Michael van Gerwen voert ranglijst aan, Luke Humphries stelt teleur: dit zeggen tien jaar aan Grand Slam-statistieken

De Grand Slam of Darts 2026 gaat op zaterdag 14 november van start. Het deelnemersveld is uitgebreid naar 48 spelers, verdeeld over 16 groepen van drie, met één geplaatste speler per groep. Door deze wijziging gaat alleen de groepswinnaar door, waardoor foutloze prestaties in de groepsfase dit jaar zwaarder wegen dan ooit.

Sinds 2016 zijn er tien edities met een groepsfase gespeeld. Dit artikel bekijkt alle spelers uit de huidige top 16 die minstens drie keer deelnamen en rangschikt hen op basis van hun aantal groepszeges. Bij een gelijke stand geeft het aantal uitschakelingen in de groepsfase de doorslag. Wie presteerde het best in de groepen van de Grand Slam?

Het is geen verrassing dat Humphries, wereldkampioen in 2024 en winnaar van de Grand Slam in 2023, in deze lijst staat. Hij geldt immers als misschien wel de beste speler van de jaren 2020. Humphries nam zes keer deel aan dit toernooi, maar werd ook drie keer in de groepsfase uitgeschakeld. De meest recente keer was in 2024, toen hij verloor van Mickey Mansell en James Wade, die uiteindelijk allebei de halve finales haalden.

Humphries won 12 van zijn 18 groepswedstrijden en pakte in deze toernooifase 78 legs. Zijn gemiddelde van 97,14 ligt dicht bij zijn jaargemiddelde in de jaren 2020. De kampioen van 2023 won alle drie zijn groepswedstrijden en gooide daarin telkens meer dan 100 gemiddeld. In de finale versloeg hij Rob Cross met 16-8, een voorbeeldcampagne op de Grand Slam.

Ook als verliezend finalist in 2025 was Humphries dominant in de knock-outwedstrijden. Hij won er negen van de elf en noteerde gemiddelden van 108,55 tegen Van Der Velde, 104,98 tegen Michael Smith en 106,25 tegen Price. In de finale verloor hij met 16-11 van Littler. Zijn gemiddelde in de groepsfase ligt bijna vier punten lager dan dat in de knock-outfase. Dat verklaart zijn relatief lage positie op deze lijst, ondanks twee finaleplaatsen.

Drie uitschakelingen in de groepsfase bij zes deelnames is een mager resultaat voor een speler met een gemiddelde van 97. In 2020 verloor Humphries twee wedstrijden: met 5-4 van Chisnall en met 5-2 van Cross. Dat gebeurde ondanks een gemiddelde van 102,57. Hij had dus voldoende in huis om te winnen, maar op beslissende momenten zat het hem niet mee.

Bij zijn debuut moest Humphries een beslissende leg spelen. Daarna verloor hij ondanks een wereldklasseprestatie ruim van Cross. Zo werd meteen duidelijk hoe meedogenloos het format van de Grand Slam kan zijn: enkele cruciale momenten kunnen alles bepalen. In 2026 kan één nederlaag al gevaar opleveren. In 2021 was één verliespartij genoeg om hem uit het toernooi te kegelen. Suljovic en De Sousa eindigden toen op legs één leg voor hem.

Ook zijn uitschakeling in 2024 was ongelukkig, al valt te betogen dat die verdiend was. Na een 5-3-nederlaag tegen groepswinnaar Wade verloor hij een thriller met 5-3 van Rowby John Rodriguez. Daarmee was zijn lot bezegeld. In 2024 werd hij uitgeschakeld als nummer één van de sport, terwijl hij in 2021 twee wedstrijden won. Dat was in elk ander jaar waarin hij deelnam genoeg geweest. Humphries leek de groepsfase meer dan eens als opwarming te beschouwen. Als hij dat dit jaar opnieuw doet, kan dat hem duur komen te staan. In 2025 trok hij daar lering uit. Zal hij dat nu opnieuw doen?

Clayton benadert de groepsfase juist heel anders dan Humphries en laat daarin zijn beste spel zien. Bij zijn eerste vier deelnames aan de Grand Slam won Clayton drie keer zijn groep. In 2020 eindigde hij achter Gerwyn Price als tweede, waarna hij in de achtste finales met 10-3 verloor van Dimitri van den Bergh. Dat vat zijn Grand Slam-verleden grotendeels samen: sterk in de groepsfase, minder overtuigend in de knock-outfase.

Bij zijn debuut in 2018 won hij alle drie zijn wedstrijden, waaronder een dramatische 5-4-zege op Van Gerwen. Tegen de Nederlander noteerde hij in een spannende partij een gemiddelde van 103,60. In de kwartfinale verloor hij vervolgens van MVG, maar zijn dominantie in groepsfases was daarmee bewezen.

In 2021 kwam zijn dominantie het best tot uiting: hij won alle drie zijn wedstrijden en gooide gemiddeld meer dan 99. Met een gemiddelde van 103,43 plaatste hij zich overtuigend voor de volgende ronde. In de periode van 2018 tot en met 2022 hadden alleen Van Gerwen en Price een beter groepsfaserecord dan Clayton. In diezelfde periode werd Michael Van Gerwen drie keer wereldkampioen en won Price drie Grand Slam-titels. Clayton is uitermate sterk in dit format, maar de laatste jaren boekte hij niet hetzelfde succes.

Clayton ontbrak op de Grand Slam van 2024, maar werd in 2023 en 2025 al in de groepsfase uitgeschakeld. Bij die twee deelnames haalde hij niet het niveau van zijn eerste vier optredens. In 2023 speelde Clayton zijn zwakste wedstrijd ooit: hij verloor met 5-1 van de toen nog jonge Josh Rock en kwam niet verder dan een gemiddelde van 82,59. De Noord-Ier was duidelijk de betere en Clayton wist zijn ervaring niet te benutten tegen de relatief onervaren Rock.

Door een 5-3-nederlaag tegen Dobey eindigde hij als derde in de groep. Zijn enige zege boekte hij tegen Berry Van Peer, met opnieuw een matig gemiddelde van 90,59. Clayton zal die prestatie inmiddels achter zich willen laten, maar in 2025 zette hij die vorm voort. Zijn 5-1-nederlaag tegen Cam Crabtree, die de Londenaar een indrukwekkende debuutzege opleverde, typeerde Claytons terugkeer: hij kon het tempo niet bijbenen. Hij werd overtuigend verslagen door een debutant en liet opnieuw na zijn sterke ervaring in de groepsfase te benutten. Later verloor hij in de groep met 5-3 van toernooiverrassing Lukas Wenig.

Tegen de tijd dat hij Noppert trof, ging het vooral om de schade te beperken. Clayton liet eindelijk een sterke partij zien en versloeg Danny Noppert met 5-4, ondanks het gemiddelde van 107 van de Nederlander. In 2026 kan het twee kanten op: Clayton blijft steken op zijn gemiddelde van 91,68 in de afgelopen twee jaar, of hervindt het niveau van vóór 2023. Tegen een geblesseerde Rob Cross en de relatief onbekende Anton Ostlund, die indruk maakte op het podium van de Modus Super Series, moet hij zijn vorm van vóór 2023 terugvinden om zijn vloek in de knock-outfase te doorbreken.

Gemiddelden leiden niet altijd rechtstreeks tot het verwachte resultaat, zoals het groepsfaserecord van Josh Rock op de Grand Slam laat zien. Vier deelnames, twee groepszeges en één uitschakeling vormen een degelijk resultaat voor de Noord-Ier. In totaal won hij acht wedstrijden. Bij zijn debuut eindigde hij als tweede achter Luke Humphries. Na twee zeges verloor hij met 10-8 in een Grand Slam-klassieker. Hij gooide gemiddeld 103,93 en noteerde een iconische negendarter, waarna Rocky zich tijdens zijn feestvreugde blesseerde.

Rock won 59,1% van zijn legs in de groepsfase en had soms het geluk aan zijn zijde. In 2023 zat het geluk hem niet zozeer in de uitslagen, maar wel in zijn gemiddelden. Hij won alle drie zijn groepswedstrijden met gemiddelden van 91,98, 91,71 en 84,24, terwijl hij in totaal slechts vier legs afstond. Vergeleken met andere prestaties is dat statistisch opvallend. Als Rock wedstrijden kan winnen zonder zwaar te scoren, waarom verloor hij dan in 2024 ondanks hoge gemiddelden?

In 2024 eindigde de 25-jarige als derde in de poule des doods, met Stephen Bunting, Gian Van Veen en Wessel Nijman. Ondanks gemiddelden van 105,83 en 99,64 eindigde Rock als derde. Hij verloor met 5-2 van een ontketende Van Veen, die gemiddeld 110,39 gooide, en met dezelfde cijfers van Bunting, die een gemiddelde van 106,66 noteerde. Zijn zege op Nijman was niet genoeg om de volgende ronde te bereiken. Je kunt stellen dat Rocks prestaties hem dat jaar in elke andere groep de eerste plaats hadden opgeleverd.

In korte wedstrijden is hij gevaarlijk. Zijn hoge tempo, krachtige scores en koelbloedigheid op de dubbels vormen samen een bijzonder sterk wapen. Dat heeft hij tijdens zijn vier deelnames goed benut. Van een mindere prestatie in 2023 tot groepswinst vorig jaar ondanks een nederlaag tegen Nijman: op 2024 na was hij telkens sterk genoeg. In 2026 kan zich echter een vergelijkbaar scenario voordoen als in 2024. De groep bevat Kevin Doets, die in vorm is en graag meer erkenning op televisie wil, en Tommy Morris, winnaar van Players Championship 34. Zij kunnen Rocks tempo en scorend vermogen evenaren, waardoor dit een van de spannendste groepen van 2026 wordt. Kan Rock zich met de matige gemiddelden van 2023 redden, of moet hij in de groepsfase zijn beste niveau halen?

Als Humphries een speler is die in de groepsfase nog weleens struikelt, dan is Gerwyn Price iemand die er zelden moeite mee heeft. Sinds 2016 won The Iceman zeven van zijn negen groepen. Slechts één keer werd hij in deze fase uitgeschakeld: in 2017 eindigde hij met één zege en twee nederlagen als derde, een jaar voordat hij zijn eerste van drie Grand Slam-titels won. Elk van zijn titels, in 2018, 2019 en 2021, begon met groepswinst. Zijn groepsfaserecord van 20 zeges en zeven nederlagen, met 125 gewonnen legs uit 206 voor een winstpercentage van 60,7%, toont een speler die het openingsweekend als een taak ziet die volbracht moet worden, niet als een hindernis om te overleven.

Op zijn best klaart hij die klus overtuigend. In 2023 eindigde hij bovenaan zijn groep met een legstand van 15-2. Hij versloeg Ryan Searle met 5-0 en een gemiddelde van 110,51, en gooide 112,30 tegen Gian van Veen. Het was een van de dominantste groepsfasen van het decennium, al versloeg Gary Anderson hem daarna met 10-6 in de achtste finales. De Welshman heeft met een gemiddelde van 98,66 over zijn geregistreerde groepswedstrijden, achter alleen Van Gerwen in deze groep, altijd het niveau gehad. Zijn cijfers roepen wel een andere vraag op: hoe spannend zijn de wedstrijden waarin Price verliest?

Het antwoord ligt zo dicht bij elkaar als maar kan in darts. Alle vier de groepsnederlagen van Price sinds 2018 eindigden in 5-4. In twee daarvan gooide hij hoog genoeg om vrijwel iedereen in het deelnemersveld te verslaan: hij noteerde een gemiddelde van 104,58 tegen Simon Whitlock in 2018 en 105,99 tegen Raymond van Barneveld in 2022. Whitlocks gemiddelde van 108,86 betekende dat hij voor groepswinst afhankelijk was van het legsaldo. Dat pakte goed uit: zijn 14-11 was net beter dan de 11-11 van de Australiër. Door de nederlaag tegen Van Barneveld eindigde Price als tweede, waarna hij onder het oude format de kwartfinale bereikte.

Martin Schindler versloeg hem in 2021 met 5-4 en een gemiddelde van 101,66. Ricky Evans deed hetzelfde vorig jaar, maar Price nam revanche met een 16-9-zege op Evans in de kwartfinale. Sinds 2018 heeft niemand Price in de groepsfase van de Grand Slam ruim verslagen, maar vier beslissende legs vormen een kleine marge voor een speler die dit jaar in zijn twee wedstrijden veel minder ruimte voor fouten heeft. Als vierde geplaatst treft hij in Groep E Sebastian Bialecki en Joe Hunt. Zaterdagavond begint hij tegen Hunt. Als Price de betrouwbaarste speler in het deelnemersveld is, wie staat er dan boven hem?

Slechts één speler heeft een beter record, en het verschil is duidelijk. Michael van Gerwen won acht van zijn tien groepen en heeft volgens alle statistieken de beste cijfers in de groepsfase van iedereen in het deelnemersveld van dit jaar: een winst-verliesrecord van 25-5, 145 gewonnen legs tegenover 69 verloren legs, goed voor een score van 67,8 procent, en een gemiddelde van 100,70. Hij is de enige van de tien spelers met een gemiddelde boven de honderd.

Van 2016 tot en met 2022 verloor de Nederlander slechts twee van zijn 21 groepswedstrijden. Elk jaar eindigde hij bovenaan zijn groep, behalve in 2018. Toen bezorgde Jonny Clayton hem met een 5-4-zege de tweede plaats, hoewel Van Gerwen gemiddeld 107,92 gooide. Die nederlaag springt eruit, omdat Clayton een van zijn beste Grand Slam-optredens ooit nodig had om hem te verslaan. Zelfs toen bereikte Van Gerwen als nummer twee de halve finale.

Op zijn best maakte Mighty Mike de groepsfase tot een formaliteit. Hij gooide gemiddeld 115,19 tegen Joe Cullen in 2021, 112,66 tegen Gary Robson in 2018 en 111,38 tegen Ross Smith in 2019. Zijn titels in 2016 en 2017 maakten de hattrick compleet die hij in 2015 was begonnen. Een decennium van dominantie in de groepsfase zet hem bovenaan deze lijst, maar is de Van Gerwen van de afgelopen twee jaar nog dezelfde speler?

De cijfers wijzen uit dat het antwoord nee is. In 2024 werd Van Gerwen voor het eerst in dit decennium uitgeschakeld in de groepsfase. Hij eindigde als derde met een record van 1-2, ondanks een positief legsaldo van 13-10. Gary Anderson versloeg hem met 5-4 en een gemiddelde van 105,19. Ook tegen Ryan Joyce verloor hij met 5-4, in een wedstrijd waarin het gemiddelde slechts 0,02 uiteenlag: 93,43 om 93,45.

Twaalf maanden later eindigde hij met een record van 2-1 bovenaan zijn groep, maar pas nadat hij met 5-4 van Niko Springer had verloren. Van Gerwen scoorde meer dan de Duitser, met gemiddeld 94,37 tegenover 86,02. Vervolgens versloeg Danny Noppert hem in de achtste finale met 10-6. Sinds 2023 staat Van Gerwen in groepswedstrijden op 6-3, tegenover 19-2 in de zeven jaar daarvoor. Bovendien bereikte hij sinds 2019 geen halve finale van de Grand Slam meer.

Alle drie zijn recente nederlagen vielen in beslissende legs, dezelfde nipte marge waar Price mee te maken kreeg. In een groep van drie spelers, waarin iedereen slechts twee wedstrijden speelt, is er echter veel minder ruimte om een nederlaag goed te maken. Van Gerwen is als tiende geplaatst en treft Jeffrey de Graaf en Henry Coates in Groep L. Zaterdagavond speelt hij zijn openingswedstrijd tegen Coates. Tien jaar aan resultaten maken hem de beste speler in de groepsfase van dit deelnemersveld. Dit weekend zal blijken of de laatste twee jaar een uitzondering waren of de nieuwe norm vormen.

Buiten de top vijf vallen de resultaten al snel terug. Chris Dobey werd in vier deelnames slechts één keer uitgeschakeld in de groepsfase, maar won slechts één groep. Dat was vorig jaar, toen hij al zijn drie wedstrijden won en een legsaldo van 15-3 noteerde. In Groep N treft hij Martin Schindler en Jan Schmidt.

Stephen Bunting won zijn groep in 2017 en 2018, maar kreeg vorig jaar de pijnlijkste uitschakeling van het decennium te verwerken: hij verloor alle drie zijn wedstrijden met 5-4. De twee groepszeges van Nathan Aspinall gingen samen met drie uitschakelingen in zes deelnames. Ryan Searle bereikte in vier pogingen slechts één keer de volgende ronde; hij won 38 legs en verloor er 55. En dan is er nog Ross Smith.

De kersverse Europees kampioen won nog nooit een groep op de Grand Slam. In 2019 verloor hij alle drie zijn wedstrijden en in 2022 en 2024 eindigde hij als tweede. Hij opent Groep O tegen Rusty-Jake Rodriguez, waarna Gabriel Clemens wacht. Onder het oude format leverde een tweede plaats twee keer plaatsing voor de volgende ronde op. Dit jaar zou Smudger daarmee naar huis moeten.