Shane McGuirk heeft zijn naam definitief gevestigd in het professionele darts door op
Q-School zijn felbegeerde
PDC Tour Card te veroveren. Voor de Ier betekende het niet alleen sportief succes, maar ook een emotioneel hoogtepunt na jaren van net tekortkomen, tegenslagen en mentale druk. De ontlading was groot, de weg ernaartoe lang en zwaar, en het beslissende moment zelfs niet zonder drama.
De allesbeslissende wedstrijd kende namelijk een opmerkelijk materiaalincident. Al vroeg in de partij brak bij McGuirk een dartpunt af, een zeldzaam maar potentieel ontwrichtend probleem op zo’n cruciaal moment. Toch bleef de voormalige WDF-wereldkampioen opvallend kalm. Zonder paniek pakte hij zijn reserve set en speelde onverstoorbaar verder.
"Materiaalpech ontspande me eigenlijk"
"Het brak de shaft,"
legde McGuirk na afloop uit. "Het gebeurt zelden, maar de shaft kwam er gewoon uit en brak. Ik probeerde het te repareren, maar ik kreeg het er totaal niet uit. Gelukkig had ik een reserve set, dus er was geen groot probleem. Ik gebruikte mijn reserve set en dat ontspande me eigenlijk. Het was meer zo van: ik heb nog een set darts, laten we verder met de wedstrijd. Ik ging gewoon door met de wedstrijd en hier zijn we dan."
Die koelheid typeerde zijn hele
Q-School-campagne. Waar eerdere pogingen vaak strandden onder de druk, voelde dit jaar anders. McGuirk merkte al snel dat hij vrijer speelde dan voorheen. "Vorig jaar kwam ik binnen als kersvers wereldkampioen bij de WDF en ik denk dat ik te veel druk op mezelf legde," gaf hij eerlijk toe. "Ik kwam steeds door de eerste fase en de eerste dag, maar dit jaar is ongelooflijk geweest."
Het gevoel dat het dit keer moest gebeuren, ontstond al vroeg. "We zaten buiten in de oefenruimte, ik en Greg, en we zeiden: dit is onze dag. Ik had pech, maar ik speelde goed op de eerste twee dagen, en vandaag had ik zoiets van: dit is ’m."
"Steun van het thuisfront speelde een doorslaggevende rol"
Ook de steun van het thuisfront speelde een doorslaggevende rol. Op de ochtend van de beslissende dag sprak McGuirk met zijn partner Amy, een gesprek dat hem zichtbaar kracht gaf. "Ik sprak vanmorgen met Amy en zij zei tegen me: dit is jouw kans, dit is jouw moment, dit is ons moment. Ik ben dolblij dat ik het heb gedaan voor mij en haar en iedereen thuis."
De opluchting en blijdschap waren na afloop enorm. "Ik ben absoluut in extase. Dit is een lange weg geweest de afgelopen paar jaar. Ik denk dat het winnen van de WDF mij enorm geholpen heeft — mensen zijn je naam waarschijnlijk net wat banger — en dat heb ik vandaag in mijn voordeel gebruikt om over de streep te komen."
Shane McGuirk veroverde voor het eerst in zijn carrière een PDC Tour Card
McGuirk erkende daarbij ook dat geluk soms onmisbaar is op
Q-School. Vooral zijn tweede ronde was kantje boord. "Ik heb mazzel gehad dat ik door mijn board kwam. Ik speelde Ted Evetts in mijn tweede partij vandaag en hij miste een paar darts om me te verslaan. Op een andere dag gooit hij ze waarschijnlijk. Ik weet niet wie er vandaag over me waakt, maar wie het ook is, ik dank ze."
Sterke Ierse prestaties
De
PDC Tour Card van McGuirk past in een sterke Ierse
Q-School-campagne. Een dag eerder wist ook Niall Culleton zich al te plaatsen voor de PDC-tour. "Dit was altijd het doel," aldus McGuirk. "Je wilt altijd geloven dat je goed genoeg bent voor de PDC-tour. Nu ga je de strijd aan met de Lukes, Van Gerwen, Anderson — allemaal, op regelmatige basis gedurende twee jaar."
Bang voor die uitdaging is hij allerminst. "Eerlijk gezegd: zij nemen het ook tegen mij op — zo kijk ik ernaar. Elke dag wordt anders."
Met een glimlach keek hij ook vooruit naar het gezamenlijke avontuur met Culleton. "Ik zag hem gisteren winnen en stuurde hem meteen een bericht: jij kunt niet al het plezier hebben, er moet nog iemand bijkomen. Dit is een compleet nieuw hoofdstuk voor mij en Niall. Ik kijk er enorm naar uit om binnen te komen en tegen de topjongens van de wereld te spelen. We hebben een goed team om ons heen en ik denk dat we het goed gaan doen."
Voor
Shane McGuirk is
Q-School 2025 daarmee meer dan een sportieve mijlpaal. Het is de beloning voor doorzettingsvermogen, geloof en geduld — en, zoals hij zelf zegt, “een van de beste dagen van mijn leven.”