"Moe, maar ontzettend gelukkig. En nu hopen dat die hardnekkige verkoudheid eindelijk verdwijnt" - Ross Smith beleeft droomseizoen op de Pro Tour

Ross Smith heeft zijn uitstekende vorm van de afgelopen maanden opnieuw onderstreept. De Engelsman schreef in Milton Keynes Players Championship 20 op zijn naam en pakte daarmee alweer zijn tiende titel op de PDC-tour. Voor de voormalig Europees kampioen is het een nieuwe mijlpaal in een seizoen dat zich ontwikkelt tot het beste uit zijn carrière.

Na afloop van zijn overwinning straalde Smith van oor tot oor. Niet alleen vanwege de titel, maar ook vanwege de symbolische waarde van zijn nieuwste succes. Met tien PDC-titels achter zijn naam heeft hij een grens bereikt waarvan hij jaren geleden niet eens durfde te dromen.

“Het voelt fantastisch,” vertelde Smith na afloop. “Ik sta nu op tien PDC-titels. Als je mij tien jaar geleden had verteld dat ik ooit dubbele cijfers zou halen, had ik je waarschijnlijk niet geloofd. Daarom ben ik ontzettend blij.”

De overwinning komt op een moment waarop alles lijkt samen te vallen voor de Engelsman. Slechts enkele weken geleden wist hij eindelijk zijn eerste European Tour-titel te veroveren, een prijs die lange tijd ontbrak op zijn palmares. Nu heeft hij die prestatie direct opgevolgd met opnieuw een titel, waarmee hij bevestigt dat zijn eerdere succes geen toevalstreffer was.

Hoewel de recente resultaten veel aandacht krijgen, benadrukt Smith dat zijn sterke vorm al langer zichtbaar is. Met de kalender inmiddels in juni heeft hij al drie rankingtitels op zijn naam geschreven. Daarnaast bereikte hij ook nog een finale op de European Tour. “Het gaat niet alleen om de laatste paar weken,” zei Smith. “We zitten pas halverwege het jaar en ik heb al drie titels gewonnen. Daar komt nog een verloren finale bij. Ik speel gewoon een geweldig seizoen. Ik mag absoluut niet klagen.”

Dat alles doet hij bovendien terwijl hij niet volledig fit is. Tijdens het toernooi kampte Smith met een hardnekkige verkoudheid, iets waar hij met zijn gebruikelijke gevoel voor humor naar verwees. “Ik zou alleen willen dat die verkoudheid eindelijk eens verdwijnt,” lachte hij. “Verder ben ik vooral moe, maar ook ontzettend gelukkig.”

De recente successen hebben Smith niet alleen prijzen en prijzengeld opgeleverd, maar ook een stevige positie op de wereldranglijst. Inmiddels heeft hij zich nadrukkelijk genesteld binnen de top 16 van de PDC, een positie die van grote waarde is voor spelers op het hoogste niveau. “Voor mij draait het er vooral om dat ik in die top 16 blijf staan,” legde hij uit. “Natuurlijk wil je steeds verder omhoog klimmen, maar het belangrijkste is om die positie vast te houden. Je moet jezelf doelen blijven stellen en jezelf blijven uitdagen. Anders heeft het geen zin.”

Een plaats in de top 16 biedt niet alleen status, maar zorgt ook voor gunstige lotingen op grote televisietoernooien. Smith beseft dan ook als geen ander hoe belangrijk het is om zich daar te handhaven.

In de finale trof Smith de Ier William O'Connor tegenover hem stond. De Engelsman produceerde een gemiddelde van ruim 107 punten, maar was zelf verbaasd toen hij het cijfer hoorde. “Eerlijk gezegd voelde het helemaal niet alsof ik 107 gemiddeld had gegooid,” gaf hij toe. “Zelfs de schrijvers aan de baan zeiden hetzelfde. Het voelde niet als zo'n wedstrijd.”

Toch sprak de statistiek boekdelen. Smith scoorde uitstekend, maar vooral zijn finishing was gedurende de hele dag van uitzonderlijk niveau. Juist dat onderdeel bleek uiteindelijk doorslaggevend. “Mijn dubbels waren vandaag waarschijnlijk de sleutel tot het succes,” erkende hij. “Iedereen weet dat mijn scorend vermogen normaal gesproken wel in orde is, maar vandaag vielen de finishes ook op de juiste momenten.”

Ondanks het verschil in gemiddelde bleef Van Peer lang aanklampen. Smith wist echter telkens op de cruciale momenten toe te slaan. “William zat de hele wedstrijd dichtbij. Hij heeft mij gisteren nog verslagen met een gemiddelde van 108, dus dit voelde een beetje als revanche. Als ik moet kiezen tussen winst in de kwartfinale of winst in de finale, dan weet ik het wel.”

Smith had bovendien veel respect voor zijn tegenstander. “William is een fantastische speler en daarnaast ook een echte gentleman. Misschien heeft hij me in de finale op een paar momenten laten ontsnappen, maar dat hoort soms bij darts.”

De finale was niet de enige wedstrijd waarin Smith diep moest gaan. In de halve finale tegen de jonge Engelsman Henry Coates ontsnapte hij ternauwernood aan uitschakeling.

Smith miste zelf enkele kansen om de wedstrijd vroegtijdig te beslissen, waarna Coates drie matchdarts kreeg op dubbel tien. Geen van die pijlen vond echter zijn doel, waardoor Smith alsnog kon ontsnappen en de overwinning naar zich toe trok. “Ik had zelf eerder al matchdarts gemist,” blikte hij terug. “Daarna kreeg Henry drie kansen om het af te maken. Soms heb je een beetje geluk nodig. Dat hoort bij sport.”

De ervaren Smith was bijzonder lovend over zijn jonge opponent, die steeds meer indruk maakt op de professionele tour.

Volgens Smith is Henry Coates een naam die dartsliefhebbers de komende jaren steeds vaker zullen horen. “Ik hoorde vandaag dat hij pas negentien jaar oud is,” zei Smith. “Dat is ongelooflijk als je ziet hoe goed hij speelt. Ik ken hem van enkele sponsoractiviteiten bij Unicorn en hij is echt een geweldige jongen.”

Toch had de winnaar nog een klein advies voor het jonge talent. “Misschien mag hij soms iets meer emotie en agressie tonen aan de oche. Hij is zó beleefd en sportief. Als ik in zijn situatie had gezeten, was ik waarschijnlijk behoorlijk gefrustreerd geweest na die gemiste kansen. Maar hij bleef ontzettend netjes.”

Smith twijfelt er niet aan dat Coates een mooie carrière tegemoet gaat. “Hij heeft alle kwaliteiten om jarenlang mee te draaien aan de top. Ik denk dat we nog heel veel van hem gaan horen.”

Met drie titels op zak en een plek in de mondiale top 16 kijkt Smith inmiddels vooruit naar de volgende grote uitdaging: de World Matchplay in Blackpool. Hoewel zijn recente resultaten veel vertrouwen geven, beseft hij dat podiumtoernooien een totaal andere uitdaging vormen dan vloertoernooien. “Het vertrouwen is absoluut aanwezig,” vertelde hij. “Maar spelen op een podium is iets anders dan spelen op de vloer. Dat geldt voor de European Tour, maar zeker ook voor majors.”

Toch ziet Smith geen reden om anders naar het toernooi te kijken. “Waarom zou ik niet vol vertrouwen zijn? Ik heb dit jaar al drie titels gewonnen. Het enige wat ik moet doen is zorgen dat ik fris aan de start verschijn en vervolgens alles geven wat ik heb. Meer kun je niet doen.”

Met tien PDC-titels achter zijn naam, drie rankingtitels in de eerste helft van het seizoen en een stabiele positie binnen de top 16, lijkt Ross Smith bezig aan de meest succesvolle periode uit zijn loopbaan.

Waar hij jarenlang werd gezien als een gevaarlijke outsider, ontwikkelt hij zich steeds meer tot een vaste waarde binnen de wereldtop. Zijn scorend vermogen is al jaren bekend, maar de afgelopen maanden heeft hij daar een indrukwekkende efficiëntie op de dubbels aan toegevoegd.

Als Smith deze vorm weet vast te houden richting de grote televisietoernooien van de zomer, zal hij door weinig spelers graag worden geloot. De overwinning in Milton Keynes is niet alleen zijn tiende PDC-titel, maar ook een nieuwe bevestiging dat de Engelsman momenteel tot de meest consistente spelers van het circuit behoort.