuit de Ierse dartswereld is groot. Na het behalen van zijn Tour Card stond zijn telefoon roodgloeiend. “Ik kon mijn vrouw en mijn moeder pas twee uur later bellen. Mijn telefoon liep vast van de berichten,” lacht hij.

Culleton benadrukt hoe belangrijk darts is in Ierland, maar plaatst ook een kritische noot. Volgens hem mist het land kansen door het gebrek aan PDC-toernooien op eigen bodem. “We hadden vroeger kwalificatietoernooien richting de World Grand Prix. Dat is allemaal weggevallen. Het zou fantastisch zijn als er weer Euro Tour-kwalificaties of zelfs een Pro Tour-weekend in Ierland komt. Er is zóveel talent hier.”

Volgens Culleton zouden zulke toernooien een enorme impuls geven. “Niet iedereen pakt direct een Tour Card. Maar via Euro Tours of qualifiers kun je spelers laten proeven van het niveau. Die kans is er nu te weinig.”

Op de tour zelf voelt Culleton zich niet alleen. Hij trekt veel op met Shane McGuirk, met wie hij samen reist en kamers deelt. Daarnaast is er een hechte Ierse kern met onder anderen William O’Connor en Brendan Dolan.

Over O’Connor is hij uitgesproken positief. “William is enorm belangrijk voor Iers darts. Hij is zichtbaar, doet veel exhibities, steunt jonge spelers. Hij stuurt berichtjes, nodigt je uit om te trainen. Dat soort mensen heb je nodig.”

De gedachte aan een mogelijke plek in de World Cup of Darts leeft wel, maar blijft voor nu toekomstmuziek. “Je hebt William en Keane Barry al boven ons in de ranking. Dan komen Shane, ikzelf en Stephen Rosney er nu bij. Het hangt allemaal af van prestaties. Maar alleen al dat het een realistische droom is, zegt genoeg.”

Voor Niall Culleton voelt deze Tour Card als meer dan alleen een sportief succes. Het is de beloning voor doorzettingsvermogen, zelfreflectie en het lef om opnieuw te beginnen.

“Ik wil genieten,” besluit hij. “Als mijn darts er zijn, weet ik dat ik kan presteren. Nu is het zaak om dat eruit te halen.”