''Laten we dat prijzengeld gewoon op één hoop gooien'' - Bagageproblemen zorgden plots voor extra prijzengeld bij Vincent van der Voort bij demo met complete wereldtop

Gian van Veen is voor zijn debuut tijdens de World Series Down Under ruim op tijd naar Nieuw-Zeeland afgereisd, maar zijn voorbereiding kreeg onderweg een onverwachte wending. De koffer van de Nederlander kwam niet aan in Auckland en bleek na het eerste gedeelte van de reis in Parijs te zijn achtergebleven. Volgens Vincent van der Voort is Van Veen bepaald niet de eerste darter die zoiets overkomt. De voormalig profdarter maakte zelf ooit een vergelijkbare situatie mee tijdens een reis met onder anderen Michael van Gerwen en Raymond van Barneveld.

Van Veen neemt zijn volgers via een vlog mee tijdens zijn avontuur aan de andere kant van de wereld. Daarin laat hij niet alleen het darten zien, maar ook hoe de spelers reizen en verblijven tijdens een dergelijke World Series-trip. Van der Voort ziet daar de charme wel van in, hoewel hij zelf geen groot liefhebber van vlogs is.

„Hij vlogt over zijn hele trip. Dat is wel leuk natuurlijk, ook voor mensen die daarin geïnteresseerd zijn. Hij laat ook een beetje privédingen zien, welke hotelkamer hij heeft en hoe hij reist. Dit wordt natuurlijk altijd door de PDC betaald. Dan is het ook wel geinig om te zien hoe Business Class eruitziet.”

Zelf behoort Van der Voort niet bepaald tot de vaste kijkers van dergelijke video's. „Ik ben niet van de vlogs”, erkent hij in de podcast Darts Draait Door.

De situatie werd een stuk vervelender toen bleek dat de bagage van Van Veen de eindbestemming niet had bereikt. Zijn koffer was al vroeg tijdens de lange reis zoekgeraakt.

„Die stond nog in Parijs. Dat was na de eerste vlucht al kwijtgeraakt. Hij zit nu in Auckland natuurlijk. Je moet hopen dat die redelijk snel die kant op komt, anders is dat gewoon echt vervelend.”

Van Veen besloot zijn probleem via social media wereldkundig te maken. Dat leverde snel een reactie van de luchtvaartmaatschappij op. Volgens Van der Voort is dat een slimme manier om enige druk achter de zaak te zetten.

„Tuurlijk is dat slim. Zo'n organisatie is daar natuurlijk gewoon allergisch voor. Ik heb dat in het verleden ook wel meegemaakt. Als je dan de luchtvaartmaatschappij tagt in het hele bericht, dan heb je zo antwoord. Dan willen ze het zo snel mogelijk oplossen.”

Daarbij hoort volgens de voormalig darter ook dat je na een goede afloop laat weten dat de kwestie netjes is afgehandeld. „Als je dan ook nog even meldt dat alles perfect opgelost is, dan zijn zij ook weer blij. Waarom zou je dat niet gebruiken?”

Van der Voort kan uit eigen ervaring meepraten over zoekgeraakte bagage. Tijdens een reis naar een demonstratietoernooi op een klein eiland bij Engeland ging het ooit mis. Van der Voort reisde destijds samen met Van Gerwen en Van Barneveld via Heathrow naar de eindbestemming.

„We moesten vanaf Schiphol naar Heathrow en vanaf Heathrow nog een keer met zo'n heel klein vluchtje naar dat eilandje om daar de demo te spelen. Na de eerste vlucht was de bagage al kwijt. Maar daar zat alles in.”

Van der Voort bevond zich daarbij in bijzonder gezelschap. Ook grote namen als Phil Taylor, Adrian Lewis, Gary Anderson en James Wade waren aanwezig.

„Er waren echt Taylor, Lewis, Anderson, Wade, alle toppers van de hele wereld. Die waren er. En ik”, grapt Van der Voort.

Doordat vrijwel het gehele gezelschap met hetzelfde probleem kampte, werd er achter de schermen snel gehandeld. „Dan wordt er ineens heel veel geregeld zodat we toch die spullen op tijd hadden.”

Voor Van der Voort kreeg het probleem zelfs een onverwacht financieel voordeel. Aan de demonstratie was prijzengeld verbonden, waarbij vooral de spelers die de laatste rondes bereikten extra konden verdienen.

Omdat iedereen zonder zijn eigen bagage zat, besloten de spelers dat het niet eerlijk zou zijn om het prijzengeld volgens de normale verdeling uit te keren.

„Omdat we allemaal geen koffer hadden, zeiden we: dit is ook allemaal niet eerlijk. Laten we dat prijzengeld gewoon op één hoop gooien.”

Voor Van der Voort was dat geen moeilijke beslissing. Met zoveel absolute wereldtoppers in het deelnemersveld wist hij dat een gelijke verdeling hem waarschijnlijk goed uitkwam.

„Als je met de zeven beste weggaat... Ik was het makkelijkste te overtuigen. Dus daar heb ik goed van geprofiteerd”, vertelt hij lachend.

Toen de koffers uiteindelijk alsnog arriveerden, wilde Van der Voort vanzelfsprekend niet meer aan de afspraak tornen. „Toen kwam die koffer en zei ik: we kunnen nu niet meer terug. We hebben nu een afspraak gemaakt, dit houden we zo. Dat is uiteindelijk ook gebeurd. Daar heb ik nog wat moois aan overgehouden ook.”

Een zoekgeraakte koffer vormt voor een professionele darter een groter probleem dan alleen het ontbreken van kleding. Dartpijlen mogen tijdens een vliegreis niet zomaar in de handbagage mee en zitten daardoor doorgaans in het ruim. Als een koffer verdwijnt, kan een speler dus ook zonder zijn belangrijkste materiaal komen te zitten.

Volgens Van der Voort zijn er verschillende manieren om dat risico te beperken. Hij noemt Niels Zonneveld en Wessel Nijman als voorbeelden.

„Ik weet dat Niels en Wessel allebei een setje bij elkaar in de koffer doen. Als één koffer weg is, heb je dan nog eentje. Dat is wel slim natuurlijk.”

Zelf koos Van der Voort tijdens zijn carrière voor een andere oplossing. Hij zorgde ervoor dat er in Engeland altijd reservemateriaal beschikbaar was.

„Wat ik deed, was altijd nog een nette broek, een shirt en mijn pijlen bij mijn management achterlaten in Engeland. Je kan het ook bij de officials achterlaten natuurlijk, zodat het altijd bij de Pro Tour is. Bij de PDPA kan je het afgeven. Dus er zijn echt wel mogelijkheden.”

Voor het belangrijkste toernooi van het jaar wilde Van der Voort helemaal geen risico meer nemen. In de laatste jaren dat hij aan het WK deelnam, koos hij daarom geregeld voor de trein naar Londen.

„Daarom ging ik de laatste paar jaar dat ik naar het WK ging meestal met de trein. Dan kon je het gewoon bij je houden. Die koffer kan dan niet wegraken. Alles kan natuurlijk, maar de kans is wel heel klein.”

Bovendien bleek de trein praktisch gezien een aantrekkelijke optie. „Je stopt in hartje Londen en dan was het ook meteen tien minuten naar het hotel. En ik kan je vertellen dat het rond kerst redelijk druk is in Londen. Dus dat was echt met afstand de makkelijkste oplossing.”