"Misschien als ik de finale win. Dan kunnen we die discussie voeren" - Littler wil zichzelf nog niet vergelijken met grootheden als Phil Taylor en Michael van Gerwen

Met een haast achteloze 6-1 overwinning op Ryan Searle heeft Luke Littler zich geplaatst voor zijn derde WK-finale op rij. In de halve finale van het WK Darts 2026 maakte de achttienjarige Engelsman opnieuw duidelijk waarom hij inmiddels als dé man van het moderne darts wordt gezien. Met gemiddelden boven de 100, een koelbloedige afwerking op de dubbels en een ogenschijnlijk onaantastbare rust op het podium van Alexandra Palace, zette Littler een volgende dikke streep onder een nu al fenomenale WK-campagne.

"Het voelt goed", zei Littler kort na afloop. "Ik ben weer op een lijstje terechtgekomen. Back-to-back finales. En nu is er eigenlijk nog maar één doel: ook back-to-back wereldkampioen worden."

De cijfers zijn duizelingwekkend. Drie WK-deelnames, drie WK-finales. Slechts één andere speler in de geschiedenis van het toernooi slaagde daarin: Phil Taylor. Dat Littler zelf niet eens op de hoogte was van dat statistische gezelschap, typeert zijn benadering van het toernooi.

"Dat wist ik eerlijk gezegd niet", gaf hij toe. "Maar het is speciaal om steeds maar weer aan dat soort lijstjes toegevoegd te worden. Al ben ik daar niet echt mee bezig. Het enige wat telt, is die volgende wedstrijd."

Dat Littler dit WK pas drie sets heeft afgestaan en een toernooigemiddelde van boven de 103 noteert, zegt veel over zijn constante niveau. Toch weigert hij zichzelf tot uitgesproken favoriet te bombarderen. "Ik heb alle reden om te denken dat ik het kan winnen", zei hij. "Maar ik zal nooit zeggen: ik ga winnen. Dat doe ik gewoon niet. Darts is darts. De ene dag voelt alles goed, de andere dag is het anders."

Die nuchterheid staat in schril contrast met de indruk die hij op het podium maakt. Tegen Searle won hij op een moment elf legs op rij, strafte hij elke misstap genadeloos af en hield hij zijn eigen niveau opvallend hoog, zelfs na het verlies van de eerste set. "Daar was ik niet blij mee", gaf hij toe. "Maar dan is het zaak om te blijven doen wat je altijd doet en dat eerste setje in de volgende wedstrijd meteen te pakken."

Dat Littler inmiddels met een zekere vanzelfsprekendheid over het WK-podium loopt, is geen toeval. Hij herinnert zich zijn eerste finale nog goed. "Dat was nieuw. Alles was nieuw. Maar ik had eigenlijk nauwelijks zenuwen. Het voelde alsof ik een kans kreeg en die gewoon moest grijpen." Nu, drie jaar later, is de finale geen onbekend terrein meer. "Dit is mijn derde finale. Ik weet hoe ik hier moet winnen. Dat scheelt enorm. Je weet wat er komt, hoe de dag verloopt, hoe het podium voelt."

Toch benadrukt hij dat het nooit 'moeiteloos' wordt. "Het ziet er misschien zo uit op tv, maar er gaat altijd veel werk en focus in zitten. Zeker naarmate het toernooi vordert en de wedstrijden langer worden. Dat zijn de momenten waarop ik een paar versnellingen kan bijschakelen."

De parallellen met de groten uit het verleden worden steeds nadrukkelijker getrokken. Niet alleen met Taylor, maar ook met Michael van Gerwen, die jarenlang het mondiale darts domineerde. Littler begrijpt die vergelijkingen, maar blijft voorzichtig. "In hun topjaren waren zij echt ongelooflijk. Ik keek daarnaar als kind. Wat ik nu doe, voelt voor mij alsof ik op dat niveau speel. Qua titels, gemiddelden, negendarters op tv." Of hij zichzelf al in hetzelfde rijtje zet? "Misschien als ik morgen win", glimlachte hij. "Dan kunnen we die discussie voeren."

Opvallend in zijn halve finale was de keuze om enkele grote finishes te laten liggen en zich te focussen op zijn favoriete route naar tops. Het publiek morde even, maar Littler bleef bij zijn plan. "Ik voelde me niet helemaal gesetteld om voor die grote check-outs te gaan. En mijn dubbel twintig liep zó goed, dat ik dacht: waarom zou ik het anders doen?" Meer dan vijftig procent raak op de dubbels is voor hem de norm. "Dat is cruciaal. Voor mij, maar voor iedere speler op dit niveau."

Hoewel de uitslag anders deed vermoeden, had Littler respect voor zijn tegenstander. "Ryan zat er de hele tijd achter. Je voelt dat. En als je merkt dat iemand gefrustreerd raakt, dan moet je toeslaan."

Ook keek hij aandachtig naar andere wedstrijden in het toernooi, waaronder de verrassende nederlaag van Luke Humphries. "Als je ziet dat iemand begint te schudden met zijn hoofd, dan weet je: hij zit er niet lekker in. Daar kun je van leren. Voor mij is het altijd hetzelfde: probeer die eerste set te winnen. Dan zit je meteen beter in de wedstrijd dan je tegenstander."

De finale van 2026 is de eerste WK-finale met een hoofdprijs van één miljoen pond. Toch haalt Littler zijn schouders op bij dat bedrag. "Het gaat om de beker op het podium. Niet om het geld. Dat zei ik de vorige keer ook. Ik blijf het herhalen." Zijn focus ligt volledig op sportieve erfenis. "Sinds de Grand Prix en de Grand Slam zeg ik maar één ding: ik wil back-to-back wereldkampioen worden. Al het andere komt later wel."