"Je bent niet aan het trainen, maar je leert enorm veel" - Wayne Mardle over zijn bijzondere methode

Wayne Mardle behoorde zelf jarenlang tot de wereldtop. Sinds hij in 2011 stopte is hij een veel gevraagd spelers voor allerlei demonstratietoernooien. Daarnaast geeft hij commentaar voor verschillende tv-zenders en is hij ook actief als coach.

Zo heeft Winmau Darts recent een nieuwe video gepost waar Mardle tips geeft. Zo pleit Mardle voor een vaak onderschatte manier om beter te worden in darts: niet altijd maar gooien, maar ook leren nadenken over het bord en verschillende uitworpen. Hij ziet veel waarde in het oefenen van finishes zonder daadwerkelijk een wedstrijd of trainingssessie te spelen. Volgens Mardle kan een darter daardoor sneller leren welke routes hij moet nemen én waar hij zich een misser kan veroorloven.

"Pak een reservebord of haal het bord van de muur en leg het op je schoot. Ga gewoon uren zitten. In plaats van televisie te kijken, pak je drie darts en ga je door de finishes van 2 tot en met 170", legt Mardle uit. Het klinkt eenvoudig, maar volgens de Engelsman is deze methode bijzonder effectief omdat een speler de verschillende situaties letterlijk voor zich ziet.

Mardle benadrukt dat het daarbij niet noodzakelijk is om de darts daadwerkelijk te gooien. Door de combinaties met de darts in de hand op het bord uit te voeren, ontwikkelt een speler volgens hem een beter visueel inzicht. "Je kunt die scenario's steeds opnieuw voor je halen. Het is visueel. Stel dat je 93 hebt. Dan kun je 57 voor 36 spelen, 19 voor 74 of 42 voor 32. Wanneer je dit met de darts in je hand doet, zie je het letterlijk voor je en leer je veel sneller."

Volgens Mardle gaat het bovendien om veel meer dan alleen het uit het hoofd leren van finishes. Spelers leren ook welke delen van het bord ze moeten vermijden en welke opties ze overhouden wanneer een eerste pijl niet op de gewenste plek terechtkomt.

Hij gebruikt opnieuw een score van 93 als voorbeeld. "Stel dat je een triple 7 raakt en 72 overlaat. Welke kant wil je dan op? Wil je naar dubbel 18? Of wil je in dezelfde buurt blijven en voor 48 gaan? Misschien wil je 60 of 36 spelen. Dat kun je allemaal doen met het bord op je schoot."

Het belangrijkste voordeel zit volgens Mardle in het ontwikkelen van een gevoel voor risico en veiligheid. "Je bent niet aan het trainen in de traditionele zin, maar je leert wel over jezelf en over het bord. Je leert waar je wilt missen. Ik ben hier de grootste voorstander van."

Dat denken in mogelijkheden is volgens Mardle cruciaal voor spelers die zich op het hoogste niveau willen ontwikkelen. Hij haalt daarbij een voorbeeld aan van 104. Volgens de voormalig Premier League-speler is er in die situatie één route die spelers zichzelf eigenlijk altijd zouden moeten geven: via 48. "Michael van Gerwen zal je dit ook vertellen. Bij 104 is er eigenlijk maar één juiste manier en dat is via 48. Als je die route niet kiest, geef je jezelf niet genoeg opties."

Wie 48 van 104 afhaalt, houdt 56 over. Daarmee zijn meerdere mogelijkheden beschikbaar, afhankelijk van de voorkeur van de speler. "Misschien houd je niet van tops. Dan kun je bijvoorbeeld via 20, 36 of 16 naar tops gaan. Je kunt zelfs twee keer 48 spelen. Als je iets in die buurt raakt, maakt het niet uit. Je kunt 104 nog steeds uitgooien."

Daar tegenover staat de route via de twintig. Die kan volgens Mardle veel gevaarlijker zijn. Wanneer een speler bij 104 voor de twintig gaat en vervolgens niet de gewenste treffer maakt, kunnen de mogelijkheden snel verdwijnen. "Bij 104 via de twintig kun je jezelf in de problemen brengen. Als je ver van de twintig afwijkt wanneer je daarvoor gaat, kun je 104 niet meer uitgooien", legt hij uit.

Juist dat soort details maakte volgens Mardle ook deel uit van zijn eigen speelstijl. Hoewel hij bekendstond als een aanvallende speler, zegt de Engelsman dat hij tijdens zijn carrière veel bezig was met wat er zou gebeuren wanneer een pijl niet precies op de gewenste plek terechtkwam. "Hoewel ik een aanvallende speler was vanwege de manier waarop ik gooide, werd ik door sommigen ook een defensieve speler genoemd. Dat kwam doordat ik altijd nadacht over de misser."

Volgens Mardle is dat een belangrijke les voor iedere darter. Een goede finish gaat immers niet alleen over de perfecte eerste pijl, maar juist over het creëren van zoveel mogelijk kansen wanneer die perfecte pijl uitblijft. Door scenario's vooraf visueel te doorlopen, kunnen spelers volgens hem leren om automatisch betere keuzes te maken wanneer de druk tijdens een wedstrijd toeneemt.

Daarmee draait zijn advies uiteindelijk om een simpel principe: ken niet alleen je finishes, maar ken ook je missers. Wie begrijpt waar hij veilig kan missen, geeft zichzelf volgens Mardle veel vaker een tweede kans om een leg alsnog af te maken.