''Ik verlies nu van spelers van wie ik in mijn beste periode niet verloor'' - Van Duijvenbode hoopt op mentaal vlak weer stappen te kunnen zetten

Dirk van Duijvenbode gelooft dat hij op de trainingsbaan inmiddels zelfs beter gooit dan tijdens zijn beste jaren. Op het podium komt dat niveau er voorlopig echter nog niet altijd uit. Dat zorgt voor frustratie bij de Nederlander, die donderdagavond tijdens de World Series of Darts Finals ternauwernood ontsnapte aan een nieuwe vroege uitschakeling.

Van Duijvenbode keek in de AFAS Live tegen Viktor Tingstrom tegen een achterstand van 3-0 en later 4-1 aan, maar wist de wedstrijd alsnog volledig om te draaien. Uiteindelijk trok 'Aubergenius' met 6-5 aan het langste eind en verzekerde hij zich daarmee van een plaats in de volgende ronde.

Juist vanwege zijn recente nederlagen in de eerste ronde begonnen er tijdens de wedstrijd twijfels door zijn hoofd te spelen. "Natuurlijk. In de eerste helft, de eerste twee legs, speelde ik eigenlijk prima. Maar vervolgens sta je met 2-0 achter en op een gegeven moment begin je toch een beetje te twijfelen", vertelde Van Duijvenbode tegenover Online Darts. "Ik had het gevoel dat ik geweldig stond te gooien en vervolgens verlies je toch. In Boedapest speelde ik bijvoorbeeld goed en verloor ik alsnog in de eerste ronde."

Die resultaten hebben volgens Van Duijvenbode onvermijdelijk invloed op het vertrouwen. "Als ik eerlijk ben, zorgt dat natuurlijk voor wat onzekerheid richting deze wedstrijd. Normaal gesproken zou je zeggen: het is oké. Maar nu denk je: ik wil niet wéér in de eerste ronde verliezen. En volgende week is ook nog de World Grand Prix."

Van Duijvenbode besloot zichzelf tijdens de wedstrijd nadrukkelijk op te peppen. Daarbij speelde ook de aanwezigheid van zijn familie een rol. Zijn partner zat in de zaal en dat gaf hem naar eigen zeggen extra motivatie om zich niet zomaar gewonnen te geven.

"Misschien sloop dat toch een beetje mijn hoofd binnen. Ik heb mezelf vervolgens opgepept met wat kreten. Mijn familie zat er ook en mijn vriendin was erbij. Dan denk je: oké, zij is nu weg bij de kinderen. De kinderen vinden dat niet leuk. Dan wil je niet dat ze dat voor niets doet. Dat gaf mij mentaal een boost."

Die omslag hielp Van Duijvenbode om zich terug in de wedstrijd te knokken. Waar hij eerder wellicht sneller had geaccepteerd dat het op dat moment niet liep, bleef hij ditmaal vechten. Uiteindelijk werd dat beloond met een plek in de volgende ronde.

De frustratie van Van Duijvenbode heeft volgens hem weinig te maken met zijn verloren halve finale op de World Matchplay. Het probleem zit vooral in het feit dat hij zelf voelt dat zijn niveau weer omhooggaat, terwijl dat nog niet structureel terug te zien is in zijn resultaten.

"Het is geen frustratie omdat ik aan de World Matchplay denk. Maar natuurlijk is er frustratie, omdat ik het gevoel heb dat ik terug ben en vervolgens blijven de resultaten uit."

Van Duijvenbode merkt daarbij een duidelijk verschil met de periode waarin hij jarenlang op een hoog niveau presteerde. Wedstrijden die hij destijds doorgaans naar zich toetrok, gaan nu regelmatig verloren.

"Ik ga het gewoon zeggen. Ik verlies nu van spelers van wie ik in mijn beste periode... Nou ja, 'prime' is misschien niet het juiste woord. Maar in de jaren waarin ik heel goed speelde, verloor ik dit soort wedstrijden niet."

Daarbij benadrukte de Nederlander dat het hem niet specifiek om de namen van zijn tegenstanders gaat. "Het gaat niet om de spelers zelf, maar om het soort wedstrijden. Vroeger, toen ik in vorm was, zakte ik eigenlijk niet onder de 97 gemiddeld. Nu speel je wedstrijden met 93 of 90 gemiddeld. Dan denk ik: wat ben je nou aan het doen, man?"

Het opmerkelijke is dat Van Duijvenbode op de trainingsbaan juist het tegenovergestelde ervaart. Daar ziet hij naar eigen zeggen voldoende bewijs dat zijn beste darts nog altijd aanwezig zijn.

"Ik begrijp het gewoon niet. Op een gegeven moment moet je het accepteren. Soms kun je, wanneer je accepteert dat je niet goed speelt, alsnog een wedstrijd winnen. Dat is eigenlijk wat ik vandaag heb gedaan. De pijlen vallen niet zoals je wilt, maar dan moet je blijven vechten."

Zijn niveau tijdens trainingen geeft Van Duijvenbode vertrouwen dat er nog veel meer mogelijk is. "De manier waarop ik train... Ik ben echt goed op de training. Echt héél goed. Tegelijkertijd weet ik dat het bijna onmogelijk is om dat niveau op het podium te laten zien, want dan zou ik bijna records breken. En natuurlijk ben ik niet de enige speler die op de training tot zulke dingen in staat is."

Juist daarom probeert hij tijdens wedstrijden steeds vaker te accepteren dat niet iedere pijl perfect zal vallen. "Soms moet je accepteren dat je niet de beste bent. Of beter gezegd: accepteren dat je op dat moment niet op je best bent of niet goed speelt. Accepteer het en ga vervolgens het gevecht aan. Volgens mij is dat precies wat ik vandaag heb gedaan."

Van Duijvenbode ziet uiteindelijk vooral op mentaal vlak nog ruimte voor verbetering. Technisch en qua trainingsniveau voelt hij zich minstens zo goed als tijdens zijn succesvolle periode, maar het vertrouwen waarmee hij destijds wedstrijden speelde, is nog niet volledig terug. "Op de training ben ik beter dan toen, maar ik denk dat ik mentaal minder goed ben dan destijds. Dat heeft tijd nodig, maar ik geloof dat ik het kan."

Van Duijvenbode weet bovendien dat hij nog niet alles doet wat hem tijdens zijn beste periode hielp. "Ik doe nog niet alles wat ik toen deed. Maar op de training heb ik soms het gevoel... Eigenlijk niet eens soms. Ik denk dat ik beter ben dan toen."

Daarmee blijft het geloof in een volledige terugkeer naar zijn oude niveau groot. Sterker nog: Van Duijvenbode denkt dat hij uiteindelijk zelfs beter kan worden dan tijdens de jaren waarin hij zich structureel met de wereldtop kon meten. "Ik moet het alleen allemaal bij elkaar zien te krijgen. En wanneer dat lukt, geloof ik dat ik beter zal zijn dan toen."